Кіріспе
Вирджиния штатындағы, АҚШ-тағы инкорпоратцияланбаған қауымдастық.
Шокисвилл – Вирджиния штатының Фредерик округінің солтүстігінде орналасқан инкорпоратцияланбаған қауымдастық. Бұл штаттың ең солтүстік қауымы. Шокисвилл Шокисвилл (VA 671) және Холидей (VA 691) жолдарының қиылысында, Шокис Кнобтың оңтүстік-батысында, Слиппи Крик тауында орналасқан (биктігі 571 метр). Қауымдастық пен Шокис Кноб екеуі де бұл аймақта көптеп таралған Шоки отбасының атымен аталған.
Шокисвиллдің тарихы
Бұл 1859 жылы қазіргі Шокисвиллдің маңында болды. Шашыраңқы бірнеше үйлер ғана болды. Елизавета мен Джон Шоки осы жерге қоныстану үшін келді. Дэниел Дейли, Сэмюэл Дейлидің ұлы, Елизабет Шокимен келісімге келіп, әкесі Сэмюэлдің өліміне дейін оны күтіп бағуға міндеттенді. Сэмюэл туберкулез (сол кездегі өте қауіпті ауру) дертінен зардап шекті. Оның күтімі үшін төлем ретінде Дэниел мен Мэри Дейли Елизаветаға 358 акр жерді оның жеке пайдалануына берді. Екі жыл өткен соң Азамат соғысы басталды. Шокисвилл аймағы күнделікті иесі ауысып тұратын. Уинчестер соғыс жылдары 72 рет қолдан-қолға өтті. Шокисвилл, Батыс Вирджинияның 17 округінен келген Макниллз Рейдерлерінің Конфедерация кавалериясы үшін Винчестерге баратын жол бойында орналасқан. Олар Шенноа аңғарынан Вудсток, Вирджинияға дейін шабуыл жасады. 1864 жылы генерал Грант генерал Филипп Шериданға Шенноа аңғарын басып алуға бұйрық берді. Бұл аңғар Конфедерацияның астық қоймасы ретінде танымал болды. Шеридан бұл міндетті үйлерді, қораларды және егістіктерді өртеп орындау керек еді. Мал-жандықтың барлығын алып, пайдасы жоқтарын өлтіруге тиіс болды. Керіс көрсеткендер атылып тасталуы мүмкін еді. Генерал Джордж Армстронг Кастер аңғар аймағындағы барлық одақтық кавалерияға басшылық етті. Ол өртке қарсы бұйрықты қатаң түрде орындады. Оның қол астындағы әскерлер барлық штаттардан келген атты әскерлерді құрады. Шокисвилл осы жылдары өркендемеді. Барлық еңбекке қабілетті ер адамдар оңтүстік үшін соғысқа кеткен. Бірде Шокисвиллдің жанында Конфедерация әскерінің бір салдаты тұтқынға алынды. Оны Винчестер түрмесіне Пенсильвания кавалериясы алып бара жатқанда, сержант Файлс Шокисвиллден оңтүстікке қарай бір шақырым жердегі эскортқа басшылық етті. Түн құрғақ болғанда, тұтқын аттан түсіп, жол бойындағы бұталардың арасына жасырынды. Одақтық әскерлер тұрақты бұйрықтарға сәйкес оқ атуды бастады. Сержант Файлс оларды тоқтатуға бұйырды. Ол бұл жердің бейбіт екенін және өлтіруден шаршағанын айтты. 1882 жылы сержант Файлс аймаққа қайта оралды. Ол Шокисвиллден оңтүстікке қарай бір шақырым жердегі Файлс Чапел шіркеуінің салынуын ұйымдастырды. Оның отбасы осы аймақта өкілдік етілген. Кейбір мүшелері Шокисвилл шіркеуінің зиратында жерленген. Соғыстан кейін Элизабет Шоки Шокисвиллді қоныстандыруға кірісті. Луттрелл, Уайтакр, Кларк, Хорн, ДеХэвенс, Лампс, Несмит және басқалар отбасылары оның жеріне көшіп келді. Қазіргі шіркеудің көз алдында онға жуық үй, дүкен, теміршілік шеберханасы, диқандық және шаруашылық ғимараттар салынды. Қоршаудың артындағы орманда әлі де іргетастар сақталған. 1872 жылы Элизабет шіркеу үшін жер берді. Олардың ғибадат ететін жері немесе балаларына арналған мектебі болмағандықтан ол көңілі толмады. Алғашқы шіркеу ағаштан салынған. 1896 жылы Мэгги Шокидің үйінде пошта бөлімі ашылды. Ол пошта қызметкері және дүкен иесі болды. Қазіргі Шоки Уақыт Капсуласы монументі және ескі іргетас 1976 жылы үйдің жөндеу жұмыстары кезінде өртенген жерде орналасқан. Пошта бөлімі 1936 жылы жабылды. 1904 жылдың 10 ақпанында Шокисвилл толығымен өртенді. Оқиғаның қалай болғаны туралы екі түрлі әңгіме бар. Бірі шіркеу өртенгенін, екіншісі шіркеу ғана аман қалғанын айтады. Шындығында, шіркеу қайта салынды және 1912 жылы аяқталды. Біздің іргетасымызда 1912 жыл жазылған және "Бетезда М. Е. (Методист Епископ)" деген жазу бар. Шокисвиллдің кейбір үйлері ел "Күлкілі 1920-жылдарға" кіргенде қайта салынды. Осы кезеңде, 1872-1910 жылдары, Джон А. Шоки пастор болып жұмыс істеді. Ол Вирджиния, Батыс Вирджиния және Мэриленд таулы аймақтарын аралап, шіркеулер құрды. Ол шіркеу салушы ретінде танымал болды және саңырау болғанына қарамастан көп нәрселерге қол жеткізді. Ол адамдардың сөзін еріннің қозғалысынан оқып, 1910 жылы қайтыс болғанға дейін жұмысын жалғастырды. Марксвудтағы шіркеу оның өлімінен кейін аяқталды. Қасиетті Джон А. Шоки Шокисвилл зиратында жерленген. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия кезінде Шокисвилл тұрғындарының көпшілігі жұмыс іздеп Винчестерге немесе Мартинсбургке көшіп кетті. Кейбіреулері шіркеудің оңтүстік-шығысындағы үйде тұратын Наоми Шоки (Маги әпкем) сияқты қалды. Бұл жер Шоки отбасылық мемориалдық қоры сатып алған 5 акр жердің бір бөлігі. Маги әпкем жасы ұлғайғандықтан, Құдай кішкентай қауымның ән айтуын және ғибадат етуін естімейтін болады деп қорықты. Оның идеясы шіркеуге қоңырау қою болды. Ньюкирк мырза Шокидің бұрышында ағаш кескен. Ол онымен қоңырау мұнарасының тақтайларын кесу туралы келісімшарт жасасты. Жергілікті тұрғындар, тіпті көшіп кеткендер де қоңырау шалу мұнарасын салды. 1939 жылы мұнара аяқталды, бірақ қоңырау болған жоқ. Сондай-ақ, Ньюкирк мырза металл сынықтарын сатып алып сатқан. Ол Клеарспринг, Мэриленд орта мектебінен құлаған қоңырауды сатып алды. Ньюкирк мырзаның қызметкері мен жергілікті тұрғындар қоңырауды орнатты. Шокисвилл шіркеуінің қоңырауы 1850 жылы Огайо штатында жасалған. 1970 жылы мен компанияға ақпарат үшін жаздым. Олар қоңыраудың әлі де жұмыс істеп тұрғанына қызығды. 1998 жылы олар осындай қоңырау жасауды тоқтатқан. 1976 жылы біз Клеарспринг, Мэриленд жаңа орта мектебінен бір топ адамдардан хат алдық. Олар біздің қоңырауды орта мектепте көрмеге қоюды қалады. Біз қоңырауды сақтап қалдық. Олар орта мектептегі арнайы орынға жаңа қоңырау орнатты. Маги әпкем 1940 жылы, Екінші дүниежүзілік соғысқа бір жыл қалғанда қайтыс болды. Шокисвилл шіркеуінің қоңырауы әлі де адамдарды ғибадатқа шақырып, Шоки отбасылық жиналыстарын ашады. Мен 1951 жылы, Гарри Ли мен Аннабель (Мейсон) Луттреллдің 18-ші баласы ретінде дүниеге келдім; он ұл және сегіз қыз. Шіркеудің ядросы анам, әкеме, Ростелла Б. (Маги әпкем) Шоки Мейсонның күйеуі Барт Мейсон, Ева (Луттрелл) Шейвер, Марвин Шейвер, Дороти (Луттрелл) Нейсмит, оның күйеуі Рой Нейсмит және олардың отбасы мүшелерінен тұрды. Менің ата-анам мен ең үлкен әпкем Виолет (Луттрелл) Мойердің әңгімелері мені отбасы, жергілікті және шіркеу тарихына қызығушылық танытты. Ростелла мен Грейс Шокидің Мартинсбургке атпен саяхат жасаған әңгімесі сияқты кейбір әңгімелер. "1930 жылдары көбінесе адамдар көлікке қолы жеткізе алмады. Ростелла мен Грейс Мартинсбургке атпен саяхаттап, киім шкафы сатып алды. Олардың сыйлықтарын байлап, күндізгі саяхаттан кейін үйге қайтты. Кешке жақын үйге жақындағанда, кенеттен дауыл болды. Ростелла жылқыны бақылай алмады. Жылқы тікелей менің отбасымның верандасына шапты. Менің әкем Гарри Луттрелл жылқыны тоқтатып, басын экранды есікке тықты. Екі жас қыз да жақсы болды және жылқы оларды қауіпсіз үйге жеткізді. Ростелла кейін былай деді: "Егер Құдай мені жерде қанаттармен жүруге ниеттенсе, Ол маған оларды берген болар еді". Грейс саяхатты ұнатып, кейіннен әлемді шарлап ұшты. Ростелла (Маги әпкем) (Шоки) Мейсон 55 жылдан астам шіркеудің казнашысы болды." Шокисвиллдегі өмір туралы тағы бір оқиға 1937 жылы болды. "Күзде, көршілер бір-біріне егін жинауда көмектесетін. Плейс отбасы соңғы шөп жинауға кірісті. Кесілген шөп шанышпен қағылып, вагонға тиеліп жатқанда, жылдам атпен келіп тоқтады. Плейс әкесі мылтығымен секіріп шықты. Ол ашумен секіріп, ашуланып тұрды. Ұлы не болып жатқанын білу үшін вагоннан секірді. Біраз уақыттан кейін Плейс әкесі радиодан жапондықтар Шанхайды алғанын естігенін білді. Әкесі барлық ер адамдардың тауға шығып, жапондықтарды тоқтату үшін қаруларын алып келуін қалады. Оны тыныштандыруға 20 минут кетті. Ол естіген Шанхайдың Қытайда екенін түсінбеді. Ол таудың батысындағы Шанхай, Батыс Вирджиния шабуылға ұшырады деп ойлады. Тыныштанғаннан кейін де ол олардан қаруларын алып, барлық жапондықтарды жоюды талап етті. Плейс әкесі 90 жылдан астам өмір сүрген Азамат соғысының ардагері еді. Оның пікірінше, жапондықтар АҚШ-ты бомбалаудан бұрын тоқтату керек. Осыдан бұрын болғандықтан, Плейс әкесі 1941 жылдың 7 желтоқсанында Жапондықтар Перл-Харбор, Гавайиді бомбалағанда тірі болған жоқ." Бұл және Шокисвиллдегі күнделікті өмір туралы көптеген әңгімелер менің жастығымды толтырды...