Кіріспе

1957 жылғы американдық фильм, «Джокер жабайы» – Чарльз Видор режиссерлік еткен, Франк Синатра, Митзи Гейнор, Жанна Крэйн және Эдди Альберт бас рөлдерде ойнаған, Paramount Pictures компаниясы тарапынан шығарылған 1957 жылғы американдық музыкалық драма. Бұл фильм 1920-жылдардан 1950-жылдардың басына дейін түнгі клубтарда өте танымал болған әнші және комедиан Джо Э. Льюис туралы.

Сюжет

1929 жылы Джо Э. Льюис Чикагодағы түнгі клубтарда сәтті әнші болып жұмыс істейді, сонымен қатар шектеу кезеңінде мафияға да қызмет етеді. Басқа жерде жұмыс істеу туралы оның шешімі мафия басшысын ашуландырады, ол өз қарақшыларын жіберіп, оның бетін және тамағын кесіп, әншілік мансабын жалғастыруына бөгет жасайды. Көп жылдар өткен соң ол толыққанды жазылып, өткір және әзілқойлық сезімін стендап-комедиялық өнерге айналдырады, бұл мүмкіндікті оған әнші Софи Таккер ұсынады. Ұзақ уақыттан соң Льюис комик ретінде танымал болады, бірақ шектен тыс ішімдік ішу және өзін-өзі жоққа шығару оны өмірінің мәнісіне және әйелі Марта мен жақын досы Остин сияқты айналасындағы адамдарға қандай зиян келтіргені туралы ойлануға жетелейді.

Өндіріс

Синатра 1950 жылдардың ортасында Арт Кохнның «Жокер жабайы: Джо Э. Льюис тарихы» атты кітабын оқыды, дереу оқиғаға әсерленді және Льюис Metro Goldwyn Mayer компаниясынан өзінің өмірі туралы фильм құқығы үшін ұсынылған 150 000 долларды қабылдамай, кітап құқықтарын сатып алды. 1955 жылдың қараша айында Variety басылымы Paramount Pictures компаниясы Льюис пен Синатра басшылығымен, режиссер Чарльз Видор мен автор Арт Кохнның қатысуымен, іс жүзінде тәуелсіз фильмді қаржыландыратынын хабарлады. Төрт серіктестің әрқайсысына 400 000 доллар төленді, сонымен қатар фильмнің таза табысының 75 пайызы берілді. The New York Times газеті Синатраның үлесі 125 000 доллар және фильм табысының 25 пайызы шамасында болғанын жазды. Фильмнің түсірілімі көбінесе күнінің соңында жүргізілді, себебі Синатра сол уақытта жұмыс істеуді ұнатты және түсірілім кестесі осыған сәйкес жасалды. Синатра фильмдегі барлық музыкалық сахналар мен әндерді тікелей эфирде, декорацияда жазуды талап етті, осылай орындаушылардың шынайылығын сақтауға болатынын айтты. Синатра былай деді: «Мен концертте біреу жөтелсе, маған ұнайды. Орындықтардың қозғалысын да ұнатамын. Осылай оқиға шын болып сезіледі. Мен әрқашан Льюисті осы ғасырдағы төрт немесе бес ұлы суреткердің бірі деп есептедім, солардың бірі Джолсон еді, және ол саундтрек жасайтын кезде шайтан сияқты айқайлағанын есімде сақтаймын» («All the Way: A Biography of Frank Sinatra» кітабынан).