Лес Крэйн: Радио және тележүргізушінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Радио хабаршысы және теледидар ток-шоу жүргізушісі (1933–2008)

Лес Крейн (нағыз аты Лесли Стейн; 3 желтоқсан 1933 – 13 шілде 2008) – радио хабаршысы және теледидар ток-шоу жүргізушісі, интерактивті хабар тарату саласындағы пионер. Ол 1971 жылы "Дездерата" өлеңін оқып жазған нұсқасымен танымал болды және "Ең жақсы сөздік орындау" номинациясында "Грэмми" сыйлығын жеңіп алды. Джонни Карсон түнгі теледидардың беделді тұлғасына айналғаннан кейін, оған бәсекелес болған алғашқы тележұлдыз ол болды.

Ерте өмір

Нью-Йорк қаласында туған Крейн Тулан университетін ағылшын тілі мамандығы бойынша бітірді. Ол АҚШ Әуе күштерінде төрт жыл бойы реактивтік ұшқыш және тікұшақ ұшқыштарын даярлаушы болып қызмет етті.

Радио

Ол 1958 жылы Сан-Антониодағы KONO радиостанциясында радиодағы мансабын бастады, кейін Филадельфиядағы WPEN (қазіргі WKDN) радиостанциясында жұмыс істеді. 1961 жылы ол Сан-Францискодағы KGO радиостанциясының танымал және даулы жүргізушісіне айналды. KGO-ның күшті түнгі 50,000 ватттық сигналы Ванкуверге дейін солтүстікке, ал Лос-Анджелеске дейін оңтүстікке жетіп, Батыс аймағындағы тыңдармандарды қамтыды. Variety журналы оны "Сан-Францискодағы KGO радиостанциясының танымал, қарымқақ және кейде дау тудыратын жүргізушісі" деп сипаттады. Ол сөздік радионың пайда болуына үлес қосты, ашық пікір білдірді және кейбір шалушыларды ашуландырып, қоңырауларын үзіп тастады. Крейн, KRLA бас менеджері Джон Барреттпен бірге, "Топ 40" (ең көп сұралған поп-әндердің тізімі) құруға жауапты болған алғашқы адамдар еді, - деді Кейси Касем 1990 жылғы сұхбатында.

Теледидар

1963 жылы Крейн Нью-Йорк қаласына көшіп, WABC TV телеарнасында, American Broadcasting Company компаниясының бас стансасында сағат 1:00-де "Night Line" ток-шоуын жүргізді. The Rolling Stones тобының алғашқы американдық теледидардағы көрсетілісі 1964 жылдың маусымында Крейннің бағдарламасында болды, оны тек Нью-Йорк тұрғындары ғана көре алды. Бағдарлама 1964 жылдың тамызында ABC кестесінде бір апта бойы (түнде теледидар арқылы) сынақ ретінде бүкіл елге таныстырылды және "Жаңа Лес Крейн шоуы" деп аталды. Бұл бағдарлама Манхэттеннің орталық бөлігіндегі телестудияда түсірілді. Әрбір эпизод тікелей эфирде емес, алдын ала бейнеге түсірілді, кейінге қалдыру ұзақтығы ондаған жылдардан кейін белгісіз болды, себебі алғашқы дереккөздер тірі кезде зерттеулер жүргізілмеген. "The New Les Crane Show" 1972 жылға дейін Нью-Йоркте көрсетілген Джонни Карсонның қатысуымен шыққан "The Tonight Show" бағдарламасымен бәсекелескен алғашқы желілік бағдарлама болды, сонымен қатар әр теледидар трансляциясынан бұрын видеоға түсірілген кешіктіріліммен. ABC желісінің қызметкерлері 1964 жылдың тамызындағы сынақ кезеңінен алынған екі эпизодтың кинескоптарын пайдаланып, бағдарламаны көрсетуге әлі келісім бермеген филиалдарға "Жаңа Лес Крейн шоуын" ұсынды. Бір эпизодта Ли Харви Освальдтың анасы Освальдтың кінәсін танымал адвокат Мелвин Белли, Крейн және көрермендермен талқылады. Екінші эпизодта Норман Мейлер мен Ричард Бертон болды. Бертон Крейнге Гамлеттен "могилшінің сөзін" айтуға шақырды, ол да солай істеді. Қараша айында қайта іске қосылған "The Les Crane Show" бағдарламасына көптеген филиалдар тіркелді, ал "Look" журналы тамыз айларындағы эпизодтардан алынған суреттермен маңызды мақала жариялады. 1965 жылдың жазғы маусымы аяқталғаннан кейін желі басшылары шоуды Нью-Йорктан Лос-Анджелеске көшірді, ал күзгі маусым сол жерде басталды. Пали медиа орталығында соңғы эпизодтардың бірін көруге болады. 1965 жылдың қараша айының басында ABC "Nightlife" бағдарламасын тоқтатуға мәжбүр болды. Крейннің монологын айтқанын, цензураға ұшырауы мүмкін сөздер туралы әзілдегенін (ол оларды үнсіз айтты немесе техниктер оларды үндетті) және өзінің көмекшісі Нипси Расселмен әзілдескенін көруге болады. 1964 жылы ABC компаниясы "The Les Crane Show" бағдарламасын филиалдарына ұсынған екі кинескоп фильмі Крейннің шоуының сақталған бейне және дыбыс деректерінің көп бөлігін құрайды. UCLA кино және теледидар архиві 1964 жылдың тамызындағы "Les Crane Show" бағдарламасының алғашқы эпизодтарынан алынған клиптердің цифрлық жинағына ие. Ол 16 миллиметрлік монтаждау жабдығы арқылы жиналды, мүмкін желі басшылары екі толық эпизодтан басқа, клиптер жинағын шоуды АҚШ-тағы филиалдарға ұсыну үшін қолдана алады. Малькольм Х туралы дереккөздер архивінде 1964 жылдың 28-29 желтоқсанындағы түнде азаматтық құқықтар қозғалысының жетекшісі Малькольм Х-тің Крейнмен сұхбаттасқан аудиосы ғана бар. Олардың әңгімелері Крейннің Малькольммен бұрын сұхбат алғанын айтуымен басталды. Олардың бұрынғы кездесуі туралы мәлімет белгісіз. Боб Диланның 1965 жылдың 17 ақпанындағы аудиосы интернетте таралып, транскрипцияланды. Бұл хабардың бейнетаспасы өшірілді, бірақ әлі күнге дейін суреттер мен 8 мм үнсіз фильмнің үзіндісі сақталған. YouTube-қа жүктелген кем дегенде екі видеода теледидар трансляциясының ең жақсы қалпына келтірілуі бар. Ұлттық мұрағатта 1964 жылдың тамызындағы Освальд/Белли эпизодының көшірмесі бар, ол JFK-ге жасалған қастандыққа қатысты 1993 және 1994 жылдары құпиясы ашылған және жарияланған құжаттарда сақталған. Крейннің қызы Каприс Крейн өзінің әкесі осы эпизодтың кинескобын өмірінің соңына дейін сақтап қалғанына сенетінін айтты. Әртүрлі эпизодтардан жиналған жинақта (UCLA кино және теледидар архивінде цифрлық түрде сақталған) Шелли Винтерс, Джеки Робинсон, Мэй Крейг және Уильям Ф. Баклимен бірге эпизодтың қысқа клипі бар. Бірнеше адам Винтерсті мазақтап, студиядағы көрермендер оның президенттік үміткер Барри Голдуотерге қатысты пікірін білдіргеннен кейін оны үнсіздендіруге тырысты. Бұл эпизодтың қалған бөлігінің көшірмесі жоқ, ал қатысушылардың қалған бөлігінде не айтқаны белгісіз. Жинақта Малькольм Х жоқ, өйткені жинақта тек 1964 жылдың тамызындағы клиптер бар, ал ол 1964 жылдың желтоқсанында пайда болды. Лес Крейннің сұхбат берудегі қарама-қарсылық тәсілі, сондай-ақ ол көрермендерге бағытталған "ұшақ микрофоны" оны "кезгі түнгі теледидардың жаман баласы" деген атаққа ие етті. Оның шоуын ұнатпаған бір сыншы Крейннің атыс қаруының микрофонын алаңдатушы деп тапты. "Ол микрофонды көрермендерге қарай бағыттаған сайын, көрермендерді атып өлтіре жаздай көрінеді" (Лорант, 1964). Дерлік барлық сыншылар Крейннің сыртқы келбетіне жоғары баға берді. Біреу оны "ұзын, әдемі және жағымды жігіт" деп сипаттады (Смит, 1964).

In 1963, Crane moved to New York City to host Night Line, a 1:00 a. m. talk show on WABC TV, the American Broadcasting Company's flagship station. The first American TV appearance of The Rolling Stones was on Crane's program in June 1964 when only New Yorkers could see it. The program debuted nationwide with a trial run (telecast nightly for a week) in August 1964 starting at 11:15 p. m. on the ABC schedule and titled The New Les Crane Show. It originated in a television studio in midtown Manhattan. Each episode was videotaped in advance, not live, with the length of the delay unknown decades later because research was not done when first hand sources were alive. The New Les Crane Show was the first network program to compete with The Tonight Show Starring Johnny Carson, which originated in New York prior to 1972, also with a videotaped delay before each telecast. ABC network officials used kinescopes of two episodes from the August 1964 trial run to pitch The New Les Crane Show to affiliates that had not yet signed up to carry the program. One episode featured the mother of Lee Harvey Oswald debating Oswald's guilt with noted attorney Melvin Belli, Crane and audience members. The other featured Norman Mailer and Richard Burton. Burton encouraged Crane to recite the "gravedigger speech" from Hamlet, and Crane did. More affiliates signed up for a November relaunch of The Les Crane Show, and Look ran a prominent feature story with captioned still photographs from the August episodes. After the summer 1965 run ended, network executives relocated the show from New York to Los Angeles, and the fall season began there. The Paley Center for Media has available for viewing the first 15 minutes of one of the last episodes before executives finally cancelled ABC's Nightlife in early November 1965. Crane can be seen and heard delivering his monologue, joking about words that could be censored (He mouthed them silently or technicians silenced them) and bantering with his sidekick Nipsey Russell. The two kinescope films that ABC used to pitch The Les Crane Show to its affiliates in 1964 constitute most of the surviving video and audio of Crane's show. The UCLA Film and Television Archive has a digitized collection of clips from the Les Crane Show early episodes in August 1964. It was assembled using 16 millimeter editing equipment, probably so network executives could use the collection of clips, in addition to the two entire episodes, to pitch the show to affiliates around the United States who had not yet signed up to carry the show. An archive of source material on Malcolm X has only the audio of the civil rights leader's appearance with Crane on the night of December 28–29, 1964. Their conversation starts with Crane saying he has interviewed Malcolm before. Details of their previous encounter are unknown. Audio of Bob Dylan's February 17, 1965 appearance is circulated online, and transcribed. Videotape of that broadcast was erased but still photographs and a snippet in silent 8mm film survive. At least two YouTube uploads include the best possible reconstruction of the telecast. The National Archives has a transcript of the August 1964 Oswald/Belli episode in its documents related to the JFK assassination that were declassified and released publicly in 1993 and 1994. Crane's daughter Caprice Crane has said she believes her father saved until he died a kinescope of this entire episode. The collection culled from various episodes (preserved digitally at UCLA Film and Television Archive) includes a short clip from the episode with Shelley Winters, Jackie Robinson, May Craig and William F. Buckley. Several people seem to be ridiculing Winters, and the studio audience cheers efforts to keep her quiet after she voices her opinion of presidential candidate Barry Goldwater. A transcript of the rest of this episode does not exist, and what the participants said during the remainder is unknown. The collection excludes Malcolm X, evidently because the collection has only clips from August 1964, and he appeared in December 1964. Les Crane's confrontational interview technique, along with a "shotgun microphone" he aimed at audiences, earned him the name "the bad boy of late night television." One critic who did not like his show found Crane's trademark shotgun microphone distracting. "Each time he points this mike into the audience, it looks as though he's about to shoot a spectator." (Laurent, 1964) Nearly every critic described Crane as photogenic. One described him as "a tall, handsome and personable lad " (Smith, 1964)

Крейн Карсонның рейтингтерін түсіре алмады, ал оның шоуы 14 аптадан кейін ABC басшылары оған үзіліс берді, содан кейін оны көбірек шоу-бизнеске бағытталған ABC "Nightlife" бағдарламасына айналдырды. Диланнан, Малькольм Х-тен және Ричард Бертоннан басқа, Крейннің "The Les Crane Show" бағдарламасына Мартин Лютер Кинг, Сэм Левен, Джордж Уоллес, Роберт Ф. Кеннеди, радиодағы "The Shadow" дауысы Брет Моррисон (осы бес қонақтың эфир күні және басқа эпизодтар туралы мәлімет белгісіз), Айн Рэнд (1964 жылдың 15-16 желтоқсанында), Джуди Коллинз (Рэндпен бірге, бөлек сегментте) кірді. 1965 жылдың қараша айында ABC "Nightlife" бағдарламасы тоқтатылғаннан кейін Крейн актерлік өнерге тырысты, бірақ оның мансабы қысқа болды. Ол Норман Мейлердің романы негізінде түсірілген сәтсіз фильм "An American Dream" (1966) фильмінде ойнады және желілік теледидар бағдарламаларында бірнеше рет қонақ ретінде пайда болды, соның ішінде 1966 жылы "The Virginian" батырлар сериалында. Халық әншісі Фил Окс 1966 жылы шыққан "Love Me, I'm a Liberal" атты сатиралық әнінде Крейн туралы айтты. Кейбір дереккөздер Крейннің "The Mamas and the Papas" рок-тобына олардың атын бергенін айтады, бірақ басқа дереккөздерде, соның ішінде Джон Филлипстің 1986 жылғы естеліктерінде бұл жоқ, онда ол және Касс Эллиот (топтың негізін қалаушылары) олардың теледидардағы "Hells Angels" туралы хабарды көріп жатқанда осы атты ойлап тапқандарын айтады. Мүмкін, бұл трансляция Крейн түсірген ABC "Nightlife" сегменттерінің бірі болды. Ол кейде қонақтар желілік теледидар студиясына жарамсыз болғанда, оларды студиядан тыс жерде сұхбатқа шақыратын. 1968 жылы топ тарағаннан кейін Касс Эллиот радио сұхбатында былай деді: "Біз Hell's Angels туралы арнайы бағдарламаны көріп отырдық, және бірі, Лес Крейн немесе кім болса да, олардан 'Сіздер әйелдеріңізге қалай атайсыз?' деп сұрады. Ал ол 'кейбіреулер оларды арзан дейді, бірақ біз оларды мамалар дейміз' деді. Бұл әзілге айналды. Егер мамалар кешкі асты дайындаса, папалар мысық азығын алуға барады. Содан кейін The Mamas and the Papas аты пайда болды.". Филлипс, Эллиот және олардың екі әріптесі мен Лу Адлер Лос-Анджелестегі United Western Recorders студиясында күнделікті жаттығулар жасаған кездегі топқа ат беру қажеттігімен бетпе-бет келді. Эллиоттың айтуынша, Крейннің "Hell's Angels" тобымен сұхбаты болса, ол сақталмаған. Лес Крейн азаматтық құқықтарды қолдаушы ретінде танымал болды және қара журналистер оның Мартин Лютер Кинг (детальдары белгісіз), Малькольм Х және Мухаммед Али (Али Крейннің ABC "Nightlife" бағдарламасының премьерасында, 1965 жылдың 28-29 маусымында көрсетілді) сияқты қара баспасөз өкілдерімен құрметпен сұхбаттасқаны үшін мақтады. Крейн теледидар бағдарламасында ашық гомосексуалды қонақ, Рэнди Уикерді шақырушы алғашқы жүргізушілердің бірі болды. Бұл 1964 жылдың қаңтарында Крейннің "Night Line" деп аталған бағдарламасы Нью-Йорктегі WABC 7 арнасында жергілікті эфирде көрсетілген кезде болды. Бірақ Крейн 1964 жылдың маусымында "Night Line" бағдарламасы әлі жергілікті бағдарлама болған кезде "Daughters of Bilitis" лезбияндық құқықтар тобының мүшелерін қонақ ретінде шақыруға тырысқанда, WABC басшылары оған оны күшін жоюға бұйрық берді, ол да солай істеді. Теледидардағы соңғы көрсетілісінен кейін 1970-жылдардың басында Крейн теледидар мансабын талқылаудан бас тартты және оның кешкі фильмдері туралы сұрақтарға жауап бермеді.

Crane was unable to dent Carson's ratings, and his show lasted 14 weeks before ABC executives gave it a hiatus then transformed it into the more show business oriented ABC's Nightlife. In addition to Dylan, who rarely appeared on American television, Malcolm X and Richard Burton, Crane's guests on The Les Crane Show included Martin Luther King Jr., Sam Levene, George Wallace, Robert F. Kennedy, the voice of radio's The Shadow, Bret Morrison ((air dates and other episode details unknown for these five guests), Ayn Rand (night of December 15–16, 1964, Judy Collins (same night as Rand, separate segment). Immediately after the November 1965 cancellation of ABC's Nightlife, Crane tried acting, but his career was brief. He appeared in the unsuccessful film An American Dream (1966), which was based on the Norman Mailer novel, and made a few guest star appearances on network television shows, including a 1966 appearance on the western series The Virginian. Folksinger Phil Ochs mentioned Crane in the lyrics of his satirical 1966 song "Love Me, I'm a Liberal". Some sources say that Crane gave the rock group The Mamas and the Papas their name, but this is disputed in other sources, including John Phillips' 1986 memoir, which says he and Cass Elliot (both founding members of the group) came up with the name while they were watching a television broadcast about the Hells Angels. Possibly the telecast was one of the ABC's Nightlife segments that Crane filmed far away from his studio. He sometimes filmed interviews on location when guests were unsuitable for a network television studio. In a radio interview, year unknown, that Cass Elliot did after the 1968 disbanding of the group of four singers, she says the following: "We were watching this special on the Hell's Angels and one of the guys, Les Crane or somebody, asked them, uh, 'What do you call your women?' And this guy said, 'Well, some call 'em cheap but we call 'em mamas.' And it became a gag. You know, well, if the mamas would cook the dinner, the papas would go out and get the cat food. And it became the Mamas and the Papas.". The last several episodes of ABC's Nightlife coincide with the time frame when Phillips, Elliot, their two fellow singers and Lou Adler had daily studio sessions in United Western Recorders in Los Angeles and needed a name for their group. Crane's interview with the Hell's Angels, if it happened as Elliot suggested, does not survive. Les Crane was known as an advocate for civil rights, and was praised by black journalists for his respectful interviews with such black newsmakers as Martin Luther King (details unknown), Malcolm X and Muhammad Ali (Ali appeared with Crane on Crane's ABC's Nightlife premiere, telecast on the night of June 28–29, 1965.) Crane was one of the first interviewers to have an openly gay guest, Randy Wicker, on his television show. This occurred in January 1964, when Crane's show that was titled Night Line aired locally on WABC Channel 7 in New York City. But when Crane tried to invite members of a lesbian advocacy group, the Daughters of Bilitis, to be guests on Night Line in June 1964 when it was still a local show, WABC officials ordered him to cancel the booking, and he did. After Crane's final television appearance in the early 1970s, he refused to discuss his television career and did not respond to queries about any kinescope films of his late night ABC show from 1964 that he possibly owned. His daughter Caprice Crane has said he had two August 1964 episodes in their entirety: the one with Richard Burton that is represented by a large still photograph of Burton and Crane in Crane's Look magazine profile (Norman Mailer supposedly appears in the episode, too), and the one in which Melvin Belli debates Lee Oswald's guilt with Lee's mother Marguerite. When Caprice was informed about the reel of clips from a handful of episodes that can be viewed at the UCLA Film and Television Archive, she replied that she had never seen it and she did not know whether her father was ever aware of it.

Кейінгі мансап

1967 жылы Крейн актерлік өнерін сынап көрді, ол танымал радиошоу негізінде жасалған пилоттық фильмде – «Мен құпияны жақсы көремін» фильмінде үш детективтің жетекшісі Джек рөлін ойнады. Сериалды дамыту жоспарланбады, ал фильм 1973 жылға дейін көрсетілмеді. 1968 жылы Лес Крейн Лос-Анджелестегі KLAC радиосында ток-шоу жүргізді. Сыншылар оның 1960-шы жылдарға сай, мокасин киіп, сөйлеуін «әдемі» сияқты сөздермен көркейтіп сөйлейтінін атап өтті. («Communicasters», 1968) деп жазылған. Дегенмен, ол маңызды жаңалықтар жасайтын адамдармен сұхбаттасып, азаматтық наразылық, хиппилер және медитацияның күшейіп келе жатқан танымалдығы сияқты тақырыптарды талқылай берді (Свини, 1968). Крейн KLAC радиостансасы кантри музыкасы форматқа ауысқанда қызметтен кетті. 1968 жылы тоғыз ай бойы ол Лос-Анджелестен таратылатын синдикаттық теледидар ток-шоуын жүргізді. Бұл синдикаттық серияның таралу орындарының бірі – Вашингтондағы WTTG 5 арнасы болды, бұл туралы The Washington Post және The Washington Star газеттерінде (The Evening Star атымен белгілі болған кезде) жарияланған бірнеше телебағдарламалар тізімінде көрсетілген. YouTube-та осы сериядан бір толық теледидар трансляциясы бар, оның ұзақтығы 48 минут 25 секунд, ал YouTube-тағы атауы – «The Les Crane Show August/September 1968». Онда Крейн және екі қонақ – Джозеф Льюис пен Джек Линдси Калифорния губернаторы Рональд Рейганның саясатын талқылайды. 1971 жылдың соңында Крейннің Desiderata өлеңін оқуының 45 айналымдық жазбасы Billboard чартында 8-орынға ие болды. Бір автор оны «Жаңа дәуір әнұраны» деп атады және ол «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Крейн өлең жазылған кезде ол жалпыға қолжетімді деп ойласа да, авторлық құқықтар автор Макс Эрманның отбасына тиесілі болды және авторлық гонорарлар тиісінше таратылды. 1987 жылы Los Angeles Times газетімен сұхбатта Крейн жазба туралы сұраққа: «Мен оны қазір құлағымды қағып тыңдай алмаймын» деп жауап берді. 1980-ші жылдары Крейн бағдарламалық жасақтама индустриясына өтіп, үш өлшемді түсті шахмат сериясы Chessmaster және Mavis Beacon Teaches Typing оқу сериясын жасаған The Software Toolworks компаниясының төрағасы болды. Toolworks сондай-ақ The Original Adventure және Pong ойындарының ПК нұсқасы сияқты ойындарға да жауапты болды. Компания 1990-шы жылдардың басында сатылып, Mindscape деп қайта аталды. Ол содан кейін автор, сценарист және теледидар продюсері болды. Лес Крейн мен Тина Луиза 1969 жылы «Американдық стильдегі махаббат» сериясының «Махаббат және кеңес іздеушілер» атты бөлімінде бірлесіп түскен актерлер ретінде көрінеді.

In 1967 Crane tried his hand at acting, starring as Jack, the leader of the three detectives in I Love a Mystery, a pilot film for a proposed series based on the popular radio show. The series wasn't developed, and the movie didn't air until 1973. In 1968, Les Crane was hosting a radio talk show on KLAC in Los Angeles. Critics noted that in the style of the 1960s, he now dressed in a turtleneck and moccasins, sprinkling his speech with words like "groovy." ("Communicasters," 1968). However, he was still doing interviews with major newsmakers and discussing topics like civil disobedience, hippies and the rising popularity of meditation. (Sweeney, 1968) Crane left KLAC when the station switched to a country music format. For nine months during 1968, he hosted a syndicated television talk show that originated from Los Angeles. Outlets for this syndicated series included WTTG Channel 5 in Washington, DC, according to multiple television schedule listings in The Washington Post and The Washington Star when it was known as the Evening Star. YouTube has one entire telecast from this series, running time 48 minutes 25 seconds, with the YouTube title "The Les Crane Show August/Sept 1968." It consists of Crane and two guests, Joseph Lewis and Jack Lindsey, discussing the policies of California governor Ronald Reagan. In late 1971, the 45rpm recording of Crane's reading of Desiderata reached No. 8 on the Billboard charts. It became what one writer called "a New Age anthem" and won him a Grammy. Though Crane thought the poem was in the public domain when it was recorded, the rights belonged to the family of author Max Ehrmann, and royalties were distributed accordingly. When asked about the recording during an interview by the Los Angeles Times in 1987, Crane replied, "I can't listen to it now without gagging." In the 1980s, Crane transitioned to the software industry and became chairman of The Software Toolworks, creators of the three dimensional color chess series, Chessmaster and the educational series Mavis Beacon Teaches Typing. Toolworks was also responsible for such games as The Original Adventure and the PC version of Pong. The company was sold and renamed Mindscape in the early 1990s. who became an author, screenwriter and television producer. Les Crane and Tina Louise can be seen as actors in a joint appearance on a 1969 segment of Love, American Style entitled "Love and the Advice Seekers."

Өлім

2008 жылы 13 шілдеде Крэйн 74 жасында Сан-Францисконың солтүстігіндегі Калифорния штатының Гринбре қаласында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде әйелі Джинджермен бірге жақын маңдағы Бельведере қаласында тұрып жатқан. Оның қызы Каприс ол сақтап қалған деп санайтын «Лес Крейн Шоу» телебағдарламасының кино түсірілімдерінің немесе бейнетаспаларының қайда екенін білсе де, Джинджер оларды әзірге көпшілік назарына әкелген жоқ.