Кіріспе
Онтариодағы жабық мектеп, Канада. Ұлыбританияның Нортгемптонширдегі ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын орын. Велдон Парк Академиясы – 2004 жылы жабылып, Лондон, Онтариодағы 451 Ридут-стрит-Норт мекенжайында орналасқан жеке меншік мектеп болды. Мектеп студенттерге Монтессори Касасынан бастап OAC-ға дейін үздіксіз білім беруге мүмкіндік берді және Тәуелсіз мектептер конференциясының мүшесі болды. Бастауыш мектеп (1-5 сыныптар) және орта мектеп (6-8 сыныптар) қаладағы үздік мектептердің қатарында болды, ал ұстаздар мектепке және оның оқушыларына шынайы қамқорлық танытты. Мектеп оқушыларға жоғары деңгейде білім берді; оқушылар математика, ғылым және француз тілін бір сыныпқа ертерек оқыды. Велдон Парк Академиясы Лондонның көптеген әулетті отбасыларының балаларын тартты, сонымен қатар көптеген шетелдік студенттер Жоғарғы мектепте оқуды жөн көрді. Оқушылар мектепте бірыңғай форма киюге міндетті болды. Бастауыш мектепте ұлдар сұр шалбар, көйлек және мектеп гербі бар қызыл жилет кисе, қыздар блузка мен туника киеді. Орта мектепте ұлдар формасына галстук қосты, ал қыздар ақ көйлек, қызыл жилет және галстукпен кильтті киді. Жоғарғы мектепте ұлдар мен қыздар жилеттен бас тартып, блейзер кие бастады.
the Site of Special Scientific Interest in Northamptonshire, UK
Weldon Park Academy was a private school located at 451 Ridout Street North in London, Ontario that closed down in 2004. The school offered students a contiguous education from Montessori Casa up to OAC and was a member of the Conference of Independent Schools. The Lower School (grades one to five) and Middle School (grades six to eight), were among the best in the city and the staff genuinely cared for the school and its students. The school taught students at an advanced level; students regularly learned mathematics, science, and French a grade early. Weldon Park Academy attracted the children of many of London's elite, while many foreign students chose to study in Upper School. Students were required to wear uniforms while at school. In Lower School, males wore grey pants, a dress shirt, and a red vest emblazoned with the school crest, while females wore a blouse and tunic. In Middle School, males added a school tie to their uniform, while females adopted a kilt with white shirt, red vest, and tie. In Upper School, males and females dropped the vest in favour of a blazer.
Тарих
Мектеп 1995 жылғы сәуір айында Лондон (Онтарио) қаласынан келген ата-аналар мен кәсіпкерлер тобымен құрылды. Олар оқушыларға бала кезінен бастап жоғары мектепті бітіргенге дейін бірге оқитын мүмкіндік беретін толыққанды білім беруді көздеді; мақсаттары – мектеп бір күні Халықаралық бакалавриат дипломын ұсына алуы еді. Бастапқыда мектептің Арва, Онтариодағы Уэлдон паркіндегі кітапхана ғимаратында орналасуы жоспарланған, бірақ мектеп алғаш рет жұртшылыққа таныстырылар күні мектеп әкімшілігі мен ата-аналарға аймақтық заңнамаға сәйкес, осы жерде жеке мектеп ашуға рұқсат берілмейтіні хабарланды. Мектеп келесі жылы Спенсер Лоджда ашылды – ол скаут дүкенімен ортақ пайдаланылатын шағын ғимарат болатын, бірақ мектептің бастапқы атауы – Уэлдон Парк академиясы сақталды. Бастапқыда мектепте елуден аз оқушы оқыды, бірақ көп ұзамай ол Канададағы ең жылдам дамитын жеке мектеп ретінде танылды. Мектепте қиындықтарсыз болған жоқ: сол жылы орын алған маңызды оқиғалардың қатарында ғимараттағы өрт және жертөледегі сыныптардағы көптеген кітаптарды жойған су тасқыны болды. 1997 жылы Спенсер Лодж мектепке тым кішкентай болып қалды, сондықтан ол Батыс Онтарио университетінің бұрынғы Графика ғимаратына көшірілді. Тағы үш жылдан кейін мектеп сол ғимараттан да асып кетті, содан кейін ол толыққанды жаңартылған Лаббат ғимаратына көшіп барды, ол Лондондағы алғашқы жеке мектеп орналасқан жер еді. Бұл алты қабаттан тұратын алып ғимарат шамамен 400 оқушыны сыйдыра алатын, сонымен қатар заманауи ғылыми зертханалармен жабдықталған еді. Мектеп Лондонның Өңірлік өнер және тарих мұражайына жақын орналасқандықтан, студенттер сурет сабақтарын алды, ал Харрис паркі спорттық іс-шаралар үшін пайдаланылды. 2000 жылы мектеп өзінің мақсатына жетіп, Халықаралық бакалавриат ұйымынан аккредиттеу алды. 2001 жылы мектептің директорлар кеңесі мен жоғары басшылығы арасындағы тартыс күшейді. Директорлар кеңесі мектептегі өкілдігін арттыруға тырысты, бірақ бұл әрекет мектеп әкімшілігінің қарсылығына тап болды, өйткені ол қабылданған саясатқа қайшы келеді. Кеңес пен директор арасындағы дау одан әрі ушықты, өйткені кеңес мүшелері өз ерікті қызметтері үшін стипендиялар мен шәкіртақылар алуға құқылы екенін талап етті. Бір кеңес мүшесі өзі мектептің негізін қалаушы болғандықтан, оның үш баласына тегін білім беруді өмір бойына қамтамасыз етуді талап етті. Бұл кеңес мүшесінің мүдделер қақтығысы, сондай-ақ директордың мектеп кодексін өрескел бұзған басқа кеңес мүшесінің баласын сыртқа шығаруы кеңес пен директор арасында басқарушылық шайқасқа әкелді. Бұл мектеп тарихындағы маңызды бетбұрыс болды және көптеген оқушылар мен мұғалімдер директорды жеке танығандықтан, жалпы сенімсіздік тудырды. Жаңа директор Терри Клиффорд ата-аналар мен оқушылардың алаңдаушылығына салқын қарады, негізінен өзінің отбасы мүшелерін және жеке заңгерлерін мектептегі жоғары басшылық лауазымдарына тағайындауға тырысты. Оқу жылының соңында мектеп көптеген мұғалімдердің келісімшарттарын жаңартпады, ал басқалары өз еріктерімен кетті. 2003 жылғы маусымда мектеп 2000 жылы 574 оқушыдан 2003 жылы 140 оқушыға дейін оқушылар санының төмендеуінен кейін жабылды. Оқушылар саны күрт төмендеді, өйткені оқушылар өскен мұғалімдерден айырылды. Мектеп келесі екі жылда бірнеше директорларды ауыстырды, содан кейін 2004 жылы жабылып, ғимараттың меншік құқығы Нэнси Кэмпбелл колледждік институтына берілді, онда бірнеше мұғалімдер мен оқушылар білім беруді жалғастыруды таңдады. Негізін қалаушы оқушылар мен мұғалімдердің көбі мектепте қалған жоқ; кейбір оқушылар Лондонның Орталық орта мектебіне немесе басқа жергілікті мектептерге ауысты, ал басқалары қазір университетте оқиды. Көптеген мұғалімдер басқа жерде сабақ береді немесе зейнеткерлікке шықты.
enrolment from 574 students in 2000 to 140 in 2003. Enrollment plummeted as students lost teachers with whom they had grown up. The school went through a number of headmasters in the next couple of years, before closing in 2004 and transferring ownership of the building to Nancy Campbell Collegiate Institute, where a few of the teachers and students chose to continue. Few, if any, of the founding students and teachers remain at the school; some of the students transferred to London Central Secondary School or other local schools, while others are now in university. Most of the teachers are teaching elsewhere or have retired.