Нью-Джерсидегі тау жолының құрылысы тарихы

Кіріспе

Нью-Джерси штатындағы жоспарланған мемлекеттік тас жол (АҚШ)

Тас жол жобасы Принстон және Плейнсборо қалаларының қарсылығына тап болды, олар ашық кеңістіктер мен батпақты жерлердің жойылуын, жергілікті тұрғындардың өмір сапасын төмендетуі мүмкін екенін айтты. 1982 жылы Сомерсет тас жолы жобасы тоқтатылып, оған бөлінген 228 миллион доллар (1982 жылғы АҚШ доллары) бірлескен жобалар арқылы басқа бағыттарға бағытталды, сонда Нью-Джерси көлік департаменті 92-ші тас жолын қаржыландырылатын алты жобаның бірі ретінде ұсынды. Тас жолдың соңғы жобалары 1986 жылы дау-дамайлардың арасында жүргізілді. Осының салдарынан, көлік департаменті бір жыл өткен соң Оңтүстік Брансуик қалашығындағы 1-ші АҚШ тас жолының батыс бөлігінен бас тартты. Жаңа тас жол, 92-ші жолдың орнына 133-ші жол деп аталды, 1999 жылдың қараша айында ашылды, бұл Хайтстаун маңындағы тас жол салуға қарсы созылған төрт онжылдық күреске нүкте қойды. Кешігуге 1999 жылы әлсіреген «Флойд» даулының салдарынан болған күшті эрозия себеп болды.

Жолдың кеңейтуін реттеу

1988 жылы Нью-Джерси көлік департаменті жоспарланған 92-ші тас жолын Принстон Хайтстаун айналма жолынан солтүстікке қарай бағытталды. Бұл жаңа бағыт Сомерсет окруғындағы Рокки Хилл қауымының жанындағы 206-шы АҚШ тас жолынан басталып, Мидлсекс окруғындағы Монро қалашығындағы 8А-шы қиылысына дейін жүргізілуі тиіс болды, бұл үшін 32-ші маршруттың шығыс бөлігінің бағыты пайдаланылатын еді. Мемлекет бұл жаңа солтүстік бағыттың қаржыландырылуы Сомерсет тас жолын құрысудан бас тарту арқасында жүзеге асырылатынын, және бұл халықтың қажеттіліктерін жақсырақ қанағаттандыратынын мәлімдеді. 1992 жылы 92-ші маршрут жобасының құны тым жоғары болғандықтан Көлік департаментінен Нью-Джерси ақылы жолдар басқармасына берілді. Екі жылдан кейін Ақылы жолдар басқармасы 92-ші маршруттың жаңа жоспарларын жариялады, бұл жолы Оңтүстік Брансуик қалашығындағы 1-ші АҚШ тас жолынан Монро қалашығындағы 8А-шы қиылысына дейінгі 6,7 мильдік (11 км) шектеулі кіруге рұқсат жолын құру көзделді. Бұл жаңа тас жолдың құны Ақылы жолдар басқармасына 300 миллион долларға (1994 жылғы АҚШ доллары) бағаланған еді. Тас жолға қарсылық солтүстікке қарай жылды, Оңтүстік Брансуик тұрғындары өздерінің қауымдастығының бөлінуіне наразылық білдірді. Қоршаған ортаны қорғаушылар батпақтардың жойылғаны және жергілікті ашық кеңістіктерге тигізген зиянға қарсы шықты. Осы факторларды ескере отырып, Экологиялық қорғау агенттігі 1990-шы жылдарда екі рет, 1997 жылдың қаңтарында және 1998 жылдың қазанында бұл жобаға қарсылық танытты. Мемлекет батпақтардың жоғалуын азайту үшін ұсыныстарды қайта қарастырды, сондай-ақ батпақтарды қалпына келтіруді ұсынды. Бұл ұсыныс Мемлекеттік қоршаған ортаны қорғау департаментінің қолдауын алды, бірақ федералдық үкіметтің қолдауына ие болмады. 2000 жылдың ақпанында Ақылы жолдар басқармасы АҚШ Армиясының инженерлік корпусының бұйрығына бағынып, 92-ші маршруттың экологиялық әсерін зерттеуді тапсырды, бұл зерттеу екі жылға дейін созылуы мүмкін еді, және құрылыс келісімшартын беруге бола ма, жоқ па, соны анықтауға көмектесуі керек еді. 92-ші тас жол жобасына қарсы болғандар бұл шешімді экологиялық әсер туралы мәлімдеме олардың сенімдерін растайды деп қуанды. Төрт айдан кейін Армия инженерлік корпусы әсер туралы мәлімдемеде қандай факторларды ескеру керектігін анықтау үшін отырыс өткізді және тас жолды қолдаушылар мен қарсыластардың пікірлерін тыңдады. Осы уақытта жергілікті тұрғындар News 12 New Jersey телеарнасына редакциялық хабарлама жіберіп, Мидлсекс округының 522-ші маршруты, қазірдің өзінде төрт жолақты тас жол, Мидлсекс округының бөлігіндегі негізгі тас жол болуы керек екенін мәлімдеді. Алайда, Ақылы жолдар басқармасы 522-ші маршрут 2015 жылға дейін 92-ші маршруттың көліктік жүктемесіне шыдамайтынын мәлімдеді. 2003 жылдың желтоқсанында Армия инженерлік корпусы мәлімдемені бекітті және агенттіктер батпақтар мәселесі бойынша келіспесе де, 2004 жылы қоғамдық тыңдаулар өткізді. 2005 жылы Ақылы жолдар басқармасы 92-ші маршруттың көп бөлігін Нью-Джерси ақылы жолдарының оңтүстік және орталық бөліктерін кеңейтуге жұмсады. Қалған қаражат, 6,5 миллион доллар (2005 жылғы АҚШ доллары), жобаны белгісіздікке түсірді, ал Армия инженерлік корпусы соңғы мәлімдемені жариялады, онда жаңа бағыттан басқа альтернатива табылмады. 2006 жылдың 1 желтоқсанында Нью-Джерси ақылы жолдар басқармасы Ридж және 1-ші көшелер аралығынан Монро қалашығындағы 8А-шы қиылысына дейінгі шұғыла құрылысын тоқтату туралы шешім қабылдады. 92-ші маршруттың қаражатының көп бөлігі Ақылы жолдар басқармасының басты мәселесіне аударылғандықтан, қаржыландырудың жетіспеушілігіне байланысты шұғыла құрылысын тоқтатудың мәні болды. Басқарманың басты назары Пенсильвания ақылы жолымен қосылғаннан кейін күтілетін қозғалыстың артуын ескере отырып, Мансфилд қалашығындағы 6-шы және Монро қалашығындағы 8А-шы қиылыстары арасындағы ақылы жолды кеңейтуге бағытталды.

In 1988, the New Jersey Department of Transportation realigned the proposed Route 92 Freeway off the Princeton Hightstown Bypass to a route further north. This new alignment was to run from U. S. Route 206 near the community of Rocky Hill in Somerset County to Interchange 8A on the New Jersey Turnpike in Monroe Township in Middlesex County, using the alignment of Route 32 at its eastern terminus. The state cited that this new northerly alignment, funded by the cancellation of the Somerset Freeway, would serve better needs of the people. In 1992, the proposal for Route 92 was turned over to the New Jersey Turnpike Authority from the Department of Transportation, citing the cost was too elevated. Two years later, the Turnpike Authority released new plans for the Route 92 alignment, this time creating a 6.7 mile (11 km) limited access highway from U. S. Route 1 in South Brunswick Township to Interchange 8A in Monroe Township. This new highway was to cost the Turnpike Authority $300 million (1994 USD). The opposition to the freeway shifted northward, with South Brunswick residents complaining the divide of their community. The environmentalists also cried foul on the destruction of of marsh and the encroachment on local open space. Giving their hands to these factors, the Environmental Protection Agency opposed this project twice during the 1990s, once in January 1997 and once in October 1998. The state realigned the proposals to reduce the loss of wetlands, and also proposed the addition of of wetlands. This proposal gained the support of the state's Department of Environmental Protection, but not the federal. In February 2000, the Turnpike Authority gave in to the orders from the U. S. Army Corps of Engineers to have Route 92 undergo an environmental impact study, which could go up to two years, to help see if they should award the contract for construction. Opponents of the Route 92 project hailed this decision for the thought that the environmental impact statement (EIS) would back up their beliefs. Four months later, the Army Corps of Engineers held a meeting to decide what to take into account for the impact statement and held opinions from both the supporters and opponents of the freeway. Around this time, locals sent an editorial to News 12 New Jersey to say that Middlesex County Route 522, already a four lane freeway, should become the primary freeway across the portion of Middlesex County. However, the Turnpike Authority replied citing that Route 522 would be inadequate to handle the amount of traffic by 2015 that Route 92 was to handle. In December 2003, the Army Corps of Engineers approved the statement and although agencies still disagreed on the wetlands issues, held public hearings in 2004. In 2005, the Turnpike Authority relocated most of the Route 92 funding to the widening of the New Jersey Turnpike through the southern and central portions of New Jersey. The remaining funds, $6.5 million (2005 USD), left the project in limbo, and the Army Corps of Engineers released a final statement, finding no other alternative outside of a new alignment. On December 1, 2006, the New Jersey Turnpike Authority terminated its plans to build the spur from Ridge and 1 in South Brunswick to 8A in Monroe. Since most of the Route 92 funds had already been diverted to the Turnpike Authority's main concern, it made more sense to cancel the spur due to lack of funding. The Authority's main focus was widening the Turnpike between Exits 6 in Mansfield Township and 8A in Monroe Township in anticipation of increased traffic coming from the Pennsylvania Turnpike when its interchange with I 95 is completed.

Принстон-Хайтстаун айналма жолы

92-ші тас жолының алғашқы жобасы 1950-ші жылдары ұсынылып, Скиллман елді мекенінде (Монтгомери қаласында) Сомерсет тас жолы деп аталатын 95-ші мемлекетаралық тас жолымен торабынан басталуы тиіс еді. Бұл бағыт шығысқа қарай жүріп, Монтгомери қаласындағы 206-шы АҚШ тас жолымен торабын жасап, Рокки-Хиллдегі 518-ші округтік тас жолын кесіп өтіп, Кингстондағы Нью-Джерсидің 27-ші тас жолымен торабына түсуі жоспарланған. Содан кейін бағыт оңтүстікке бұрылып, Монмут-Джанкшн елді мекенінде АҚШ-тың 1-ші тас жолымен және 522-ші округтік тас жолымен торабын жасауы керек еді. Одан кейін 92-ші тас жолы Пенсильвания темір жолын Нью-Джерсидің 64-ші тас жолының солтүстігінен өтіп, Плейнсборода Миллстон өзені бойымен оңтүстік-шығысқа қарай бұрылуы тиіс еді. Миллстонды кесіп өткеннен соң, 92-ші тас жолы Кранберидегі 535-ші округтік тас жолымен торабын жасап, Шығыс Виндзорға кірмес бұрын, онда ол АҚШ-тың 130-шы тас жолымен торабына түсуі керек еді. Одан әрі, бағыт Нью-Джерсидің ақылы тас жолымен 8-ші торабында кездесіп, Шығыс Виндзордағы Твин Риверс елді мекенінде Нью-Джерсидің 33-ші тас жолымен торабын жасап, шығыс соңғы нүктесіне жететін еді.

Жолдарды кеңейтуді реттеу (1994 жылдан кейін)

1994 жылы ұсынылған, және Нью-Джерси автокөлік жолы басқармасы күткені автокөлік жолының кеңейту бағыты бойынша, 92-жол Оңтүстік Брансуиктегі АҚШ 1-жолымен түйіскен жерде басталуы тиіс еді. Бұл түйіскен жер Schalks Crossing Road (Middlesex CR 683) жолына да қолжетімділік беретін. Автокөлік жолы оңтүстік-шығысқа қарай бағытталған, Перрин жолының астынан өтетін, онда жаңа эстакада және батыс бағытындағы түйіскен жер болжаныпты. (Перрин жолынан шығысқа қарай кіретін қосымша жол да болуы керек еді.) Шығысқа қарай бұрылғаннан кейін, 92-жол Плейнсборо қаласына кіріп, Нью-Джерси транзитінің Солтүстік-Шығыс дәлізі мен Devil's Brook арқылы өтіп, содан кейін Оңтүстік Брансуикке қайта кіруі керек еді. Оңтүстік Брансуикке кірген кезде, 92-жол Лоренс бұрқағының бастауы болған, ішкі тұщы сулы батпақтың батыс бөлігінен өтуі тиіс еді. Содан кейін, ол Оңтүстік Брансуик қалалық әкімшілігіне тиесілі Сондек паркіндегі муниципалды полигонның оңтүстігінен өтетін. Одан шығыс-оңтүстік-шығысқа қарай жалғаса отырып, ол Достық жолымен қиылысып, Миллер жолымен келесі қиылыстан өткеннен кейін Достық жолымен бірге жүретін. Сол жерде 92-жол Достық жолымен оңтүстік-шығысқа қарай бұрылып, жол төлемі станциясынан өтуі керек еді. Ол 130-шы АҚШ автокөлік жолымен үлкен түйіскен жерге және Достық жолына қосылатын жолға кіретін. 92-жолдың 130-шы жолмен түйіскені «көпірлі» түйіскен жер болып жоспарланған, және одан кейін автокөлік жолы қазіргі 32-жол арқылы Монро қаласынан өтуі керек еді. Онда автокөлік жолы оңтүстік-шығысқа қарай жалғасып, жергілікті жолдармен түйісіп, 535-ші округтік жолымен түйіскеннен кейін Нью-Джерси автокөлік жолының 8А түйіскеніне қосылатын, онда 92-жол аяқталар еді. Бүкіл автокөлік жолы Пенсильванияның 66-жолына (PA Turnpike 66) ұқсас етіп жоспарланған, яғни ол жол төлемі агенттігі күткен мемлекеттік жол болар еді.