Кіріспе

CRAC II – бұл компьютерлік код (Реактор апатының салдарының есептелуі) және Ядролық реттеу комиссиясы үшін Сандия ұлттық зертханалары жүргізген симуляция нәтижелерінің 1982 жылғы есебі. Бұл есеп кейде CRAC II есебі деп аталады, себебі ол есептеулерде қолданылған компьютерлік бағдарлама, бірақ бұл есеп 1982 жылғы Sandia Siting Study немесе NUREG/CR 2239 деп те аталады. MACCS2 компьютерлік бағдарламасы радиоактивті шығарылымдардың салдары бойынша CRAC II-ні алмастырды. CRAC II ескірген деп жарияланды және оның орнына Реактор салдарының қазіргі заманғы талдауы зерттемесі енгізіледі. CRAC II симуляциясы бірнеше АҚШ ядролық электр станциялары үшін ең нашар жағдайда (соқырған "9-сыныптағы апат" деп аталатын) болатын апаттың ықтимал салдарларын есептеді. Sandia Siting Study зерттеуінде Индиан Пойнт Энергия Орталығы SST1 (шығарылым көздерінің спектрі) шығарылымы үшін ең үлкен салдарға ие деп есептелді, шамамен 50 000 адамның қаза болуы, 150 000 адамның жарақаттануы және 274 миллиардтан 314 миллиард долларға дейін мүліктің зақымдануы (1982 жылғы есеп деректеріне сүйенсек). Дегенмен, Sandia Siting Study зерттемесі жиі қауіпті талдау ретінде қолданылады, бұл дұрыс емес. Бұл әртүрлі мөлшердегі радиоактивті шығарылымдардың сезімталдық талдауы және SST1 шығарылымы қазіргі таңда жалпы алғанда мүмкін емес апат деп есептеледі (төменде қараңыз). Тағы бір маңызды есеп – 1991 жылғы NUREG 1150 есептеулері, бұл бес АҚШ ядролық электр станциясының неғұрлым қатаң тәуекелдік бағалауы.

Келесі зерттеу

NRC NUREG 1437 қосымшасын, "Ферми атом электр стансасының лицензиясын жаңарту бойынша жалпы экологиялық әсерді бағалау есебінің 56-қосымшасы" дайындаған кезде, ұсынылып отырған есеп бойынша пікірлер жинады. CRAC II зерттеуіне тікелей сілтеме жасалған пікірлерге жауап ретінде NRC былай деп мәлімдеді: "АҚШ Ядролық реттеу комиссиясы бұрынғы және қазіргі кездегі зерттеу ресурстарын апаттарды және ауыр реактор апаттарының салдарының мүмкін болатын әсерін бағалауға жұмсады. NRC-нің соңғы зерттеулері осы мәселе бойынша жүргізілген алғашқы зерттеулердің өте консервативті салдар талдауына әкелгенін, бұл талдау өте сирек болатын ауыр апаттардың ықтимал әсерін анықтау үшін жарамсыз нәтижелер бергенін растады. Атап айтқанда, бұл бұрынғы зерттеулер атом электр стансасының қазіргі дизайнын, жұмыс істеуін, апатты басқару стратегияларын немесе қауіпсіздік шараларын ескермеді. Олар реактордың активтік аймағына зақым келтіру, радиоактивті ластанудың таралуы және реакторлық ыдыс пен қорғаныш құрылыстарының мүмкін болатын істен шығуы туралы артық консервативті бағалаулар мен болжамдарды қолданды. Сондай-ақ, бұрынғы зерттеулер төтенше жағдайға дайындық шараларының нақты моделін жасауға қабілетсіз болды. NRC аталған апаттардың салдарын бағалау жұмысының аясында, мүмкін болатын ауыр апаттарды қазіргі деңгейде бағалауды жүзеге асырды." Осы зерттеудің нәтижелері 2012 жылы "NUREG–1935, State of the Art Reactor Consequence Analyses Report" есебі ретінде жарияланды.