Кіріспе
Бойтон – Уилтширдегі ауыл және азаматтық приход. Ол Уили алқабында, Солсбери жазығында, Уорминстерден оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 10 шақырым, ал Солсбериден солтүстік-батысқа қарай 21 шақырым жерде орналасқан. Приходқа Кортон ауылы кіреді. A36 Солсбери – Уорминстер тас жолы ауылдардан солтүстікке қарай 1 шақырымнан өтеді. Приход Уили өзенінің оң жағалауында, Уптон Ловелл (Кортонның жанында) және Кодфорд Сент-Питер (Бойтонның жанында) қарама-қарсы орналасқан. Оның аумағы оңтүстік-батысқа қарай Кортон Даун, Бойтон Даун және Роудин төбелерінің жоғары жатқан жерлеріне дейін созылады. Ең оңтүстікте Үлкен Қырқалы Орманы орналасқан, оның көп бөлігі Бойтон шегінде және приходтың шамамен төрттен бір бөлігін құрайды.
Тарих
Парафидегі тарихқа дейінгі ескерткіштердің қатарында Кортон Лонг Барроу бар. 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында Бойтон елді мекенінде 17 шаңырақ, ал Кортон елді мекенінде 6 шаңырақ тіркелген. XIII ғасырда ауылда қамал болған. Онда Хью Гиффард және оның әйелі Сибил тұрған, ол Уолтер де Кормейлдің қызы және мұрагері болды. Хью – Йорк архиепискобы және Англияның канцлері болған Уолтер Гиффардтың әкесі. Оның тағы бір ұлы – Вустер епископы Годфри Гиффард, ол да Англияның канцлері болған. Бойтон жолындағы Кортонның жанында орналасқан Кортингон сарайы XVII ғасырдың соңында салынған. 1841 жылғы халық санағы бойынша Кортон елді мекенінде 305, Бойтон елді мекенінде 55 адам тіркелген. 1860 жылы халық саны 410 адамға жеткеннен кейін, парафияның халқы айтарлықтай азайды. Солсбери тармағы 1856 жылы ашылған Уайли аңғары арқылы салынды. Кодфорд станциясы Бойтон ауылының солтүстігінде орналасқан; ол 1955 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылғанда жабылды, бірақ желі Уэссекс магистралінің бір бөлігі ретінде пайдаланылуда.
The Salisbury branch line was built through the Wylye valley, opening in 1856. Codford station was a short distance north of Boyton village; it closed to passengers in 1955 when local services were withdrawn, although the line continues in use as part of the Wessex Main Line.
Қауымдық шіркеу
Блаженная Марияның приход шіркеуі I санаттағы ескерткіш болып табылады, оның оңтүстік қапталындағы екі көрнекті терезесімен ерекшеленеді. Ол кремний және әктас тастан салынған, бір бөлігі ромбы тәрізді, және солтүстік мұнарасы бар. Бойтон ауылында 12 ғасырда шіркеу болғандығы туралы жазбалар сақталған; кемесі, ғибадатханасы және оңтүстік шапкіші 13 ғасырдың соңына жатады. Солтүстік трансепті 14 ғасырда, ал екі қабатты мұнара 15 ғасырда салынды; кіреберіс мұнараның астында, 13 ғасырдың соңындағы арка арқылы жасалған. 1860 жылы епархиялық сәулетші Т. Х. Уайатт ғимаратты толыққанды қайта жаңартып, барлық жерге жаңа шатырлар қойды, сондай-ақ кейбір терезелер ауыстырылды немесе орнынан жылжытылды. 1956–1960 жылдары ректор Роберт Ричардсон және оның әйелі (Линетта де Кастельвеккио Ричардсон, итальян тілінің профессоры) басшылығымен қосымша жөндеу жұмыстары жүргізілді. Ричардсон басқа жерден жиһаз әкеліп, көптеген боялған шыны фрагменттерін орнатты, оның ішінде Солсбери соборынан алынғандары да болды. 1964 жылы әсем оюлы ағаш мінбар орнатылды. 1909 жылы бенефис Шерингтонмен біріктірілді, бірақ приходтар дербес сақталды. 1979 жылы аймақта командалық қызмет құрылды, ал бүгінде приход Жоғарғы Уайли аймағының құрамына, тағы тоғыз приходпен бірге кіреді.
Басқалар
Кортонның 13-16 ғасырларда шатырлық ғибадатханасы болған, бірақ оның нақты орны белгісіз. 1877 жыл шамасында "Барлық қасиеттілер" аталған шіркеу салынды, алайда ол жердің меншігі белгісіз болғандықтан 1937 жылға дейін киеленбеді. Киелену рәсімінде шіркеу "Қасиетті періштелерге" арналды. 1980 жылы шіркеу пайдасыз деп жарияланды және кейіннен тұрғын үй ретінде сатылды. 1828 жылы Кортонда баптист шіркеуі салынды, ол 1854 және 1914 жылдары кеңейтілді. 1965 жылы жабылып, қазір жеке үй болып табылады. Сомерсеттегі Родден шіркеуі (кейіннен Барлық қасиеттілерге арналған; Бойтоннан солтүстік-батысқа қарай шамамен 18 шақырым (11 миль) қашықтықта) 13 ғасырда Гиффардтар Бойтонның шатырлық ғибадатханасы етіп бекітілді, олар Родден иелігін өздерінің иеліктеріне қосты. Бұл келісімнің аяқталу күні және Родденнің жеке приходқа айналуы нақты емес. Родден 1811 жылғы санақтың түсіндірмесінде шатырлық ғибадатхана ретінде сипатталған, бірақ 1831 жылғы санақтың қорытындысында бөлініс 1784 жылы болғаны айтылған. 1791 жылы жарық көрген Джон Коллинсон Родденді Бойтонның шатырлық ғибадатханасы ретінде көрсетеді.
Бойтон елордасы
1618 жылы шіркеудің қасында Томас Ламберт үшін, кейіннен парламентте қысқа ғана уақыт отырған жер иесі үшін үй салынған. Певснер оны "жақсы төртбұрышты үй, үш қабатты, үш қыры бар" деп сипаттайды. Екі қабатты орталық кіреберісі ионикалық бағаналармен және коринфтік пилястралармен безендірілген; Орбах оны Ламберттің тағы бір меншігі Кивильдегі кіреберіспен салыстырады. 1968 жылы үй І санатқа енгізілді.
Меншік иелері
Хью Гифард Бойтондық (1246 ж. қайтыс болды) Лондон мұнарасының констеблі және Генри III-нің ұлы, жас Эдуардтың қамқоршысы болды. Хьюдың екі көрнекті ұлы болды: Уолтер (шамамен 1225–1279) – Англияның лорд-канцлері және Йорк архиепискобы, ал Годфри (шамамен 1235–1302) – казнашылықтың канцлері, лорд-канцлер және Вустер епископы. Ламберттер отбасы 1572 жылы Лондон алдерманы және сол есімді дүкен иесі сарайды сатып алғаннан кейін жер иелеріне айналды. Оның немересі Томас (1585–1638) Норфолк және Уилтширдегі, отбасының шыққан жері, кең жерлерді мұраға алды; ол қысқа мерзімге Хиндон округінен парламент депутаты болды. Томас 1618 жыл шамасында Бойтон сарайын қайта жаңартты. Кейінірек Эдмунд Ламберттің қызы Люси, Джон Беннеттпен (1773–1852) Pythouse-та тұрмысқа шықты. Олардың қызы, сондай-ақ Люси, Pythouse және Бойтонды мұраға алды, және генерал сэр Генри Фэйннің кіші ұлы, пастор Артур Фэйнге үйленді. Артур (1809–1872) кейін Уорминстердің белсенді викары болды және Бойтонға жерленді. Олардың ұлы Эдмунд Фэйн (1837–1900) – дипломат, түрлі елдерге жіберілді және 1899 жылы рыцарь атағын алды. 1876 жылдан 1882 жылға дейін үйді королева Викторияның ең кіші ұлы, Альбани герцогы, принц Леопольд жалға алды. Ол үйленгеннен кейін өзінің резиденциясын Суррейдегі Клермонтқа көшірді, бірақ ол көршілес Уптон-Ловелл ауылындағы Принц Леопольд тавернасының атымен жергілікті жерде еске алынады. 1935 жылы Бойтон сарайын консерватор партиясының депутаты Сидни Герберт сатып алды. Ол 1936 жылы Бойтон баронеті болып жарияланды, бірақ үш жылдан кейін қайтыс болды. 1950 жылдары үйді Ньюкаслдың 9-шы герцогы Генри Пелхам Клинтон Хоуп сатып алды, ол отбасының резиденциясына айналды. Оның Клумбер Парктегі үйі 1938 жылы қиратылып, ал оның жері 1946 жылы сатылды. Үйдің және оның бір бөлігі Герцогтың екінші әйелі Дианадан 1959 жылы ажырасқаннан кейін Барбара, де Брай графинясына сатылды. Диана 1997 жылы қайтыс болғанға дейін Кортингтон сарайында жақын жерде тұрып өтті. Графиня (ерінен ажырасқан) сонымен қатар Калифорниядағы Ханзелл жүзімдіктеріне ие болды, және оның 1991 жылғы қайтысынан кейін мүліктері оның 17 жастағы ұлы Александрға өтті.
Жергілікті билік
Жергілікті мемлекеттік қызметтер Уилтшир кеңесі арқылы ұсынылады, кеңес солтүстікке қарай он бес шақырым жерде орналасқан Троубридж қаласында орналасқан. Бойтон (Кортонмен бірге) бес мүшеден тұратын өз сайланған ауылдық кеңесіне ие. Ауылды парламентте Оңтүстік-Батыс Уилтшир депутаты Эндрю Меррисон, ал Уилтшир кеңесінде Кристофер Ньюбери өкілдік етеді.
Ыңғайлылықтар
Қауымда мектеп жоқ; ең жақын бастауыш мектеп Кодфордта. 1874 жылы Ұлттық мектеп салынған, ал 1932 жылы жабылды. Кортон ауылында "Дов Инн" пабы бар.