Томас Аллен: Ағылшын опера баритонының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ағылшын опера баритоны сэр Томас Боаз Аллен (10 қыркүйек 1944 жылы туған) – ағылшын опера баритоны. Ол опера әлемінде дауысының күшімен, репертуарының жан-жақтылығымен және актерлік шеберлігімен кеңінен танымал. Көптеген адамдар оны 20 ғасырдың соңындағы ең үздік лирикалық баритонның бірі деп есептейді. 2012 жылдан 2022 жылға дейін Дурхам университетінің канцлері қызметін атқарды.

Алғашқы жылдар

1944 жылы Дарем округіне қарасты Сихэм-Харбор кеншілер ауылында Флоренс пен Томас Алленнің ұлы Томас Аллен дүниеге келді. 1955 жылдан 1964 жылға дейін Райхоп гимназиясында оқыды. Ол сынып жетекшісі, кейін мектеп басшысы болды, сонымен қатар жеңіл атлетика, регби және әсіресе гольф сияқты спорт түрлерінде жақсы жетістіктерге қол жеткізді. Оның ән дауысы мектепте оқыған кезіндегі физика пәнінің мұғалімі Денис Уэзерли алғаш байқады. Уэзерли өзі округта танымал баритон және әсіресе Нортумберленд халық әндерімен мәшһүр болған. Уэзерли Алленнің алғашқы ұстазы болып, жас баритонды түскі үзілісте жаттықтырды. Алленнің бастапқы арманы дәрігер болу еді, бірақ 1964 жылы Корольдік музыка колледжіне қабылданғаннан кейін бұл арманынан бас тартты. Ол төрт жыл бойы Герви Аланмен бірге оқыды, 1968 жылға дейін оратория және Лидер жанрларына маманданған. Соңғы семестрінде Корольдік музыка колледжі опера мектебінің қойылымында Артур Бенджаминнің «Прима Донна» операсында баритон рөлінде опералық сахнада тұңғыш рет өнер көрсетті. Колледжде оқыған кезінде беделді Королева жүлдесін жеңіп алды, бұл оған талантын байқаған Джеймс Локхарттан сабақ алуға мүмкіндік берді. Локхарттың жетекшілігімен Аллен Лидер мен ораториядан опера жанрына көшті және 1969 жылы Уэльс Ұлттық операсында (WNO) Вердидің «Травиата» операсында Д’Обигни рөлінде дебют жасады. WNO-дағы алғашқы рөлдеріне Моцарттың «Алмавива», «Гульельмо» және «Папагено», Россинидің «Фигаро», «Фальке в Фледермаусе», Билли Бадд, Поза, Евгений Онегин және Гермонт кірді. 1971 жылы «Билли Бадд» операсында Дональд рөлінде Ковент-Гарденде дебют жасады және келесі жылы труппаға қосылды. 1973 жылы Глиндеборн фестивалінде жеке дебюті «Папагено» рөлінде болды. 1974 жылдың 7 тамызында BBC Proms концерті кезінде Аллен екінші солосының соңында құлдырап, үшінші солоға дайындалуға тырысты, бірақ қайта құлдырап, сахнадан шығарылды (оның орнын Патрик Маккарти басты). Ол Моцарттың «Фигароның үйлену тойы» (1974), «Гульельмо» (1975) және «Дон Джованни» (1977) операларында Фигаро рөлінде қайта оралды. Осы кезеңде бір музыка сыншысы оны сэр Чарльз Сантлиден бері ең үздік ағылшын баритоны деп атады. 1981 жылы «Папагено» рөлінде Метрополитен операсында дебют жасады. 1979 жылы Ковент-Гарденді тастап, жеке әнші ретінде жұмыс істеді, бірақ ол әлі де труппаның шақырылған әртісі болып қала береді. 1985 жылы Зальцбург фестивалінде Монтевердидің «Улиссаның отанына оралуы» операсында Улисса рөлін орындады. Чикагодағы тұңғыш өнері 1989 жылы Севильский шаштаразда Россинидің «Фигаро» рөлінде болды.

Born to Florence and Thomas Allen in the mining village of Seaham Harbour, County Durham, in 1944, Thomas Allen studied at Ryhope Grammar School from 1955 to 1964, becoming captain of his house and later head boy while also doing well in sports, such as in athletics, rugby and especially golf. It was during his time at school that his singing voice was first observed by the then Physics master, Denis Weatherley, himself a well known baritone in the county and especially renowned for Northumberland songs. Weatherley would then go on to be Allen's first tutor, training the young baritone during lunch breaks. Allen's initial ambition was to be a doctor but this was later abandoned when he won a place at the Royal College of Music in 1964, where he studied with Hervey Alan for four years, specialising in oratorio and Lieder until 1968. In his final term he made his operatic stage debut as the baritone lead in the Royal College of Music Opera School production of Arthur Benjamin's opera Prima Donna. He also won the prestigious Queen's Prize while studying at the college which allowed him to study under James Lockhart, who noticed his talents. Under Lockhart, Allen then shifted his attention from Lieder and oratorio to opera and in 1969, he made his debut as D'Obigny in Verdi's La traviata with the Welsh National Opera (WNO). His early roles with the WNO also included Mozart's Almaviva, Guglielmo and Papageno, Rossini's Figaro, Falke in Die Fledermaus, Billy Budd, Posa, Eugene Onegin and Germont. In 1971, he made his Covent Garden debut as Donald in Billy Budd and he joined the company the following year. His solo Glyndebourne Festival debut was as Papageno in 1973. On 7 August 1974, during his BBC Proms performance, Allen collapsed at the end of his second solo, tried to recover for his third but collapsed again and was taken from the stage (he was replaced by Patrick McCarthy). He returned as Figaro in Mozart's The Marriage of Figaro (1974), Guglielmo (1975) and Don Giovanni (1977) and it was during this time that he was hailed by one music critic as the finest English baritone since Sir Charles Santley. He made his Metropolitan Opera debut in 1981 as Papageno. He left Covent Garden to become a freelance singer in 1979 although he still remains a guest artist with the company. while his debut at the Salzburg Festival was as Ulisse in Monteverdi's Il ritorno d'Ulisse in patria in 1985. His Chicago debut was Rossini's Figaro in The Barber of Seville in 1989.