Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық суретші (1950–2023)
Canadian painter (1950–2023)
Ерте өмір, білім және мансап
Шерман Торонтода дүниеге келді, бірақ Еуропада өсті. Оның әкесі, дирижер және скрипкашы Пол Шерман мен анасы 1955 жылы Парижге қоныс аударды. Пол Шерман 1958 жылға қарай Лондонға көшіп келді, ал Тони Шерман 1959 жылға қарай әкесімен бірге тұру үшін келді. Алдымен Бям Шоу өнер мектебінде оқығаннан кейін, Шерман Корольдік өнер колледжіне түсіп, 1974 жылы магистратураны бітірді. Корольдік өнер колледжінде оқып жүргенде, оның оқытушысы Джон Голдинг оны энкаустикамен таныстырды. Колледж Шерманның дипломдық жұмысынан бір картинаны өзінің жинағына сатып алды. 1976 жылы ол Ұлыбританияның өнер кеңесі (қазір Англияның өнер кеңесі) үшін суретші Р. Б. Китадж ұйымдастырған "Адамдық балшық" деген атақты және даулы көрмеге қатысты. Шерман 48 суретшінің ең жасы болды, олардың арасында Франк Ауербах, Фрэнсис Бэкон, Дэвид Хокни, Питер Блейк және Генри Мур де бар еді. Көрме алғаш рет Лондондағы Хейвард галереясында ашылып, содан кейін Англия, Уэльс, Шотландия және Бельгия галереяларында көрсетілді.
Scherman was born in Toronto, but he grew up in Europe. His father Paul Scherman, a conductor and violinist, and mother settled in Paris in 1955. Paul Scherman relocated to London by 1958, and Tony Scherman arrived there by 1959 to live with his father. After first attending the Byam Shaw School of Art, Scherman then went to the Royal College of Art and graduated with an MA in 1974. While at the Royal College of Art, Scherman was introduced to encaustic by his tutor, John Golding. The College acquired a painting for the collection from Scherman's thesis exhibition. In 1976, he was included in the notable and controversial exhibition entitled "The Human Clay", organized by artist R. B. Kitaj for the Arts Council of Great Britain (now Arts Council England). Scherman was the youngest of the 48 artists, which included Frank Auerbach, Francis Bacon, David Hockney, Peter Blake and Henry Moore. The exhibition originated at the Hayward Gallery in London and then toured galleries in England, Wales, Scotland and Belgium.
Канадаға оралу
1976 жылы Шерман әйелі, британдық суретші Маргарет Пристпен бірге Торонтоға оралды. Көп ұзамай ол халықаралық аренада таныла бастаған, дамып келе жатқан суретші ретінде мойынға алды. Ол Торонтода тұрып, Канада, АҚШ, Англия және Еуропада 100-ден астам жеке көрме өткізді, сондай-ақ 1970 жылдардың ортасынан бастап Англия, Канада және АҚШ-тағы көптеген университеттерде, өнер мектептерінде және қоғамдық галереяларда қонақ лекторы болып жұмыс істеді. Шерман 1980-90 жылдары Гюльф университетінің Көркемсурет кафедрасында сессиялық оқытушы, ал Торонто университетінің Сәулет және Ландшафт архитектурасы мектебінде адъюнкт-профессор болды. 1987 жылы ол Cineplex Odeon Corporation компаниясының тапсырысымен Канада мен АҚШ-тағы кинотеатрларға орнатылатын туындылар үшін таңдалған 48 канадалық суретшінің бірі болды. Оның 5,18 метрлік "Тамақтың қызығы" картинасы Чикаго маңындағы Оакбрук қаласындағы кинотеатрлардың бірінде орнатылды. Шерман 1990 жылдары Торонто қаласының Cloud Gardens қоғамдық тапсырысы бойынша өткен конкурсқа қатысқан команда мүшесі болды. 2015 жылы Батыс университеті Шерманды бұрынғы канцлер Джозеф Ротманның портретын салуға шақырды. Оның 2007 жылғы "Посейдон" суреті доктор Джеральд Купчиктің "Эмоция эстетикасы, Ақыл-ой денесінің жоғары баспалдағы" кітабының мұқабасында пайда болды. 2005 жылы Шерман Канада Корольдік өнер академиясының мүшесі болып сайланды.
Scherman returned to Toronto in 1976 with his wife, British artist Margaret Priest. He was soon recognized as an emerging artist with a growing international presence. He continued to be based in Toronto with more than 100 solo exhibitions in Canada, the United States, England and Europe and has been a visiting lecturer at numerous universities, art schools and public galleries in England, Canada and the United States since the mid 1970s. Scherman was a sessional instructor at the University of Guelph Department of Fine Art and an adjunct professor at the University of Toronto School of Architecture and Landscape Architecture in the 1980s and 1990s. In 1987, he was one of 48 Canadian artists commissioned by the Cineplex Odeon Corporation for works to be installed in cinema complexes in Canada and the United States. His 5.18 metre wide painting The Comfort of Food was installed at the Cinemas in Oakbrook a suburb of Chicago. Scherman was part of the competition team for the Toronto public commission Cloud Gardens in the 1990s. In 2015, Scherman was commissioned by Western University to paint the portrait of former Chancellor Joseph Rotman. His painting Poseidon, 2007, is featured on the cover of Dr. Gerald Cupchik's book The Aesthetics of Emotion, Up the Down Staircase of the Mind Body. In 2005, Scherman was elected to the Royal Canadian Academy of Arts.
Өлім
Шерман 2023 жылғы 28 ақпанда 72 жасында рактан қайтыс болды.
Scherman died from cancer on February, 28, 2023, at the age of 72.
Көркемдік практика және тақырыптар
Шерманның шығармалары адамның жағдайын суреттерде және тақырыптық сериялардағы қағаз жұмыстарында қарастырады. Бұл визуалды зерттеулер ежелгі мифологиядан, Шекспирдің «Гамлет» және «Макбет» трагедияларының оқиғалары мен кейіпкерлерінен, сондай-ақ бүгінгі әлемді қалыптастырған тарихи оқиғалардан бастау алады. Дегенмен, Шерман тарихи суреттерге тән драмалық сәттерді бейнелеуге емес, портреттер, жануарлар, гүлдер және тағам сияқты түрлі тақырыптарды қолданып, оларды көрнекі метафора ретінде пайдаланады және жазылмаған нәрсені көзге елестетеді. Оның 1990 жылдардың ортасындағы «Макбет» картиналарына «Банконың қоштасу рәсімі» деген сериялық атау берілді. Шекспирдің пьесасында Банконың өлімі суреттелгенімен, қоштасу рәсімі туралы ештеңе жазылмаған. Куратор Карен Антаки былай деп жазды: «Шерман баяндау шеңберін тоқтата тұрып, өзінің мета-мәтінін құрастырып, оның қиын жолын жоспарлайды».
Scherman’s work considers the human condition in paintings and works on paper that are done in thematic series. These visual investigations are drawn from the mythologies of antiquity, the narratives and characters of the Shakespearean tragedies, Hamlet and Macbeth, and historical events that have formed and shaped the world today. Scherman, however, does not rely on illustrating dramatic moments, a characteristic of history painting, but employs a range of subject matter—portraits, animals, flowers and food—as stand ins and visual metaphor, and imagining what is not written. His Macbeth paintings from the mid 1990s were given the series title Banquo’s Funeral. While Banquo was murdered in Shakespeare’s play, the funeral was not written in. Curator Karen Antaki wrote: “Scherman suspends the narrative frame and proceeds to invent his own meta text and to plot its wayward course.”
1789 жыл шамасында Наполеонның артынан қуу және ойлап болмайтын ойлар
1990 жылдардың соңында Шерман француз революциясының әлеуметтік және саяси дүмпуіне назар аударды, оны «1789 жөнінде» деп атады. Мифология мен әдебиет көздеріндегідей, Шерман драматикалық сәттерден асып түсетін бейнелі тілді ұсыну үшін суреттер арқылы метамәтін жасады. Эжен Делакруаның 1830 жылғы «Халықты жетектеп бара жатқан Бостандық» атты батырлық суретімен салыстырғанда, Шерман «Жак: Жаңа басшы» атты туынды ойлап тапты. Әтеш – француз революциясы кезінде ұлттық жаңаруды білдіру үшін қайта жандандырылған ежелгі галл символы, қазір Францияның ресми емес ұлттық символы. Суреттер мен қағаздағы жұмыстар циклі «Наполеонды қуу» көрмесімен аяқталды. Бірінші француз империясының, Наполеон Франциясының және Трек рейхтің архитекторлары мен екінші дәрежелі тұлғалары зұлымдық, амбициялар және келтірілген азаптар туралы әңгімеде байланысты болды. Сынақшы Жак Анрик «1789 жөнінде» және «Наполеонды қуу» туындыларының күрделілігін атап өтті: «Француз революциясы – тек дайындық, киімдерді кию репетициясы ғана емес, сонымен қатар кейінгі ғасырлардың қорқынышты ұлылығы мен керемет жамандығының мәні, сондай-ақ 20 ғасыр жасауға тырысқан керемет сұмдық утопия емес: жаңа адамзат жасау».
In the late 1990s, Scherman addressed the social and political upheaval of the French Revolution, which he titled About 1789. As with his mythology and literature sources, Scherman created a meta text through images in order to present a visual language beyond dramatic moments. In contrast to Eugène Delacroix’s 1830 heroic image painting Liberty Leading the People Scherman devised Jacques: The New Boss The rooster is an old Gallic symbol revived to express national resurgence during The French Revolution and now the unofficial national symbol of France. This cycle of paintings and works on paper culminated in the exhibition Chasing Napoleon. The architects and minor figures of the First French Empire, Napoleonic France and the Third Reich were intertwined in a narrative of tyranny, ambitions and inflicted suffering. Critic Jacques Henric underscored the complexities of About 1789 and Chasing Napoleon: “The French Revolution is not only the preparation, the dress rehearsal and the quintessence of what would constitute the horrible grandeur and the superb infamy of the centuries that followed [but also the] perfectly monstrous utopia that the 20th century would attempt to bring about: to make a new mankind.”
Шерман үшінші рейхтің қорқынышын «Орадур» атты ат суретінде бейнеледі. Суретте ат жайылымда жайылып жүргені көрсетілген, бірақ атау 1944 жылы неміс Ваффен СС француз азаматтарын қырғынға ұшыратқанын білдіреді, бірақ Шерман атап өткендей, егер көрермен бұл қырғын туралы білмесе, суреттің маңызы жоқ: «Суреттің мәні – бұл жай ғана ат суреті [және мұндай жағдай барлық өнерде үнемі болады». «Наполеонды қуу» көрмесі 2001 және 2002 жылдары АҚШ және Канаданың қоғамдық галереяларында көрсетілді. Осымен байланысты «Ойға келмейтін ойлар» көрмесі, қағаздағы туындыларға баса назар аудара отырып, 2004 және 2007 жылдары Канада галереяларында көрсетілді.
Scherman expressed the horror of the Third Reich in a painting with a horse subject for Oradour. A horse is depicted grazing in a meadow but the title refers to the massacre of French civilians by the German Waffen SS in 1944, but as Scherman has noted, the painting’s significance is absent if the massacre is not known by a viewer; “the panting’s meaning is that it’s just a horse painting [and that] happens with all art all the time.” The Chasing Napoleon exhibition and toured to public galleries in the United States and Canada in 2001 2002. A related exhibition Unthinkable Thoughts, with a focus on works on paper, circulated to galleries in Canada in 2004 2007.
1865 жыл шамасында
2007 жылы Шерманның тарихи кескіндеме сериясы Америка Азамат соғысына қатысты. Сыншы Лили Вей Шерманның осы қақтығысты таңдау себебін былай түсіндірді: «Бұл – моральдық принциптерде жүргізілген алғашқы соғыс, этикалық соғыс және құлдықтың келіссөзсіз жамандық деп есептелгендігіне сену негізінде қажетті туынды». Бұрынғы серияларындағыдай, мұнда портреттер, жануарлар, тағам және қиял желісімен бейнеленген сәттер бар; бірнеше туынды «Роберт Э. Лидің армандары» деп аталады. Ли – Конфедерация армиясының бас қолбасшысы болған.
Scherman’s 2007 historical painting series addressed the American Civil War. Critic Lilly Wei wrote that Scherman chose the conflict because “it was the first war fought on moral terms an ethical war and a necessary work, premised on the belief that slavery was a non negotiable evil.” As with his previous series, there are portraits, animals and food and imagined moments; several works are titled “The Dreams of Robert E. Lee." Lee was the commander of the Confederate States Army.
Көк тас жол мен қиын әйелдер
Портрет Тони Шерманның сурет сериясының маңызды бөлігі болды. "The Blue Highway", 1999-2002 жж. үшін ол фотосуреттер негізінде жас жаста және трагикалық жағдайларда қайтыс болған танымал адамдарды бейнеледі. Олардың арасында музыканттар мен әртістер Джим Моррисон, Элвис Пресли және Курт Кобейн болды. "Қиын әйелдер" тақырыбында Шерман "қиын" термині "көбінесе принциптеріне берілген және нық қадамды әйелдерге арналған; ол ерлерге сирек қолданылады" деді.
Portraiture has been a critical aspect of Tony Scherman’s painting series. For The Blue Highway, 1999 2002, he worked from photograph sources to depict celebrities who died young and under tragic circumstances. Three of the subjects were musician and performers Jim Morrison, Elvis Presley, and Kurt Cobain. The subjects for Difficult Women Scherman stated that the term difficult "is often reserved for women of principle and determination; it is rarely applied to men".
Басқа дереккөздер
Роберт Л. Пикус, "Жокаста армандау: Тони Шерманның "Эдиптің құмарлығы" өте күрделі, әсерлі", The San Diego Union Tribune, 12 маусым, 2003, Sec. Ent., 36-бет.
Robert L. Picus, "Dreaming of Jocasta: Tony Scherman's `Seduction of Oedipus' is sophisticated, powerful", The San Diego Union Tribune, June 12, 2003, Sec. Ent., p. 36.