Ядролық жарылыстан қорғану әдісі

Кіріспе

Ядролық жарылыстың әсерінен жеке қорғанудың ұсынылатын әдісі

"Жасырынып, жабылу" – ядролық жарылыстың әсерінен жеке қорғану әдісі. Жасырыну және жабылу ядролық от шар радиусынан тыс жерде орналасқан, бірақ ядролық жарылыстан жеткілікті қашықтықта тұрған адамдарға қорғаудың белгілі бір деңгейін ұсынуға көмектеседі, себебі тік тұрып, қорғалмаған күйде қалу салдарынан ауыр жарақат алу немесе қаза болу ықтималдығы жоғары. Бұл маневрдің ең тура мағынасы бойынша, оқиғадан кейінгі алғашқы бірнеше секундтан минуттарға дейінгі уақытта қолдануға болатын қорғаныс шараларына баса назар беріледі. Ал сол аттас фильм және кеңестердің толық жиынтығы оқиғадан кейін апталар бойы қорғануды қамтамасыз етуге арналған. Бұл шара көші-қон бағдарламаларының уақыт және қашықтық шектеулеріне байланысты мүмкін болмаған жағдайларда, мақсатты/қалалық эвакуациядан гөрі тиімдірек балама ретінде қарастырылады. "Жасырынып, жабылу" маневріне ұқсас, бірақ толықтай сәйкес келмейтін маневрлер, сондай-ақ жер сілкінісі немесе торнадо сияқты кенеттен болатын басқа да құрылымды бұзушы оқиғаларға жауап ретінде оқытылады, мұндай жағдайларда алдын ала эвакуация уақыт шектеулеріне байланысты мүмкін болмайды. Осыған ұқсас қауіпті жағдайларда, құлап, жабылып, ұстап тұру да басқа қауіпсіздік шаралары қолданылмаған жағдайда жарақат алудың немесе қаза болудың алдын алады. Ядролық жарылыстың қауіпті әсеріне қарсы шара ретінде "Жасырынып, жабылу" күтпеген ядролық шабуыл кезінде де, сондай-ақ халыққа ескерту берілген ядролық шабуыл кезінде де тиімді, мұндай ескерту ядролық қару келгенге бірнеше минут бұрын берілуі мүмкін.

Атомдық шабуыл кезінде

Тез арада түсіп, ашық теріні жабу жарылыс және жылу әсерінен қорғайды. Жер бетіндегі ойыс, үлкен тас немесе кез келген шұңқыр қорғаныс береді. Көздеріңізді жабыңыз. Қолдарын және қолдарыңызды дененің астына немесе жанына қойып, касканы киіп, ашық теріні жылудан қорғаңыз. Жарылыс толқыны өтіп, сынықтар құлауы тоқтағанша, бетіңізді жерге қойып жатыңыз. Сабырлы болыңыз, жарақат алғандарын тексеріңіз, қару-жарақ пен жабдыққа зақым келгенін қараңыз және миссияны жалғастыруға дайындалыңыз. Ядролық жарылыс шарпығандағы алғашқы жарқын жарық пен жылуды көргенде дереу тоқтаңыз, жасырыныңыз және жерге құлаңыз. Денені бетімен төмен қаратып жатыңыз, ал жарылыстың ыстығынан қорғану үшін ашық теріні және бас арқасын киіммен жабыңыз. Егер жеткілікті киім болмаса, бас арқасы мен мойныңызды қолдарыңызбен жабыңыз. Осыған ұқсас нұсқаулар "Бұқа мен қақпақ" фильмінде де көрсетілген, сондай-ақ 1964 жылғы британдық "Азаматтық қорғаныс ақпараттық бюллетені №5" және 1980-жылдардағы "Қорғаныз және аман қалыңыз" атты қоғамдық ақпараттық сериясында да бар. Зубук пен Плешаковтың "Кремльдің суық соғысының ішінде" кітабында айтылғандай, Кеңес Одағындағы балалар да осыған ұқсас қарсы шаралар бойынша сабақтар алған. АҚШ армиясының жаттығуларында сарбаздар дереу жерге құлап, беттерін және қолдарын жоғарыда сипатталғандай жабуға үйретіледі.

Ескерту берілген кезде

Кейбір ескерту берілген жағдайда, ең жақын бомбалық баспананы табуға кеңес беріледі, немесе егер табылмайтын болса, қатты салынған кез келген ғимаратқа барып, сол жерде қалуға және баспана табуға болады. Баспана, фильмде көрсетілгендей, күтпеген шабуыл жағдайындағы "жатып алып, қорғану" шарасының соңғы кезеңі болып табылады.

Жазуды талдау

"Қорғану және жасыру" шарасы мыңдаған адамның өмірін сақтап қалуға мүмкіндік береді. Себебі адамдар табиғатынан зейінділікке бейім, сондықтан жарылыс кезінде пайда болған осы жарқын шағылыстың көзін табу үшін терезелерге жүгіреді. Осы уақыт ішінде, олардың білмейтіні, баяу жылдамдықпен қозғалатын жарылыс толқыны оларға қарай жылдам ұмтылып келеді, содан кейін терезе әйнегін жарып, көрермендерді сынықтармен жаралайды. Доктор Хироши Савачиканың куәлігінде, ол Хиросима бомбасынан жеткілікті қашықтықта болғанымен және жарылыс толқыны келгенде терезе алдында тұрмаған, бірақ оның жанындағылар жарылыс салдарынан ауыр жарақат алды, олардың денесіне сынған әйнек пен ағаш сынықтары кіріп кеткен. Хиросима мен Нагасакиде жарылған "атом бомбалары" ядролық сутегі құрылғыларынан 1000 есе немесе одан да әлсіз болды. 1945 жылы Хиросима мен Нагасаки қалаларына тиісінше 16 килотонна (16 000 тонна) және 21 килотонна ТНТ-ге тең қуатты бомбалар тасталды. 1952 жылдың 1 қарашасында АҚШ Маршалл аралдарындағы Эневетак атолында алғашқы сутегі бомбасын сынады. "Майк" – бомбаның кодовое атауы, ол шамамен 10 мегатонна, яғни 10 миллион тонна ТНТ-ге тең энергияны бөліп шығарды. 1961 жылы КСРО "Царь бомбасын" сынағанда, жарылыстың қуаты 50 мегатоннаны құрады, бұл Хиросима мен Нагасакиге тасталған атом бомбаларының күшінен 1500 есе артық.

Жер сілкінісі мен торнадо кезінде

Жер сілкінісі немесе торнадо сияқты құрылымдық тұрақсыздық немесе ұшып келетін бөлшектер күтілуі мүмкін жағдайларда "бас тығып, жасырыну" туралы ұқсас кеңес беріледі. Ядролық жарылыстан белгілі бір қашықтықта, жарылыс толқыны осы табиғи құбылыстармен салыстырылатын әсер етеді, сондықтан соған ұқсас шаралар қолданылады. Жер сілкінісі жиі болатын аймақтарда "Төменде, жасыр және ұстап тұр!" деген шара қолданылады. Сонымен қатар, АҚШ-тың торнадоға бейім аймақтарында, әсіресе Торнадо аллеясында, торнадо жаттығулары балаларды еденге жақындауға және ұшып келетін бөлшектерден жарақат алмас үшін бастарының арқасын қорғауға үйретуді қамтиды. Кейбір АҚШ штаттары жыл сайын төтенше жағдайларда торнадоға қарсы жаттығулар өткізеді.

Тарих

Атомдық дәуір басталғанға дейін терезе шынысының артында жарылыстарды қараудың қаупі белгілі болды, бұл үлкен химиялық жарылыстардан болатын жарақаттар мен өлімнің жиі кездесетін себебі еді. 1917 жылғы Галифакс жарылысы, шамамен 2,9 килотонна TNT энергиясымен жарылған оқ-дәрі тасымалдау кемесі, жарқын шоқтан кейін терезелерінен қарап тұрған жүздеген адамның көздері мен беттерін жарақаттады, ал жарылыс толқыны баяу келгенде 200-дей адам жарылған шыныдан соқыр болды. Жаңа Шотландиядағы Галифакс қаласындағы барлық терезелер адам қателігінен туған осы апаттың салдарынан қирады. "Нагасакидегі атом бомбасы соғысы апатының" тізімінде, гипоцентрге жақын (Мацуяма ауылы) барлығы қаза тапқан, тек "әуе шабуылынан қорғаныс ұясында болған бір бала" ғана аман қалған деп көрсетілген. Сәл алыс жерде, Нагасаки медициналық мектебінің профессоры Сейки жарылыс ошағынан 400 метр қашықтықта әуе шабуылынан қорғаныс ұясын салған және аман қалған. Нагасаки орналасқан аңғарды құрайтын алыс төбеде болған Чимото-сан бомба құлайтынын көргенде, жарылыстан бұрын, "жерге жатып қал" әрекетін жасады. Бірақ, осы қысқа ескертуге қарамастан, ол жарқын шоқ басылғаннан кейін жеткілікті ұзақ уақыт жерде жатпады, ерте тұрғандықтан ауысып жарақат алды, сосын баяу қозғалған жарылыс толқыны оны басып өтіп, бірнеше метрге итеріп жіберді. Хиросима мен Нагасакиде атом бомбалары тасталған аралықта, алғашқы бомбадан аман қалғандар Нагасакиге барып, атомдық жарқыннан кейін тығылу керектігін және терезе шынысының жарылуының ерекше қауіпті екенін айтты. Осы және басқа да факторлардың нәтижесінде, тығылуға үйретілмегендерге қарағанда, Нагасакидегі алғашқы жарылыста өлім саны азайды. Алайда, атом бомбасының жаңа және беймәлім табиғатынан туындаған, атомдық жарқыннан кейін болатын қызу немесе жарылыс қаупі туралы халыққа ескертілмеді. Хиросима мен Нагасакиде көптеген адамдар жарқын шоқтың қайдан келгенін білу үшін аспанға қарап, іздеумен болды. Осыған ұқсас жағдай Хиросима мен Нагасаки маңындағы адамдардың арасында да байқалды.

The dangers of viewing explosions behind window glass were known of before the Atomic Age began, being a common source of injury and death from large chemical explosions. The Halifax Explosion of 1917, an ammunition ship exploding with the energy of roughly 2.9 kilotons of TNT, injured the eyes and faces of hundreds of people who stayed behind and looked out of their windows after seeing a bright flash, with 200 blinded by broken glass when the slower moving blast arrived. Every window in the city of Halifax, Nova Scotia, was shattered in this catastrophe of human error. In the Record of the "Nagasaki A bomb War Disaster", those close to the hypocenter (Matsuyama township), were described as all having been killed, with the exception of "a child who was in an air raid shelter." A little further away, Professor Seiki of Nagasaki Medical School Hospital was building an air raid dugout 400 m from the hypocenter of the detonation and survived. Chimoto san, who was atop a distant hill that creates the valley in which Nagasaki is located, performed the similar "hit the deck" maneuver upon seeing the bomb drop, which was notably prior to the detonation. However despite having these few seconds of relatively unique warning, he did not stay on the ground for long enough after the flash subsided, and received some translational injuries due to prematurely standing up again, at which point the slower moving blast wave swept past him and carried him with it for a few meters. in the days between the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki, some survivors of the first bombing went to Nagasaki and taught others about ducking after the atomic flash and informed them about the particularly dangerous threat of imploding window glass. As a result of this and other factors, far fewer died in the initial blast at Nagasaki as compared to those who were not taught to duck and cover. The general population however was not warned of the heat or blast danger following an atomic flash, due to the new and unknown nature of the atomic bomb. Many people in Hiroshima and Nagasaki died while searching the skies, curious to locate the source of the brilliant flash. This response was also observed among people in the vicinity of Hiroshima and Nagasaki.

Өмірбаян

1949 жылы Кеңес Одағы өзінің алғашқы ядролық құрылғысын – РДС-1 сынағанда, АҚШ-тың ядролық қару монополиясы бұзылды. Осыдан кейін АҚШ үкіметінің көптеген өкілдері мен азаматтар АҚШ-тың бұрынғыдан да осал екенін сезінді. 1950 жылы, Суық соғыстың басында азаматтық қорғаныс күштерін күшейту кезеңінде – «Американы ескертіңдер!» атты халыққа ядролық қауіпке дайындық туралы білім беру жобасымен бірге, ересектерге арналған «Атомдық шабуыл кезінде аман қалу» кітабы жарық көрді. Кітапта «бас иіп, жасырыну» кеңесі берілген, немесе дәлірек айтқанда, алдымен жасырынып, содан кейін бас иіп, деген кеңес берілген, бірақ бұл терминдер «Атомдық шабуылдарға қарсы алты өмір сүру құпиясы» бөлімінде тікелей қолданылмаған. 1. Қоршау іздеңіз. 2. Жерге немесе еденге жатып алыңыз. 3. Жүзіңізді қолдарыңызға тығыңыз («шығанақтың қисығы»). Бір жылдан кейін, 1951 жылы Федералды азаматтық қорғаныс басқармасы балаларға арналған «Бас иіп, жасырыну» фильмін жасады. «Бас иіп, жасырыну» жаттығулары азаматтық қорғаныс жаттығуларының ажырамас бөлігіне айналды, оны АҚШ-тың барлық азаматы – балалардан бастап қарттарға дейін, ядролық соғысқа дайын болу үшін орындауға шақырылды. Ядролық қарудың әсері туралы білім беру жұмыстары АҚШ-та бәсекелес баламаларға байланысты тоқтап, қайта басталып отырды. 1950 жылдарға қарай құпия сақталған АҚШ-тың соғыс ойынында, 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басындағы соғыстың күшеюінің, ескертудің және алдын алу шабуылдарының әртүрлі деңгейлері қарастырылды. Онда азаматтық қорғаныс бойынша білім беру арқасында шамамен 27 миллион АҚШ азаматының өмірі сақталатыны болжалды. Алайда сол кезде толыққанды азаматтық қорғаныс бағдарламасының құны, шығын-пайданы талдау кезінде, баллистикалық зымыраннан қорғаныс (Nike Zeus) жүйесіне қарағанда тиімсіз деп есептелді. Кеңес қарсыласының ядролық қару арсеналын тездетіп арттырып жатқанына сенгендіктен, екеуінің тиімділігі де төмендеу тенденциясын көрсетті. Ал жарылыс толқыны, салыстырмалы түрде, баяу таралып, келген кезде тыныш мұхит суын көбікті аққа айналдырды. Ядролық от шарының максималды орташа радиусы шамамен алғанда, сыртқы жарылыс және жарқылданғаннан туындаған LD50 шамамен 8 және 12 км құрайды. Бұл персоналдың жедел шаралар қабылдамағанын, керісінше, ≈20 секунд бойы сәулеленудің барлық энергиясын сіңіріп алғанын болжайды. Ядролық от шарының бетінен едәуір радиуста, 0–3 километрге дейін – жарылыстың биіктігіне, қуатына және персоналдың орналасуына байланысты, бас иіп, жасырыну қатты жылудан, жарылыстан және ядролық жарылыстан кейінгі тез иондаушы сәулеленуден қорғауды қамтамасыз етпейді. Алайда, одан тыс қашықтықта, қарапайым кеңеске орай, көптеген адамдардың өмірі сақталатын болар еді, өйткені сол қашықтықта негізгі қауіп иондаушы сәулеленуден емес, жарылыс жарақаттарынан және қорғалмаған теріге жылулық күйіктерден туындайды. Сонымен қатар, ядролық от шарының жарқыраған жарығынан кейін, жарылыс толқыны алғашқы жарықтан бастап ядролық от шарының бетінен 3 км қашықтықта тұрған адамға жету үшін 7-10 секундқа созылады, дәл уақыт олардың аймағындағы ауадағы дыбыс жылдамдығына байланысты болады. Өте үлкен жарылыстар кезінде жарылыс толқынының қысымы қауіпті деңгейге жететін болса, жарылыс сәтінен кейін 30 секундтан астам уақытқа созылуы мүмкін. Қарудың әсерінің өлімге әкелетін диапазонының графиктері, бұл бірінші буын ядролық қаруға ұқсас жарылғыш қуаты бар жердегі жарылыстан кейін ең айқын көрінеді. Хиросимадағы орнынан тыс жерде орналасқан қауіпті ашық ауадағы сәулелену, жарылыс және жылу аймағына қарамастан, үй ішінде және әсіресе жер астында болудың әсерін көрсету үшін, ядролық ауа жарылысы кезінде жер астында болған адамға берілген қорғанысты көрсету үшін, Эйзо Номура Хиросимадағы дәл сол жарылыстан аман қалды. Номура қазір демалыс үйі деп аталатын ғимараттың жертөлесінде болды, сонымен қатар темір бетоннан жасалған ғимарат. Осы аман қалған жағдайларға қарағанда, бомбалаудың таңертеңінде Хиросима банкіне көрші Сумитомо банкінің баспалдағында отырған белгісіз адам, сондықтан толық ашық, егер олар бір секундтан кейін оларға жеткенде баяу қозғалатын жарылыс толқынынан өлтірілмесе, ядролық қарудың бірден-бір жарылысынан үшінші-төртінші дәрежелі күйіктерден қаза тапқан болар еді.

The United States' monopoly on nuclear weapons was broken by the Soviet Union in 1949 when it tested its first nuclear explosive, the RDS 1. With this, many in the US Government, as well as many citizens, perceived that the United States was more vulnerable than it had ever been before. In 1950, during the first big Civil Defense push of the Cold War—and coinciding with the Alert America! initiative to educate Americans on nuclear preparedness, the adult orientated Survival Under Atomic Attack was published. It contains "duck and cover" or more accurately, cover and then duck advice without using those specific terms in its Six Survival Secrets For Atomic Attacks section. 1. Try to Get Shielded 2. Drop Flat on Ground or Floor 3. Bury Your Face in Your Arms ("crook of your elbow"). The child oriented film Duck and Cover was produced a year later by the Federal Civil Defense Administration in 1951. "Duck and cover" exercises quickly became a part of Civil Defense drills that every US citizen, from children to the elderly, was encouraged to practice so that they could be ready in the event of nuclear war. Education efforts on the effects of nuclear weapons proceeded with stops and starts in the US due to competing alternatives. In a once classified, 1950s era, US war game that looked at varying levels of war escalation, warning and pre emptive attacks in the late 1950s early 1960s, it was estimated that approximately 27 million US citizens would have been saved with civil defense education. At the time however the cost of a full scale civil defense program was regarded as lesser in effectiveness, in cost benefit analysis than a ballistic missile defense (Nike Zeus) system, and as the Soviet adversary was believed to be rapidly increasing their nuclear stockpile, the efficacy of both would begin to enter a diminishing returns trend. and the blast wave slowly, by comparison, spreading out turning the calm ocean water a frothy white when it arrives. The maximum average nuclear fireball radius is approximately The outdoor blast and flash burn LD50s would be around 8 and 12 km respectively. This assumes personnel did not take any prompt countermeasures, instead standing still, absorbing the entire light energy emitted over the ≈20 seconds of emission.]] Within a considerable radius from the surface of the nuclear fireball, 0–3 kilometers—largely depending on the explosion's height, yield and position of personnel—ducking and covering would offer negligible protection against the intense heat, blast and prompt ionizing radiation following a nuclear explosion. Beyond that range, however, many lives would be saved by following the simple advice, especially since at that range the main hazard is not from ionizing radiation but from blast injuries and sustaining thermal flash burns to unprotected skin. Furthermore, following the bright flash of light of the nuclear fireball, the explosion's blast wave would take from first light, 7 to 10 seconds to reach a person standing 3 km from the surface of the nuclear fireball, with the exact time of arrival being dependent on the speed of sound in air in their area. For very large explosions it can take 30 seconds or more, after the silent moment of flash, for a potentially dangerous blast wave over pressure to arrive at, or hit, one's position. The graphs of lethal ranges of weapon effects as a function of yield, that are commonly encountered, with this being most evident following a ground burst with explosive yield similar to first generation nuclear weapons. To highlight the effect that being indoors, and especially below ground can make, despite the lethal open air radiation, blast and thermal zone extending well past her position at Hiroshima, and to highlight the protection conferred to an individual who is below ground during a nuclear air burst, Eizo Nomura survived the same blast at Hiroshima at a distance of 170 meters from ground zero. Nomura, who was in the basement of what is now known as the rest house, also a reinforced concrete building,

In contrast to these cases of survival, the unknown person sitting outside on the steps of the Sumitomo Bank next door to the Bank of Hiroshima on the morning of the bombing—and therefore fully exposed—suffered what would have eventually been lethal third to fourth degree burns from the near instant nuclear weapon flash if they had not been killed by the slower moving blast wave when it reached them approximately one second later.

Сыртта

Жерде жату арқылы қарудың жарылуын әлсіретудің әсерін түсіндіру үшін, Хиросима қыздарының бірі Миёко Мацубара 1999 жылғы сұхбатында бомбалауды еске түсіргенде, ол ашық ауада болғанын және «Кішкентай бала» бомбасының эпицентрінен 1 мильден аз қашықтықта тұрғанын айтты. Ядролық қарудың үнсіз жарқырауын байқаған ол дереу жерге жатты, ал оның жанында тұрғандар мен басқа сыныптастары жарылыс толқыны келгенде көзден жоғалды, оларды желмен лақтырып кетті. Дене күйі жарылыс әсерінен қорғануға елеулі үлес қосады. Жер бетіндегі бұдырлардың қорғаныс әсерінен жерге жату тікелей жарылыс әсерін айтарлықтай азайтады. Жер сондай-ақ жарылыс күшінің бір бөлігін жоғары қарай бұрып жібереді. Тіпті жарылыс келген жақтан болса да, қабырғаға жақын тұру да әсерді азайтады. Дене бағдары жарылыс әсерінің күшін де анықтайды. Дененің алдыңғы бөлігіне түсетін жарылыс өкпе жарақатына әкелуі мүмкін, бүйірлік күйде бір құлақ екіншісінен көп зақымдануы мүмкін, ал дененің артқы беті (аяқтары) жарылыс ошағына қаратылғанда ең аз әсер күтіледі. Адам денесі көптеген ғимараттарға қарағанда шекті қысымға төзімдірек, бірақ осы қысымнан туындаған күшті желдер, дауыл сияқты, адам денелерін нысандарға лақтырып, немесе қоқыстарды жоғары жылдамдықпен лақтыруға қабілетті, екеуі де өлімге алып келуі мүмкін, сондықтан зардап шеккендердің жағдайы қоршаған ортаға тікелей байланысты. Мысалы, Сумитеру Танигучи «Жіңішке адам» жарылысынан кейін дірілдеп тұрған жол бетіне жабысып тұрып, басқа баланың желмен лақтырылып кеткенін, айналасындағы ғимараттардың қирағанын және ауада тастардың ұшып өткенін көргенін айтады. Сол сияқты, Акихиро Такахаси және оның сыныптастары «Кішкентай бала» жарылысынан шамамен 10 метрдей қашықтыққа лақтырылды, бірақ ұшып бара жатырғанда ешқандай қабырғаға соқтығыспағандықтан аман қалды. Кацуичи Хосоя да осыған ұқсас куәлік берді.

To elucidate the effects on lying flat on the ground in attenuating a weapons blast, Miyoko Matsubara, one of the Hiroshima maidens, when recounting the bombing in an interview in 1999, said that she was outdoors and less than 1 mile from the hypocenter of the Little Boy bomb. Upon observing the nuclear weapons silent flash she quickly lay flat on the ground, while those who were standing directly next to her, and her other fellow students, had simply disappeared from her sight when the blast wave arrived and blew them away. Position of the body can have a considerable influence in protection from blast effects. Lying prone on the ground will often materially lessen direct blast effects because of the protective defilade effects of irregularities in the ground surface. Ground also tends to deflect some of the blast forces upward. Standing close to a wall, even on the side from which the blast is coming, also lessens some of the effect. Orientation of the body also affects severity of the effect of blast. Anterior exposure of the body may result in lung injury, lateral position may result in more damage to one ear than the other, while minimal effects are to be anticipated with the posterior surface of the body (feet) toward the source of the blast. The human body is more resistant to sheer overpressure than most buildings, however, the powerful winds produced by this overpressure, as in a hurricane, are capable of throwing human bodies into objects or throwing debris at high velocity, both with lethal results, rendering casualties highly dependent on surroundings. For example, Sumiteru Taniguchi recounts that, while clinging to the tremoring road surface after the Fat Man detonation, he witnessed another child being blown away, the destruction of buildings around him and stones flying through the air. Similarly, Akihiro Takahashi and his classmates were blown by the blast of Little Boy by a distance of about 10 meters, having survived due to not colliding with any walls etc. during his flight through the air. Likewise, Katsuichi Hosoya had a near identical testimony.

Үй ішінде

2013 жылы Челябинск қаласында метеор жарылысы кезінде Челябинск қаласының төртінші сынып мұғалімі Юлия Карбышева 44 баланы өмірлеріне қауіп төндіретін терезе шынысының сынықтарынан сақтап қалды. Ол жарық шағылысын көрген кезде оларды үстел астына тығылуға бұйырды. Жарықтың қайдан келгенін білмесе де, ол оқушыларына «бас паналау» жаттығуын жасауды тапсырды. Карбышева ханым өзі бас паналамай тұрып қалды, бірақ жарылыс толқыны келгенде терезе шынысы ұшып кіріп, бір қолының сіңірін кесіп тастады. Дегенмен, ол үстел астына тығылуын бұйырған оқушыларының ешқайсысы жарақат алмады. Метеордың жарылысының салдарына қатысты жүргізілген келесі зерттеуде, жарылыс қысымына ұшырағанда ең көп сыныққа ұшырайтын терезелер мектеп ғимараттарында болатыны анықталды, себебі олардың көбі үлкен ауданымен ерекшеленеді. Хиросима мен Нагасакидегі бомбалаулар көрсеткендей, шыны сынудың қалалық аумағы маңызды құрылымдық зақымдану аумағынан шамамен 16 есе артық. Содан бері құрылыс нормаларының жақсаруы ғимараттардың сақталуына оң әсер етуі мүмкін, бірақ көптеген қазіргі заманғы ғимараттардағы үлкен терезелердің болуы терезе жанындағы адамдардың жарақаттануына немесе қаза болуына ықтимал жағдай жасайды.

Жарық пен күйік зақымдануы

Кинодағы отбасы қолданған пикник көрпесі мен газет сияқты көлеңке бере алатын кез келген нәрсемен ашық теріні жабу туралы кеңес, ядролық қарудың мүмкіндіктерін ескергенде, әуелде абсурдты көрінуі мүмкін. Дегенмен, тіпті ең жұқа кедергілер, мысалы, мата немесе өсімдік жапырақтары, күн сәулесінің шағылысу спектріне/түсіне ұқсас, жарқын шығарылыммен жылу сәулеленуінен терідегі күйіктердің ауырлығын азайтады. Жылу сәулеленуі ультракөк, көрінетін және инфрақызыл диапазондарда шығарылады, бірақ күн сәулесінен гөрі жарық қарқындылығы жоғары, және осы жарық сәулелерінің үйлесімі ашық теріге сәулелі күйдіру энергиясын жеткізе алады. Бұл күйдіретін жылу сәулеленуінің шығарылым импульсінің ең жоғары деңгейге жету уақыты мен жалпы ұзақтығы ұзартылған және жарылғыш қуаты артаған сайын ұзарады, сондықтан ол әдетте барлық жоғары қуатты қарулар үшін кемінде бірнеше секундқа созылады, бұл қорғану шараларын қабылдауға мүмкіндік береді. Көзді жұмып, көзді жабу өте маңызды, себебі осылай жасамау жағдайында, әсіресе түнде, уақытша немесе тұрақты соқыр болу қаупі бар. Хиросима бомбасының жарылысының ортасынан шамамен 1,3 км қашықтықта түсірілген фотосуретте, жақын жердегі бұтаның жапырақтарының көлеңкесі ағаш тіреуін жылу сәулеленуінен қараюдан қорғағаны көрінді; жапырақтардың қорғауында болмаған тіреудің қалған бөлігі дерлік толығымен қара түске боялған. Кез келген жанғыш материал үшін, бірден, бірақ уақытша, тарамайтын жалынды тудыру үшін қажетті жарқын энергия мен үздіксіз, өзін-өзі сақтайтын жалынға жету үшін қажетті энергия арасындағы айырмашылық шамалы. Өңделмеген ағаш үшін бұл көбінесе күйген қабатының тереңдігіне байланысты. Жапонияның екі қаласындағы өрттердің таралуына көбінесе жарылыс толқынының әсерінен көмірмен пісірілген ошақтардың құлауы және басқа да осы сияқты оқиғалар себеп болды. Бірақ, қалалық ортада өңделмеген мата мен ағаштан туындаған жылулық өрттер жоғары қуатты жарылғыш құрылғылардың ең кең таралған зиянды әсері болып саналады.

The advice to cover one's exposed skin with anything that can cast a shadow, like the picnic blanket and newspaper used by the family in the film, may seem absurd at first when one considers the capabilities of a nuclear weapon. However, even the thinnest of barriers such as cloth or plant leaves would reduce the severity of burns on the skin from the thermal radiation with the flash light, similar in average emission spectrum/color to sunlight. The thermal radiation emits in the ultraviolet, visible light, and infrared range but with a higher light intensity than sunlight, and this combination of light rays is capable of delivering radiant burning energy to exposed skin areas. As the time to rise at peak and total duration of the emittance pulse of this burning thermal radiation is both prolonged and increases with larger explosive yield, it is usually at least a few seconds long for all high yield stockpiled weapons, creating the potential for protective countermeasures. High importance is given to closing eyelids and covering the eyes as temporary or permanent flash blindness is a risk potential without this covering, especially at night. A photograph taken about 1.3 km from the hypocenter of the Hiroshima bomb explosion showed that the shadowing effect of leaves from a nearby shrub protected a wooden utilities pole from charring discoloration due to the burst of thermal radiation; the rest of the telephone pole, which was not under the protection of the leaves, was charred almost completely black. The difference in required flash energy necessary to produce essentially immediate, though transitory, non propagating flaming, and that required to achieve a continued self sustained propagating flaming are orders of magnitude in difference for most combustible materials. In the case of untreated timber it is largely dependent on the depth of char. While the propagating fires in both Japanese cities were almost exclusively ignited by the blast wave overturning charcoal cooking braziers and similar secondary events, thermal flash fires from untreated fabric and timber in the urban environment is considered potentially the widest destructive effect of the higher yield explosive devices.

Бастапқы ядролық сәулелену

Нәжік нейтронды бомбаларға немесе жалпы ядролық от шарына тым жақын тұрғандар үшін арналмаса да, жылдам/алғашқы сәулелену қысқа және орта мерзімде өмірге қауіпті болса да, тығылып, жасыру алғашқы гамма сәулелеріне, әсіресе көрінетін жарықтың алғашқы жарқырауынан кейін шығарылатын бөлігіне әсерді сәл азайтады. Алғашқы гамма сәулелері – от шарынан және одан кейін пайда болатын саңырауқұлақ бұлтынан шығатын, жердегі адамдарға шамамен 1 минутқа дейін жететін сәулелер. Осы уақыттан кейін сәулеленудің қарқындылығы төмендейді және атмосфераның өзі толық қорғаныс ретінде әрекет етеді. Бұл гамма сәулелерінің шамамен жартысы алғашқы секундта, ал қалған жартысы келесі 59 секундта шығарылады. Гамма сәулелері көбінесе түзу сызықта таралатындықтан, жерде жатқан адамдар ғимарат қабырғалары, іргетастар, автомобиль қозғалтқыштары сияқты сәулеленуден қорғауға мүмкіндік беретін кедергілерге жиі тап болады. Бұл сондай-ақ, бағытын өзгертетін және ауада/«көк сәулесінде» шашырап, шашыраған сәулеленудің одан да аз бөлігінен қорғаныс береді. Шамамен «бір жарым дюйм»/37 мм болат гамма дозасын екі есеге азайтады. Бұл оның жартылай қалыңдығы. Бұлттың гамма сәулелерінің энергиясы аса жоғары емес, 200 кэВ. Хиросима мен Нагасакиге тасталған салыстырмалы түрде төмен өнімділік немесе жарылғыш энергиясы төмен «А бомбаларынан» айырмашылығы, бұл жылдам сәулеленуден туындаған жарақаттардың үлкен бөлігіне әкелді. Ал жоғары өнімділіктегі «сутек бомбалары» (термоядролық қарулар) мұндай жарақаттардың көп болуына себеп болмайды деп күтілуде, өйткені жоғары өнімділіктегі құрылғылардан шығатын иондаушы сәулеленудің маңызды болатын қашықтығы гипер өлімге әкелетін жарылыс және жарқыл аймақтарында болады. Жарылыс бұрыннан қалыптасқан қатты жаңбырлы дауыл кезінде орын алу мүмкіндігін ескермесек, өмірге қауіпті «кешіккен ядролық сәулелену» пайда болуы жарылыстың биіктігіне немесе «жарылу биіктігіне» байланысты. Осы биіктікте от шары мен оның тудырған жоғары қарай ағып жатқан ағын, оның астындағы топырақты жеткілікті түрде қыздырып, саңырауқұлақ бұлтының өзегіне көтереді. Мұнда ядролық реакциялардың өте ыстық радиоактивті изотоптық өнімдері салқын және тығыз топырақпен біріге бастайды. Салқындағаннан кейін бұл қоспа жергілікті жерде құлап түседі немесе саңырауқұлақ бұлтынан тұнбаға айналады және жарылыс орнына жақын жерге келесі бірнеше минут және сағаттар ішінде қайтадан жер бетіне түседі. «Тығылып, жасыру» шарасы, ең қарапайым түрінде, жарылудан және бастапқы сәулеленуден қорғаныс береді, бірақ оның тиімділігі шамалы. Бұл әдіс жарылыс әсерінен кейін және бастапқы сәулеленуден кейін, соңғысы жарылыстан кейін шамамен «жиырма секундтан» 1 минутқа дейін қауіпті болмайды деп есептейді. Желдің бағытын анықтауда жер бетіндегі желге ғана сенбеу керек, атмосферадағы желдерді де ескеру қажет. «Орында қалу» – бірнеше сағат бойы үй ішінде, мүмкіндігінше герметикалық жабық жертөледе немесе ішкі бөлмеде болу. Мұндай жағдайдағы оттегінің қоры тіпті ең кішкентай орташа бөлмеде 3 сағаттан астам уақытқа жеткілікті, егер жайдан жасалған герметикалық жабын өте жақсы болса, көмірқышқыл газының деңгейі қауіпті мәндерге жетіп, бөлмеде ауа алмасуын жасау үшін бірнеше минутқа бөлмені ашу қажет болғанша. Кеңес алғаш берілген кезде ең көп таралған ядролық қарулар АҚШ-тың Fat Man және советтік Joe 1 сияқты қаруларға тең болатын. Осы және одан жоғары өнімділіктегі ядролық жарылыстан бастапқыда туындайтын ең үлкен қауіптер – ауадағы жарылыс ретінде қаруды қолданғандағы бастапқы жарылыс/жылу және жарылыс әсерлері, жауын-шашыннан емес. Бұл ядролық қарулар ғимараттарды жою қашықтығын арттыру үшін, яғни жер бетіндегі жарылыс зақымдануының қашықтығын арттыру үшін жарылғанда, ауа жарылысы ядролық отынның тиімді биіктігі болып табылады, өйткені ол мачтың тұқымы құбылысын пайдаланады. Бұл жарылыс толқыны құбылысы жарылыс жерге жетіп, кері қайтарылғанда пайда болады. Белгілі бір керілу бұрышынан төменгі жерде керілген толқын мен соққылаушы толқын бірігіп, күшейтілген көлденең толқын құрайды; бұл «Махтың тұғыры» (Эрнст Махтың есімімен) деп аталады және конструктивті кедергі түрі болып табылады, сондықтан жоғары қысым диапазонын кеңейтеді. Ауа жарылысының бұзылуы сонымен қатар адамдардың терісінің ядролық от шарымен көзге түсетін қашықтығын арттырады. Алайда жарылыстың жоғары биіктігі нәтижесінде радиоактивті бомба қалдықтарының көпшілігі стратосфераға таралады, сондықтан ауаның үлкен бағанасы бомба қалдықтарының/бөліну реакциясының өнімдері мен жердегі адамдар арасында бірнеше маңызды күндер бойы салыстырмалы түрде сұйылтылған түрде болады, одан кейін ғана атмосферадан құлайды. Осы «кешіккен жауын-шашын» жарылысқа жақын тұрғандар үшін дереу алаңдатушылық тудырмайды. Керісінше, жауын-шашын жергілікті/аймақтық аймақта қауіпті деңгейде жылдам жинақталатын жалғыз жағдай – ядролық от шары жер бетіне тигенде, мұндай жарылыс «жер бетіндегі жарылыс» деп аталады. Мысалы, 1946 жылы Бикини атолындағы Operation Crossroads сынақтарында бірдей конструкция мен өнімділікке ие екі жарылғыш құрылғы қолданылды. Біріншісі, Test Able (ауа жарылысы), жергілікті жауын-шашынға ие болған жоқ, бірақ танымал Test Baker (жер бетіне жақын су астындағы жарылыс) жергілікті сынақ нысандарын радиоактивті жауын-шашынмен қатты ластады. 1954 жылға дейін, Маршалл аралдарындағы Castle Bravo сынақ атуының кеңінен жарияланған оқиғасына дейін, жауын-шашынның кең таралуы қоғамда кеңінен қауіп ретінде танылған жоқ. Castle Bravo құрылғысының Shrimp өнімділігі күтпегендей жоғары болды, сондықтан жергілікті жауын-шашынның мөлшері де сәйкесінше жоғары болды. Бұл желмен олардың орнына жеткенде, «Lucky Dragon» деп белгілі жапон балық аулау кемесінің 23 экипаж мүшесі әртүрлі деңгейдегі ауыр сәулеленумен ауырды және кеме радио операторының емделуіндегі асқынулар салдарынан айлар өткен соң қайтыс болды. Алайда, ядролық қарулары бар қарсыластың қаруларын Baker және Castle Bravo сияқты жер бетіне немесе оның астына жарылу үшін ысырап етуі екіталай. Керісінше, қалаларды жарылыспен жою және дереу өлімге жеткізу үшін ауа жарылысы артықшылықты тартады. Сонымен қатар, ауа жарылысында жауын-шашындағы радиацияның жалпы мөлшері, белсенділік бірлігінде, жер бетіне немесе жер астындағы жарылыстан шығатынынан сәл төмен болады, өйткені салыстырмалы түрде, жарылу биіктігіне байланысты, ауа жарылысынан топырақтың нейтрондық белсенділігі немесе нейтрондық шақырылған гамма белсенділігі аз болады. Сондықтан, шоғырланған жергілікті/«алғашқы» жауын-шашыннан (ядролық от шарының айналасындағы топырақтың түсін қабылдайтын, әдетте ұнтақталған пемза немесе күлге ұқсас көрінетін, «Lucky Dragon» экипажының тәжірибесіндегідей) туындайтын алғашқы қауіп төмен. Глобальді ядролық соғыс сценарийінде көптеген құтқарылғандардың кездесетін жауын-шашыны қауіпсіз болғанымен, кең тараған глобальді/«кейінгі» жауын-шашын болады деп күтілуде. Оптимальды биіктіктегі ауа жарылысы аз мөлшерде алғашқы жауын-шашын тудырады. Бұл туралы айғақтарды мысалы, 50 мегатондық ауа жарылысы болған Царь-бомбамен салыстыруға болады, ол шоғырланған жергілікті/алғашқы жауын-шашын тудырмады және осылайша белгілі бір...

While not designed for those faced with low yield neutron bombs or for those who are, in general, so close to the nuclear fireball that prompt/initial radiation would be life threatening in the short medium term, ducking and covering would nevertheless slightly reduce exposure to the initial gamma rays, specifically the portion emitted after the first flash of visible light. The initial gamma rays are defined as those emitted from the fireball & following mushroom cloud which can reach personnel on the ground for a total of approximately 1 minute, at which point the intensity of the radiation has diminished and the atmosphere itself is thick enough to act as full shielding. As approximately half of these gamma rays are emitted in the first second and the other half, over the following 59 alongside gamma rays being mostly emitted in a straight line, people lying on the ground will more likely have obstacles serving as radiation protection such as building walls, foundations, car engines, etc. between their bodies and the radiation emitted from both the fireball and the accompanying lower levels of radiation that continue to arrive at the ground for about 1 minute, during the mushroom cloud phase, which is termed "cloudshine". It would also give protection from the even smaller fraction of radiation that changes direction and is randomly reflected and scattered by the air/"skyshine". Approximately "One and one half inches"/37 mm of steel will reduce gamma dose by half. Its half value thickness. The effective gamma ray energy of the cloudshine is not especially high, 200 KeV. Unlike the relatively low yield, or low explosive energy "A bombs" dropped on Hiroshima and Nagasaki, which did result in a sizable proportion of injuries from prompt radiation, higher yield "hydrogen bombs" (thermonuclear weapons) are not expected to result in very many such injuries – as the range at which the ionizing radiation from higher yield devices is of primary concern, is already well inside the hyper lethal blast and flash burn areas. Putting aside the possibility of the detonation occurring during an already established heavy rain storm, the formation of this life threatening "delayed nuclear radiation" manifests only when the altitude, or "height of burst" of the explosion, is such that both the fireball and the buoyant updrafts it creates, sufficiently heats and lifts the soil that was below it into the core of the mushroom cloud. Once there, the very hot radioactive isotope products of the nuclear reactions that produced the explosion, begin to coalesce with the cooler and denser soil. Upon cooling, this mixture begins to locally fall out or precipitate out of the mushroom cloud, falling back to the surface of the earth, near to the point of detonation, over the next few minutes and hours. While the duck and cover countermeasure, in its most basic form, offers a small to negligible protection against fallout, the technique assumes that after the effects of the blast and initial radiation subside, with the latter of which being no longer a threat after about "twenty seconds" to 1 minute post detonation, Taking upper atmospheric winds into account, surface winds alone are not to be depended upon as indicative of the direction of fallout movement. "Sheltering in place" is staying indoors, in a preferably sealed tight basement, or internal room, for a number of hours, with the oxygen supply available in such a scenario being more than sufficient for 3+ hours in even the smallest average room, under the assumption that the improvised seal is perfect, until carbon dioxide levels begin to reach unsafe values and necessitate room unsealing for a number of minutes to create a room air change. In the era the advice was originally given, the most common nuclear weapons were weapons comparable to the US Fat Man and Soviet Joe 1 in yield. The most far reaching dangers that initially come from the nuclear explosion of this, and higher, yield weapons as airbursts, are the initial flash/heat and blast effects and not from fallout. This is due to the fact that when nuclear weapons are detonated to maximize the range of building destruction, that is, maximize the range of surface blast damage, an airburst is the preferred nuclear fuzing height, as it exploits the mach stem phenomenon. This phenomenon of a blast wave occurs when the blast reaches the ground and is reflected. Below a certain reflection angle the reflected wave and the incident wave merge and form a reinforced horizontal wave; this is known as the 'Mach stem' (named after Ernst Mach) and is a form of constructive interference and consequently extends the range of high pressure. Air burst fuzing also increases the range that people's skin will have a line of sight with the nuclear fireball. However, as a result of the high altitude of the explosion, most of the radioactive bomb debris is dispersed into the stratosphere, with a great column of air therefore placed between the vast majority of the bomb debris/fission reaction products and people on the ground for a number of crucial days before it falls out of the atmosphere in a comparatively dilute fashion. This "delayed fallout" is henceforth not an immediate concern to those near the blast. On the other hand, the only time that fallout is rapidly concentrated in a potentially lethal fashion in the local/regional area around the explosion is when the nuclear fireball makes contact with the ground surface, with an explosion that does so, being aptly termed a surface burst. For example, in the Operation Crossroads tests of 1946 on Bikini Atoll, using two explosive devices of the same design and yield, the first, Test Able (an air burst) had little local fallout, but the infamous Test Baker (a near surface shallow underwater burst) left the local test targets badly contaminated with radioactive fallout. Widespread radioactive fallout itself was not recognized as a threat among the public at large before 1954, until the widely publicized story of the 15 megaton surface burst of the experimental test shot Castle Bravo on the Marshall Islands. The explosive yield of the Castle Bravo device the Shrimp was unexpectedly high and therefore correspondingly higher amounts of local fallout were produced. When this arrived at their location carried by the wind, this caused the 23 crew members on a Japanese fishing boat known as the Lucky Dragon to come down with acute radiation sickness with varying degrees of seriousness and due to complications in the treatment of the ship's radio operator months after the exposure, resulted in his death. It is, however, unlikely that a well funded belligerent with nuclear weapons would waste their weapons with fuzing to explode below or on the surface, as both test shot Baker and Castle Bravo were respectively. Instead, to maximize the range of city blast destruction and immediate death, an air burst is preferred, Moreover, with air bursts the total amount of radiation contained in the fallout, in units of activity/becquerel, is somewhat less than the total that would be released from a surface or subsurface burst, as in comparison, depending on the height of burst, little to no neutron activation or neutron induced gamma activity of soil occurs from air bursts. Therefore, the initial danger from concentrated local/'early' fallout (which takes on the color of the soil around the fireball, commonly with a dusty pumice or ash like appearance, as experienced by the crew of the Lucky Dragon) remains low in a global nuclear war scenario. Instead the fallout most likely to be encountered by most survivors in this scenario is expected to be the less dangerous but widely spread global/'late' fallout. An air burst at optimum height will produce a negligible amount of early fallout. A notable comparison to underline this is found when one compares the 50 megaton air burst Tsar Bomba, which produced no concentrated local/early fallout and thus no known deaths from radiation, with the surface burst of the 15 megaton Castle Bravo, which in comparison, due to the local fallout produced, was implicated in the death of 1 of 23 crew on the Lucky Dragon and made the entire Bikini Atoll unfit for further nuclear testing until enough time elapsed and the intensity of the radiation field had decayed to acceptable levels. Furthermore, regardless of if a nuclear attack on a city is of the surface or air burst variety or a mixture of both, the advice to shelter in place, in the interior of well built homes, or if available, fallout shelters, as suggested in the film Duck and Cover, will drastically reduce one's chance of absorbing a hazardous dose of radiation. A real world example of this occurred after the Castle Bravo test where, in contrast to the crew of the Lucky Dragon, the firing crew that triggered the explosion safely sheltered in their firing station until after a number of hours had passed and the radiation levels outside fell to dose rate levels safe enough for an evacuation to be considered. The comparative safety experienced by the Castle Bravo firing crew served as a proof of concept to civil defense personnel that shelter in place (or "buttoning up" as it was known then) is an effective strategy in mitigating the potentially serious health effects of local fallout. A protection factor of at least 40 means that the radiation shielding provided by the shelter reduces the radiation dose experienced by at least 40 times that which would be experienced outside the shelter with no shielding. "Protection factor" is equivalent to the modern term "dose reduction factor". Acutely dangerous regions of fallout are accompanied by fallout particles which are large enough to be detected by eye during its falling out/deposition, that is, they are equal to or larger than the size of dust. The beta decaying uranium 237 and neptunium 239, that are generated from the neutron capture of U 235 and Pu 239 respectively, are regarded as the leading hazardous radioisotopes in the first hour to week period following nuclear fallout, with Np 239 dominating "the spectrum for several days".]] During the first hour after a nuclear explosion, radioactivity levels drop precipitously. Radioactivity levels are further reduced by about 90% after another 7 hours and by about 99% after 2 days. For example, assuming the fallout process has ended 24 hours post detonation and the dose rate would be lethal if a few hours of exposure occurred, 50 roentgens per hour, then 7 days after detonation the dose rate will be 5 R/hr and 49 days after detonation (7×7 days) the dose rate will be 0.5 R/hr at which point no special precautions would need to be taken and venturing outside into that dose rate for an hour or two would pose a close to negligible health hazard, thus permitting an evacuation to be done with acceptable safety to a known contamination free zone. Following a surface burst nuclear detonation, approximately 80 percent of the fallout would be deposited on the ground during the first 24 hours. Indeed, death and injury from local fallout is regarded by experts as the most preventable of all the effects of a nuclear detonation, being simply dependent on if personnel know how to identify an adequate shelter when they see one and enter one quickly, with the number of potential people saved being cited as in the hundreds of thousands. Or even higher if the remaining occupants of the city are made aware of the contaminated areas, by emergency systems, within hours of the event's aftermath. In 2009 to 2013 a further iteration on sheltering in place was made to determine the optimal improvised fallout shelter residence times following a nuclear detonation, with computer analysis, and including a summary of prior studies and guidance. It was found that individuals should quickly get into the best intact building at least under 5 minutes distant in travel time following the detonation and they should stay there for at least 30 minutes before venturing out to find a shelter with a higher protection factor but that is a greater travel time away than 10 minutes. However, although this would be effective in cases where the initial building protection factor is less than about 10, it requires a high degree of individual situational awareness that may be optimistic to assume following the shock of a nuclear detonation. If a building with a PF of 20 or more is nearby, such as the fallout shelters depicted in the film, in the vast majority of fallout circumstances, it would not be advisable to leave it until 3+ hours have elapsed following the initial arrival of the local fallout. which would also follow within tens of minutes to at most hours after the detonation. Once a general outline and direction of the fallout is determined, disseminating this information to citizens sheltering in place would soon follow, by means of loudspeaker, radio, cell phone etc., with a "Fallout App" containing maps for smart phones being regarded as an area of interest so that survivors do not inadvertently evacuate downwind further into harm's way. A number of questions the affected public are likely to have after a nuclear detonation have been compiled and pre answered to help communications in the immediate aftermath.

Ядролық электромагниттік импульс, өлімге әкелмейтін

Жер бетінде немесе оған жақын жерде жарған IND-нің басқа зиянсыз қару әсерлеріне қатысты, жарғыш толқын қаланың электр жабдықтарының көп бөлігінің жоғалуынан электр желісінің уақытша тоқтауына себеп болуы мүмкін, ал жер бетіндегі/жер астындағы жарғыштан шыққан электромагниттік импульс (EMP) жарғыш аймағынан тыс жерде аз зақым келтіреді, сондықтан жарғыштан аман қалған ұялы телефон мұнаралары байланыс жүргізуге қабілетті болуы керек. Материалдық тұрғыдан алғанда, ядролық жарғыш немесе соғыс болғаннан кейін ұзақ мерзімде аман қалғандар мен жел соққан жерлердегі адамдар үшін ең басты қауіп – «ядролық ашаршылық» мәселесі, конвенциялық соғыс және азық-түлік пен сумен жабдықтаудың радиоактивті ластануы арқылы қақтығыстардың жалғасуы, бұл маңызды тауарлардың қалыпты таралуы мен тұтынуын бұзады. Суық соғыс кезеңіндегі үкіметтік жоспарлаушылар мен азаматтық қорғаныс ұйымдары әрқашан осы бұзылуды немесе «ядролық ашаршылық» мәселесін есінде ұстаған, өйткені екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін аштық жағдайларын туғызатын инфрақұрылымның кеңінен жойылуы да байқалды. Ядролық шабуылдан кейін қайта ұйымдастыру және Нобель сыйлығының иегері Юджин Вигнердің ядролық шабуылдан кейін АҚШ-тың көшірілген халқының аман қалуы сияқты мақалалар ұзақ мерзімді өмір сүру, көшіру және қайта құруға бағытталған ой-пікірлерді егжей-тегжейлі көрсетеді. Адамдар мен ауыл шаруашылығының көптеген залалсыздандыру шаралары бар, олар екі ең тұрақты және биологиялық маңызды изотоптар – цезий-137, стронций-90 және жалпы алғанда ұзақ уақытқа созылатын ластануға қарсы, ең көрінетін және дереу әрекет ететін, жұртшылыққа әлеуетті үлкен дозаны болдырмау үшін қорғалған бульдозерлерді пайдалану түрінде, ластану орныққан жердің беткі қабатын кетіру үшін, Шаған көлі пайда болған кезде қолданылған қалпына келтіру практикасы. Ғимараттардың кіреберісінде адамдар үшін залалсыздандыру шатырларын құру және қауіп деңгейі төмен болған жағдайда, тозаңға жабысатын радионуклидтердің ғимараттың ішкі бөлмелеріне таралуын болдырмау үшін ластануды бақылаудың бір түрі ретінде таза бөлмедегі ауа душтарын пайдалану, радиациядан болатын қатерлі ісіктің жоғары қаупін азайту үшін ұсынылады. Ауа душтары электр статикалық шөгінділермен біріктірілуі мүмкін, бұл шаңды жинау тақталарына тарту үшін, әйтпесе дем алуға болатын суспензияның алдын алу үшін. Сонымен қатар, радиоэкологияның ашық қолжетімділік зерттеулерін пайдалану радиоэкологияның тазалау және дәстүрлі ауыл шаруашылығы бойынша Чернобыль Полесье мемлекеттік радиоэкологиялық қорығында және Фукусима апатының айналасында, екеуі де кең таралған ластану жағдайында жүзеге асырылатын болады, әсіресе топырақ пен су деңгейлерінен радионуклидтердің биоремедиациясына ерекше назар аударылады. Сыртқы әсерден қауіптілігі аз болса да, бүкіл денені санау сессиясында бағалаудан кейін талап етілуі мүмкін ішкі залалсыздандыру, ұзақ мерзімді перспективада, қазіргідей, аммиак темірлік гексациано феррат (AFCF) / «Giese тұзы» арқылы байланыстыру және экскрецияны ынталандыратын хеляциялық терапиямен жүргізілуі мүмкін. Фукусима реакторының суын залалсыздандыру мандатына байланысты әзірленген және қолданысқа енгізілген салыстырмалы байланыстыру / хеляциялық өңдеу жүйелері, мобильді кері осмостық Landysh суын тазарту кемесі, цеолит жынысына негізделген «Actiflo», «SARRY» ион алмасу цезийді жою жүйесі, силикотитан «IONSIV» кристалл жынысына негізделген, және жақында 62 көп ядроны жою жүйесі (NURES), жиі Алуантты сұйық өңдеу жүйесі (ALPS) деп аталады. 2016 жылы тритиатты су да сүзгіленіп басталды. Американдық химиялық қоғамның зерттеушілері аквапониканың ластанудан кейінгі ортада әлеуметтік тұрғыдан қолайлы шешім болатынын, өйткені ол балық пен көкөністерді өсіру үшін топырақ пайдаланбайды, осылайша ұзақ уақыт бойы ластанудан кейінгі тамақтарды қоршаған радиофобияны толығымен жеңілдетеді деп болжайды. Азық-түлік проблемасына әлдеқайда экстремалды көзқараспен қараған, кометалардың әсері сияқты әлдеқайда нашар оқиғаларды болжамдайтын басқа адамдар (Feeding Everyone No Matter What кітабында талқыланған) мыналарды ұсынды: табиғи газды қорытатын бактериялар, ең танымал – метилкокк капсулатус, ол қазіргі уақытта балық шаруашылығында жем ретінде қолданылады; ағаштардың жеуге болатын ішкі қабығын пайдаланатын қайың нан, ұзақ уақыт бойы аштық тағам (бұрын Скандинавия тарихының бір бөлігі болған); және жапырақ протеинін шоғырландыруды және ірі масштабты ағаш қорыту фунгикультурасын саңырауқұлақ протеині үшін кеңейту, ең көп таралғаны шиитаке саңырауқұлақтары мен бал саңырауқұлақтары, олар өсу үшін күн сәулесіне немесе топыраққа мұқтаж емес. Қазіргі уақытта экономикалық тұрғыдан тиімді емес, бірақ айтылған одан да жетілдірілген техникалар, әдетте жеуге жарамсыз целлюлозадан жеуге болатын қанттарды/ксилитті жасайтын ағаш немесе целлюлозалық биомай отынын өндірудің түрлері де аралық өнім ретінде қарастырылады, содан кейін спирт жасаудың соңғы қадамы жүзеге асырылады.

In respect to the other non lethal weapon effects from an IND detonated on or near the surface, the detonation's blast wave would likely produce a momentary electric grid blackout due to the loss of a large portion of a city's electrical equipment drawing power/electrical load, while the electromagnetic pulse (EMP) from a surface/ground burst explosion would cause little damage outside the blast area, so cell phone towers that survive the blast should be capable of carrying communications. In material terms, the primary life threatening risk survivors and downwinders could face in the long term after a nuclear explosion or war, is the "nuclear famine" issue, the potential continuation of hostilities by conventional warfare and radioactive contamination of the food and water supplies, disrupting the normal distribution and consumption, of these vital goods. Cold War continuity of government planners and civil defense organizations in general have always had this disruption, or "nuclear famine" issue in mind, as widespread infrastructure destruction producing starvation conditions was also seen during and after WWII. Papers such as On Reorganizing After Nuclear Attack, and Survival of the relocated population of the U. S. after a nuclear attack by Nobel Prize winner, Eugene Wigner, detail the thought and attention that went into long term survival, relocation and reconstruction. Numerous human and agricultural decontamination countermeasures exist for the two most persistent and biologically significant isotopes, cesium 137, strontium 90 and long lived fallout contamination in general, with the most visible and immediate act that will prevent a potentially large dose to the public, taking the form of using shielded bulldozers to skim off the layer of topsoil that the fallout had settled on, a restorative practice that was fielded upon the creation of Lake Chagan. The creation of human decontamination tents at the entrances of buildings and when lower levels of risk exist, the use of clean room air showers as a form of contamination control to prevent the spread of radionuclides that adhere to dust, into building interiors, would also be advisable to reduce the elevated risk of radiation induced cancer that would otherwise occur. Air showers may be paired with electrostatic precipitators to attract the dust to collection plates, forestalling a re suspension that may otherwise be inhaled. Moreover use of the open access radioecology research on decontamination and conventional agriculture in the Chernobyl Polesie State Radioecological Reserve and around the Fukushima accident, would both be implemented in the event of any widespread fallout contamination, with particular emphasis on bioremediation of radionuclides from soil and aquifers. Although less of a hazard than external exposure, internal decontamination, that may be required after assessment in a whole body counting session, in the long term may, as is now, be conducted with binding and excretion promoting chelation therapy, with ammonium ferric hexacyano ferrate (AFCF)/"Giese salt",

Comparable binding/chelation treatment systems, developed and deployed due to the Fukushima reactor water decontamination mandate, includes the mobile reverse osmosis Landysh water treatment ship, the zeolite rock based "Actiflo", the "SARRY" ion exchange cesium removal system, based on silicotitanate "IONSIV" crystalline rock, and most recently the 62 multi nuclide removal system (NURES), frequently referred to as the Advanced Liquid Processing System (ALPS). In 2016 tritiated water also began to be filtered. Researchers at the American Chemical Society have further suggested that aquaponics would be an ideal socially acceptable solution in the post contamination environment, as it does not use soil to grow fish and vegetables, thus completely alleviating the radiophobia surrounding food that always follows long lived contamination incidents. Others who have approached the food problem from a far more extreme view, assuming far worse events such as comet impacts (as discussed in the book Feeding Everyone No Matter What) have suggested: natural gas digesting bacteria, the most well known being methylococcus capsulatus, which is presently used as a feed in fish farming; bark bread, a long standing famine food using the edible inner bark of trees (once a part of Scandinavian history during the Little Ice Age); and the expansion of leaf protein concentrate and larger scale wood digesting fungiculture for fungal protein, with the most common of which being shiitake mushrooms and honey fungi, as they do not need sunlight or soil to grow. More advanced techniques mentioned, which are not presently economical, also include variations of wood or cellulosic biofuel production (which typically already creates edible sugars/xylitol from inedible cellulose) as an intermediate product before the final step of alcohol generation.

Тарихи және психологиялық бағалау

Кейбір тарихшылар мен кино режиссерлер, мысалы 1982 жылғы "Атомдық кафе" фильмінде, азаматтық қорғаныс туралы кеңестерді қарапайым үгіт-насихат ретінде қарастыруға тырысты. Алайда, басқа тарихшылардың зерттеулері 1950 және 1960 жылдардағы көп сынға ұшыраған үкіметтік азаматтық қорғаныс нұсқаулықтарының артында терең ғылыми зерттеулер бағдарламасы тұрғанын көрсетті, оның ішінде жасырыну және қорғану туралы жедел кеңестер де бар еді. 1994 жылы тарихшы Гай Оукс Қышқы соғыс кезеңіндегі азаматтық қорғаныс жаттығуларының практикалық пайдасынан гөрі психологиялық әсері зор болғанын айтады: ядролық соғыс қаупін халықтың санасында тұрақты ұстау, сонымен қатар американдықтарға ядролық шабуылға қарсы шаралар қолдануға болатынына сендіру. Бұған қоса, азаматтық қорғаныс АҚШ, Ұлыбритания немесе ядролық қаруы бар елдерге ғана тән құбылыс емес. Швейцария сияқты ұзақ тарихы бар бейтарап елдер азаматтық қорғаныс шаралары бойынша көш бастап тұр. Швейцарияның азаматтық қорғаныс желісі ел халқының қажеттілігінен артық ядролық бомбалаудан қорғауға арналған нысандармен жабдықталған, және 2011 жылдан бері заң бойынша жаңа салынатын үйлерге ядролық бомбалаудан қорғауға арналған нысан салу міндетті.

Торнадолар

Жасырыну және қорғану белгілі бір жағдайларда басқа, табиғи апаттар кезінде де қолданылады. Торнадоға жиі ұшырайтын штаттарда, егер торнадо туралы ескерту кезінде жақсырақ паналауға уақыт болмаса, мектеп оқушыларына мектептің берік ішкі қабырғасына жасырыну және қорғануға кеңес береді. Бұл тактика сондай-ақ жер сілкінісі жиі болатын АҚШ-тың Батыс жағалауындағы штаттардағы мектептерде де кеңінен қолданылады. Екі жағдайда да жасырыну және қорғану теориялық тұрғыдан құлап түсетін немесе ұшып келетін бөлшектерден қорғануға мүмкіндік береді.

Жер сілкіністері

Жер сілкінісінде, олар әдетте табиғи тектоникалық тақталардың қозғалысынан пайда болады (бірақ жер астына жеткілікті энергия жіберілетін ядролық жарылғыш құрылғыны жарыту арқылы жасанды түрде тудыруға болады, мысалы, 1971 жылы Амчитка аралында жер астында терең жарылған 5 мегатондық W71 оқ-дәрісінің «Операция Громет Канникин» сынағы, ол Рихтер шкаласы бойынша 7.0 магнитудалы сейсмикалық жер сілкінісін тудырды), адамдарға жер сілкінісінің себебіне қарамастан «төгіліп, жабылып, ұстап тұруға» кеңес беріледі: жиһаздың астына тығылып, басын жауып, жиһазға міцке ұстану керек. Бұл кеңес сондай-ақ адамдарды дірілдеп тұрған ғимараттан қашып шығудан да сақтайды, себебі жер сілкінісі кезіндегі жарақаттардың көп бөлігі дірілдеу кезінде құлап, шалысқан адамдардың сүйектерінің сынуынан болады. «Төгіліп, жабылып, ұстап тұру» ғимараттың құлауынан толық қорғамаса да, АҚШ-тағы жер сілкінісі жиі болатын аймақтардағы құрылыс нормалары ғимараттардың күтілетін магнитудаға дейінгі жер сілкінісіне төтеп беруін талап етеді, соның салдарынан осы құрылымдардың (тіпті жер сілкінісі кезінде де) құлауы сирек кездеседі. «Төгіліп, жабылып, ұстап тұру» барлық жағдайлар мен ғимарат түрлеріне сәйкес келмеуі мүмкін, бірақ Қызыл Крест АҚШ-тағы жер сілкінісі кезіндегі тиімді шұғыл әрекет деп санайды.