Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Блэктофт – Шығыс Йоркширдегі ауыл және азаматтық приход.
Village and civil parish in the East Riding of Yorkshire, England
Блэктофт азаматтық приходы Блэктофт, Белласайз, Факсфлиет және Йокфлиет ауылдарынан тұрады. 2011 жылғы Ұлыбритания халық санауы бойынша приходта 322 адам тұрады, бұл 2001 жылғы Ұлыбритания халық санауымен салыстырғанда бір адамға артық. Blacktoft Sands RSPB қорығы Оуз өзенінен өтеді. Хамбер сағасындағы салыстырмалы түрде жаңа Уиттон аралының бір бөлігі осы приходқа жатады.
The civil parish of Blacktoft consists of the village of Blacktoft, Bellasize, Faxfleet and Yokefleet. According to the 2011 UK Census the parish had a population of 322, an increase of one on the 2001 UK census figure. Blacktoft Sands RSPB reserve lies across the Ouse. The relatively new island of Whitton Island in the Humber Estuary falls partly within the parish.
Тарих
Британдық жер атауларының сөздігінде көрсетілгендей, Blacktoft атауының шығу тегі ежелгі ағылшын және ежелгі скандинав тілдерінен құралған "қара түсті шаруа қожалығы" деген мағынаны білдіреді. Шамамен 1160 жылы "Blaketofte" деп тіркелген. 1823 жылы Blacktoft Хауденшир аймағына қарасты. Онда 268 адам тұрған, олардың арасында екі фермер, астық ұнтақтайтын диірменші, темірші, тігінші, аяқ киім жасаушы, ағаш ұстасы және Bay Horse тавернасының иесі болған көмір сатушысы болды. Сонымен қатар, шіркеу пасторы да қызмет еткен. Епархиялық жолдарды күтіп ұстауға жауапты екі жол инспекторы болды. Ауылда шіркеу және өздігінен тағайындалған полиция қызметкері болды. Сол кезде Оз өзенінің қарсы жағалауында, кемелердің көп саны жақсы бекініп тұратын жерге тоқтағанда, Селби немесе Торн мен Халл қалалары арасындағы бағытта бу кемелері жүзіп өтетін. Су деңгейі төмендегенде құмды төсеніштер ашылып, одан алынған құм шағын кемелер үшін балласт ретінде қолданылды. Қасиетті Ұш Тұғырға арналған шіркеу 1966 жылы II санаттағы мұражай ретінде тіркелді және қазір Англияның Ұлттық мұра тізімінде сақталады. Шіркеу 1841 жылы Джон Харпер салып, батыс мұнарасы, тік бұрышты терезелері және шығысында апсиді бар нефтен тұрады. 1740 жылдардың басында бұрынғы Blacktoft шіркеуінің тұрақтылығына қатысты алаңдаушылықтар туды. Сот есебінде шіркеудің ғибадатханасы бұрынғыдан төменірек салынғаны, нәтижесінде жаңа ғибадатхана мен неф арасында кеңістік пайда болғаны айтылды. Бұл кеңістік сыртқы жағынан орнатылған ағаш тіреулермен және арқалықты қолдаумен жабылды. Сотта бұрынғы биік ғибадатхана төбесінің 1660 жылдардың басында, қауым шіркеуден шығып бара жатқанда құлап кеткені айтылды. Бұл ақпарат прокурор тарапынан күмәнді қабылданды, бірақ жергілікті тасшылар мен ағаш ұсталары растады. 1842 жылы Blacktoft шіркеуінің аумағы және 394 тұрғыны болды. Қауымдық тіркелім 1700 жылдан бастау алды. Blacktoft шаплигі Дархам епископы мен Дархам монастырының меншігінде болды, олар Эдуард VI билігіне дейін стипендиялық (жалақы төленетін) діни қызметкерді қамтамасыз етті. Кейін бұл Халл саудагері Уильям Джобсонға берілді, ол Blacktoft діни қызметкерлерінің меценаты (жер иесі) атанды. Патронат Джордж I билігі кезінде Дархам соборының деканы мен тарауына қайтарылды. 18 ғасырдың соңында Blacktoft жерін қоршау Парламент актісімен бекітілді. 1830 жылы Парламентке тағы бір Blacktoft жерін қоршау актісі ұсынылды, ол Гилбердайк және Факсфлит жерлерін де қамтыды. 2013 жылдың желтоқсан айының басында Blacktoft, Риднесс, Солтмарш, Солтүстік Ферриби, Хессл және Кингстон-апон-Халл сияқты басқа да аймақтық елді мекендермен бірге Хамбердегі 60 жылдағы ең ірі тасқынға ұшырады. Қоршаған орта агенттігінің мәліметінше, Халл тасқынды қорғау тоғаны болмағанда, зиян одан да көп болуы мүмкін еді. 2014 жылғы Йоркширдің шығыс аймағындағы су тасқынына қатысты тергеу есебінде су тасқынынан зардап шеккен үй иелеріне "жеке су тасқын жоспарын жасау" ұсынылды. Дегенмен, өзен жағалауын едәуір көтеруді қамтитын су тасқынынан қорғану шараларын жақсарту жоспарлануда, бұл осындай су тасқынының қайталанбауын қамтамасыз ету үшін жасалып жатыр. Қоршаған орта агенттігі үкіметтің Хальтемприс және Хоуден сайлау округінде және Йоркширдің шығыс аймағында су тасқынының қайталануын болдырмау үшін су тасқынынан қорғану шараларын жақсартатынына сенім білдірді.
According to A Dictionary of British Place Names, Blacktoft's joint derivation is from the Old English with Old Scandinavian for "dark coloured homestead." In c. 1160 it was recorded as "Blaketofte." In 1823 Blacktoft was in the wapentake of Howdenshire. It had a population of 268, with occupations including two farmers, a corn miller, blacksmith, tailor, shoemaker, and a carpenter, and a coal dealer who was also the landlord of the Bay Horse public house. Professions included a church curate. There were two surveyors of highways providing for the maintenance of parish roads. The village had a chapel and its own parish constable. At that time on the opposite bank of the Ouse, "great quantities" of river vessels were at times docked in what was considered good anchorage, and steamboats passed on the route between Selby or Thorne and Hull. Low tide exposed sand beds, the sand from which was used as ballast for small craft. The church, dedicated to the Holy Trinity, was designated a Grade II listed building in 1966 and is now recorded in the National Heritage List for England, maintained by Historic England. The church was constructed in 1841 by John Harper, of ashlar masonry with a west tower, Perpendicular style windows, and a nave with apse at the east. The stability of a previous Blacktoft church was causing concern in the early 1740s. A contemporary court report noted that the chancel of the church had been re built to a lower height than one existing earlier, resulting in a gap between the top of the new chancel and nave. This gap was closed by stooths—wooden studs or battens—on the exterior of the nave supporting a beam. The court heard that the earlier higher chancel roof had collapsed in the early 1660s as the congregation were leaving the church—this information was treated with scepticism by a prosecutor, but was supported by local masons and carpenters. In 1842 Blacktoft ecclesiastical parish covered an area of , and had a population of 394. The parish register dated from 1700. The Chapelry of Blacktoft had been held by the Bishop of Durham and Durham Monastery—who provided for a stipendiary (paid) priest—up to the reign of Edward VI, this afterwards being granted to a William Jobson, a Hull merchant, who became lay patron (impropriator) of Blacktoft incumbent clergy. Patronage reverted to the Dean and Chapter of Durham Cathedral during the reign of George I. In the late 18th century the inclosure of land at Blacktoft was enacted by act of Parliament. A further Blacktoft land inclosure act was placed before Parliament in 1830, with this act including the lands of Gilberdyke and Faxfleet. In early December 2013 Blacktoft, among other regional settlements including Reedness, Saltmarshe, North Ferriby, Hessle and Kingston upon Hull and many more, was subject to flooding due to a tidal surge on the Humber, the largest in 60 years. According to the Environment Agency, damage caused would have been worse had it not been for the Hull Tidal Surge Barrier. A 2014 Flood Investigation Report from East Riding of Yorkshire Council recommended that affected property owners should "develop a personal flood plan". However, improved flood defences are likely to be introduced across the Humber Estuary including the significant raising of the river bank in order to ensure such flooding does not happen again. The Environment Agency expressed confidence in such flood defences being improved by the government in order to prevent flooding re occurring in the Haltemprice and Howden constituency and across the East Riding of Yorkshire.