Кіріспе
Лаура Заметкин Хобсон (19 маусым 1900 – 28 ақпан 1986) – американдық жазушы, ең белгілі туындылары – «Джентльмендік келісім» (1947) және «Ересектердің келісімі» (1975) романдары. Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданында тұрған. Ямайка, Куинс округінде өскен ол, орыс еврей иммигранттары Михаил (Майкл) Заметкин (1861–1935 ж.ш.) және Аделла Кин Заметкиннің (1863–1931 ж.ш.) егіз қызы болды. Екеуі де социалист болған. Михаил Заметкин – еңбек ұйымдастырушысы, сонымен қатар «The Jewish Daily Forward» газетінің негізін қалаушысы (және бірінші редакторы); Аделла Заметкин – «Der Tog» (Күн) идиш газетіндегі тілші. 1921 жылы Корнелл университетін бітіргеннен кейін Лора Заметкин түрлі жұмыстар істеді, оның ішінде жарнамалық копирайтер және «New York Post» газетінің тілшісі болып жұмыс істеді. 1934 жылы ол «Luce Publications» (Time, Life және Fortune) компаниясының жарнама бөліміне қатысты, кейін «Time» журналының жарнама директоры болды. Хобсон, шын мәнінде, «Time» журналына хатшылық қызметінен басқа лауазымға алғашқы рет қабылданған әйел болды. 1932 жылы Хобсонның әдеби туындылары алғаш рет жарық көрді, «The New Yorker» журналы «Лора Маунт» псевдонимімен «Тамаша адам» («хикаядан гөрі эскиз») атты туындысын жариялады. Үш жылдан кейін ол «Hands Down» атты алғашқы толық көлемді әңгімесін «Collier’s» журналына сатты. Ол әңгімені («Play Something Simple» деген атпен жарияланды) «Лора З. Хобсон» деген жаңа псевдониммен қол қойды. Бұл оның жемісті мансабының бастамасы болды: келесі елу жылда Хобсон жүздеген әңгімелер мен мақалалар жариялады. 1940 жылдан кейін Хобсон өзін жазу ісіне толық арнады. 1941 жылы оған роман жазу үшін 5000 доллар ұсынды; ұсынысты «Simon & Schuster» баспасынан Ричард Л. Саймон жасады. Роман жазуды ешқашан ойламаған болса да, ол ұсынысты қабылдады. Нәтижесінде жарық көрген «Trespassers» кітабы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-қа кіргізілмеген еуропалық босқындардың тағдыры туралы айтады. Бұл кітап Хобсонның соғыс жылдарындағы еуропалық белгілі бір отбасыға виза алудағы сәтті әрекеттерінен шабыттанды. Кітап 1943 жылы жарық көрді; сын-пікірлер әртүрлі болды, бірақ ол сәл ғана бестселлер болды.
Laura Zametkin Hobson (June 19, 1900 – February 28, 1986) was an American writer, best known for her novels
Gentleman's Agreement (1947) and Consenting Adult (1975). in Manhattan, New York City. Raised in Jamaica, Queens, she was the twin daughter of Russian Jewish immigrants Mikhail (Michael) Zametkin (c. 1861–1935) and Adella Kean Zametkin (c. 1863–1931), both of whom were Socialists. Michael Zametkin was a labor organizer as well as co founder (and first editor) of The Jewish Daily Forward; Adella Zametkin was a columnist for the Yiddish newspaper Der Tog (The Day). After graduating from Cornell University in 1921, Laura Zametkin held various jobs, including stints as an advertising copywriter and as a reporter for the New York Post. In 1934, she joined the promotional staff of Luce Publications (Time, Life, and Fortune), eventually becoming the first female director of promotion for Time. Hobson was, in fact, the first woman hired at Time in a non secretarial capacity. In 1932, Hobson's fiction appeared in print for the first time, when The New Yorker published "The Perfect Man" ("a sketch more than a story") under the by line "Laura Mount." Three years later, she sold her first full length story, "Hands Down," to Collier's. She signed the story (published as "Play Something Simple") with a new by line, Laura Z. Hobson. It was the beginning of a prolific career: over the next fifty years, Hobson would publish hundreds of stories and articles. After 1940, Hobson devoted herself to writing. In 1941, she was offered $5,000.00 to write a novel; the offer came from Richard L. Simon of the Simon & Schuster publishing house. Although she had never considered writing a novel, she eventually accepted the offer. The resulting book, The Trespassers, was the story of European refugees who are turned away from the United States during World War II, and was inspired by Hobson's own ultimately successful efforts during the war to obtain visas for a prominent European family. The book was published in 1943; reviews were mixed, but it was a modest best seller.
"Джентльмендер келісімі" халықаралық жетістікке қол жеткізді
Космополитенде серияланғаннан кейін, Хобсонның екінші романы, Gentleman's Agreement, 1947 жылдың 27 ақпанында Simon & Schuster баспасында жарық көрді. Журналшының антисемитизмді зерттеу үшін яһуди болып көрінуді шешкен тарихы бүкіл әлемде сәттілікке ие болды және он үш тілге аударылды. 1947 жылдың 27 сәуірінде ол New York Times бестселлер тізімінде бірінші орынға шықты және онда он төрт апта бойы сақталды. (Publishers Weekly журналының мәліметінше, бұл 1947 жылғы ең көп сатылған романдардың үшіншісі болды, шамамен екі миллион данасы сатылды.) Jewish Book Council «Gentleman's Agreement» романын жылдың үздік еврей романы деп таныды, бірақ Хобсон бұл сыйлықты қабылдаудан бас тартты, кейін одан өкінді. Романның бастауы Хобсонның 1944 жылғы 14 ақпандағы Time журналында оқыған мақаласына байланысты болды, онда Миссисипи штатынан шыққан демократ конгрессмен Джон Ранкин Өкілдер палатасына сөйлеген сөзінде газет колоннисі Уолтер Винчеллді «кішкентай кике» деп атаған. Time журналының хабарлауынша, Ранкиннің әріптестері оны айыптамады, бірақ оның сөйлеуінің соңында оған ынталы қол соғумен жауап берді. Хобсон Ранкиннің сөзінен ғана емес, Палатаның реакциясынан да қатты таң қалды. Ол ойланды: «Бұл ел, осы Америка, осы Біріккен Штаттар қаншалықты антисемит? Тек конгрессмен Ранкин сияқты ашық жек көретіндердің арасында ғана емес, сонымен қатар басқа адамдардың арасында да, ешкімді «кике» деп атамайтын, өздері жек көрушілікке қарсы екенін айтқан адамдардың арасында да?» «Gentleman's Agreement» фильмінің премьерасы 1947 жылдың 11 қарашасында өтті. Elia Kazan режиссерлік еткен, Moss Hart сценарийін жазған 20th Century Fox компаниясының туындысы, басты рөлдерде Грегори Пек, Дороти МакГайр, Джон Гарфилд және жас Дин Стоквелл ойнады. Фильм сегіз «Оскар» сыйлығына ие болды және үш сыйлықты жеңіп алды, оның ішінде 1947 жылғы үздік фильм сыйлығы да бар. Фильм коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды, 7,8 миллион доллар табыс әкелді, бұл оны 1948 жылғы ең танымал фильмдердің сегізіншісіне айналдырды.
Кейінгі мансабы
Хобсонның үшінші романы, әке-қызы қарым-қатынасы туралы повестің хикаясы, 1950 жылы жарық көрді, ал одан кейін 1951 жылы әдеби даңқты сатиралық тұрғыдан бейнелейтін «The Celebrity» жарияланды. Екі кітап та «эксперименттер» саналып, орташа сатылым көрсеткен бестселлерлер болды, бірақ Хобсон өзі оларды «маңызды» туындылардан кем деп санады. Хобсонның пікірлеріне қарамастан, екі роман да «The New York Times» газетінде тиісінше жылдарының «көрнекті кітаптары» ретінде аталып өтті. Бесінші романын жаза бастағаннан кейін, ол өзінің «радикалды балалық шағы» туралы құрастырылған хикаясы болуы тиіс еді, Хобсон «жазу процесі тоқтап» қалды. Қолжазбаны жинап қойып, ол өзінің мансабына қайта оралды. 1953 жылы ол «Америкаға тапсырыс» деген атпен International News Service үшін күнделікті газетке мақалалар жаза бастады. Осы онжылдықта ол «Saturday Review» журналының қос сөзжұмбақтарын редакциялауға кірісіп, шамамен отыз жыл бойы осы жұмысты атқарды. 1959 жылы ол тастап кеткен романына қайта оралды, ол 1964 жылы Random House баспасынан «First Papers» деген атпен жарық көрді. Көптеген адамдар оны оның ең жақсы романы деп есептейді, «First Papers» кеңінен мақтауға ие болды. «The Tenth Month» – 1971 жылы жарық көрген, ал 1979 жылы Кэрол Бернеттің қатысуымен телефильмге түсірілген, қырық жастағы ажырасқан әйелдің өмірбаяны. Хобсонның келесі романы – 1975 жылғы «Consenting Adult», ол өз ұлы Кристофермен болған тәжірибесіне сүйене отырып, ұлының гомосексуалды екенін білген ата-аналар туралы жазылған, жақсы қабылданды; ол 1985 жылы Марло Томас пен Мартин Шиннің қатысуымен телефильмге бейімделді. Одан кейін көп назар қоймаған «Over and Above» (1979) романы жарық көрді, ол үш буын әйелдер тарихындағы еврейлік идентитінің ұғымдарын зерттейді; және оның соңғы романы «Untold Millions» (1982), жас жарнамалық копирайтер мен ол сүйетін жауапсыз адамның хикаясы. «Untold Millions» кітабы жарық көргеннен кейін Хобсон екі танымал автобиографиялық том жазды: «Laura Z: A Life» (1983), ол 1947 жылы жарық көрген «Gentleman’s Agreement» кітабымен аяқталады; және аяқталмаған «Laura Z: A Life, Years of Fulfillment», соңында Кристофер З. Хобсонның сөздері қосылған, ол 1986 жылы, қаза болғаннан кейін жарық көрді. Осы кітаптарда Хобсон өзінің кітаптары, жазу әдістері және Норман Кузинс, Эрик Ходжинс, Синклер Льюис, Генри және Клэр Бут Люс, Дороти Томпсон және Джеймс Турбермен болған достығы туралы әңгімеледі. 2016 жылдың желтоқсанына дейін оның тоғыз романының алтауы Open Road Media электрондық кітаптары түрінде қолжетімді. Миссис Хобсонның мұрағаты Колумбия университетінде сақталады.
Жеке өмір
1930 жылы 23 шілдеде Лора Заметкин Тейер Хобсонға үйленді, ол 1931 жылы «Уильям Морроу және Компания» баспасының президенті болды. Хобсондар 1935 жылы ажырасып кетті. 1937 жылы Хобсон сәби ұлды асырап алды, оған Майкл деп ат қойды. Төрт жыл өткен соң, күтпеген жерден жүкті болған ол, Майкл өзі асырап алынған жалғыз баласы екенін білгенде ренжімесін деп, баланың тууын құпияда ұстауға шешім қабылдады. Ол жасырын өмір сүрді, жалған есіммен бала тапты, содан кейін оны өз атымен ресми түрде асырап алды. Осы баланың аты Кристофер болды. Хобсон ұлдарына Кристофердің туған жағдайларын тек ересек болғанда ғана айтты. 1930 жылдардың соңында Хобсон ханым «PM» солшыл газетінің негізін қалаушы және баспагері Ральф Ингерсоллмен (1940–1948) байланыста болды, бірақ Ингерсолл кейіннен бұл байланысты жоққа шығарды. Оның екі ұлы мен екі немересі бар еді.