Чак Хаммер: Гитар архитектурасы және саундтректер әлемі
Chuck Hammer
Чак Хаммер – америкалық гитарист, саундтректер авторы. Lou Reed, David Bowie-мен жұмыстырған, Guitarchitecture стиліндегі шығармаларымен танымал. 300+ фильмге саундтрек жазды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант
American musician
Чак Хаммер – американдық гитарист және саундтректер жазатын композитор, ол Лу Рид, Дэвид Боуи және Guitarchitecture жобаларындағы ерекше гитаралық жұмысымен танымал. Хаммер суретші ретінде Guitarchitecture жазбаларымен әйгілі, алайда ол Нью-Йорктегі жетекші саундтрек композиторы ретінде де кеңінен танылады, ол шамамен 300 деректі фильмге музыка жазған. Қазіргі уақытта ол импровизациялық, текстуралық гитаралық жазбалар сериясын дамытуда. Ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және Буффало университетінде Освальд Рантуччиден классикалық гитара, Арчи Шепптен джаз, ал Карлхайнц Стокгаузеннің лекцияларын тыңдады. Гитарист ретінде Хаммер Лу Рид тобының маңызды мүшесі болды, ол 1979 жылғы маусымда Нью-Йорктегі The Bottom Line клубында Дон Черридің қатысуымен өткен концерттерді ұйымдастырды.
Chuck Hammer is an American guitarist and soundtrack composer, known for textural guitar work with Lou Reed, David Bowie, and Guitarchitecture. As an artist, Hammer is best known for his Guitarchitecture recordings, though he is also widely regarded as a leading New York City based soundtrack composer, having scored approximately 300 documentary films. He is currently developing a series of improvisational textural guitar recordings. He was born in New York City and attended University at Buffalo, studying classical guitar with Oswald Rantucci, jazz with Archie Shepp, and attended lectures presented by Karlheinz Stockhausen. As a guitarist Hammer was a central figure within the Lou Reed Band that hosted the June 1979 concerts at The Bottom Line in New York City that included Don Cherry.
Алғашқы жұмыстар
Хаммер 1978 жылдан 1980 жылға дейін Лу Ридпен текстуралық гитарист ретінде кеңінен гастрольде болды. Осы концерттер барысында Хаммер гитара синтезі деп аталатын жаңа гитара технологиясын қолданып, «Берлин», «Street Hassle», «The Bells» және «The Velvet Underground» әндерін оркестрледі. Осы кезеңде Хаммер «Гитаралық сәулет» деп аталатын композициялау және жазу әдісін жасады. Хаммер Ридпен бірге «Growing Up in Public» альбомын 1980 жылдың қаңтарында жазды. 1980 жылдың наурыз айында Хаммер Дэвид Боуимен «Scary Monsters (And Super Creeps)» альбомында гитара синтезі тректерін жазды, соның ішінде «Ashes to Ashes» және «Teenage Wildlife» әндерінде гитара синтезінің алғашқы қолданылуы болды. Бұл тректерде пайдаланылған аспаптарға Eventide Harmonizer және бірнеше аналогтық таспалық кешіктірулермен жабдықталған Roland GR 500 кірді. Боуидің «Ashes to Ashes» және «Teenage Wildlife» сияқты текстуралық тректері гитарамен жазу және құрастырудағы жоғары тәжірибелі, көп қабатты тәсілді көрсетті. Дэвид Боуимен бірлескен Хаммердің жазбалары гитараның текстуралық қабатталуына ең ықпалды және жанрды анықтаған тәсілдердің бірі болып саналады. Олар кейінірек пайда болған текстуралық гитара қозғалысының алғашқы қадамдары деп есептеледі.
Hammer toured extensively as a textural guitarist with Lou Reed from 1978 through 1980. During these concerts Hammer utilized new guitar technology, known as guitar synth, to orchestrate songs from Berlin, Street Hassle, The Bells and The Velvet Underground. It was during this time that Hammer developed an approach to composing and recording known as Guitarchitecture. Hammer recorded with Reed on Growing Up in Public, January 1980. In March 1980, Hammer recorded guitar synth tracks with David Bowie on the album Scary Monsters (And Super Creeps), including multiple textures across "Ashes to Ashes" and "Teenage Wildlife", both of which marked the earliest use of guitar synth in Bowie's catalogue. The actual instruments utilized on these tracks included a Roland GR 500 with Eventide Harmonizer and multiple analogue tape delays. Textural tracks, such as those on Bowie's "Ashes to Ashes" and "Teenage Wildlife", exhibited a highly experimental multi layered approach to recording and composing with the guitar. Hammer's recordings with David Bowie represent one of the most influential and genre defining approaches to textural guitar layering. They are regarded as having opened the door to the textural guitar movement that followed.
Гитара архитектурасы
Хаммердің жазылған шығармалары 1977 жылы осымен әзірленген Guitarchitecture процесі мен термині ретінде кеңінен танымал. Guitarchitecture-дің негізгі ойы – гитараның дыбыстық лексикасын кеңейту. Guitarchitecture гитараның текстуралық лексикасын оның уақытша сақталу сипаттамалары мен контекстін өзгерту арқылы кеңейтуді қамтиды. Бұл тәсіл көбінесе ұзартылған сақталу, өзгертілген тембрлер, дискретті вибрато техникалары, текстуралық оқиғалардың қабаттасуы, және жай ғана аккордты оның негізгі элементтеріне бөліп, әр элементті жеке-жеке жазуды (өзгертілген гитара оркестрі ретінде) пайдаланады. Guitarchitecture термині Хаммердің цифрлық фильмдердегі саундтректеріне де, оның жазылған гитаралық жұмыстарына да қолданылады. Rolling Stone журналы Хаммерді Роберт Фрипп пен Аллан Холдсворт сияқты эклектикалық және таңдамалы топпен бірге пионер ретінде мойындады, оған музыкалық аспаптардың мүмкіндіктеріне, формасына және функцияларына әсер етіп, жаһандық гитара қауымдастығының дамуының жаңа дәуірін бастағандығын жатты. Қазіргі уақытта ол Guitarchitecture саундтректерінің сериясын әзірлеуде. 2016 жылы Хаммер Билли Мартинмен, Jamaaladeen Tacuma-мен және Джейми Сафтпен "Blind On Blind" альбомын жаздырып, өндірді. Үш жылдан астам уақыт бойы жазылған, 76 минуттық үздірілмейтін альбом, ол Хаммердің рекомбинантты текстуралық қабаттау тұжырымын зерттейді.
Hammer's recorded work is broadly known as Guitarchitecture, a process and term which he developed in 1977. The underlying thought behind Guitarchitecture is to extend the sonic vocabulary of the guitar. Guitarchitecture involves widening the guitar's textural vocabulary by altering its temporal sustain characteristics and context. This approach often utilizes extended sustain, reshaped timbres, discreet vibrato techniques, textural event layering, and simply breaking down a chord to its basic elements and recording each element separately (as a modified guitar orchestra). The term Guitarchitecture applies to both Hammer's soundtracks in the digital film medium, and his recorded guitar work. Hammer was accorded pioneer status by Rolling Stone, alongside an eclectic and select group, including Robert Fripp and Allan Holdsworth, having been attributed with leading a new era of development in the global guitar community, influencing instrument capabilities, form and functions in music. He is currently developing a series of Guitarchitecture soundtracks. In 2016 Hammer completed the recording and production of "Blind On Blind" with Billy Martin; Jamaaladeen Tacuma; and Jamie Saft. A 76 minute gapless album recorded over a three year period that explores Hammer's concept of Recombinant Textural Layering.