Латын Америкасы және Кариб бассейні епископтар кеңесі

Кіріспе

Католиктік аумақтық әкімшілік бірлік

Боготада (Колумбия) орналасқан Латын Америкасы және Кариб теңізі епископтарының кеңесі (lang es; Conselho Episcopal Latino Americano e Caribenho), CELAM деп кеңінен танымал, 1955 жылы Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында құрылған Латын Америкасының Рим-католик епископтарының кеңесі.

Ерте тарих

1955 жылдың 25 шілдесінен 4 тамызына дейін бүкіл Латын Америкасынан епископтар Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласында CELAM-ның алғашқы кездесуіне жиналды, ал папа Пий XII сол жылдың 2 қарашасында ұйымды ресми түрде мақұлдады. 1955 жылғы Бас конференцияда жиналған епископтар Латын Америкасындағы шіркеудің үш негізгі мәселесін атап көрсетті: дін қызметкерлерінің жетіспеушілігі, ұйымдастырудың нашарлығы және шіркеудің әлеуметтік жұмысын күшейтуді қажет ететін өткір әлеуметтік мәселелер. Сонымен қатар, жалпы отырыста коммунизмнің, секуляризмнің және протестантизмнің күшеюі сияқты мәселелер талқыланды. Жалпы алғанда, ұйым епископтардың пасторлық қызметін қолдау және Латын Америкасындағы шіркеу алдында тұрған мәселелерге жауап беру үшін құрылды. CELAM 60-шы жылдары қарқынды дамып, 60-шы жылдардың ортасында демографиялық өзгерістерге ұшырады. 1959 жылдан 1964 жылға дейін Мигель Дарио Миранда и Гомес президенті болған кезде ұйымның екі бөлімшесі болды: Катехетика және Иман комитеті. 1965 жылы Мануэль Ларраин президенті болған кезде ұйым тоғыз бағытта жұмыс істеді: Білім беру, Лаиктер апостолаты, Литургия, CELAM пасторалы, Қоғамдық пікір, Семинариялар, Университет пасторалы, Шақыру және Министрлік, Әлеуметтік әрекет. Сондай-ақ, Мануэль Ларраиннің басшылығымен CELAM төрт жаңа институт құрды: Квитодағы Пасторальдық литургия институты және Латын Америкасы үшін Пасторальдық институт, Чилидің Сантьягодағы Латын Америкасы катехетикасы институты және Колумбияның Манисалес қаласындағы Латын Америкасы катехетикасы институты. Прогрессивті епископтар мен олардың қызметкерлері жаңадан құрылған лауазымдарды тез толтырды, бұл CELAM-ды бостандық теологиясының табысты құралына айналдырды, өйткені ұйым осы қозғалыстың өсуіне қажетті қолдау мен қорғауды қамтамасыз етті. Кездесудің мақсаты – Латын Америкасы шіркеуіне Ватикан II кеңесінің әсерін талқылау болды. Конференцияға алты дайындық кездесуі өтті, оларға Густаво Гутьеррес, Хуан Луис Сегундо және Хосе Комблин қатысты. Медельиннің ұстанымдары әлеуметтік әділетке толық берілген күшті шіркеудің дамуына үлкен үлес қосты, бұл CELAM-ның шіркеулік базалық қауымдастықтарды таратуында көрінді – бұл жергілікті топтар Киелі кітаптың хабарын қайта түсіндіріп, оған халықтық күрес жолында қолдану үшін нақты саяси мазмұн берді, сондай-ақ ұйымның дін қызметкерлеріне, лаиктерге және шіркеу қауымдарына бағытталған әлеуметтік мәселелерге арналған кең ауқымды білім беру жұмысында көрінді. Конференция бостандық теологиясын алға жылжытуға үлкен үлес қосты, ал Латын Америкасы шіркеуінің прогрессивті секторындағы "ұйымдастырушылық күш" 1968 жылдан 1972 жылға дейін рекордтық деңгейге жеткені айтылады.

From July 25 to August 4,1955, bishops from all over Latin America met in Rio de Janeiro, Brazil, for the first meeting of CELAM, with Pope Pius XII formally approving the organization on November 2 of that year. The bishops that met for the 1955 General Conference highlighted three main problems the church faced in Latin America: shortage of clergy, lack of organization, and pressing social issues calling for an increase in social work by the Church. Concerns including the rise of communism, secularism, and Protestantism were also included in the plenary meeting. Overall, the organization was created to support the pastoral work of the bishops, and to respond to problems facing the Church in Latin America. CELAM expanded rapidly in the 60s and experienced a demographic change in the mid 60s. From 1959 to 1964, under Miguel Darío Miranda y Gómez as president, the organization had two sub departments Catechetics and the Committee on Faith. By 1965, with Manuel Larraín as president, the organization operated with nine: Education, Lay Apostolates, Liturgy, Pastoral of CELAM, Public Opinion, Semiñaries, University Pastoral, Vocations and Ministries, and Social Action. Four new institutes were also created by CELAM under the leadership of Manuel Larraín: the Institute of Pastoral Liturgy and the Pastoral Institute for Latin America in Quito, Ecuador, the Institute on Latin American Catechetics in Santiago, Chile, and the Institute on Latin American Catechetics in Manizales, Colombia. Progressive bishops and their staff quickly filled the newly created positions, making CELAM a successful vehicle for Liberation theology, as the organization provided necessary support and protection for the movement to grow. The meeting was convened to discuss the implications of Vatican II on the Latin American Church. The Conference included six preparatory meetings, with attendees such as Gustavo Gutiérrez, Juan Luis Segundo, and José Comblin. The guidelines of Medellín contributed to the development of a more vigorous Church, committed explicitly to social justice, which was reflected in CELAM's propagation of Ecclesial Base Communities local groups that reinterpreted the biblical message, giving it a clear political content to put it at the service of popular struggles as well as in the organization's extensive educational work focused on social issues provided to clergy, laity, and congregants of the Church. The conference is credited for propelling the movement of Liberation theology forward, with "organizational strength" in the Latin American Church's progressive sector considered to be at an all time high from 1968 to 1972.

Бостандық теологиясы туралы жанжал

CELAM-ның азаттық теологиясын қолдауы Ватикан мен Папа Павел VI-ге ұнамады, ол 1962–1965 жылдардағы кеңестен кейін бұл қозғалысты баяулатуға тырысты. Рим Куриясы мен CELAM арасындағы қарым-қатынастарға жауапты, Латын Америкасы жөніндегі Папа комиссиясының төрағасы кардинал Антонио Самореге осы бағытты тоқтатуға бұйрық берілді. 1972 жылы Альфонсо Лопес Трухильоның CELAM бас хатшысы болып сайлануымен консерваторлар осы ұйымды бақылауға алды, бұл Рим Куриясын қайта бақылауға ұмтылыспен бір уақытта болды. 2005 жылғы Папалық конклавта папаболы деп есептелген Лопес Трухильо 1984 жылға дейін CELAM бас хатшысы қызметін атқарды. Дегенмен, 1979 жылғы Пуэбла CELAM конференциясында Карол Войтила Папа Иоанн Павел II болып сайланғаннан кейін үш айдан астам уақыт өткен соң, CELAM-ның консервативтік қайта бағдарлануы дін қызметкерлерінің прогрессивтік бөлігінен күшті қарсылыққа ұшырады, олар «кедейлерге басымдық беру» тұжырымын қалыптастырды. Алайда, Папа Иоанн Павел II 1987 жылғы Sollicitudo rei socialis жолдамасында осы фразаны қолданды. Кардинал Иосиф Ратцингер, кейін Папа Бенедикт XVI, үшінші әлемде Ватиканның беделін қайта орнатумен жүктелді. 1984 және 1986 жылдары Әулие Тақ азаттық теологиясының, әсіресе марксистік элементтерінің кейбір аспектілерін екі рет айыптады. Никарагуаға жасаған сапарында Иоанн Павел II «халықтық шіркеу» деп атаған нәрсені (яғни CELAM қолдаған «негізгі шіркеу қауымдастықтарын») және никарагуалық дін қызметкерлерінің сандинистерді қолдауға бейімділігіне қатысты қатаң сынға алды, Ватиканның жалғыз билігін қатыстырды.

Қазіргі бағдарламалар

CELAM қазіргі уақытта AVAAZ және TECHO сияқты бағдарламаларды қолдайды, олар әлем бойынша құқықтарды бұзушылықтарды және ең қатал кедейлікті жоюға көмектеседі. CELAM сондай-ақ христиандық радиостанция мен телеарнаны қолдайды. CELAM демеушілігімен шіркеудегі жас адамдарға көмектесу үшін балалар мен жастарға арналған бағдарламалар бар. CELAM Колумбиядағы қақтығыстағы бейбітшілікке және үкімет күштері мен FARC арасындағы атысты тоқтатуға белсенді түрде қолдау көрсетті. Кардинал Оскар Андрес Родригес Марадиага (Тегусигальпа архиепискобы) 1995 жылдан 1999 жылға дейін CELAM-ның бас хатшысы болды, ал оған Кардинал Луис Апонте Мартинес (Сан-Хуан архиепискобы) қосылды.