Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бернард Будианский (/bʌdɪˈænskɪ/; 8 наурыз 1925 жыл – 23 қаңтар 1999 жыл) – қолданбалы механика саласындағы американдық ғалым, құрылымдар мен материалдар механикасына маңызды үлес қоскан. Ол Тимошенко медалінің иегері болды.
Bernard Budiansky (/b//ʌ//d//i/'/æ//n//s//k//i/; 8 March 1925 – 23 January 1999) was an American scholar in the field of applied mechanics, and made seminal contributions to the mechanics of structures and mechanics of materials. He was a recipient of the Timoshenko Medal.
Өмірбаян
Будианский 1925 жылғы 8 наурызда Нью-Йорк қаласында орыс иммигранттары Луи мен Роза (Чаплик) Будианский отбасында дүниеге келген. 1944 жылы Нью-Йорк қалалық колледжінде азаматтық инженерия бакалавры дәрежесін алғаннан кейін, 19 жастан асып, Вирджиния штатындағы Лэнгли Филдтегі Аэронавтика жөніндегі Ұлттық кеңес комитетінде (NACA, NASA-ның алдағысы) аэронавтикалық зерттеуші ғалым болып жұмыс істеді. 1947 жылы Браун университетінің қолданбалы математика магистрлік бағдарламасына оқуға түсу үшін NACA-дан білім алу демалысын алды. 1950 жылы «Пластикалық қабат теориясының негізгі теоремалары мен салдары» тақырыбында диссертация қорғап, Ph.D. ғылыми дәрежесін алды. 1950 жылы Лэнглиге оралып, 1952 жылы Құрылымдық механика бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1955 жылы Гарвард университетінің профессоры болып кірді. Ол тау жыныстарындағы жарықтар мен қосылыстардың сейсмикалық толқындардың таралуына тигізетін әсері туралы көп сілтеме жасалған еңбектер жасады, бұл Жердегі тау жыныстарының қасиеттерін анықтаудың стандартты әдісіне айналды, сондай-ақ адам өкпесінің кеңеюіндегі кернеу мен деформацияны түсінуге үлес қосты. Оның кейінгі жылдардағы жұмысы материалтану саласындағы мәселелерге бағытталған, қатты денелердің механикалық қасиеттерін микроскопиялық механизмдер тұрғысынан түсіндірді. Ол бұл маңызды саланы «микромеханика» деп атады. Ол осы саладағы пионерлердің бірі болды және икемді металдардың сынуын, сондай-ақ әдетте сынық болатын керамика мен композиттік материалдардың беріктігін арттыруды түсіндіруге үлес қосты. Будианский көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде: AIAA 1970 жылғы Драйден зерттеу лекциясы; CCNY 1974 жылғы Таунсенд Харрис медалі; ASCE 1982 жылғы фон Карман медалі; Инженерлік ғылымдар қоғамының 1985 жылғы Эринген медалі; ASME 1989 жылғы Тимошенко медалі. Сонымен қатар, ол 1986 жылы Солтүстік-Батыс университетінен және Технион Израиль технология институтынан құрметті докторлық дәрежесін алды. Ол сондай-ақ Ұлттық ғылым академиясының, Ұлттық инженерия академиясының, Америка өнер және ғылым академиясының, Корольдік Нидерланд ғылым және өнер академиясының және Дания қолданбалы математика және механика орталығының мүшесі болды. Кәсіби ұйымдарға ASCE, ASME, AIAA және AGU кірді. Бернард Будианский 1999 жылдың 23 қаңтарында Массачусетс штатындағы Лексингтон қаласындағы үйінде 73 жасында дүние салды. Оның артында әйелі және екі ұлы қалды, олардың бірі - жазушы Стивен Будианский.
Budiansky was born in New York City on March 8, 1925, to Russian immigrant parents, Louis and Rose (Chaplick) Budiansky. Upon obtaining a Bachelor of Civil Engineering degree from City College of New York in 1944 when he was barely over 19, he became an aeronautical research scientist at the National Advisory Committee for Aeronautics (NACA, forerunner to NASA) at Langley Field, Virginia. He took an educational leave from NACA to enroll in 1947 in the graduate program in applied mathematics at Brown University, completing his Ph. D. in 1950 with a dissertation entitled Fundamental Theorems and Consequences of the Slip Theory of Plasticity. He returned to Langley in 1950 and, in 1952, was appointed Head of the Structural Mechanics Branch. He joined the faculty of Harvard in 1955. He made widely cited contributions on the way that fissures and joints in rocks affect the propagation of seismic waves, which has become a standard basis for inferring rock properties in the Earth, and contributed to understanding stressing and deformation in the inflation of the human lung. His work of the later years was focused on problems in the domain of materials science, explaining mechanical properties of solids in terms of microscopic mechanisms. He referred to this important area as "micromechanics". He was one of its pioneers, and contributed to explanation of the fracture of ductile metals and the toughening of normally brittle ceramics and composite materials. Budiansky won many honors including the AIAA 1970 Dryden Research Lecturer; CCNY 1974 Townsend Harris Medal; ASCE 1982 von Karman Medal; Society of Engineering Science 1985 Eringen Medal; ASME 1989 Timoshenko Medal. He received honorary doctorates from Northwestern University 1986 and Technion Israel Institute of Technology. In addition he was a member of the National Academy of Sciences, the National Academy of Engineering, the American Academy of Arts and Sciences; the Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences; and the Danish Center for Applied Mathematics and Mechanics. Professional affiliations included: ASCE, ASME, AIAA, and AGU. Bernard Budiansky died January 23, 1999, at his home in Lexington, Massachusetts, aged 73. He was survived by his wife and two sons, one of whom is writer Stephen Budiansky.