Кіріспе

Париж метросының 2-жолы (фр. Ligne 2 du métro de Paris) – Париж метросының он алты желісінің бірі. Бұл желі елорданың айналасындағы бұрынғы кедендік шекарасының (Boulevards extérieurs) үстінен, Париждің солтүстігінде жартылай шеңбер бойымен өтеді. Аталымынан көрініп тұрғанындай, 2-жол метро желісінің ашылған екінші желісі, алғашқы бөлігі 1900 жылдың 13 желтоқсанында пайдалануға берілді; қазіргі құрылымын 1903 жылдың 2 сәуірінде қабылдады, Porte Dauphine мен Nation станциялары арасында қозғалады. Сол кезден бері құрылымында ешқандай өзгеріс болған жоқ. Ұзындығы бойынша жүйенің тоғызыншы ең жүргін желісі болып табылады, 2017 жылы 105,2 миллион жолаушы тасымалданды. Желінің шамамен бөлігі төрт әуе станциясы бар биік виадукта салынған. 1903 жылы осы жерде Париж метросы тарихындағы ең ауыр оқиға – Couronnes станциясындағы өрт болды.

Хронологиясы

1900 жылдың 13 желтоқсаны: 2-ші "Солтүстік" желісінің бірінші бөлігі Порт-Дофин мен Этоль арасында ашылды. 1902 жылдың 7 қазаны: Желі Этойльден Анверске дейін ұзартылды. 1903 жылдың 31 қаңтары: Желі Анверстен Багнолеге дейін ұзартылды. 1903 жылдың 2 сәуірі: Желі Багноледен Насьонға дейін ұзартылды. 1903 жылдың 10 тамызы: Пойыздың қысқа тұйықталуы нәтижесінде Куронн мен Менильмонтан стансаларында 84 адам қаза болған апатты өрт болды. 1907 жылдың 14 қазаны: 2-ші "Солтүстік" желісі 2-ші желі деп қайта аталды.

Шығармалары

1898 жылы 30 наурызда Париж метросының алғашқы жоспарланған алты желісінің қоғамдыққа пайдалы екендігін мойындайтын декларация жарияланды. Оған жауап ретінде қала 1900 жылғы әлемдік көрмеге дейін ашуды үміттене отырып, бірінші желісін салуды жеделдетті. Дамудың алғашқы кезеңінде А, В және С деп белгіленген үш желіні салу жоспарланды: А: Порт-де-Винсеннен Порт-Дафинге дейін. В: Ескі қала қабырғалары бойымен айналатын жол. С: Порт-Майлодан Менилмонтанға дейін, В желісінің трассасын Этойльден Батиньольге дейін пайдалана отырып. Бірақ, егжей-тегжейлі трафик сараптамасынан кейін, Этойльден батысқа қарайғы трассаға өзгерістер енгізу ұсынылды: С желісінің Этойльден Порт-Майлоға дейінгі бөлігі А желісіне біріктірілді; С желісі Этойльден Порт-Дофинге дейінгі бөлікті қабылдады. Бұл өзгеріс В желісіндегі пойыздарға Порт-Дофинде тоқтауға мүмкіндік берді. Осылайша, Порт-Дофин В желісінің бастапқы және соңғы стансасы ретінде белгіленді. Одан кейін, В желісі оны пайдалануды жеңілдету мақсатында екіге бөлінді. Порт-Дофиннен Насьонға дейінгі бөлігі Солтүстік 2-желі деп аталды; ал Насьоннан Этойльге дейінгі қалған бөлігі Оңтүстік 2-желі деп аталды. Оңтүстік 2-желісі кейін 6-желіге айналды. 2-желінің алғашқы бөлігі 1-желімен бірге салынып, 1900 жылдың 3 желтоқсанында ашылды. Бұл бөлім үш стансадан (Порт-Дофин, Виктор-Гюго және Этойль) тұрды және әрқайсысы үш вагондан тұратын пойыздық құраммен қамтылды. Этойльде пойыздар трассаны ауыстыру арқылы бағыттарын өзгертті (өйткені ол уақытша соңғы станса ретінде қызмет етті), ал Порт-Дофин мен Насьонда бағытты айналма жол арқылы өзгертуге болады.

Карта және станциялар

Бұл желі 25 станциядан тұрады.