Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеуде қуысының ойысқан түрінің (pectus excavatum) емдеу процедурасы
Procedure for treating pectus excavatum
Nuss процедурасы – 1987 жылы доктор Дональд Нусс кеуде қуысының ойысқан түрін емдеу үшін ойлап тапқан, азын инвазивті процедура. Ол бұл әдісті Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы Король қыздарының балалар ауруханасында жасады. Операция әдетте шамамен екі сағатқа созылады. Кеуде қуысының екі жағынан жасалған екі кішкентай тіліс арқылы, енгізу құралы кеуде сүйегі мен қабырғалардың артқы жағынан, ал жүрек пен өкпеге алдыңғы жағынан итеріледі. Содан кейін, кеуде қуысының астына, тілістер арқылы иісті, тот баспайтын болаттан жасалған таяқ салынады. Үшінші, кішкентай тіліс жасалып, осы таяқты дұрыс бағыттауға көмектесетін торакоскоп (кішкентай камера) енгізіледі. Бітімі жоғары, ересек немесе кеңінен түзетуді қажет ететін пациенттерге екі немесе одан да көп таяқ салынуы мүмкін. Барлық таяқтар екі тіліс арқылы немесе қосымша тілістер жасалып орнатылуы мүмкін. Таяқ бұрылып, кеуде сүйегі сыртқа шығарылады. Таяқты қолдау үшін және оны орнында ұстап тұру үшін, оның бір жағына тұрақтандырғыш деп аталатын металл пластина орнатылуы мүмкін. Тұрақтандырғышқа қосымша PDS тігістері де қолданылуы мүмкін. Тұрақтандырғыш таяқтың айналасына және қабырға қапшығына бекітіледі. Таяқ пен тұрақтандырғыш шамамен алты айда еріп кететін тігістермен бекітіледі. Қабырғаның төменгі бөлігіне кевляр жіптерді де бекітуге болады, бұл қабырғалардың кеңеюін болдырмауға көмектеседі. Алайда, хирургтар көбінесе бұл әдісті ұнатпайды, себебі ол қалпына келтіру кезеңінде және жіптер алынғанға дейін күшті ауыруға себеп болуы мүмкін. Кейбір хирургтар тұрақтандырғыштарды қолданбай, тек қана перикостальді тігістерді пайдаланып, жақсы нәтижелерге қол жеткізген.
The Nuss procedure is a minimally invasive procedure, invented in 1987 by Dr. Donald Nuss for treating pectus excavatum. He developed it at Children's Hospital of The King's Daughters, in Norfolk, Virginia. The operation typically takes approximately two hours. Through two small incisions in the side of the chest, an introducer is pushed along posterior to the sternum and ribs, and anterior to the heart and lungs. Then a concave stainless steel bar is slipped under the sternum, through the incisions in the side of the chest. A third, smaller incision is made to insert a thoracoscope (small camera) used to help guide the bar. Taller patients, older patients, or patients requiring extensive correction may receive two or more bars. All bars may be placed through two incisions or additional incisions may be made. The bar is then flipped, and the sternum pops out. To support the bar and keep it in place, a metal plate called a stabilizer may be inserted with the bar on one side of the torso. PDS sutures may also be used in addition to the stabilizer. The stabilizer fits around the bar and into the ribcage. The bar and stabilizer are secured with sutures that dissolve in about six months. Kevlar strings may also be attached to the lower ribcage to prevent costal flaring. This option is often not preferred by surgeons as it can cause extreme amounts of additional pain during recovery and up until the strings are removed. Some surgeons have achieved excellent results using only pericostal sutures, without the use of stabilizers.
Қайтару
Ауруханада емделушіге аурудың жасы, белсенділік деңгейі, бірге жүретін аурулар мен операциядан кейінгі асқынуларға (бар болса) байланысты айығу уақыты әдетте төрт-бес күнге созылады, содан кейін ауруды жеңу үшін және батырманың орнығуына мүмкіндік беру үшін үйде уақыт болады. Ұйқы бұзылуы мүмкін, себебі ауырсыну, ыңғайсыздық және дененің екі жағына жату мүмкін болмайды. Тыныс алу қиын болуы мүмкін, себебі батырманың қаттылығы мен операциядан кейінгі ауырсыну, бірақ бұл әдетте бірнеше аптадан бір айға дейін жақсарады. Он бес жасқа дейінгі науқастар ауруханадан шыққаннан кейін екі-төрт апта бойы үйде болуы мүмкін. Алайда, үлкен балалар мен ересектерде сүйектердің толық қалыптасуының (соның салдарынан икемділігінің төмендеуі) нәтижесінде айығу уақыты ұзағырақ болады. Сондықтан операция жасау туралы шешім қабылдамас бұрын, айығудың қиындықтары мен ұзақтығын мұқият қарастыру қажет, өйткені өмір салты, функционалдық мүмкіндіктер мен жайлылық шектеулері көптеген айлар бойы айқын болуы мүмкін. Бұл үлкен балалар үшін ерекше маңызды, сондықтан көптеген дәрігерлер бұл процедураны медициналық қажеттілік болмаса (яғни косметикалық себептермен емес) ұсынбайды. Ересектер жұмысқа оралуды қоса алғанда, қалыпты өмірге қайта оралуына төрт аптадан бірнеше айға дейін уақыт қажет болуы мүмкін. Операциядан кейін алты-жиырма төрт сағат ішінде науқасқа, батырманың орнын ауыстыру қаупін азайту және эпидуралды анастезияның зәр шығаруға әсер етуіне байланысты Фоли катетері салынуы мүмкін. Науқастың жағдайына байланысты екі-бес күн бойы арқасына эпидуралды анальгезия жасалуы мүмкін. Эхографиялық зерттеулер көптеген науқастарда операциядан кейін костохондральды біріктірудің жіті бұрылысы және батырманың жанындағы қабырға сүйектерінің сынуы сияқты өзгерістерді көрсетті. Мұндай өзгерістер, әсіресе, 10 жастан асқан немесе кеуде сүйегінің жоғары көтерілуіне ұшыраған науқастарда байқалды. Алты апта бойы дене белсенділігін шектеу керек (яғни жүгіру немесе күшті дене белсенділігінен аулақ болу, ал салмақ көтеру 10 фунтқа дейін шектелуі керек). Жүру және тыныс алу жаттығулары айығуға көмектеседі. Кейде салмақпен жаттығуды үш айға дейін шектеу немесе тоқтату ұсынылады. Сондай-ақ, контактілі спорт түрлерінен аулақ болу ұсынылады. Алайда, жүрек-өкпе жүйесін жандандырған науқастарда нәтижелер жақсы сақталуына байланысты аэробикалық спорт түрлерін жасауға кеңес беріледі. Науқастардың дене қабілеттерін толық қалпына келтіруге он айға дейін уақыт қажет болуы мүмкін. Алайда, көптеген жағдайларда науқастар шамамен алты айдан кейін операцияға дейінгі физикалық жағдайына оралады. Көптеген науқастар осы уақытта жұмысқа оралуды таңдайды. Осы физикалық айығуға қарамастан, науқастарға батырма алынғанға дейін контактілі спорт сияқты физикалық жағдайлардан аулақ болу ұсынылады. Көптеген Pectus Excavatum ауруы бар науқастарда психологиялық белгілер байқалады. Көптеген адамдар үшін бұл Нус процедурасын жасаудың басты себебі болып табылады. Бұл психологиялық симптомдардан айығуға да уақыт кетеді, бірақ көптеген науқастар операцияның нәтижесін байқағаннан кейін бірнеше аптадан кейін сенімділік пен өзін-өзі бағалаудың жақсарғанын айтады. Ақырында, барлық дерлік науқастар операциядан толық айыққаннан кейін өздерінің сенімділігі мен дене бейнесінің айтарлықтай жақсарғанын сезінеді.
Recovery time is generally four to five days as an in patient, depending on the patient age, activity level, co morbidities and post operative complications (if any), followed by time at home to overcome the pain and to let the bar settle into place. Sleep will be hampered because of the pain, discomfort and inability to sleep on either side of the body. Breathing can be difficult because of the stiffness of the bar and post operative pain, but this generally improves within a few weeks to a month. Patients younger than fifteen often require only two to four weeks at home after being discharged from the hospital for recovery. However, older children and adults typically require a greater recovery time due to the increased ossification (and thus decreased flexibility) of their bones. In this case, the difficulty and length of recovery should be carefully considered prior to making the decision to undergo the operation, as the limitations to lifestyle, functionality and comfort can be dramatic for many months. This cannot be understated for older children, which is why many doctors do not recommend this procedure unless medically necessary (i. e. not for cosmetic reasons). Fully grown adults may require from four weeks to many months before they can resume normal activities, including work. For six to twenty four hours after the operation, the patient generally will have a Foley catheter to minimize risk of movement that could displace bar, and because the epidural can interfere with normal urination. The patient may also receive thoracic epidural analgesia in the back for two to five days depending on patient recovery. Studies using sonography have shown post operative changes in many patients such as an acute angulation of the costochondral junction and rib fractures near the pectus bar. Such changes occurred especially in patients who were older than 10 years or who underwent a high elevation of the sternum. For six weeks, physical activity should be limited (i. e. no running or strenuous physical activity, and lifting is limited to ten pounds or less). Walking for exercise and breathing exercises aid in recovery. It is sometimes suggested that weight training should be limited or eliminated for up to three months. It is also recommended that any sports where contact may occur should be avoided. However, aerobic sports are, in fact, encouraged, as results after bar removal are best maintained in patients who have stimulated their cardiopulmonary systems while the bar was in place. The restoration of the patients' physical abilities can take up to ten months. However, in the majority of cases, patients report a return to their preoperative physical state after roughly six months. Many patients choose to return to work at this point. Despite this physical recovery, patients are recommended to avoid more physical situations such as contact sports until after the bar has been removed. Many Pectus Excavatum patients exhibit psychological symptoms associated with the cosmetic appearance of their disorder. For many, it is the driving force behind undergoing the Nuss procedure. The recovery from these psychological symptoms can also take some time, though many patients report improvements in confidence and self esteem after only a few weeks, once the effects of the surgery can be noticed. Ultimately, almost all patients report a noticeable improvement in their confidence and body image after they have completely recovered from the operation.
Сызықтарды алып тастау
Екі-төрт жылдан кейін хирургиялық тот баспасы пациенттің кеудесінен алынып тасталады. Бұл процедура шамамен тоқсан минутқа созылады. Пациенттің баспаны алып тастау процедурасынан кейін ауруханада қалған уақыты, баспаның айналасындағы жаңа сүйек тінінің өсу мөлшеріне байланысты өзгереді. Сәйкесінше, уақыттың ұзақтығы бірнеше сағаттан бірнеше күнге дейін, тіпті бір аптаға дейін созылуы мүмкін.
After a period of two to four years, the surgical stainless steel bar is removed from the patient's chest. This procedure lasts approximately ninety minutes. The length of time that the patient stays at the hospital following the bar removal procedure varies, depending on the amount of new bone growth surrounding the bar. Accordingly, the length of time may range from a few hours to several days, or up to one week.
Асқынулар
Процедура кезінде жүрек пен өкпеге иатрогендік зақым келтіру мүмкіндігі бар. Хирургиялық топ бұл тәуекелді азайту үшін көбінесе камераларды (скоптарды) пайдаланады. Абразия немесе тесілудің ықтималдығы өте төмен. Кеудеде ауа жиналу (пневмоторакс) – ең көп кездесетін асқынулардың бірі. Кеуде дренажы қажет болуы мүмкін, немесе қарқынды тыныс жаттығулары мен қатаң бақылау жеткілікті болуы мүмкін. Стабилизаторлар мен PDS тігістерін қолданғанда, арқалықтың орын ауысуы сирек кездеседі. Егер осы бекіту әдістері қолданылмаса, арқалықтың орын ауысуы мүмкін. Бұл қатты ауыруға себеп болуы мүмкін және араласуды талап етеді: арқалықты алып тастау немесе арқалықты бекіту арқылы қайта орналастыру. Пациенттер операцияға дейін егер операциядан кейін арқалық орын ауысса, дереу екінші операция қажет болатынын білуі керек, бұл пациент әлсірегендіктен және ауырғандықтан қалпына келуді одан да қиындатады. Автокөлік апаты сияқты күшті жарақаттар арқалықты орын ауыстырып, қатты ауыруға әкелуі мүмкін. Сондықтан операциядан кейін алты аптаға дейін жүргізуге шектеу қойылады, себебі кенеттен қорғаныс әрекеті, мысалы рульді күшпен бұру, арқалықты орын ауыстыруы мүмкін. Басқа да асқынуларға гемоторакс, плевралық эффузия, перикардит, жара инфекциясы, пневмония және туылған сколиоз жатады. Пневмонияны болдырмау үшін белсенді спирометрия қолданылады. Кейбір пациенттер тот баспайтын болаттың құрамындағы бір компонентке аллергиялық реакция береді. Осы себепті, операциядан бұрын аллергия тестілеуі міндетті түрде жүргізіледі. Аллергия анықталған жағдайда титан арқалық қолданылады. Үлкен балалар да ауыру мен шектеулер салдарынан бірнеше ай бойы емделу кезеңінде өзгерген денелеріне бейімделуде қиындықтарға тап болуы мүмкін.
Iatrogenic damage to the heart and lungs during the procedure is a concern. Scopes (cameras) are often utilized by the surgical team to minimize this risk. There is still an extremely minor risk of abrasion or puncture. Air in the chest (pneumothorax) is one of the more frequent complications. A chest tube may be required or aggressive breathing exercises and close monitoring may be adequate. With the use of stabilizers and PDS sutures, bar displacement rarely occurs. If these methods of bar fixation are not used, bar displacement may occur. This can be quite painful and requires some sort of intervention: either bar removal, or repositioning of the bar with some sort of bar fixation. Patients should understand prior to the surgery that if bar displacement occurs soon after surgery, a second surgery will be immediately required which is even a more difficult recovery as the patient is already weakened and in pain. High impact trauma, such as car accidents can dislodge the bars, causing extreme pain. This is the reason for the restriction on driving, because a sudden defensive maneuver, such as a jerk of the steering wheel, could dislodge the bar up to six weeks directly after the surgery. Other complications which may occur include hemothorax, pleural effusion, pericarditis, wound infection and pneumonia and acquired scoliosis. Vigorous incentive spirometry is used to prevent pneumonia. Some patients are allergic to one of the components of stainless steel. As a result, allergy testing is now routinely done prior to surgery. In the event of an allergy, a titanium bar will be used. Older children may also struggle with adjusting to living in their changed bodies during the several months of healing due to the pain and limitations.