Уильям Генри МакГаннигл: Америкалық бейсболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Уильям Генри МакГуннигл (1 қаңтар 1855 - 9 наурыз 1899) - американдық бейсболшы және менеджер. Ол «Бруклин Брайдгрумс», «Питтсбург Пайрэтс» және «Луисвилл Колонелс» командаларының бас жаттықтырушысы болды. Ойыншы кезінде оны «Gunner» немесе «Mac» деп атаған.

МакГаннигл ойыншы

Бала кезінде Шығыс Стоутонға көшіп келгеннен кейін МакГуннигл мансабын Массачусетс лигасында, жақын маңдағы Броктонның «Говард Джуниорс» клубында бастады. 1875 жылы ол «Фолл-Ривер» командасына ауысты, негізінен питчер және кэтчер болып ойнады, сонымен қатар клубтың универсал ойыншысы болды. 1876 жылы ол Буффалодағы клубқа питчер және кэтчер ретінде қосылды, ол кейін «Бисонс» деп аталды және 1878 жылы Халықаралық ассоциацияның чемпионы атанды. Команда кәсіби клубқа айналып, 1879 жылы «Buffalo Bisons» ретінде Ұлттық лигаға қосылды. МакГунниглдің жоғары лигалардағы ойнаған кезеңі қысқа болды, ол «Buffalo Bisons» (1879–80), «Worcester Ruby Legs» (1880) және «Cleveland Blues» (1882) үшін 58 ойын өткізді. МакГуннигл 1879 жылы «Бисонс» командасының оң жақ қорғаушысы ретінде «Clipper Medal» жүлдесіне ие болды, бұл – жылдың құрамасына іріктелумен тең. Буффалодағы екі жылында ол 18 стартта 11–8 есебімен жеңіске жетті, 1879 жылы лигадағы ең төменгі соққылар мен страйк-ауттар көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды және жеңіс пайызы бойынша төртінші орынды иеленді. 1880 жылы ол «Бисонс» командасының ойыншы-менеджері болды, бірақ 17 ойыннан кейін команда басшылығы оны инфилдер Сэм Крейнмен алмастырды. Кәсіби карьерасында МакГуннигл .173-ке тең соққы көрсеткішіне және жартылай уақытпен ойнайтын аутфилдер ретінде .900-ге тең филдинг көрсеткішіне ие болды. 1883 жылы МакГуннигл, Массачусетстен басқа жақсы ойыншылармен бірге, Жаңа Англияда жоғары деңгейдегі екінші лигалар болмағандықтан, жаңа құрылған Солтүстік-Батыс лигасына тартылды. Ол «Saginaw Old Golds» командасында негізінен питчер және оң жақ қорғаушы ретінде ойнады (1883 жылы ол болашақ Даңқ залының мүшесі Джон Кларксонды ұстады) және 1884 жылдың жартысына дейін, содан кейін маусым ортасында «Bay City Independents» командасына ауысты. 1885 жылы ол Шығыс жағалауына оралды және менеджер/капитан ретінде «Brockton» клубын Жаңа Англия лигасының чемпионы атанды. Сол маусымның 23 шілдесінде питчер Дик Конвей МакГунниглдің бас сүйегін сындырып, оның ойнау карьерасын аяқтады. «Brockton Weekly Gazette» газетінің мәліметінше: «[МакГуннигл] басына лақтырылған бірінші доптан қашқан, екінші [питч] кезінде өзін құтқару үшін төрт аяғына түсіп кетті. Өкінішке орай, соққышы [үшінші] доптан уақытында қашып құтыла алмады, ол оның сол құлағының артына тиді, бұл алаңның барлық бөлігінде естілетін қатты дыбыс шығарды. Кедей «Мак» сойылған мал сияқты құлап, қатты ауырудан қиындық көріп жерге жатты». Бейсболдың ұйымдастырылған ережелері жақында өзгертілді, ол қолмен лақтыруға рұқсат берді, ал сол кезде питчерлік төбесі үй тақтасынан 50 фут қашықтықта болды (қазіргі стандарттан – 60 фут 6 дюймнен әлдеқайда жақын). «Boston Globe» газеті оқиға туралы жазғанда: «Бүгін көшедегі жалғыз тақырып – Конвейдің соққышыны қорқыту ма, әлде допты соққышыға мүмкіндігінше жақын лақтыруға тырысқан ба деген сұрақ». Броктоннан кейін тағы бір жыл өткен соң, ол «Lowell Browns» командасын басқаруға және капитандыққа ауысты, 1887 жылы чемпиондық титул жеңіп алды.

After moving to East Stoughton as a child, McGunnigle began his career in the Massachusetts League with the Howard Juniors club of nearby Brockton. He went to the Fall River team in 1875, primarily pitching and catching, but also serving as a utility player for the club. In 1876, he left to play pitcher and catcher for a club in Buffalo which would eventually come to be known as the Bisons, winning the International Association pennant in 1878. The team became a professional club and joined the National League as the Buffalo Bisons in 1879. McGunnigle had an abbreviated playing record in top professional leagues, tallying 58 games for the Buffalo Bisons (1879–80), Worcester Ruby Legs (1880) and Cleveland Blues (1882). McGunnigle won the Clipper Medal, the equivalent of an all star selection, as a right fielder for the Bisons in 1879. Over his two years with Buffalo, he compiled an 11–8 record in 18 starts, leading the league with the lowest per inning rates of hits and strikeouts in 1879 and posting the fourth best winning percentage. He was briefly the player/manager for the Bisons in 1880, but team management replaced him with infielder Sam Crane after 17 games. As a professional, McGunnigle was a career .173 hitter with a .900 fielding percentage as a part time outfielder. McGunnigle was lured in 1883, along with other top Massachusetts players, to the newly formed Northwestern League since there were no high level minor leagues in New England. He played for the Saginaw Old Golds primarily as a pitcher and right fielder in 1883 (where he caught future Hall of Famer John Clarkson) and part of 1884 before a midseason transfer to the Bay City Independents. He returned to the East Coast in 1885 and, as manager/captain, led the Brockton club to the New England League championship. McGunnigle's skull was fractured by pitcher Dick Conway on July 23 of that season, effectively ending his playing career. According to the Brockton Weekly Gazette: "[McGunnigle] dodged the first ball thrown at his head with the second [pitch] he needed to drop to all fours to save himself The unfortunate batsman could not avoid the [third] ball in time, and it struck him directly behind the left ear which caused a crash that was heard in every part of the grounds. Poor 'Mac' fell like an animal beneath the butcher's axe, and his quivering form was drawn up in agony as he lay upon the ground." The rules of organized baseball had recently been changed to allow overhand pitching, and at the time, the pitching rubber was only 50 feet from home plate (much closer than the modern standard of 60 feet, 6 inches). The Boston Globe, in writing about the incident, said "The only topic on the street tonight is the question of whether it was Conway's idea to frighten the batsman or if he was trying to get the balls as close to the batsman as possible"

After another year in Brockton, he moved to manage and captain the Lowell Browns, winning the 1887 pennant.

Қызықты деректер

Кейбір жергілікті деректерге қарағанда, МакГуннигл 1875 жылы Гарвардқа қарсы ойында кірпіш қалаушының қолғаптарын киген, бейсбол ойынында қолғап киген алғашқы ұстағыш болып есептеледі. Басқарушы ретінде МакГуннигл ойыншыларына сигнал беру үшін қалайы сыбызғысын қолданды. МакГуннигл "Доджерс" франшизасы тарихында кем дегенде бір толық маусым басқарғандардың арасында ең жоғары жеңіс көрсеткішіне ие. 1889/1890 жылдары "Бруклин күйеу жігіттерін" әртүрлі лигаларда екі рет жеңіске жеткізіп, осы жетістікті алғаш рет үш кәсіби американдық спорт командасының ішінде көрсетті. (Басқа екеуі – NBL және BAA (қазіргі NBA) лигаларындағы 1948/1949 жылдарғы "Миннеаполис Лейкерс" және AAFC және NFL лигаларындағы 1949/1950 жылдарғы "Кливленд Браунс" командалары.)