Йонас Ховард Инграм: Әскери теңізші, футболшы және медаль иесі
Jonas H. Ingram
Жонас Говард Инграм – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы, Екінші дүниежүзілік соғыстағы бас қолбасшы, «Құрмет медалі» иегері. Футболшы ретінде де танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы және «Құрмет медалімен» марапатталған (1886–1952)
US Navy admiral and Medal of Honor recipient (1886–1952)
Адмирал Джонас Говард Инграм (15 қазан 1887 – 9 қыркүйек 1952) – Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Атлантикалық флотының қолбасшысы болды және 1914 жылы Мексиканың Веракрус қаласындағы іс-қимылдары үшін «Құрмет медалімен» марапатталды. Колледж жылдарындағы көрнекті футболшы Инграм 1946 жылы құрылған және 1950 жылы үш команданың қарсыласы – Ұлттық футбол лигасына (NFL) қосылуымен таратылған «Бүкіл Америка футбол конференциясының» (AAFC) екінші комиссары ретінде танымал. Инграм 1947 жылы осы лауазымға тағайындалып, 1949 жылы отставкаға шықты.
Admiral Jonas Howard Ingram (October 15, 1887 – September 9, 1952) was an officer in the United States Navy during World War I and World War II. He commanded the United States Atlantic Fleet during World War II and was a recipient of the Medal of Honor for his actions in 1914 in Veracruz, Mexico. A noteworthy football player during his collegiate years, Ingram is remembered as the second commissioner of the All America Football Conference (AAFC), a professional American football league launched in 1946 and terminated in 1950 with the absorption of three teams into the rival National Football League. Ingram was appointed to the position in 1947 and resigned in 1949.
Ойын мансабы
Жас кезінде Инграм Джефферсонвилл орта мектебінде және Индиана штатының Калвер қаласындағы Калвер әскери академиясында оқыды, содан кейін 1903 жылы 17 жасында АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданды. Ол 1907 жылы бітірді, оның курстастары Патрик Н. Л. Беллинджер, Генри К. Хьюитт, Джордж М. Кортс, Клод А. Джонс және Уиллис В. Брэдли болды. Академияда оқыған кезінде Инграм мектептің жүзу, жеңіл атлетика және футбол командаларының құрамына кірді, соңғы команданы Мидшипмендердің армиядан келген өміріне қиын қарсыластарына қарсы алты жылдан бергі алғашқы жеңіске жеткізді, 1906 жылғы ойындағы жалғыз голды соқты. Оның спорттық жетістіктері академияның құрметті Атлетикалық қылышына ие болуына және 1968 жылы Колледж футболының Даңқ залына енуіне көмектесті.
As a youth, Ingram attended Jeffersonville High School and Culver Military Academy in Culver, Indiana, then was appointed to the United States Naval Academy in 1903, at the age of 17. He graduated in 1907 and his classmates included Patrick N. L. Bellinger, Henry K. Hewitt, George M. Courts, Claud A. Jones, and Willis W. Bradley. During Ingram's time at the academy, he was a member of the school's rowing, track, and football teams, leading the latter team to the Midshipmen's first victory in six years over their bitter rivals from Army by scoring the lone touchdown in the 1906 clash. His athletic exploits helped earn him the academy's prestigious Athletic Sword and induction into the College Football Hall of Fame in 1968.
Жаттықтырушылық мансап
Лейтенант шындығында Инграм АҚШ Әскери-теңіз академиясының 15-ші бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды және ол 1915 жылдан 1916 жылға дейін екі маусым бойы осы лауазымды атқарды, нәтижесінде 9–8–2 есебін тіркеді. 1926 жылдан 1930 жылға дейін Инграм Теңіз академиясының спорт директоры болды. Содан кейін ол футболмен байланысын сақтап, колледж және кәсіби деңгейде төрешілік жасады. 1924 жылы командир шеніне ие болған Инграм, Stoddert эсмингісінің командирі болды, ал 1926 жылдан 1930 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз академиясына оралып, спорт және футбол директоры қызметін атқарды. Бұдан кейін ол біраз уақыт бойы "Пенсильвания" линкорымен басқарды, содан кейін Қоғаммен байланыс бөлімінің басшысы болып қызмет етті. 1935 жылы капитандыққа көтерілгенге дейін Инграм Әскери-теңіз министрінің көмекшісі болып қызмет етті, содан кейін 6-шы эсминец эскадрильясының командирі ретінде қайтадан теңізге шықты. Құрлықта ол Бруклиндегі Нью-Йорк Әскери-теңіз кемежайының капитаны болды, ал кейін "Теннесси" линкорымен басқарды.
As a lieutenant, Ingram was named the 15th head football coach of the United States Naval Academy and he held that position for two seasons, from 1915 until 1916, compiling a record of 9–8–2. From 1926 through 1930, Ingram was the director of athletics of the Naval Academy. Thereafter he retained a close connection to football by working as a referee at the collegiate and professional level. Earning the rank of commander in 1924, Ingram became the commanding officer of the destroyer Stoddert before returning to the United States Naval Academy to serve as both athletic director and football director from 1926 to 1930. Ingram moved on to command the battleship Pennsylvania for a period of time after that, before serving as Officer in Charge of the Public Relations Branch. Prior to his promotion to captain in 1935, Ingram served as an aide to the Secretary of the Navy, then returned to the sea as commander of Destroyer Squadron Six. Ashore, he was Captain of the Yard, New York Navy Yard in Brooklyn, New York before returning to sea, in command of the battleship Tennessee.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылдарында Инграм 1941 жылғы 10 қаңтарда контр-адмирал дәрежесіне көтеріліп, 1942 жылғы қыркүйекте вице-адмирал шенімен АҚШ Атлантика флотының Оңтүстік Атлантика күштерінің қолбасшысы болып тағайындалғанға дейін Үшінші жұмыс тобының командирі қызметін атқарды. Штаб-пәтері Бразилияда орналасқан бұл күштер, экватордың оңтүстігіндегі және Оңтүстік Атлантикадағы АҚШ жауапкершілік аймағындағы кемелердің қауіпсіздігін қамтамасыз етті. Инграмның қолбасшылығында Бразилияның әуе және теңіз күштері болды, олар оның жетекшілігі мен үйлестіру жұмысының нәтижесінде жоғары тиімділікке жетті. Бразилия теңіз күштерімен ынтымақтастық пен келісімді сақтау қабілеті одақтастардың Оңтүстік Атлантиканы бақылауына септігін тигізді. Ол Бразилия теңіз күштерін тиісті жабдықтармен және оқумен қамтамасыз етуге, сондай-ақ U-көшбасшылары мен неміс шабуылдаушыларына қарсы олардың әскери операцияларына және кейіннен Тынық мұхитындағы соңғы орналасу үшін әуе және теңіз құтқару патрулін ұйымдастыруға жеке жауапкершілік жүктеді. Осы маңызды лауазымдардағы қызметі үшін ол Әскери-теңіз күштерінің еңбегі үшін медалімен және екінші медальдің орнына алтын жұлдызбен марапатталды. 1944 жылғы 15 қарашада Инграм АҚШ Атлантика флотының Бас қолбасшысы болып тағайындалды. Бұл қызметте ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде Атлантика арқылы Еуропаға әскерлер мен материалдардың үздіксіз ағынын қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Ол сондай-ақ Атлантика флотының күштерін неміс суасты қайықтарын ұстап тұру және жоюға бағытталды. Өзінің қызметі үшін ол үшінші Әскери-теңіз күштерінің еңбегі үшін медалінің орнына алтын жұлдызбен марапатталды. 1946 жылғы қыркүйекте АҚШ Атлантика флотының Бас қолбасшысы лауазымынан босатылып, ол 1947 жылғы 1 сәуірде 44 жылдық қызметтен кейін зейнетке шықты.
In the early years of World War II, Ingram was promoted to rear admiral on January 10, 1941, and served as Commander Task Force Three prior to his designation in September 1942 as Commander South Atlantic Force, United States Atlantic Fleet, with the rank of vice admiral. This force, with headquarters in Brazil, guarded shipping in the coastal waters south of the Equator and throughout the United States zone of responsibility in the South Atlantic. Ingram's command included air and surface units of Brazil which were brought to a high state of efficiency through his leadership and coordinating efforts. The ability to develop and maintain harmony and close cooperation with Brazilian naval forces contributed to the control of the South Atlantic achieved by the Allies. He assumed personal responsibility for properly equipping and training the Brazilian Navy and for their combat operations against U Boats and German raiders and later for the important task of maintaining the air and sea rescue patrol for ultimate deployment in the Pacific. For his services in these important commands, he was awarded the Navy Distinguished Service Medal and a gold award star in lieu of a second award. On November 15, 1944, Ingram was appointed Commander in Chief, United States Atlantic Fleet, with the rank of admiral. In this command he played a major role in assuring the steady flow of troops and materials to Europe across the Atlantic during the later phases of World War II. He also directed Atlantic Fleet efforts in containing and destroying the German U Boat fleet. For exceptionally meritorious service during his command, he was awarded a gold award star in lieu of a third Distinguished Service Medal. Detached from duty as Commander in Chief, United States Atlantic Fleet, during September 1946, he subsequently retired from active duty on April 1, 1947, after 44 years of service.
Футбол жөніндегі уәкіл
1947 жылдың ақпан айында Инграм Джим Кроулиден кейін Бүкіл Америка футбол конференциясының (AAFC) комиссары болып тағайындалды. Бұл қызметке жылдық жалақы ретінде 30 000 доллар төленді, бұл 2023 жылғы шамамен 470 000 долларға тең. 1949 жылы отставкаға шыққанға дейін қызмет еткен Инграм кейін Рейнольдс Металл компаниясының вице-президенті болды.
In February 1947 Ingram was named commissioner of the All America Football Conference (AAFC), replacing Jim Crowley. The post carried with it an annual salary of $30,000 — approximately $470,000 in the 2023 equivalent. Serving until resigning in 1949, Ingram went on to serve as a vice president for the Reynolds Metals Company.
Өлім және мұра
1952 жылдың тамызында Инграм Кульвер академияларында жазғы мектептердің басшысы болып қызмет етіп жүргенде жүрек талмасына ұшырады, содан кейін 9 қыркүйекте Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз ауруханасында тағы бір талмаға ұшырады. Ол келесі күні кешке қайтыс болды. Адмирал Инграм және оның әйелі Жан Флетчер (1892–1954) Вирджиния штатының Арлингтон қаласындағы Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.
In August 1952, Ingram suffered a heart attack while serving as the superintendent of summer schools at Culver Academies, then was stricken again with another attack on September 9, while at the United States Naval Hospital in San Diego, California. He died the following evening. Admiral Ingram and his wife Jean Fletcher (1892–1954) are buried at Arlington National Cemetery, in Arlington, Virginia.
Мұра
1957 жылы қолданысқа берілген "Джонас Инграм" эсминеці оның есімімен аталыпты.
The destroyer Jonas Ingram, commissioned in 1957, was named in his honor.