USS Macdonough кемесінің тарихы

Кіріспе

USS Macdonough (DLG 8/DDG 39) – АҚШ Теңіз күштерінің басқарылатын зымырандармен жабдықталған эсминеці болды. Ол Комодор Томас Макдоноудың құрметіне аталған, және осы атпен АҚШ Теңіз күштеріндегі төртінші кеме.

Құрылыс және мансап

Төртінші "Макдонау" DL 8 ретінде жобаланған, бірақ "Fore River Shipyard" кеме жасаушылығында, 16 сәуірде 1958 жылы DLG 8 деп қайта аталды. Кеме 9 шілдеде 1959 жылы суға түсірілді, коммодор Томас Макдонаудың шөбересі Агнес Макдонау Уилсонның демеушілігімен; ал 4 қарашада 1961 жылы қолданысқа берілді. Бастапқыда ол басқарылатын зымырандық фрегат ретінде жіктеліп еді. Ұзаққа созылған сынақтан және оқудан өткен соң, 23 қыркүйекте 1962 жылы Оңтүстік Каролина штатындағы Чарльстон портына келді және 6-шы крейсерлік-эсминецтер флотилиясының командирі ретінде міндетін атқара бастады. Бір айдан кейін ол Куба зымырандық дағдарысы кезінде Кубаға қатысты карантинді сақтауда АҚШ-тың 2-ші флотының басқа бөлімшелеріне қосылды, соның нәтижесінде 136.1-ші топтың құрамына кірді, оған 6-шы крейсерлік-эсминецтер флотилиясының командирі контр-адмирал Джон Эйлс басшылық етті. Ол 22 қарашада Алғыс айту күніне дейін күш таратылғанға дейін осы күшпен бірге қалды. 1963 жылдың алғашқы үш айы Флорида жағалауында Оперативтік сынақтар мен бағалау күштерінің қолдауымен зымырандарды сынаумен өтті. Наурыз айында Чарльстонға оралды және 4 маусымда алғашқы 6-шы флотқа аттанғанға дейін Чарльстон-Норфолк аймағында жұмыс істеді. Басқарылатын зымырандық эсминец келесі күзге дейін Жерорта теңізін шарлады, жоспарланған флоттық жаттығулар мен оқу-жаттығу операцияларына қатысты. 26 қазанда АҚШ-тың шығыс жағалауына оралғаннан кейін Чарльстон аймағындағы операцияларын жалғастырды. 1964 жылдың басында "Макдонау" 2-ші флотпен оқу-жаттығулар үшін Пуэрто-Рикоға оңтүстікке қарай жүзіп кетті. Осы жаттығулар барысында ол Атлант флотының әуеге қарсы соғыс жаттығуына қатысты, онда ұшқышсыз ұшақтарға зымырандар атылды. Кеме ақпан айында Чарльстонға екі аптаға оралды, содан кейін Шығыс жағалауда авианосецтермен жаттығулар үшін теңізге шықты, одан кейін Атлант мұхитында тікұшақтарды бағалау сынақтарын өткізді. "Макдонаудың" 1964 жылдың 10 шілдесінен 22 желтоқсанына дейінгі екінші Жерорта теңізі сапары Чарльстон әскери кеме жасақтауында 6 айлық жөндеуден кейін болды. Фрегат 1965 жылдың қыркүйек айының ортасына дейін үй портынан жағалау операцияларын жүргізді, содан кейін Атлант флотының зымырандық полигонына және одан кейін Кубадағы Гуантанамо шығанағына оқу-жаттығуларға барды. Қарашаның басында Чарльстонға оралған "Макдонау" тағы бір Жерорта теңізі сапарына дайындалды, ай соңында Чарльстоннан аттанды. "Макдонау" үшінші Жерорта теңізі сапарында "Паломарес оқиғасының" салдарын жою жөніндегі операцияда флагмандық кеме ретінде қызмет етті. 1966 жылдың 8 сәуірінде "Макдонау" Оңтүстік Каролинаға оралды және тағы да операцияларды, флоттық және эскадрондық жаттығуларды Оңтүстік-Шығыс жағалауында және Кариб теңізінде жалғастырды. Жазда мичмандық оқу круизі фрегатты Шығыс жағалауындағы бірнеше порттарға және Кариб теңізіне алып барды. "LANTFLEX 66" және AAW/ASW/амфибиялық жаттығуларға қатысқаннан кейін ол 16 желтоқсанда Чарльстонға оралды. Шығыс жағалауда қосымша жаттығулар өткізгеннен кейін "Макдонау" тағы да шетелге аттануға дайындалды және 1967 жылдың 2 мамырында төртінші Жерорта теңізі круизіне Чарльстоннан аттанды. Ол жазғы мичмандық оқуын өткізді, Жерорта теңізіндегі түрлі порттарды аралады және одақтас әскери-теңіз күштерінің кемелерімен бірнеше бірлескен жаттығуларға қатысып, 28 қазанда Оңтүстік Каролинаға оралды. "Макдонау" 1968 жылдың мамырына дейін 2-ші флотпен жұмыс істеді, содан кейін ол тағы да Жерорта теңізіне аттанды, қыркүйекте үй портына оралды. Ол 1969 жылға дейін шығыс жағалауда қалды.

The fourth Macdonough was projected as DL 8, but redesignated DLG 8 prior to keel laying by the Fore River Shipyard owned by Bethlehem Steel Co. in Quincy, Massachusetts, on 16 April 1958. The ship was launched on 9 July 1959, sponsored by Mrs. Agnes Macdonough Wilson, great granddaughter of Commodore Thomas Macdonough; and commissioned on 4 November 1961. She was initially rated as a guided missile frigate. Having undergone an extended shakedown and training period, she reported to her home port at Charleston, South Carolina, 23 September 1962 and assumed duties as flagship for Commander, Cruiser Destroyer Flotilla 6, U. S. Atlantic Fleet. A month later she joined other units of the U. S. 2nd Fleet in enforcing the Cuban quarantine during the Cuban Missile Crisis, become part of Task Group 136.1 under Rear Admiral John Ailes, Commander, CruDesFlot 6. She remained with that force until it was dissolved on Thanksgiving Day, 22 November. The first 3 months of 1963 were spent firing missiles off the coast of Florida under the auspices of the Operational Test and Evaluation Force. She returned to Charleston in March and operated in the Charleston Norfolk area until departing on her first U. S. 6th Fleet deployment 4 June. The guided missile destroyer cruised the Mediterranean Sea until the following fall, taking part in scheduled fleet exercises and training operations. Upon her return to the East Coast of the United States, 26 October, she resumed operations in the Charleston area. With the new year, 1964, Macdonough steamed south to Puerto Rico for training exercises with the 2nd Fleet. During these exercises; she participated in an Atlantic Fleet live firing anti air warfare exercise, which included missile firing at drone aircraft. The ship returned to Charleston for 2 weeks in February, and then put out to sea again for carrier exercises off the East Coast followed by helicopter evaluation tests in the Atlantic. Macdonoughs second Mediterranean deployment, 10 July to 22 December 1964, was followed by a 6 month overhaul at the Charleston Naval Shipyard. Coastal operations out of home port occupied the frigate until mid September 1965, when she proceeded to the Atlantic Fleet Missile Range and then to Guantánamo Bay, Cuba, for training exercises. Having returned to her Charleston home port in early November, Macdonough prepared for another Mediterranean deployment, departing Charleston at the end of the month. Macdonough served as flagship for the recovery effort of the Palomares Incident during the third Mediterranean deployment. On 8 April 1966, Macdonough returned to South Carolina and once again resumed operations and fleet and squadron exercises along the southern east coast and in the Caribbean Sea. During the summer a midshipman training cruise took the frigate to several east coast ports and to the Caribbean. After participating in "LANTFLEX 66," and AAW/ASW/amphibious exercise, she returned to Charleston on 16 December. After conducting further exercises off the east coast, Macdonough prepared once again for overseas movement; and, on 2 May 1967, she departed Charleston for her fourth Mediterranean cruise. She conducted summer midshipmen training, visited various Mediterranean ports and participate in several joint exercises with ships of allied navies, returning to South Carolina 28 October. Macdonough continued operating with the 2nd Fleet until May 1968 when she again deployed to the Mediterranean, returning to her home port in September. She remained off the east coast into 1969.

Пайдаланудан шығару

"Макдонаух" кемесі бастапқыда басқарылатын ракеталық фрегат (DLG) ретінде қолданысқа енгізілді, 1975 жылдың 30 маусымында басқарылатын ракеталық эсминец (DDG) ретінде қайта жіктелді, осыған байланысты бортының нөмірі DLG 8-ден DDG 39-ға өзгертілді. Кеме 1992 жылдың 23 қазанында қызметтен босатылды және 1992 жылдың 20 қарашасында Әскери-теңіз күштерінің тізімінен алынып тасталды. 1994 жылдың 16 желтоқсанында "Макдонаух" кемесі металл тескісіне сатылды.