Уильям Джон Виктор Вайндер: Австралиялық судья және генерал
Victor Windeyer
Уильям Джон Виктор Вайндер: австралийский судья, генерал, юрист и педагог. Биография, образование, карьера в Высоком суде Австралии и юридической сфере.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық судья және генерал (1900–1987)
Australian judge and general (1900–1987)
Генерал-майор сэр Уильям Джон Виктор Виндейер (28 шілде 1900 – 23 қараша 1987) – австралиялық судья, әскери қызметкер, педагог және Австралия Жоғарғы Сотының төрешісі.
Major General Sir William John Victor Windeyer, (28 July 1900 – 23 November 1987) was an Australian judge, soldier, educator, and a Justice of the High Court of Australia.
Ерте өмір және мансап
Уиндейер Сиднейде заңгерлер отбасында дүниеге келді: оның әкесі Уильям Арчибальд Уиндейер (1871–1943) – Сиднейдегі адвокат, оның ағасы Ричард Уиндейер – Корольдің кеңесшісі, оның атасы Уильям Чарльз Уиндейер – Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының екі рет бас прокуроры және Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы сотының судьясы болды, ал оның әкесінің әкесі, сэр Ричард Уиндейер – адвокат және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының алғашқы сайланған Парламентінің мүшесі, Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығару кеңесінде отырған. Уиндейер Сидней грамматикалық мектебінде, содан кейін Сидней университетінде оқыды, 1922 жылы өнер бакалавры (тарихтан университет медалін жеңіп алды) және 1925 жылы заң бакалавры (LLB) дәрежесін алды. 1925 жылы Уиндейер Жаңа Оңтүстік Уэльс адвокаттар алқасына қабылданды. 1929 жылдан 1940 жылға дейін ол Сидней университетінде лекция оқыды, әділеттілік және коммерциялық құқық пәндерін, ал 1936 жылға дейін – құқықтық тарихты оқытты. Оның 1938 жылы жарық көрген «Құқықтық тарихтан эсселер» кітабы көп жыл бойы осы тақырыптағы стандартты оқулық ретінде пайдаланылды. 1939 жылы Уиндейер Сидней бас пошта бөлімінің кеңейтілуіне қатысты Австралия үкіметінің Корольдік комиссиясына көмектесті. Уиндейер Маргаретқа үйленді және олардың төрт баласы болды: Маргарет, Билл, Джим және Франк. 1938 жылы ол Варауиде «Пероомба» деп аталатын үй салған, ол тек 2008 жылы отбасының меншігінен шықты.
Windeyer was born in Sydney, into a legal family: his father, William Archibald Windeyer (1871–1943) was a Sydney solicitor, his uncle, Richard Windeyer, was a King's Counsel, his grandfather, William Charles Windeyer, was twice Attorney General of New South Wales and Judge of the Supreme Court of New South Wales, and his great grandfather, Sir Richard Windeyer, was a barrister and member of the first elected Parliament of New South Wales, sitting in the New South Wales Legislative Council. Windeyer studied at Sydney Grammar School and later at the University of Sydney, graduating with a Bachelor of Arts in 1922 (winning the university medal in history) and a Bachelor of Laws (LLB) in 1925. In 1925, Windeyer was admitted to the New South Wales Bar Association. From 1929 to 1940, he lectured at the University of Sydney, teaching equity and commercial law, and until 1936, legal history. His book Essays in Legal History published in 1938 was for many years a standard textbook on the subject. In 1939, Windeyer assisted Justice Victor Maxwell at the Australian Government Royal Commission into the extension of Sydney GPO. Windeyer married Margaret and they had four children Margaret, Bill, Jim and Frank. In 1938, he built a home called Peroomba in Warrawee which only passed out of family ownership in 2008.
Әскери мансап
Виндейердің әскери мансабы 1918 жылы басталды, бірақ ол Бірінші дүниежүзілік соғыста жауынгерлік қызметке қатыспады. 1940 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Виндейер шетелдегі қызметке өз еркімен келіп, Екінші Австралия императорлық күштеріне (2-ші АИФ) қосылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Виндейер соңғы төрт жыл бойы басқарған 20-шы бригадасының басшылығынан бас тарды және 1946 жылдың басында 2-ші АИФ-тен босатылды. 1950 жылдан 1952 жылға дейін ол генерал-майор дәрежесіне көтерілгеннен кейін 2-ші дивизияға қолбасшылық етті.
Windeyer's military career began in 1918, although he did not see active service during the First World War. In 1940, following the outbreak of the Second World War, Windeyer volunteered for overseas service and joined the Second Australian Imperial Force (2nd AIF). Following the war, Windeyer relinquished command of the 20th Brigade, which he had commanded for the last four years, and was discharged from the 2nd AIF in early 1946, From 1950 to 1952 he commanded the 2nd Division after being promoted to major general.
Жоғары соттың судьясы және Таза кеңес
Австралияға оралғаннан кейін Виндейер адвокаттық тәжірибесін жалғастырды. 1949 жылы ол Корольдің кеңесшісі болып тағайындалды және Либералдық партия атынан Сенатқа іріктеуге үміткер болды, бірақ сәтсіз аяқталды. Ол Конституцияның 90-бабында белгіленген, штат заңнамасы бойынша тауар тасымалдауға лицензия алу үшін алынатын лицензиялық төлемдердің акциздік салық саналатындығын анықтау мәселесін қарастырды, бұл бап штаттарға мұндай салықтар салу құқығын бермейді. Оның алғашқы жеке шешімдерінің бірі – "Коммонвелт Бэтлерге қарсы" ісі. 1963 жылы Виндейер Ұлыбританияның Жеке кеңесіне (Privy Council) мүше болып сайланды, ал 1972 жылы Жеке кеңестің Сот комитетіне қосылды. Ол "Еңбекақы салығы ісінде" (Payroll Tax case) "Инженерлер ісінің" (Engineers Case) мағынасын түсіндірді. Виндейер 1972 жылғы 29 ақпанда зейнетке шыққанға дейін Жоғарғы соттың құрамында қызмет етті.
After returning to Australia, Windeyer continued to practise as a barrister. In 1949, he was appointed a King's Counsel and unsuccessfully sought preselection for the Senate representing the Liberal party. which considered whether the imposition of licensing fees under a state statute in relation to a licence for the carriage of goods amounts to the imposition of a duty of excise within the meaning of s. 90 of the Constitution, which denies to the States the power to impose such duties. One of his first separate judgements was Commonwealth v Butler. Windeyer was elevated to the Privy Council in 1963, and joined the Privy Council's Judicial Committee in 1972. the "Payroll Tax case" in his interpretation of the meaning of the Engineers Case''. He sat on the bench of the High Court until his retirement on 29 February 1972.
Кейінгі өмір және өлім
1983 жылы Counsel's Chambers Limited компаниясы 225 Macquarie Street мекенжайындағы Mena House-тің 6-шы, 7-ші, 8-ші және 9-шы қабаттарын сатып алғаннан кейін, жаңа кеңсе Windeyer Chambers деп, оның құрметіне аталды. Ол жаңа кеңселерді 1984 жылғы 15 маусымда ашты. Виндейер 1987 жылы қайтыс болды. Оның ұлдарының бірі, Уильям Виктор Виндейер, оның ізімен заңгерлік мансабына қадам басып, 2005 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Жоғарғы Сотының судьясы болды; ол сонымен қатар әскерде қызмет етіп, Резервтік күштер медалін алды. Генерал-майор Сер Виктор Виндейерге деген құрметтің нышаны ретінде Сидней университетінің полкі полктегі ең үздік офицерді марапаттайтын сыйлық тағайындады. Бұл сыйлық иегеріне олардың әріптес полкі, The Rifles (бұрынғы Royal Green Jackets) полкімен бірге оқудан өтуге мүмкіндік береді.
On their acquisition of the 6th, 7th, 8th & 9th Floors of Mena House at 225 Macquarie Street, Sydney Chambers by Counsel's Chambers Limited in 1983, the new chambers were named Windeyer Chambers in his honour. He opened the new chambers on 15 June 1984. Windeyer died in 1987. One of his sons, William Victor Windeyer, followed him into the legal profession and as of 2005 was a Judge of the Supreme Court of New South Wales; he also served in the military, receiving the Reserve Force Decoration. Out of respect for MAJGEN Sir Victor Windeyer, Sydney University Regiment commissioned an award in honour of him that recognises the most outstanding officer within the Regiment. The award provides an opportunity for the recipient to train with their sister Regiment, The Rifles (formerly the Royal Green Jackets).