Кіріспе
Британдық пэр (1900–1990)
Джеральд Остин Гардинер, Гардинер бароны (30 мамыр 1900 – 7 қаңтар 1990) – 1964 жылдан 1970 жылға дейін Ұлыбританияның Лорд-канцлері қызметін атқарған британдық Лейборист партиясының саясаткері. Ол осы лауазымда реформалар бағдарламасын бастады, оның ең маңыздысы – 1965 жылы Заң комиссиясын құру болды.
Ерте өмір және білім
Оның әкесі Роберт Септимус Гардинер (16 қараша 1939 ж. қайтыс болды) және анасы Элис фон Зигесар (31 қаңтар 1953 ж. қайтыс болды), граф фон Зигесардың қызы және Дионисий Ларднердің немересі. Гардинер Лондонның Челси қаласында дүниеге келді және Харроу мектебінде білім алды. Гардинер 1920 жылдары Оксфордтың Магдален колледжінде оқыған кезде Оксфорд одағының және Оксфорд университетінің драмалық қоғамының президенті болды. 1921 жылы ол шеттетілді (уақытша шығарылды), ал 1922 жылдың қарашасында әйел студенттерге қойылған шектеулерді сынаған памфлет жариялағаны үшін тағы да шеттетумен қорқытылды. Бірнеше күн бұрын бір әйел студент осы жазаға ұшыраған еді, ол би кешінен кейін ерлер колледжіне кіріп кеткен. Гардинер оны қорғауға асықты, ал вице-канцлер Льюис Ричард Фарнелл, соғыстан кейінгі буынмен байланысы жоқ адам болғандықтан, Гардинерден сағат 06:00-де кетуін талап етті; Фарнелл білгендей, одан кейін жүздеген адамнан тұратын қайғылы процессия өтетін еді. Гардинер қорғаған қыз – Дилис Пауэлл, кейіннен киносыншы болды. Гардинер 1923 жылы құқықтану мамандығы бойынша төртінші санатты дипломмен бітірді. Ашық университетінің ректоры қызметін атқарып жүргенде, 76 жасында әлеуметтік ғылымдар саласында білім алды.
Бейбітшілік
Джеральд Гардинер 1918 жылы Колдстрим гвардиясында қызмет етті және 1919 жылы офицерлік шенге ие болды, бірақ 1930 жылдары ол Бейбітшілікке берілгендер одағына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гардинер әскери қызметке орнына Достардың жедел жәрдем жасағына ерікті болып кірді, ол міндетті әскери қызметке шақырылу жасына асып түскен болса да, 1943 жылдан 1945 жылға дейін қызмет етті. Ол өте есейген адам болғандықтан, соғыстың соңғы жылында Солтүстік-Батыс Еуропадағы алабұдында босқындарға көмектесетін 55 адамнан тұратын команданы табысты басқарды.
Заң мансабы
Гарднер 1925 жылы адвокаттыққа қабылданды және 1948 жылы Корольдің кеңесшісі атанды. Адвокат ретінде ол өлім жазасын жою үшін күресті. 1959 жылы ол "The Daily Mirror" газеті мен оның "Кассандра" (Уильям Коннор) атты тілшісін қорғады, ол кезде пианист Либераце газет мақаласының өзін гомосексуал деп көрсеткенін айтқан болатын, бұл жала жабу ісі саналды. Одан да сәттірек, 1960 жылы "Леди Чаттерлидің ғашығы" романының баспагерлеріне қатысты "R v Penguin Books Ltd" ісінде қорғау тарапынан сот кеңесшісі болды. Ол түрлі реформалық қозғалыстарда белсенділік танытып, көптеген кәсіби лауазымдарды иеленді. 1947–1953 жылдары Реймонд Эвершедтің (1-ші барон Эвершед) төрағалығымен Жоғарғы соттың іс жүргізу және процедуралық мәселелер жөніндегі комитетінің мүшесі болды. 1952–1963 жылдары лорд-канцлердің заң реформасы комитетінің құрамында жұмыс істеді. 1955 жылы Ішкі храмның (Inner Temple) судьялық алқасының магистрі, 1958 және 1959 жылдары Адвокаттар кеңесінің төрағасы болды. 1971 жылы Халықаралық заңгерлер комиссиясының мүшесі ретінде тағайындалды. Өлім жазасын жою жөніндегі ұлттық науқанның тең төрағасы болды.
Лорд-канцлер қызметі
Гарднер 1951 жылғы Кройдон-Вест округіндегі жалпы сайлауда Лейбористік партияның кандидаттығына түсті. Ол консерватор Ричард Томпсоннан жеңіліс тапты. 1964 жылғы Жаңа жылдық наградалар салтанатында ол Сомерсет графтығындағы Киттисфордтан Барон Гарднер деп өмірлік мәртебеге ие болды. 1964 жылы Лейбористік партияның жалпы сайлауда жеңіске жеткенімен, ол Харольд Уилсонның тағайындауымен Ұлыбританияның Лорд-канцлері және Жеке кеңес мүшесі болды. 1970 жылы Лейбористік партия жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады және Лорд Гардинер Лорд-канцлер қызметінен қанағаттанды. Осы лауазымда ол Омбудсменді құруға жауапты болды. Сонымен қатар, ол әйелдер құқықтарын ілгерілетуге үлкен үлес қосты.
Қауіпсіздік қадағалау
1981 жылы британдық телекоммуникация заң жобасы Лордтар палатасында талқыланған кезде, әртүрлі мүшелер телефон тыңдау туралы алаңдаушылық білдірді, бұл мәселе қоғамда және осы мүшелердің арасында үлкен маза тудырды. Лорд Гардинер сөйлеген сөзінде, ол 1964-1970 жылдар аралығында лорд-канцлер болған кезіндегі қиындықтарды айтып берді, ол сол кездегі Бас прокурормен қатаң түрде жеке пікір алмасуға тырысқанда. Лорд Гардинер өзінің телефон әңгімелері британдық барлау қызметімен тыңдалғанына сенетінін мәлімдеді. Сондай-ақ, ол әңгімелерінің құпиялылығын сақтау үшін Бас прокурормен бірге жүргізушісімен саябақта серуендеуге мәжбүр болғанын айтты, себебі "қауіпсіздік" олардың сөзін тыңдап отырмауы керек еді.
Солтүстік Ирландия Сұрау салу әдістері
Лорд Гардинер 1972 жылғы наурыз айында Паркер баяндамасының (терроризмге күдікті адамдарды тексерудің бекітілген тәртібін қарастыру үшін тағайындалған құпия кеңесшілер комитетінің баяндамасы) аясында азшылық баяндамасын жариялады. Бұл баяндамада Солтүстік Ирландияда терроризмге күдіктілерге қатысты қолданылған тексеру процедуралары, әсіресе 1971 жылы ұстау кезіндегі азаптау туралы айыптаулар қарастырылды (Сенсорлық депривацияны қараңыз, 1948 жылдан бері азаптауды қолдану#Ұлыбритания, Бес техника). Лорд Гардинер 1975 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша Ұлыбританияның Құрметті серіктері орденінің мүшесі атанды.
Адам өлтіруге әрекеті
1981 жылы маусымда Гардинер Белфастқа сапар жасағанда ИРА оның машинасына 3 фунт жарылғыш заттан тұратын бомба орнатып, өлтіруге талпынған. Кейіннен бұл құрылғы Университет жолы мен Элмвуд даңғылының қиылысынан табылған және Ұлыбритания армиясы тарапынан залалсыздандырылған. ИРА мәлімдеме жасап: "Біз Гардинерді – қылмыстық саясаттың және H блоктарының саяси авторы ретінде өлтіруді жоспарлағанбыз. Құрылғы машинадан түсіп, жарылмады", – деген.
Ашық университет
1973-1978 жылдары ол Ашық университетінің канцлері болды.
Жеке өмір
1925 жылы Лесли Тронсонға үйленді (1966 жылы қайтыс болды). Олардың бір қызы болды. 1970 жылы Гарднер, жазушы, продюсер және режиссер Мюриэл Боксқа үйленді, ол "Жетінші парда" фильмі үшін "Ең үздік түпнұсқа сценарий" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алған. Ол 1983 жылы оның өмірбаянын жариялады. 1990 жылдың 7 қаңтарында 89 жасында Лондондағы Хендон қаласында қайтыс болды.
Мұра
Гардинердің мұрағаттары екі мекемеде сақталады: Кембридждегі Черчилль мұрағат орталығы және Британдық кітапхана. Екінші жинақ негізінен Ұлыбританиядағы өлім жазасын жою мәселесіне арналған.
Жарияланымдар
Өлім жазасы қорқыту құралы ретінде: және баламасы, Лондон, Виктор Голанц (1956). «Заң реформасы қазір» (Эндрю Мартинмен бірге өңделген), Лондон, Виктор Голанц (1963). Әділет (ХАЛЫҚАРАЛЫҚ ЗАҢГЕРЛЕР КОМИССИЯСЫ) Ескі сот үкімдерінің мәселесі. Әділет министрлігі, Қылмыстық реформалар жөніндегі Говард лигасы, Қылмыскерлерді күтіп-ұстау және қайта оңалту жөніндегі ұлттық қауымдастық құрған комитеттің баяндамасы. Комитет төрағасы, Құрметті Лорд Гардиннер. Лондон: Стивенс және ұлдары, 1972. Ұлыбритания үкіметі, Солтүстік Ирландия кеңсесі. Азаматтық бостандықтар мен адам құқықтары контекстінде Солтүстік Ирландиядағы терроризммен күресу шараларын қарастыру жөніндегі комитеттің баяндамасы (1975) (Парламенттік құжаттар. №5847), төрағасы: Лорд Гардиннер.