Кіріспе

Робинсон-Дадсон қисықтары – Д. В. Робинсон мен Р. С. Дадсонның эксперименттік жолмен анықтаған адам құлағы үшін бірдей дыбыс деңгейі контурларының көптеген жиынтығының бірі. Соңғы уақытқа дейін, Fletcher-Munson термині бірдей дыбыс деңгейі контурларын жалпылама сипаттау үшін қолданылып келді, бірақ Робинсон мен Дадсонның 1956 жылы жасаған қайта анықтамасы ISO 226 стандартының негізі болды, және бұл стандарт жақында ғана қайта қарастырылды. Қазіргі таңдағыда, жалпы термин ретінде «тең дыбыс деңгейі контурлары» терминін қолдану дұрыс, әсіресе ISO ұйымының жақындағы зерттеуі осы қисықтарды жаңа ISO 226:2003 стандартында қайта анықтады. ISO есебінде Робинсон-Дадсон нәтижелері қазіргі стандарттан Fletcher-Munson қисықтарына қарағанда көбірек ерекшеленетіні айтылған. Сондай-ақ, A салмақтау стандартының негізі болған 40 Фон Флетчер-Мунсон қисығының қазіргі заманғы анықтамалармен сәйкес келетіні туралы пікір білдірілген. Мақалада төмен жиіліктік аймақта байқалатын, әлі түсіндірілмеген үлкен айырмашылықтар туралы да мәлімделген. Мүмкін себептері:
Қолданылған құрал-жабдық дұрыс калибрленбеген болуы мүмкін. Дыбыстың бірдей деңгейде екенін бағалау критерийлері (бұл қиын мәселе) әртүрлі болды. Әртүрлі нәсілдердің есту қабілеттері осы жағынан үлкен айырмашылықтарды көрсетеді (мүмкін, және соңғы зерттеулерді жапон ғалымдары жүргізді). Сынаққа қатысушылар бірнеше күн бұрын жеткілікті демалмаған немесе сынаққа бара жатқанда қатты шуға ұшыраған, бұл төмен жиілікті механикалық байланысты басқаратын тимпани және стапедиус бұлшық еттерін кернеген.