Кіріспе
Хорват композиторы Бруно Бжелински (туған Бруно Вайс; 1 қараша 1909 – 3 қыркүйек 1992) 20 ғасырдағы ең ықпалды хорват композиторларының бірі болды. Ол композитор ретінде өте шығармашыл және жемісті еңбек етті. Оның ерекше музыкалық стилі Пуленк, Хиндемит, Равел және Милхаудтың музыкасына негізделген. Ол неоклассицизм элементтерін пайдаланып, өзінің ерекше және танымал музыкалық тілін дамытты. Бжелински алты опера, үш балет, 15 симфония, 2 виолончельге арналған концерт, кантата, фортепианоға арналған музыка, әндер, камералық музыка, сондай-ақ фортепиано, скрипка, альт, фагот, флейта және фортепиано дуэті үшін концерттер жазды. Ол сонымен қатар хорват футбол фильмі «Plavi 9» үшін де музыка жазды.
Bruno Bjelinski (born Bruno Weiss; 1 November 1909 – 3 September 1992) was one of the most influential Croatian composers in the 20th century. He was extremely prolific as a composer. His unique musical style was built upon the music of Poulenc, Hindemith, Ravel and Milhaud. He developed his own and recognizable musical language with the elements of neoclassicism. Bjelinski composed six operas, three ballets, 15 symphonies, 2 cello concertos, a cantata, piano music, songs, chamber music, and concertos for piano, violin, viola, bassoon, flute, and piano duo. He also composed music for the Croatian football movie Plavi 9.
Өмірбаян
Бжелинский Триест қаласында еврей отбасында дүниеге келген. Оның анасы өмірінің басында қайтыс болғандықтан, әкесі оны Загребке алып келіп, әжесі тәрбиеледі. Жастық шағында скрипка мен фортепианода ойнаған. Кейіннен ол өзінің тегін Вайстан Бжелинскиге (хорват тілінде "ақ" деген мағына беретін "bijeli" сөзінен туындаған) өзгертті. Загреб университетінде құқық ғылымдарының докторы болды, содан кейін Благое Берса мен Франхо Дуган басшылығымен Загреб музыка академиясында музыканы оқыды. Бжелинский 1930 жылдары композиторлық жолын бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін скрипка мен фортепианоға арналған 2 соната, фортепианоға арналған 3 сюита және токката жазды. 1945 жылдан 1977 жылға дейін Академияда оқытушылық қызмет атқарды. 1950 жылдардың соңында жас және дарынды пианист Льерка Плешичке (1938 жылы туған) үйленді, олардан Диан және Алан Бжелински есімді екі ұлы болды. Кіші ұлы Алан кейін композитор және дирижер болды. Бжелинский 1992 жылдың 3 қыркүйегінде Сильба аралында қайтыс болды және сонда жерленді.
Марапаттар
Өзінің музыкасы үшін бірнеше марапат алды: «Жас буын» сыйлығы (1965), Владимир Назор сыйлығы (1976) – өмір бойына жеткені үшін және Йосип Славенский сыйлығы (1986). 1988 жылы ол Хорватия Ғылым және өнер академиясының толық мүшесі болып сайланды.