Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уорикширдегі ауыл және азаматтық приход, Англия.
Village and civil parish in Warwickshire, England
Бишоп Ичингтон – Уорикширдің Стратфорд-эпон-Эйвон ауданындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Саутхэм қаласының оңтүстік-батысына қарай шамамен 5 шақырым, ал Роял Лимингтон Спа қаласының оңтүстік-шығысына қарай шамамен 10 шақырым жерде орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша приходтың халқы 2082 адамды құрады. Ичен өзені приходтың солтүстігінен ағып өтеді. Ауыл приходтың солтүстік бөлігінде, өзеннің батыс жағында орналасқан және қиыршық тас және Төменгі Лиас топырағында жатыр. Приходтың оңтүстік шекарасында шағын жол, шығыс жағында ішінара A423 тас жолы және қалған бөліктерінде егістік шекаралары бар. Чилтерн негізгі теміржол бағыты ауылдан шығысқа қарай 1 километрден аз жерден өтеді. M40 автожолының 12-ші қиылысы ауылдан оңтүстік-батысқа қарай 3 шақырым жерде орналасқан.
Bishop's Itchington is a village and civil parish in the Stratford on Avon district of Warwickshire, England. It is about 3 mile (5 km) south southwest of Southam and about 6.5 mile (10 km) southeast of Royal Leamington Spa. The 2011 Census recorded the parish's population as 2,082. The River Itchen flows north through the parish. The village is in the northern part of the parish just west of the river, and stands on boulder clay and Lower Lias. The parish covers It is bounded to the south by a minor road, to the east partly by the A423 road and on other sides by field boundaries. The Chiltern Main Line passes through the parish less than 0.5 mile (1 km) east of the village. Junction 12 on the M40 motorway is about 2 mile (3 km) southwest of the village.
Тарих
Ауылдың топонимі Ичен өзенінен шыққан. Оның қосымшасы 1152 жылға қарай Ковентридегі Сент-Мэри монастырының орнына иелікке ие болған Личфилд епископтарына сілтеме жасайды. Бұрын ол Жоғарғы Итчингтон деп аталған. Оңтүстік-батыстағы Төменгі Итчингтон 1547 жылы Томас Фишермен құртылған. 1774 жылы Парламент қабылдаған Жабдықтау заңы күшке енгенге дейін, приходта ашық егістік жүйесі басым болды. Бирмингем және Оксфорд қосылыс темір жолы приход арқылы салынды және 1852 жылы Саутхэм Роуд және Харбери теміржол станциясы ауылдың солтүстігінде 1 миль (2 км) қашықтықтағы Депперс көпірінде ашылды. 1948 жылға дейін теміржол Ұлы Батыс теміржолының бөлігі болды, содан кейін ол Британ теміржолының бір бөлігі ретінде ұлттандырылды. BR стансаны 1963 жылы жүк тасымалы үшін, ал 1964 жылы жолаушылар тасымалы үшін жапты. Кейін ол бұзылып жатыр. Теміржол Чилтерн магистральдық желісінің бөлігі ретінде ашық күйінде сақталып, Чилтерн теміржолы мен CrossCountry жолаушылар пойыздарын, сондай-ақ көптеген жүк тасымалдарын тасымалдайды.
The village's toponym is derived from the River Itchen. Its affix refers to the Bishops of Lichfield, who by 1152 had succeeded St. Mary's Priory, Coventry as Lord of the Manor. It was formerly called Upper Itchington. Lower Itchington to the southwest was depopulated in 1547 by Thomas Fisher. An open field system prevailed in the parish until an Inclosure Act passed by Parliament in 1774 was implemented. The Birmingham and Oxford Junction Railway was built through the parish and in 1852 Southam Road and Harbury railway station was opened at Deppers Bridge 1 mile (2 km) north of the village. The railway became part of the Great Western Railway until 1948, when was nationalised as part of British Railways. BR closed the station to goods traffic in 1963 and passenger traffic in 1964. It has since been demolished. The railway remains open as part of the Chiltern Main Line, carrying both Chiltern Railways and CrossCountry passenger trains and much freight traffic.
Цемент өндірісі
1820 жылы Ричард Гривс ауылдың солтүстігіндегі карьерден алынған көк тас пайдалана отырып, әк пешін іске қосты. 1852 жылы темір жолдың салынысы аяқталғаннан кейін, зауытқа көмір жеткізу және әк пен цементті тарату оңайлатылды. Кәсіпорын Гревс, Булл және Лейкин болып қайта тіркелді және 1855 жылы жаңа цемент зауытын ашты. 1882 жылы зауытта төрт цилиндрлі пеш болды және аптасына 120 тонна портланд цементі өндірілді. 1883 жылы Great Western темір жол түйінін жаңартып, 1899 жылы оған сигналдық будка орнатты. 1907 жылы аптасына 600 тонна өндіретін 18 камералы пеш жұмыс істеді, сонымен қатар зауытқа екінші қосымша темір жол тартылды. Тас қазу жұмыстары шіркеу шекарасынан асып, Гарбериге дейін жетті. 1909 жылы Крупп зауытта алғашқы айналмалы пешті орнатты. Пеш үлкен болды және күніне 78 тонна цемент клинкерін өндірді. 1912 жылы Эрнест Ньюэлл және Мистертон (Ноттингемшир) компаниясы екінші, ірі айналмалы пешті жеткізді, ал ескі камералы пештер қолданыстан шығарылды. 1918 жылы GWR 1899 жылғы сигналдық будканы жаңалады. 1924 жылы Эдгар Аллен және Шеффилд компаниясы 49 метрлік үшінші айналмалы пешті жеткізді. Сол жылы Ньюэлл пешінің ұзындығы 160 футқа дейін арттырылды, ал Крупп пеші 48 футқа дейін кеңейтілді, нәтижесінде күндізгі жалпы өндіріс 343 тоннаға жетті. 1970 жылы Blue Circle цемент өндіруді тоқтатып, оны қоймаға айналдырды. 1994 жылы аумақ тазартылды. Ғимараттың құрылымының нашарлауы, әсіресе мұнарасы, 2011 жылдың басында аяқталған қайта жаңарту бағдарламасына әкелді. Қоңыраулар көп жылдар бойы қолданылмады, бірақ 2011 жылдың 12-13 ақпан күндері қайтадан соғылды. Ауылдың қауымдық шіркеуі 1836 немесе 1837 жылы салынды және қазір жеке үй ретінде пайдаланылады. 1859 жылы ауыл үшін методистік шіркеу салынды.
In 1820 Richard Greaves started a lime kiln using Blue Lias from a quarry just north of the village. Completion of the railway in 1852 made it easier for the works to obtain coal and distribute its lime and cement. The business became Greaves, Bull and Lakin and in 1855 opened a new cement works. By 1882 it had four bottle kilns and was making 120 tons of Portland cement a week. The Great Western revised the railway junction to the works in 1883 and had a signal box built for it in 1899. By 1907 there were 18 chamber kilns making 600 tons a week, and more railway track was laid including a second connection to the works. Quarrying extended across the parish boundary into Harbury. In 1909 Krupp installed the first rotary kiln at the works. It was long and made 78 tons of cement clinker a day. In 1912 Ernest Newell and Company of Misterton, Nottinghamshire supplied a second and larger rotary kiln, and the old chamber kilns were taken out of use. In 1918 the GWR replaced the 1899 signal box. In 1924 Edgar Allen and Company of Sheffield supplied a third rotary kiln, which was 160 feet (49 m) long. In the same year the Newell kiln was lengthened to 160 feet and the Krupp kiln was extended to 48 feet (15 m), raising total production to 343 tons a day. In 1970 Blue Circle ceased cement making at the site and turned it into a depot. The site was cleared in 1994. Deteriorating church fabric, and in particular the tower, led to a restoration programme that was completed early in 2011. The bells were out of use for many years, but were rung on the weekend of 12–13 February 2011. The village's Congregational chapel was built in 1836 or 1837 and is now a private house. A Methodist chapel for the village was built in 1859.
Ыңғайлылықтар
Бишоптың Итчингтонда бір ғана паб бар, ол "Кескіштердің қолдары". Сондай-ақ, әлі күнге дейін Гревс клубы деп аталатын жұмысшылар клубы да бар, бұл атау цемент зауытының бастапқы атынан алынған. Британдық Корольдік легионының ауылда бөлімшесі болған, бірақ ол жабылып, оның ғимараты қазір кафеге айналдырылған. Ауылда дүкен, газет сататын дүкен және пошта бөлімшесі бар (пошта бөлімшесі 2017 жылы жабылды). Парохта бастауыш мектеп бар.
Bishop's Itchington has one pub, The Butchers Arms. It has also a working men's club that is still called the Greaves Club after the original name of the cement works. The Royal British Legion had a branch in the village, but it has closed and its premises are now a café. There is a village shop, newsagent and sub post office (sub post office closed 2017). The parish has a primary school.