Кіріспе
Уильям Дэвид МакЭлрой (22 қаңтар 1917 – 17 ақпан 1999) – американдық биохимик және жоғары оқу орнының әкімшісі.
William David McElroy (22 January 1917 – 17 February 1999) was an American biochemist and academic administrator.
Алғашқы жылдар
МакЭлрой Уильям Д. МакЭлрой мен Ора Шиплинің ұлы ретінде Техас штатының Роджерс қаласында дүниеге келді. 1935 жылы Техас штатының Мак-Аллен қаласындағы Мак-Аллен орта мектебін бітіргеннен кейін, ол Калифорниядағы Пасадена кіші колледжіне оқуға түсті, содан кейін футболдан стипендия алып Стэнфорд университетіне қабылданды, онда 1937 жылы бакалавр дәрежесін алды. Ол Рид колледжінде биология ғылымдарынан магистр дәрежесін, ал 1943 жылы Принстон университетінде докторлық дәрежесін қорғады.
Мансап
Колледжді бітіргеннен кейін МакЭлрой Джонс Хопкинс университетінде профессор болды. Ол биолюминесценция саласында тәуелсіз зерттеу бағдарламасын бастады, студенттерді тәжірибелер жүргізу үшін шамыран жинауға шақырды. Ол люцифераза мен аденозин трифосфатының (АТФ) осы процестегі маңызды рөлін ашты. 1950 жылдары Теңіз зерттеулер бюросымен және Ұлттық денсаулық сақтау институтымен жұмыс істей бастады, ал 1962 жылы президент Джон Ф. Кеннедидің Ғылыми кеңес комитетінің мүшесі болды. Кейіннен 1969 жылдан 1972 жылға дейін Ұлттық ғылым қорының директоры қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол 1975-1976 жылдары Америка ғылымын дамыту қауымдастығының президенті болды. 1972 жылдан 1980 жылға дейін Калифорния университеті Сан-Диегоның канцлері болды. Г. Бентли Гласспен бірлесіп, ол бірнеше симпозиумдық жинақтарды редакциялады, оның ішінде Франсуа Якоб, Эрвин Шаргафф, Северо Очоа, Артур Корнберг, Макс Дельбрюк және Фрэнсис Крик сияқты авторлардың қатысқан «Тұқым қуалаудың химиялық негіздері» кітабы да бар. Конрад Уоддингтон жасаған шолуында былай делінген: «Бұл аналитикалық биологияның ең маңызды мәселесін – биологиялық организмдердің негізгі құрылымдық бірліктерінің химиялық табиғатын және олардың жұмыс істеу механизмін қарастырады. Хромосомалар, гендер, нуклеин қышқылдары және вирустар саласындағы мамандар үшін бұл кітап аса қажетті болады». 1971 жылы Говард Н. Поттс медалімен марапатталды. Ол сондай-ақ Америка өнер және ғылым академиясының, АҚШ Ұлттық ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі болды. 1981 жылы МакЭлрой Дүниежүзілік мәдени кеңестің негіс қалаушы мүшесі атанды.
It deals with the most fundamental problem of analytical biology — the chemical nature and functioning of the basic units on which biological organisms are based. The contributors are of the very highest standard Workers in the large field of chromosomes, genes, nucleic acids and viruses will find the book essential. He was awarded the Howard N. Potts Medal in 1971. He was also an elected member of the American Academy of Arts and Sciences, the United States National Academy of Sciences, and the American Philosophical Society. In 1981, McElroy became a founding member of the World Cultural Council.
Жеке өмір
МакЭлрой үш рет үйленген. Ол 1940 жылы Нелла Амелия Винчқа тұрмысқа шықты, олардан төрт бала дүниеге келді: Энн, Мэри, Томас және Уильям, кіші. Оның екінші некесі 1967 жылы биохимик Марлен Андрегг ДеЛукамен болды. Олардың жалғыз ұлы – Эрик Джин. 1987 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол 1997 жылы Ольга Роблеске қайта үйленді, ол одан кейін тірі қалды.
Құрметтер
Антарктиданың Виктория жеріндегі Жеңіс тауларындағы МакЭлрой қырқасы Антарктика атаулары жөніндегі консультативтік комитеті шешімімен МакЭлройдың құрметіне аталған.