Кіріспе

Британдық педагог сэр Джеймс Макдональд Коббан (14 қыркүйек 1910 – 19 сәуір 1999) – ағылшын педагогы және мектеп директоры, сонымен қатар Англия шіркеуіндегі белгілі лаик көшбасшысы. Ол 1947 жылдан 1970 жылға дейін Абингдон мектебінің директоры қызметін атқарды және мектепті бұрынғы қарапайымдылығынан Ұлыбританиядағы ұлттық деңгейде танымалдылыққа жеткізгені үшін мақталады.

Өмірбаян

Коббан Линкольншир графтығының Сканторп қаласында дүниеге келді және алғашқы білімін Йоркширдегі Поклингтон мектебінде алды. Ол Кембридждегі Иисус колледжіне стипендия бойынша қабылданды, онда классиканы оқып, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Коббан Классикалық Трипос емтихандарында екі рет бірінші орын алды, Тируэлл медалін және Гладстон сыйлығын иеленді, ал замандасы Энох Пауэллден кейін екінші орынды жеңіп алды. Коббан 1932 жылы Вена университетінде білімін жалғастырды, онда жас нацистер тобымен қудаланған еврей студентін көрді, бұл оқиға оның естелігінде "жазылып қалды" деп сипаттады. 1933 жылы Коббан Саутгемптондағы Король Эдуард VI мектебінде латын және грек тілдерін оқытуға кірісті. Сол жерде ол "Civis Romanus" атты латын тіліндегі оқулығын жазды, ол 20 ғасырдың екінші жартысында кеңінен қолданылып, жарты миллионнан астам данасы сатылды. 1936 жылы ол Дулуич колледжінде жұмыс істеді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін қызмет етті. Соғыс жылдарында Коббан Әскери барлау басқармасында қызмет етіп, подполковник шеніне дейін көтерілді. D-күніне дейін аппендицит ауруына шалдыққандықтан Нормандияға шабуылға қатыса алмады және одақтастардың қонуынан алты күн өткен соң Францияға келді. Коббанның шабуылға дейін және кейін атқарған көптеген міндеттері Германияны оккупациялауды жоспарлаумен байланысты болды. Бұл жоспар іске асырылғаннан кейін Коббанға Германиядағы жергілікті билікті демократиялық негізде ұйымдастыруға көмектесу міндеті жүктелді. Ол өзінің мемуарларында неміс мемлекеттік қызметкерлерімен бірге жұмыс істегенін, кейде неміс және ағылшын тілдерінде түсініспеген жағдайларда латын тілін ортақ тіл ретінде қолданғанын жылы еске алады. Коббан 1946 жылы Дулуичке қысқа уақытқа оралды, ал 1947 жылы Абингдон мектебінің директоры болып тағайындалды.

Неке және балалар

Коббан 1942 жылы Лорна Марлоуға үйленді және төрт қызы (Мэри, Диана, Хилари және Хелена) мен бір ұлы болды (Жохан, екі жасында құлап қайтыс болды). Лорна 1961 жылы бронхоэктазиядан қайтыс болды, содан кейін Джеймс төрт қызын өзі тәрбиелеуге мәжбүр болды, бірақ оның қарындасы Кейти кейіннен балаларға көмектесу үшін педагог қызметінен бас тартты.

Діни көзқарастар

Коббан өмір бойы Англия шіркеуінің мүшесі болды және кейінірек өмірінде көрнекті мирян көшбасшысы болды. Ол жалпы Синодта он бес жыл қызмет етті, ал үш жыл оның төрағасы болды, Англия шіркеуінде мирянның атқара алатын ең жоғары лауазымы. Коббан 1986 жылдан 1997 жылға дейін Дорсеттегі алты ауылдық приходта уағыз айтты және қызмет етті, зейнеткерлікке шыққаннан кейін. Ол өзінің "Бір кішкентай бас" атты мемуарлық кітабының эпиграфында: "Мен аса жақсы христиан болмасам да, христиан шіркеуісіз өмірді көзге елестете алмаймын" деп жазды.

Зейнеткерлік

Ол Стивентонға, содан кейін Шерборнға, ал соңында Йевилдегі қыздарының бірі басқаратын күтім үйіне көшті. 1999 жылдың 19 сәуірінде Сомерсет графтығының Йевил қаласындағы Тиндейл медбикелік үйінде қайтыс болды, ал күлі 26 сәуірде Сомерсет графтығының Трент шіркеуінің қорымына жерленді.

Құрметтер

Джеймс Коббан Ұлттық армияда ұзақ қызмет еткені үшін Ұлттық орденмен (TD) марапатталды. Ол 1971 жылы Королеваның туған күніне орай азаматтық дивизияда Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. 1982 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде ол рыцарь атағына ие болды. Ол Беркшир және Оксфордшир округтерінің лейтенант орынбасары (DL) қызметін атқарды.

Шығармалары

Civis Romanus, Рональд Коулбурнмен бірге жазылған латын тілін жаңа ғана бастаған студенттерге арналған оқулықтар жинағы, 1936–1986 жылдар аралығында үздіксіз басылып, соңғы кезде қайта басылды. Сенат және провинциялар, 78–49 б.б., (Кембридж университетінің баспасы, 1935). Қазір басылмайды. Бір кішкентай бас, жеке басылымдағы естеліктер, 1998. Қазір басылмайды.