Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың әскери кемесі
Warfare vessel of the United States
USS Weiss (APD 135/LPR 135) 1945 жылдан 1970 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күшінде қызмет етті, екі қысқа мерзімге резервке алынды. 1976 жылы бөлшектелді.
The USS Weiss (APD 135/LPR 135) was a in service with the United States Navy from 1945 to 1970, with two short periods spent in reserve. She was finally scrapped in 1976.
Есімдес
Карл Вайс 1915 жылғы 27 наурызда Мичиган штатының Детройт қаласында дүниеге келген. 1939 жылғы 18 желтоқсанда АҚШ Теңіз жаяу әскері қатарына қосылды. Оңтүстік Каролина штатындағы Паррис аралындағы базалық дайындықты аяқтағаннан кейін, 1940 жылдың басында Вирджиния штатындағы Квантикода және Пенсильвания штатындағы Филадельфияда тікелей қызмет етті. 1940 жылғы 1 наурызда Миффлин бекінісіне бір жылдан астам мерзімге қызметке жіберілді. 1941 жылғы маусымда Квантико базасына қысқа ғана уақытқа оралды, содан кейін шілде айының бірінші аптасының соңында бір айлық тапсырмамен «МакКоули» көлігімен теңізге шықты. Сол көлікте капрал шеніне көтерілген Вайс 1941 жылғы 14 тамызда Вирджиния штатындағы Портсмутқа қайтып келді. Кейін қыркүйек айында Солтүстік Каролина штатындағы Нью-Риверде қызметке кірісті. 1942 жылғы наурызда Вайс сержант шеніне өкілді, ал келесі жазда Соломон аралдары операциясына дайындық мақсатында Тынық мұхитындағы театрға жіберілді. 1942 жылғы 1 қарашада Гуадалканал аралының Матаникау өзені маңындағы жапондық күштермен болған шайқаста 1-ші Теңіз дивизиясының 5-ші теңізшілер батальонының C ротасында қызмет етіп жүргенде Вайс жаудың пулеметтік орнына шабуыл жасап, қол гранатасымен жойды. Өзінің пулеметіне оралған Вайс өзінің артиллериялықтарына үш штыкпен шабуылды тойтаруға бұйрық берді. Оның бірі жараланып, бекіністің алдына құлағанда Вайс «артқа жүгіріп, серігін қауіпсіз жерге шығарды». Келесі күні ол тағы да дөңгелектің үстімен жаудың тағы бір пулеметіне қарай жылжыды. Оқ атылғаннан кейін де ол алға жылжи берді және қарсыластың қаруына граната лақтырды. Содан кейін ол біріншісі бастаған жұмысты аяқтау үшін тағы бір граната лақтыруға тырысты, бірақ жаудың оғынан ауыр жарақат алып құлап қалды. «Ерекше жеке батылдығы, шабуылға ұмтылысы және өзінен гөрі елді ойлау рухы» үшін Вайс өлімнен кейін «Теңіз Флотының айқас кресі» орденімен марапатталды. 1944 жылы Вайс есімімен кеме аталды. Алайда, 1944 жылғы 5 маусымда құрылысы аяқталмай тоқтатылып, материалдары жойылды.
Carl Weiss was born in Detroit, Michigan on 27 March 1915. He enlisted in the United States Marine Corps on 18 December 1939. After completing basic training at Parris Island, South Carolina, he served successively at Quantico, Virginia; and at Philadelphia, Pennsylvania; during the early part of 1940. On 1 March 1940, he reported to Fort Mifflin for duty which lasted for over a year. He returned to the base at Quantico briefly in June 1941 before going to sea in the transport McCawley at the end of the first week in July for a month's assignment. Promoted to Corporal while in that transport, Weiss returned ashore at Portsmouth, Virginia, on August 14, 1941, and from there, moved on to duty at New River, North Carolina, in September. Weiss was promoted to Sergeant in March 1942, and by the following summer, had been assigned to the Pacific theater in preparation for the Solomon Islands operation. While serving with C Company, 1st Battalion, 5th Marines, 1st Marine Division, during a battle on 1 November 1942 with Japanese forces near Matanikau River, Guadalcanal, Weiss charged an enemy machine gun position and destroyed it with a hand grenade. Returning to his own machine gun, Weiss directed his gunners in repulsing three bayonet charges. When one of his men received a wound and fell forward of the emplacement, Weiss "crawled forward and dragged his comrade to safety". The next day, he again inched forward over the crest of the hill toward another enemy machine gun. Though the position opened fire on him, he continued forward and lobbed a grenade at the offending weapon. He then attempted to toss another grenade to finish the job begun by the first but was felled, mortally wounded by enemy fire. For "his great personal valor, aggressiveness and fine spirit of self sacrifice," Weiss was posthumously awarded the Navy Cross. In 1944, Weiss, a , was named in his honor. This ship was cancelled on 5 June 1944 before completion, and her materials were scrapped.
Тарих
Бастапқыда DE 719 деп белгіленген "Вайс" 1944 жылдың 17 шілдесінде, тіпті 1944 жылдың 4 қазанында Мичиган штатының Бей-Сити қаласындағы Defoe Shipbuilding Company компаниясында құрылысы басталмас бұрын, APD 135 ретінде қайта аталды. Ол 1945 жылдың 17 ақпанында суға түсірілді, демеушісі Анна Вайс болды. Іске қосылғанға дейінгі сынақтар Хьюрон көлінде жүргізілді. Құрылысы аяқталғаннан кейін "Вайс" Бей-Ситидегі құрылысшы сарайынан Чикагоға (Иллинойс штаты) бағытталды. Одан Чикаго санитарлық және кеме каналы арқылы Чикаго өзенімен Иллинойс штатының Джолиет қаласына жетті, онда кемеге понтондар бекітілді, осылайша оны Деплейн өзені, Иллинойс өзені және Миссисипи өзені арқылы итеріп, баржалар тізбегінің бір бөлігі ретінде жылжытуға болатын болды. Миссисипи өзенінің батыс жағалауындағы Луизиана штатының Алжир қаласындағы Тодд Джонсон кемежайына келгеннен кейін, экипаждың қалған бөлігі кемеге келді, ал "Вайс" 1945 жылдың 7 шілдесінде Нью-Орлеанда қолданысқа кірістірілді.
Originally designated DE 719, a , Weiss was re designated as APD 135, a fast transport, on 17 July 1944, even before being laid down on 4 October 1944 at the Defoe Shipbuilding Company, in Bay City, Michigan. She was launched on 17 February 1945; sponsored by Mrs. Anna Weiss. Builders trials before her pre commissioning cruise were done in Lake Huron. After completion, Weiss sailed from the builder's yard at Bay City to Chicago, Illinois. From there, they went through the Chicago Sanitary and Ship Canal and down the Chicago River to Joliet, Illinois, where pontoons were attached to the ship so it could be pushed down the Des Plaines River, Illinois River, and Mississippi River as part of a barge train. After arriving at the Todd Johnson Shipyard in Algiers, Louisiana, on the west bank of the Mississippi at New Orleans, the rest of the crew reported aboard, and Weiss was commissioned at New Orleans, on 7 July 1945.
1945-1949 жылдар
Соғыс кемесі 20 шілдеде Кубаның Гуантанамо шығанағы маңында сынақ жаттығуларын өткізу үшін Нью-Орлеаннан шықты. Ол 14 тамызда Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қимылдардың аяқталғаны туралы хабар алған кезде осы операциялармен айналысып жатты. Содан кейін ол сынақ жаттығуларын жалғастырды, бірақ бұрынғыдай жеделдікпен емес. Норфолк (Вирджиния штаты) қаласындағы жөндеуден кейін, ол 4 қыркүйекте Род-Айленд штатының Мелвилл қаласына бағытталды, онда келесі екі ай бойы оқу кемесі ретінде қызмет етті. 29 қазанда жоғары жылдамдықты көлік Норфолкке оралды және 1946 жылдың қаңтарының ортасына дейін онда қалды. 14 қаңтарда ол Батыс Үндістанға он апталық саяхатты бастады, наурыздың соңғы күні Солтүстік Каролина штатының Морехед-Сити қаласында АҚШ-қа қайтып келді. Сәуір айында ол Вашингтонға сапар шекті және алдымен мамыр айының басында Чарльстон (Оңтүстік Каролина штаты) қаласында, кейін маусым айында Нью-Йорк әскери-теңіз кеме жасаушылығында жөндеу жұмыстарын жүргізді. Тамыз айында Гарри Трумэн демалысқа Бермудаға барғанда, жоғары жылдамдықты көлік Президенттік яхтасы «Вильямсбургке» сүйемелдеді. «Вильямсбург» президентті 2 қыркүйекте Вашингтонға қайтарды, ал «Вайсс» шығыс жағалаудағы қызметін жалғастырды. Норфолкке базаланған ол келесі 19 ай бойы сол порттан жұмыс істеді. 1949 жылдың 2 мамырында соғыс кемесі Чарльстонда қызметтен босатылды, содан кейін Флорида штатының Грин Коув Спрингс қаласына сүйретіліп, Атлант мұхитының резервтік флотында орналастырылды.
The warship departed New Orleans on 20 July to conduct shakedown training in the vicinity of Guantanamo Bay, Cuba. She was still engaged in those operations on 14 August when she received word of the end of hostilities in World War II. Thereafter, she continued her shakedown training but with a lesser sense of urgency. Following a post shakedown overhaul at Norfolk, Virginia, she sailed on 4 September for Melville, Rhode Island, where for the next two months she served as a training ship. On 29 October, the high speed transport returned to Norfolk, where she remained until mid January 1946. On 14 January, she began a ten week cruise to the West Indies, returning to the United States at Morehead City, North Carolina, on the last day of March. In April, she visited Washington, D. C., and underwent repairs, first at Charleston, South Carolina in early May and later at the New York Naval Shipyard in June. In August, the high speed transport served as an escort for the Presidential Yacht Williamsburg when Harry S. Truman voyaged in her to Bermuda for a vacation. Williamsburg returned the President to Washington on 2 September, and Weiss resumed east coast duty. Based at Norfolk, she spent the next 19 months operating from that port. On 2 May 1949, the warship was decommissioned at Charleston and then towed to Green Cove Springs, Florida, to be berthed with the Atlantic Reserve Fleet.
Корея соғысы, 1950-1953 жылдар
1950 жылы 25 маусымда коммунистік Солтүстік Корея Оңтүстік Кореяға басып кірді. Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі Кеңес Одағының бойкотын пайдаланып, Оңтүстік Кореяға агрессорға қарсы әскери көмек көрсетуге шешім қабылдады. Құрама Штаттар Қауіпсіздік Кеңесінің операцияларын жүзеге асырудағы жауапкершілікті, әсіресе теңіз күштеріне қатысты, өз мойнына алды. Бұл резервтік флоттағы көптеген кемелерді қайта жандандыруды қажет етті. Вайс Грин Ков Спрингс портынан шығарылып, тез арада әрекетке дайындалды және 1950 жылы 14 қазанда қайтадан қолданысқа енгізілді. Кубаның Гуантанамо шығанағында жаттығудан өткеннен кейін Вайс 1951 жылы 15 наурызда Тынық мұхитына бет түзеді. Ол Сан-Диегода (Калифорния) екі апталық техникалық қызмет көрсетуден өтті, содан кейін батысқа қарай сапарын жалғастырып, 3 мамырда Корея суларына жетті. Жоғары жылдамдықты көлік Корея соғысындағы алғашқы миссиясының көп бөлігін бомбалау және Су астындағы диверсиялық топтың (UDT) операцияларында өткізді. Ол сонымен қатар UDT жасағымен және 7-ші флоттың басқа бөлімшелерімен бірге оқу-жаттығуларын жүргізді. 17 қазанда ол Қиыр Шығыстағы міндеттемесін аяқтап, АҚШ-қа қайта оралуға бағыт алды. 1951 және 1952 жылдардың қысында батыс жағалауда техникалық қызмет көрсету мен оқудан өткеннен кейін Вайс жазда Қиыр Шығысқа қайта оралып, 2 шілдеде Корея суларына жетті. Тағы да, бомбалау миссиялары мен UDT-ге қолдау көрсету оның уақытының басым бөлігін құрады. Ол сондай-ақ "Балық аулау операциясы" деп аталатын стратегиялық жобаға қатысты, мақсаты солтүстік корейліктерді басып табу үшін олардың балық аулау мүмкіндіктерін жою болды. Жоғары жылдамдықты көлік Корея соғысындағы екінші миссиясын 1953 жылдың 1 сәуірінде аяқтап, 2 шілдеде Сан-Диегоға келді.
On 25 June 1950, communist North Korea launched an invasion of South Korea. The United Nations Security Council taking advantage of the Soviet boycott decided to provide military assistance to South Korea against the aggressor. The United States took on the majority of the responsibility for carrying out the Security Council's operations, particularly with regard to naval forces. That required the reactivation of many ships in the Reserve Fleet. Weiss was moved out of her berth at Green Cove Springs, quickly readied for action, and recommissioned on 14 October 1950. Following shakedown training out of Guantanamo Bay, Cuba, Weiss set sail for the Pacific on 15 March 1951. She stopped at San Diego, California, for two weeks of maintenance and upkeep, and then continued her voyage west, arriving in Korean waters on 3 May. The high speed transport spent the bulk of her first Korean War tour in bombardment and Underwater Demolition Team (UDT) missions. She also conducted training and exercises with the UDT men as well as with other units of the 7th Fleet. She concluded her assignment in the Far East on 17 October when she set a course to return to the United States. Following a period of upkeep and training on the west coast during the winter of 1951 and 1952, Weiss headed back to the Far East in the summer, and arrived in Korean waters on 2 July. Once again, bombardment missions and UDT support duty occupied the majority of her time. She also participated in "Operation Fishnet", a strategic initiative intended to drive the North Koreans into submission by depriving them of their fish catch. The high speed transport completed her second tour of Korean War service on 1 April 1953, and arrived in San Diego on 2 July.
1953-1958 жылдар
Вайс АҚШ-қа оралғаннан кейін бір айдан аспаған соң, 1953 жылдың 27 шілдесіндегі келісім Корей түбегіндегі әскери қимылдарды тоқтатты. Осының салдарынан, жоғары жылдамдықты көлік АҚШ-тың батыс жағалауында техникалық қызмет көрсету мен оқу кезеңдерімен кезектесіп, Тынық мұхитының батысына бағытталған бейбіт міндеттерді атқара бастады. 1953 жылдың шілдесінен 1957 жылдың желтоқсанына дейін ол үш рет Қашық Шығысқа аттанды. "Вайс" 1954 жылдың 23 ақпанында Сурибачи тауындағы ту көтерілгеннің 9 жылдығына арналған Иво Джимада өткен "Флагхоист" ірі десанттық оқу-жаттығуына қатысты. Портқа сапарлар жасау, оқу миссияларын орындау және Азия суларында американдық әскери күштердің болуын көрсету оның 7-ші флотпен жасаған алғашқы Корей соғысынан кейінгі турларындағы басты міндеттері болды. 1958 жылдың 2 наурызында "Вайс" қайтадан запаста қалды. Келесі төрт жыл бойы ол Калифорниядағы Трезер-Айленд аймағындағы Тынық мұхитының резервтік флотында тұрды. 1961 жылдың 20 қарашасында "Вайс" Сан-Диегода қайтадан қызметке кірісті.
Less than a month after Weiss returned to the United States, the armistice of 27 July 1953 effectively ended hostilities on the Korean peninsula. Consequently, the high speed transport settled into a peacetime routine of deployments to the western Pacific alternated with upkeep and training periods along the west coast of the United States. Between July 1953 and December 1957, she made three deployments to the Far East. The Weiss took part in "Operation Flaghoist",a huge amphibious training exercise at Iwo Jima on February 23, 1954, the 9th anniversary of the flag raising on Mount Suribachi. Port visits, training missions, and providing evidence of American military presence in Asian waters proved to be her major responsibilities during these initial post Korean War tours with the 7th Fleet. On 2 March 1958, Weiss was placed out of commission once again. She was berthed with the Pacific Reserve Fleet at Treasure Island, California, for the next four years. On 20 November 1961, Weiss was placed back in commission at San Diego.
1961-1964 жылдар
1961 және 1962 жылдардың қысында соғыс кемесі сынақтан өтіп, десанттық жаттығулар жасады, содан кейін Сан-Диегодан жұмыс істейтін батыс жағалаудағы қалыпты тәртіпке енді. Бұл міндет 1962 жылдың 16 қазанына дейін жалғасты, содан кейін ол Сан-Диегодан шығып, қайта жабдықталғаннан кейін Батыс Тынық мұхитындағы алғашқы қызметтік сапарына аттанды. Осы кезде ол Филиппиндегі Субик шығанағындағы базадан жұмыс істеді және UDT (жағалаудағы шабуыл тобы) сарбаздарымен бірге оқу миссияларын орындады. Сапардың басында кеме UDT сарбаздарымен бірге Таиландтың Саттахип қаласына барды. Онда ол Тайланд Корольдік Теңіз күштерінің өкілдерімен бірлескен UDT жаттығуларына қатысты. Жоғары жылдамдықты көлік 17 желтоқсанда Субик шығанағына оралды және жаңа жылдың басына дейін сонда қалды. Батыс Тынық мұхитындағы сапарының соңғы кезеңінде, 1963 жылдың ақпан және наурыз айларында, соғыс кемесі Вьетнам суларындағы қызметі үшін Қарулы күштердің экспедициялық медалін алды. UDT қызметкерлерін бірге алып, LCVP (десанттық кеме) арқылы Вьетнамның әртүрлі теңіз базаларына жеткізді және Вьетнам жағалауына ReCon (барлау) теңізшілерін түсірді. Вьетнам жағалауындағы толқындарға тап болғандықтан бір LCVP жоғалды. Ол сол көктемде АҚШ-қа оралды және жыл соңына дейін қалыпты жұмысын жалғастырды, содан кейін флотты жаңғырту және модернизациялау (FRAM) жұмысын бастады. 1964 жылдың басында FRAM II модернизациясын аяқтады және Сан-Диегодан жергілікті операцияларды қайта бастады. 18 маусымда Сан-Диегодан шығып, Батыс Тынық мұхитындағы тағы бір қызметтік сапарына аттанды. Сапар барысында соғыс кемесі Перл-Харбордағы Оахуда шамамен бір ай бойы операциялар жүргізіп, содан кейін Окинаваға жол тартты. 26-27 шілде түндегі "Флосси" тайфуны Окинавадағы кемені шарпып, ілмек тізбегін үзіп, жоғары жылдамдықты көлікті белгісіз суларға итерді. Белгілі суларға қайта оралуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және 20:42-де "Вайсс" жағаға тірелді. 27-сі күні "Таваса" буксирі "Вайсс"ты судан шығаруға тырысқанда, белгісіз рифке тірелді. Содан кейін "Safeguard" екі кемеге де көмектесуге келді. Шамамен сағат 20:00-де "Вайсс" рифтен терең суға жылжыды. "Таваса" 28-і күні ертең судан шығарылды және сол күні "Вайсс"ты буксирлеп Окинавадан Сасебоға бет бұрды. Жоғары жылдамдықты көлік тамыздың соңына қарай жөндеу жұмыстарын аяқтады және сол айдың басында болған Тонкин шығанағындағы оқиғаға байланысты Вьетнам суларына жіберілген жасақ күшке қосылды. 25 тамыздан 28 қыркүйекке дейін сонда болды. Қазан айының көп бөлігін Филиппинде өткізгеннен кейін "Вайсс" қарашада Вьетнам суларына қысқа мерзімге оралды. 28 қарашада Субик шығанағынан Сан-Диегоға қайтып келді, онда 18 желтоқсанда жетті.
The warship conducted shakedown and amphibious training during the winter of 1961 and 1962, and then settled into a normal west coast routine, operating out of San Diego. That duty lasted until 16 October 1962, at which time she departed San Diego on her first tour of duty in the western Pacific following her recommissioning. During that deployment she operated from the base at Subic Bay in the Philippines, and engaged in training missions with UDT men. Early in the assignment, the ship visited Sattahip, Thailand, with UDT men embarked. There, she participated in bilateral UDT exercises with members of the Royal Thai Navy. The high speed transport returned to Subic Bay on 17 December, and remained there through the beginning of the new year. During the latter stages of her western Pacific tour, in February and March 1963, the warship earned the Armed Forces Expeditionary Medal for a tour of duty in Vietnamese waters. Sent an LCVP up rivers to various Vietnam Navy Bases with UDT personnel and landed ReCon marines on Vietnam beached. Lost an LCVP due to broaching on Vietnam beaches. She returned to the United States later that spring, and resumed normal operations until commencing a Fleet Rehabilitation and Modernization (FRAM) overhaul late in the year. She completed her FRAM II conversion early in 1964, and resumed local operations out of San Diego. On 18 June 1964, she stood out of San Diego for another tour of duty in the western Pacific. En route, the warship stopped at Oahu for about a month of operations out of Pearl Harbor, and then continued on to Okinawa. During the night of 26–27 July, Typhoon Flossie struck her anchorage at Okinawa, parted her anchor chain, and drove the high speed transport into uncharted waters. Efforts to maneuver back into known waters failed; and, at 20:42, Weiss ran aground. On the 27th, the tug Tawasa, while attempting to refloat Weiss, also grounded on an uncharted reef. Safeguard then came to the aid of both stricken ships. Finally at about 20:00 hours, Weiss eased off the reef into deeper water. Tawasa was refloated early on the 28th and departed Okinawa that same day, bound for Sasebo with Weiss in tow. The high speed transport completed repairs by late August, and joined a contingency force sent to Vietnamese waters as a result of the Gulf of Tonkin Incident earlier that month. She remained there from 25 August to 28 September. After spending most of October in the Philippines, Weiss returned to Vietnamese waters briefly in November. On 28 November, she departed Subic Bay to return to San Diego, where she arrived on 18 December.
Вьетнам соғысы, 1965-1969 жылдар
Кезеңдік демалыстан және күтімнен кейін Вайс Оңтүстік Калифорния жағалауында қызметін бастады. Осы міндеттер теңіз жаяу әскерлерінің барлау бөлімшелерімен және Теңіз күштерінің су астындағы бұзу тобымен бірлескен жаттығулардан тұрды. Бұл жұмыс 1965 жылдың орта шілдесіне дейін жалғасты, содан кейін ол екі айға Лонг-Бич кеме құрылыс орнына кірді. 30 тамызда жөндеу жұмыстары аяқталып, Сан-Диегоға жаңа оқуларға оралды. 18 қазанда Вайс Сан-Диегодан 7-ші флотпен бірге Қиыр Шығысқа тағы бір сапарға шықты. 26-27 қазанда Перл-Харборда қысқа тоқталып, 12 қарашада Субик шығанағына жетті. 23-і күні ол Филиппиннен Оңтүстік Вьетнам жағалауындағы алғашқы әскери қызметіне аттанды. Оның алғашқы жауынгерлік миссиясы 30 қараша мен 1 желтоқсанда Ланг Ке Га маңына теңіз жаяу әскерлерін түсірген кезде өтті. Екінші миссиясы 5-6 желтоқсанда Пху Ту маңында теңіз жаяу әскерлерінің іздеу-жою операциясын жүргізген кезде болды. 6 желтоқсан кешінде ол әскерді қайтадан кемеге алды және демалыс үшін Субик шығанағына қайтып келді. Алайда, 8 желтоқсанда Фу Ту маңындағы құтқару операциясына көмектесу үшін қайта шақырылды. 9 желтоқсанда ол осы миссияны аяқтады және 13 желтоқсанда Субик шығанағына сапарын жалғастырды. 1966 жылдың қаңтар айында Вайс Вьетнам суларында екі рет жағалау және өзен сағаларын зерттеу жұмыстарын жүргізді. 1 ақпанда Вьетнамдағы екінші сапарынан Филиппинге оралды. 3-9 ақпан аралығында Легаспи, Лусон маңындағы екіжақты барлау жаттығуларына қатысу үшін американдық UDT және филиппин су асты операциялары бөлімшесімен бірге кемеге отырды. Қазан соңында және наурыздың басында Гонконгқа сапар, Субик шығанағындағы күтім және Вьетнам жағалауындағы тағы бір зерттеу сапары жасады. Оның соңғы жауынгерлік операциясы 20 наурызда басталды, ол "Джекстей" операциясы үшін амфибиялық дайындық тобының операциялық бақылауына түсті. Операция 26 наурызда басталды және 6 сәуірге дейін жалғасты, содан кейін Вайс жөндеу үшін Субик шығанағына оралды. Сол айдың соңында ол Филиппиннен үйіне қайтып келді. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін 14 мамырда Сан-Диегоға жетті. Кеме келесі бес апта бойы портта қалып, демалыс алып, күтім жұмыстарын жүргізді. 28 маусымда Сан-Диегодан шығып, Сан-Францискоға бағыт алды, онда Bethlehem Steel кеме құрылыс орнында күрделі жөндеу жұмыстарын бастады. 9 қарашаға дейін ол онда болды, азаматтық кемежайдағы еңбек дауы кешіктіруді болдырмау үшін Сан-Франциско шығанағындағы Әскери кеме құрылыс орнына көшуге мәжбүр етті. Жөндеу жұмыстары аяқталып, 9 желтоқсанда кемежайдан шығып, Сан-Диегоға қайта оралды. 24 ақпанда Сан-Диегодан шығып, Батыс Тынық мұхитына бет алды. Перл-Харбор мен Гуамда тоқтағаннан кейін кеме 20 наурызда Субик шығанағына кірді. Вайс Филиппинде екі айға жуық жұмыс істеді, зерттеулер мен барлау оқуларын жүргізді. Мамыр айының ортасында Гонконгқа демалысқа барды, содан кейін айдың соңында Субик шығанағына оралды. 28-і күні UDT 11 жасағымен бірге Филиппиннен Оңтүстік Вьетнамға бағыт алды, 31 мамырда Вунг Тауға жетті. Онда және Ан Тхойдағы брифингтерден кейін Вайс амфибиялық операциялар үшін қолайлы қону жағалауларын және каналдарға кіру жолдарын анықтау үшін жағалауды зерттеуді бастады. Бұл міндет 10 маусымға дейін жалғасты, содан кейін ол Субик шығанағына оралды. 10-21 маусым аралығында Филиппинде болды, содан кейін Вьетнамға тағы да жолға шықты. 3 шілдеге дейін жағалауды зерттеу жұмыстарын жүргізді, содан кейін бір апталық демалыс үшін Субик шығанағына оралды. Кеме 15 шілдеде Вунг Тауға оралды және 31 шілдеде аяқталатын соңғы зерттеулер сериясын бастады. Содан кейін ол Бангкок, Субик шығанағы және Йокосукаға тоқтады, содан кейін 26 тамызда АҚШ-қа қайтып келді. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін 16 қыркүйекте Сан-Диегоға жетті. 1967 жылдың қалған бөлігі әскери қызметтен босату және азаматтық кемежайдағы уақытша жұмыспен өтті. Вайс 1968 жылдың басында жөндеу жұмыстарын аяқтады және Сан-Диегодан батыс жағалаудағы операцияларын бастады. Бұл жұмыс 1 тамызға дейін жалғасты, содан кейін ол Батыс Тынық мұхитына қайта оралды. Кеме 9-11 тамызда Перл-Харборда тоқтады, содан кейін Йокосука, Жапонияға сапарын жалғастырды, онда 23-і күні жетті. Бір аптадан кейін кеме Субик шығанағына бағыт алды, онда 3-9 қыркүйек аралығында болды. Субик шығанағынан Вьетнам жағалауына барып, 7-ші флоттың амфибиялық операцияларын қолдау мақсатында жағалауды зерттеу жұмыстарын жалғастырды. 24 қыркүйекте Субик шығанағына оралып, 2 қазанға дейін қалады. Қазан айының басында Оңтүстік Вьетнам жағалауында Вайс IV корпустың тактикалық аймағында жүргізілген "Құрметті айдаһар" операциясы VII және VIII-ге қатысқан Navy SEAL командаларына қолдау көрсетті. Осы операциялар кезінде кеме Корей соғысынан бері алғаш рет оқ атып, жауынгерлік қимылға қатысты. 11 қарашада Субик шығанағына оралды және 20 қарашаға дейін онда болды, содан кейін Гонконгқа демалысқа аттанды. Желтоқсан айының басында Вьетнам суларына оралды және Navy SEAL командаларының "Құрметті айдаһар" операциясы IX-ына қолдау көрсетуді жалғастырды. Бұл миссия оны 1969 жылға дейін алып жүрді. Вайс 1969 жылдың 1 қаңтарында Амфибиялық тасымалдағыш, Шағын, LPR 135 болып қайта аталды. 1969 жылдың көктемінде Қиыр Шығыстан шығып, Сан-Диегоға оралды. Жылдың қалған бөлігінде Сан-Диегодан батыс жағалаудағы операцияларын жүргізіп, декоммиссияға дайындық жұмыстарын бастады.
Following the usual holiday leave and an upkeep period, Weiss commenced operations along the coast of southern California. Those missions consisted of exercises in cooperation with Marine Corps reconnaissance units and Navy Underwater Demolition Teams. Such duty occupied her time until mid summer 1965, when she entered the Long Beach Naval Shipyard for a two month availability. She completed repairs on 30 August and returned to San Diego for refresher training. On 18 October, Weiss left San Diego for another tour of duty in the Far East with the 7th Fleet. She made an overnight stop at Pearl Harbor on 26–27 October, and arrived in Subic Bay on 12 November. On the 23rd, she departed the Philippines for her first tour of combat duty off the coast of South Vietnam. Her first actual combat mission came on 30 November and 1 December when she landed marines near Lang Ke Ga, South Vietnam, as part of Operation Dagger Thrust IV. Her second such mission occurred on the 5th and 6th when her embarked marines made a search and destroy landing near Phu Tu as a part of Operation Dagger Thrust V. On the evening of the 6th, she reembarked the troops and retired toward Subic Bay for a rest and relaxation period. However, on the 8th, she was recalled to assist in a salvage operation near Phu Tu. She completed her part in that mission on the 9th, and resumed her voyage to Subic Bay where she arrived on 13 December. In January 1966, Weiss did two tours of duty in Vietnamese waters conducting surveys of the coast and river mouths. She returned to the Philippines from the second Vietnam tour of the year on 1 February, and embarked American UDT men and a Philippine underwater operations unit to participate in bilateral reconnaissance exercises near Legaspi, Luzon, between 3 and 9 February. A visit to Hong Kong, availability at Subic Bay, and another survey tour off Vietnam followed in late February and early March. Her last combat operation of the deployment began on 20 March when she came under the operational control of the amphibious ready group for Operation Jackstay, a combined surface and helicopter borne amphibious assault on Viet Cong guerrillas in the Rung Sat Special Zone. The operation began on 26 March and continued through 6 April, at which time Weiss headed back to Subic Bay for upkeep. Later that month, she departed the Philippines and headed home. She made a stop at Pearl Harbor along the way and arrived in San Diego on 14 May. The ship remained in port for the next five weeks engaged in the usual post deployment leave and upkeep. On 28 June, she stood out of San Diego and shaped a course for San Francisco, where she began regular overhaul at the Bethlehem Steel shipyard. She remained there until 9 November when labor problems in the civilian yard forced her to shift to the San Francisco Bay Naval Shipyard to ensure timely completion of the overhaul. Repairs completed, the warship exited the yard on 9 December, and headed back to San Diego, whence she operated until late February 1967. On 24 February, she departed San Diego for the western Pacific. After stops at Pearl Harbor and at Guam, the ship entered Subic Bay on 20 March. Weiss operated in the Philippines for almost two months conducting surveys and reconnaissance training. In mid May, she made a liberty call at Hong Kong and then returned to Subic Bay late in the month. On the 28th, she departed the Philippines with a detachment of UDT 11 embarked, and set a course for South Vietnam, arriving at Vũng Tàu on 31 May. Following briefings there and at An Thoi, Weiss began a series of coastal surveys to determine suitable landing beaches and canal entrances for amphibious operations. That duty lasted until 10 June, at which time she headed back to Subic Bay. She remained in the Philippines from 10 to 21 June, and then once more got underway for Vietnam. She conducted another series of coastal surveys until 3 July, and returned to Subic Bay for a week's rest and relaxation. The ship arrived back in Vũng Tàu on 15 July and began her final series of surveys, completing them on the 31st. Following that, she made stops at Bangkok, Subic Bay, and Yokosuka before heading back to the United States on 26 August. She stopped at Pearl Harbor along the way and arrived in San Diego on 16 September. Post deployment standdown and an interim availability at a civilian yard occupied the remainder of 1967. Weiss completed her availability and post deployment standdown early in 1968, and began normal west coast operations out of San Diego. That employment lasted until 1 August, at which time she headed back to the western Pacific. The ship stopped at Pearl Harbor from 9 to 11 August, and then continued her voyage to Yokosuka, Japan, where she arrived on the 23rd. A week later, the ship sailed for Subic Bay, where she remained from 3 to 9 September. From Subic Bay, she moved on to the coast of Vietnam to resume coast survey missions in support of 7th Fleet amphibious operations. She returned to Subic Bay on 24 September and stayed over until 2 October. Back off the coast of South Vietnam early in October, Weiss provided over the horizon support for Navy SEAL teams participating in Operation Bold Dragon VII and VIII carried out in the IV Corps tactical zone. During these operations, the warship fired her guns in anger for the first time since the Korean War. She returned to Subic Bay on 11 November and remained until the 20th when she got underway for Hong Kong and a liberty call. Back in Vietnamese waters early in December, she again provided support for Navy SEAL teams engaged in Operation Bold Dragon IX. That mission carried her into 1969. Weiss was redesignated an Amphibious Transport, Small, LPR 135, on 1 January 1969. She departed the Far East early in the spring of 1969 and returned to San Diego. For the remainder of the year, she conducted normal west coast operations out of San Diego and began preparations for decommissioning.
Пайдаланудан шығару және тағдыры
1970 жылғы қаңтарда Вайс кемесі пайдаланудан шығарылды және Техас штатындағы Оранж қаласындағы Атлант мұхитының резервтік флотымен бірге тізілді. 1974 жылғы 15 қыркүйекте оның аты Әскери-теңіз тізімінен алынып тасталды. Вайс 1976 жылғы 24 маусымда J. R. Steel, Inc. компаниясына металл тескілеуге сатылды.
Weiss was placed out of commission in January 1970, and was berthed with the Atlantic Reserve Fleet at Orange, Texas. On 15 September 1974, her name was struck from the Navy List. Weiss was sold to J. R. Steel, Inc., on 24 June 1976 for scrapping.
Марапаттар
Вайс Корея соғысында үш ұрыс жұлдызын, ал Вьетнам суларындағы қызметі үшін жеті ұрыс жұлдызын алды.
Weiss earned three battle stars during the Korean War and seven battle stars for service in Vietnamese waters.