Кіріспе
Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының әскери-әуе күштерінің бөлімшесі, Корольдік Әскери-теңіз флотының флоттық әуе күштері (FAA) – бұрын Австралия Әскери-теңіз флотының авиациялық тобы деп аталған, Корольдік Австралия Әскери-теңіз флотының (RAN) ұшақтарды пайдалануға жауапты бөлімшесі. FAA 1947 жылы Корольдік Әскери-теңіз флотынан екі авианосец сатып алынғаннан кейін құрылды. FAA қызметкерлері Корея соғысында (авианосецтен жұмыс істеп) және Вьетнам соғысында (Австралия Корольдік Әуе күштерінің эскадрильясына және АҚШ Армиясының авиациялық компаниясына қосылып) қатысты, сондай-ақ кейінгі қақтығыстар мен операцияларда да әрекет етті. Бастапқыда тек қанатты ұшақтарды пайдаланған, алғашқы тікұшақтар 1952 жылы FAA-ға қосылды, бұл Австралияның алғашқы тікұшақ эскадрильясын құрады. 1982 жылы авианосец қызметтен шығарылып, жаңасымен алмастырылмағаннан кейін тікұшақтарды пайдалану уақыт өте келе артты. 2000 жылы құрлықтағы Hawker Siddeley HS 748 ұшағы қызметтен шығарылғаннан кейін, FAA су астына қарсы күрес және теңіздік қолдау міндеттерін орындайтын толыққанды тікұшақ күштеріне айналды. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, FAA құрамында бес белсенді эскадрилья бар, олар төрт түрлі тікұшақ және екі түрлі БПҰ-ны пайдаланады.
the division of the Royal Navy
The Fleet Air Arm (FAA), known formerly as the Australian Navy Aviation Group, is the division of the Royal Australian Navy (RAN) responsible for the operation of aircraft. The FAA was founded in 1947 following the purchase of two aircraft carriers from the Royal Navy. FAA personnel fought in the Korean War (operating from the carrier ) and the Vietnam War (attached to a Royal Australian Air Force squadron and a United States Army Aviation company), and participated in later conflicts and operations from host warships. Initially operating only fixed wing aircraft, helicopters were first acquired by the FAA in 1952, forming Australia's first helicopter squadron. Helicopter usage increased over time, particularly after 1982, when the carrier was decommissioned and not replaced. In 2000, following the removal from service of the land based Hawker Siddeley HS 748 aircraft, the FAA became an all helicopter force, operating in the anti submarine warfare and maritime support roles. As of 2018, the FAA consists of five active squadrons, operating four helicopter types and two types of UAVs.
Тарих
1920 жылдары RAN Австралияның флоттық әуе күшін құруға тырысты, ол Корольдік әскери-әуе қызметі мен оның мұрагері – Корольдік әуе күштері бақылаған Fleet Air Arm үлгісінде болуы керек еді. Бұл Австралияның әскери күшін жақсарту жоспарының бір бөлігі ретінде мақұлданды, бірақ Австралияның Корольдік әуе күштерінің (RAAF) қарсылығы 1928 жылдың қаңтарында, құрылғаннан кейін көп ұзамай, үкіметті ұйымды таратуға мәжбүр етті. RAAF теңіз авиациясына жауапкершілікті алды, ол негізінен No. 101 RAAF рейсі (және оның мұрагерлері, No. 5 эскадрилья, содан кейін No. 9 эскадрилья) RAN крейсерлерінен және гидроұшақ тендерінен ұшқан амфибиялық ұшақтардан тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңіз авиациясының табысы RAN бақылағындағы авиациялық күш идеясын қайта жақын қылды, 1944 жылы Австралияның британдық авианосецті және оған қосылған эскадрильяларды басқаруға қажетті персоналды ұсыну туралы ұсыныстар айтылды, бірақ 1945 жылдың ортасында кадр тапшылығына байланысты ұсыныстан бас тартты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Австралия үкіметінің қорғаныс комитетінің тексеруі RAN-нің соғыстан кейінгі күштерін бірнеше ұшақ тасымалдағыштарды қамтитын топтың айналасында құруды ұсынды. Бастапқы жоспарда үш тасымалдаушы болды, екеуі белсенді, ал үшіншісі резервте, бірақ қаржыландыруды қысқарту 1947 жылдың маусым айында Корольдік флоттан жеңіл флотты тасымалдаушы Majestic және Terrible сатып алуға әкелді. 1947 жылдың 3 шілдесінде Комонвелл қорғаныс кеңесі осы екі тасымалдаушыдан ұшақтарды пайдалану және екі бұрынғы Корольдік Австралия әуе күштері базаларын қолдау орталықтары ретінде сақтау үшін Fleet Air Arm құрды: олар Новрада (Жаңа Оңтүстік Уэльс) және Скофилдсте (Жаңа Оңтүстік Уэльс) орналасқан. Terrible кемесі екеуінен де бірінші болып салынып біткендіктен, құрылысы ірі өзгерістерсіз аяқталды. Кеме 1948 жылдың 16 желтоқсанында RAN-ге қабылданып, Sydнейдің алғашқы сапарында Fleet Air Arm жұмыс істейтін алғашқы екі эскадрилья жеткізілді: 805 эскадрильясы Hawker Sea Fury ұшақтарымен және 816 эскадрильясы Fairey Firefly ұшақтарымен. Екі эскадрилья 20-шы авиатасымалдаушы авиациялық тобы (CAG) ретінде жұмыс істеді. Корея соғысы кезінде Sydney 1951 жылдың соңында Корея суларына жіберілді, онда Fleet Air Arm соғысқа, жердегі күштерге қолдау көрсетуге және эскорттық рөлдерге қатысты. Бұл кезеңде үш RAN ұшқышы қаза тауып, төртіншісі ауыр жарақат алды, ал он үш ұшақ жоғалды. Олардың тоғызы Солтүстік Кореяның зениттік артиллериясымен атып түсірілді, кем дегенде тоқсан жағдайда ұшақтар зениттік артиллериядан зақымданды. Қалған төртеуі палубадағы апаттар салдарынан немесе нашар ауа райынан құлады. Majestic толыққаннан кейін RAN екі тасымалдаушы күші ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік беру үшін Корольдік теңіз флоты 1952 жылдың соңында RAN-ге жеңіл тасымалдаушы Vengeance-ты қарыз берді. Vengeance Австралияға Fleet Air Arm үшін үш Bristol Sycamore тікұшағымен келді. Австралияда әскери қызметте болған алғашқы тікұшақтар болмаса да (осы атақ Австралияның Корольдік әуе күштеріне тиесілі Sikorsky S 51), Sycamore-лар алғашқы Австралия әскери тікұшақ эскадрильясын құрды және Австралияның алғашқы тікұшақ пилоттары мектебін құруға түрткі болды. Жаңа тасымалдаушы Fleet Air Arm-ға жаңа ұшақтарды жеткізді: 805 және 808 эскадрильялар үшін де Хавилленд Sea Venom реактивті ұшақ-бомбардировщиктері және 816 және 817 эскадрильялар үшін турбовинттік Fairey Gannet су астына қарсы ұшақтары. 1950 жылдардың соңында Sydney қызметтен алынып, әскер тасымалы ретінде қайта жабдықталғаннан кейін, тұрақты қанатты теңіз авиациясын 27 Westland Wessex су астына қарсы тікұшақтарымен алмастыру туралы шешім қабылданды, олар Melbourne-ден жұмыс істеуі керек еді. Бұл шешім 1963 жылы қайтарылып алынды, содан кейін Grumman S 2E Tracker су астына қарсы ұшақтары және McDonnell Douglas A 4G Skyhawk истребительдері Fleet Air Arm үшін тапсырыс берілді. Melbourne және оның әуе тобы Вьетнам соғысында ешқандай рөл атқармаса да, Австралияның теңіз авиаторлары Вьетнамдағы Корольдік Австралия теңіз флотының тікұшақ ұшуының (Австралиялық-американдық тәжірибелік әскери бөлімнің құрамдас бөлігі) және Вьетнамдағы 9 эскадрильяның (No. 9 RAAF эскадрильясына қосылған) құрамында әрекет етті. 1972 жылы Fleet Air Arm-ның Wessex тікұшақтары Westland Sea King су астына қарсы тікұшақтарымен ауыстырылды, бірақ аздаған Wessex-тер пайдалы және іздеу-құтқару қызметтерінде қызмет етуді жалғастырды. Melbourne 1982 жылдың ортасына дейін қызметте болды, содан кейін ол резервке қойылды. Австралия үкіметі бастапқыда Корольдік теңіз флотынан сатып алып, одан Harrier және тікұшақтарды пайдалануды жоспарлаған, бірақ кеме Фолкленд соғысындағы өнімділігінен кейін британдықтар ұсыныстан бас тартты, ал 1983 жылғы Австралияның Лейбористік партиясының сайлауы Melbourne-ді алмастыру жоспарларын тоқтатуға әкелді. Ұшақ тасымалдаушы болмағандықтан, RAN-дегі тасымалдаушыдан ұшатын тұрақты қанатты авиация 1983 жылдың 30 маусымында бірнеше эскадрильялар таратылған кезде аяқталды, ал көптеген RAN пилоттары Армияға және RAAF-қа қосылды немесе басқа елдердің теңіз күштерінің авиациялық бөлімдеріне ауыстырылды. RAN Skyhawk ұшақтары Жаңа Зеландия Корольдік әуе күштеріне сатылды, ал Tracker ұшақтары қызметтен алынып, жеке компанияға сатылды. Сатылатын алдында RAN Tracker ұшақтары құрлықтағы базалардан патрульдік және бақылау ұшақтары ретінде ұшырылды, ал HS 748 ұшақтары барлық басқа тұрақты қанатты активтер жойылғаннан кейін электрондық соғыс жаттығуларында және тасымалдау рөлінде қолданылды. Толық, тасымалдаушыға орналасқан эскадрильялардан жеке немесе екі тікұшақ ұшуларына ауысу FAA басқару және ұйымдық стилін қайта қарауға мәжбүр етті, эскадрильялар ұлғайып келе жатқан тәуелсіздікпен әрекет етуге және оларға бекітілген кеменің авиациялық қызметіне жауапты жас офицерлердің жауапкершілігі артуына әкелді. 1980 жылдары Eurocopter Ecureuil (Squirrel) және Sikorsky S 70 Seahawk тікұшақтары фрегаттардан жұмыс істеу үшін сатып алынды. 1990 жылдардың басында бұл тікұшақтар Австралия кемелерінде Персия шығанағындағы соғыс кезінде халықаралық коалицияны қолдау үшін жұмыс істеді; олар әуе шабуылына қарсы бақылау және беттік іздеу үшін, кемелерге тексеру үшін және іздеу-құтқару мүмкіндіктерін ұсыну үшін пайдаланылды. 1992 жылы FAA Sea King тікұшақтары Сомалидегі ашаршылықтан көмек көрсету операциясының бөлігі болған Operation Solace үшін кемеге мінгізілді. 1990 жылдары FAA бірнеше жаңартылған Kaman SH 2G Super Seasprite тікұшақтарын су астына қарсы және су бетіндегі рөлдерде фрегаттардан жұмыс істеу үшін тапсырыс берді. 2000 жылдардың басында пайдалануға кіруі керек болса да, тікұшақтардың қызметке енуіне дейін 2006 жылға дейін күтілді және олардың қауіпсіздігі, басқару жүйесі, апатқа төзімділігі және нашар ауа райында жұмыс істеуге қабілетсіздігі туралы алаңдаушылықтар туындағаннан кейін қысқа уақыттан кейін тоқтатылды. Кешігулер мен сатып алудағы мәселелер 2008 жылдың наурыз айында жобаны тоқтатуға әкелді, ал дайын тікұшақтар Kaman компаниясына қайтарылды. 2000 жылдан бері, соңғы екі HS 748 ұшағы зейнетке шыққаннан бері Fleet Air Arm толығымен айналмалы қанатты күш болып табылады. Fleet Air Arm RAN-нің фрегаттарының (Adelaide және Anzac сыныптары) және RAN-нің амфибиялық және қолдау кемелерінен тікұшақ күштерін пайдалану және күтуге жауапкершілікті алды.
The successes of naval aviation during World War II reignited the idea of a RAN controlled aviation force, with suggestions that Australia provide the personnel to operate a British aircraft carrier and the attached squadrons voiced during 1944, although the offer was withdrawn in mid 1945 because of manpower shortages. A review by the Australian Government's Defence Committee held after World War II recommended that the post war forces of the RAN be structured around a Task Force incorporating multiple aircraft carriers. Initial plans were for three carriers, with two active and a third in reserve, although funding cuts led to the purchase of the light fleet carriers, Majestic and Terrible from the Royal Navy in June 1947. A Fleet Air Arm was established on 3 July 1947 by the Commonwealth Defence Council to operate aircraft from these two carriers, and also maintain two former Royal Australian Air Force bases as support facilities: these became at Nowra, New South Wales, and at Schofields, New South Wales. As Terrible was the closer of the two ships to completion, construction was finished without major modification. The ship was commissioned into the RAN as on 16 December 1948. Sydneys maiden voyage saw the delivery of the first two squadrons operated by the Fleet Air Arm: 805 Squadron with Hawker Sea Furies, and 816 Squadron with Fairey Fireflies. The two squadrons operated as the 20th Carrier Air Group (CAG). During the Korean War, Sydney was deployed to Korean waters in late 1951, with a wartime CAG of 805, 808, and 817 Squadrons embarked. The Fleet Air Arm operated in a strike, ground support, and escort role during the deployment, which saw three RAN pilots killed and a fourth seriously wounded, while thirteen aircraft were lost. Nine of these were shot down by North Korean flak artillery, with aircraft damaged by flak on at least ninety other occasions. The other four were lost in deck accidents, or crashed because of foul weather. To allow the RAN to operate as a two carrier force while Majestic was completed, the Royal Navy loaned the light carrier to the RAN in late 1952. Vengeance arrived in Australia with three Bristol Sycamore helicopters for the Fleet Air Arm. Although not the first helicopters to see military service in Australia (that title belonging to a Sikorsky S 51 of the Royal Australian Air Force), the Sycamores formed the first Australian military helicopter squadron, and prompted the establishment of Australia's first helicopter pilot school. The new carrier delivered new aircraft to the Fleet Air Arm: the de Havilland Sea Venom jet fighter bomber for 805 and 808 Squadrons, and the turboprop driven Fairey Gannet anti submarine aircraft for 816 and 817 Squadrons. By the end of the 1950s, with Sydney decommissioned from service and refitted as a troop transport, it was decided that fixed wing naval aviation would be replaced by a force of 27 Westland Wessex anti submarine helicopters, to operate from Melbourne. This decision was rescinded in 1963, with Grumman S 2E Tracker anti submarine aircraft and McDonnell Douglas A 4G Skyhawk fighter aircraft ordered for the Fleet Air Arm. Although Melbourne and her air group played no role in the Vietnam War, Australian naval aviators saw action as part of Royal Australian Navy Helicopter Flight Vietnam (a component of the joint Australian American Experimental Military Unit) and the RAN Detachment, 9 Squadron Vietnam (attached to No. 9 Squadron RAAF). In 1972, the Fleet Air Arm's Wessex helicopters were replaced with Westland Sea King anti submarine helicopters, although a small number of Wessexes continued to serve in utility and search and rescue roles. Melbourne remained in service until mid 1982, when she was placed in reserve. The Australian government initially planned to purchase from the Royal Navy and operate Harriers and helicopters from her, but the British withdrew the offer after the ship's performance in the Falklands War, and the 1983 election of the Australian Labor Party saw the cancellation of plans to replace Melbourne. With no aircraft carrier, carrier borne fixed wing aviation in the RAN ended on 30 June 1983 with the decommissioning of several squadrons, and many RAN pilots joined the Army and RAAF, or transferred to the aviation branches of other nations' navies. The RAN Skyhawks were sold to the Royal New Zealand Air Force, and the Trackers were removed from service and sold to a private company for disposal. Before being sold off, the RAN Trackers were flown from land bases as patrol and surveillance aircraft, and HS 748 aircraft continued on in the electronic warfare training and transport roles after all other fixed wing assets were disposed of. The shift
from full, carrier embarked squadrons to single or two helicopter flights operating from frigates forced overhauls of the management and organisational style of the FAA, with squadrons made to act with increasing independence and less experienced junior officers taking greater responsibility for the aviation activities of their assigned ship. During the 1980s, the Eurocopter Ecureuil (Squirrel) and Sikorsky S 70 Seahawk were acquired to operate from the frigates. During the early 1990s, these helicopters operated aboard Australian ships deployed to support the international coalition during the Gulf War; they were used for anti air surveillance and surface search, to deliver boarding parties to interdicted ships, and provide search and rescue capabilities. During 1992, FAA Sea Kings were embarked aboard for Operation Solace, part of the famine relief operation in Somalia. During the 1990s, the FAA ordered several refurbished Kaman SH 2G Super Seasprite helicopters to operate from the frigates in the anti submarine and anti surface roles. Although due to enter service in the early 2000s, the helicopters were not operational until 2006, and were grounded shortly after with concerns over their airworthiness, flight control system, crash survivability, and inability to operate in poor weather. The delays and problems with the acquisition led to the cancellation of the project in March 2008, and the completed helicopters were returned to Kaman. Since 2000, when the last pair of HS 748s were retired, the Fleet Air Arm has been an entirely rotary winged force. The Fleet Air Arm became responsible for the operation and maintenance of the RAN's helicopter force from the frigates of the Adelaide and Anzac classes and from the RAN's amphibious and support ships.
Ағымдағы
2000 жылдан бері, соңғы HS 748 ұшақтары қызметтен шығарылғаннан бастап, Fleet Air Arm толығымен айналмалы қанатты күшке айналды. Флоттың әуе қорғанысын негізінен SM-2 Standard SAM зымырандарымен жабдықталған Hobart класты басқарылатын зымырандық эсминецтер атқарады; оларға RAAF-тың F/A 18 Hornets ұшақтары мүмкіндігі шегінде көмектеседі. Қорғаныс министрлігі 2020 жылғы күштік құрылым жоспарында RAN-ның тікұшақ паркін кеңейту және оңтайландыруды жоспарлағанын хабарлады. 2021 жылдың қазан айында АҚШ Австралияға 12 қосымша MH-60R тікұшағын шетелдік әскери сату (FMS) арқылы беруге келісім берді. 2021 жылдың 13 қазанында Филиппин теңізінде MH-60R тікұшағы жоғалып кетті, экипаждың үш мүшесі жеңіл жарақат алды. Осы оқиға салдарынан қалған 23 тікұшақ уақытша тоқтатылды. ҰшақOriginTypeVariantҚызметтеNotes Maritime PatrolMH 60R Seahawk United StatesASW / SAR36Бастапқыда 24 болған. 1 жоғалды. 2021 жылы АҚШ 12 қосымша MH-60R тікұшағын сатуға келісім берді. Әскермен бірлесіп пайдаланылады.
Бұрынғы жоспарлар
2009 жылғы қорғаныс ақ қағазында «Аустралияны Азия-Тынық мұхиты ғасырында қорғау: 2030 жылға дейінгі күш» деп аталған үкімет 2014 жылға дейін ӘТТ-ге (Әскери-теңіз күштеріне) 24 жаңа әскери-теңіз тікұшағы қажет екенін мәлімдеді, олар Seahawks-ты алмастырып, Super Seasprite сатып алудан бас тартудың орнын толтыруы тиіс болды. Бұл талапқа сәйкес, тікұшақ су астына қарсы және су үстіне қарсы күрес, сондай-ақ іздеу-құтқару және әскер тасымалдау (негізінен, десанттық топтарды) міндеттерін орындай алуы керек болды. Екі үлгі қарастырылды: NH90-ның НАТО фрегаты үшін жасалған нұсқасы және Sikorsky SH 60 Seahawk-тың нұсқасы – MH 60 Romeo. 2011 жылдың 1 маусымында қорғаныс министрі Стивен Смит MH 60 Romeo-ның таңдалғанын және 24 тікұшақтың 2014 және 2020 жылдар аралығында жеткізілетінін хабарлады. Қазіргі жоспар бойынша, Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының амфибиялық кемелері 18-ге дейін тікұшақтарды қабылдай алады. Кемелер F 35B Lightning және V 22 Osprey сияқты STOVL (қысқа ұшып-қону және тік көтерілу) қанатты ұшақтарын пайдалануға қабілетті болғанымен, қанатты ұшақтарды пайдалану конкурстың шарты болған жоқ. Көптеген ұсыныстарға қарамастан, Австралия үкіметі Fleet Air Arm үшін Canberra класындағы кемелерден жұмыс істеуге арналған қанатты ұшақтарды сатып алуға ниетті емес екенін көрсетті. Дегенмен, 2014 жылы премьер-министр Тони Эбботт пен қорғаныс министрі Дэвид Джонстон 2015 жылғы қорғаныс ақ қағазында Австралияға арналған F 35 тапсырыстарының соңғы бөлігі ретінде F 35B ұшақтарын сатып алу мүмкіндігін қарастыруы мүмкін екенін мәлімдеді. 2015 жылдың ортасында Австралия Сенатының комитетіне ұсынылған мәліметтерге сәйкес, Қорғаныс министрлігі екі Canberra класындағы кемені F 35B-ді пайдалануға бейімдеудің қысқасы жоғары шығындарға алып келетінін мойындады. Осыған байланысты, бұл жоспар үкіметтің болашақ қорғаныс ақ қағазына енгізілетін ұсыныстар тізімінен алынып тасталды.