Варезе Кальчо: Тарихы мен жолы

Кіріспе

Итальян футбол клубы

Società Sportiva Dilettantistica Varese Calcio, көбінесе Варезе деп аталатын, Италияның Ломбардия аймағындағы Варезе қаласында орналасқан итальян футбол клубы. 1910 жылдың 22 наурызында "Варезе" футбол клубы ретінде құрылған. 1923 жылы "Associazione Sportiva Varesina", 1926 жылы "Varese Sportiva" болып өзгерген, 1946 жылдан 2004 жылға дейін "Varese F. C." аталымын алды, ал 2004 жылдан 2015 жылға дейін "Associazione Sportiva Varese 1910" (A. S. Varese 1910) деп аталды. Клуб 2019 жылы таратылды.

Тарих

Клуб 1910 жылдың 22 наурызында футбол және басқа да ашық ауадағы ойындарды дамыту мақсатымен «Варезе футбол клубы» ретінде құрылды. Барлық мүшелер, ойыншылар мен басшылық, ай сайын 1 лира жарна төледі. Клубтың түстері ақ және күлгін болды, ал жергілікті базар клубтың алғашқы алаңы ретінде пайдаланылды. Ойын алаңы арқанмен қоршалып, шешіну бөлмелері жақын маңдағы мейрамханада жасалды. Клуб кез келген лигаға немесе ұйымдастырылған жарысқа қатысудан бұрын көптеген достық матчтар өткізді. Алғашқы қарсыластары – Бусто Арсиционың «Аврора» клубы, Галлараттың «Либертас» клубы, Луино, Миланның «Унионе Спортива», «Аусония» және «Интер». Клуб 1914 жылы Италия аймақтық Ломбардия лигасына қосылып, итальян лигасының жүлдесіне алғашқы қадам жасады. Алғашқы ресми чемпионатта «Варезе» ойыншылары бастапқы қызғылт және ақ жібек түстерінде ойнады. Американдық қақпашы Сормани осы алғашқы маусымда «Варезе» клубының жұлдызды ойыншыларының бірі ретінде көзге түсті. 1915 жылдың мамыр айында соғыс маусымды тоқтатты, бірақ 1919 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталды және өмір өз қалыпты өрнегіне оралып, футболға және басқа да демалыс шараларына қызығушылық жаңадан арта бастады. 1926–1927 жылдары клубтың түстері қаланың түстерімен сәйкес келіп, ақ және қызыл («bianco rosso») болып өзгерді. Маснаго ауданында «Стадио дель Литторио» стадионы салынды. 1950 жылдың қыркүйегінде стадион Франко Осола деп қайта аталды, бұл «Варезеден» «Торино Кальчоға» ауысып, 1949 жылғы Суперга авиакатастрофасында қаза болған ойыншының құрметіне жасалды. Миланға жақын орналасқан «Варезе» қаласы әскери аумақтық бөлімшелердің арқасында «bianco rosso» (ақ-қызыл) форма киетін көптеген спортшылар тарапынан жоғары бағаланады (соның ішінде ең танымал ойыншы – Джузеппе Меацца). 1964 жылы кәсіпкер Джованни Борги президент болып сайланған кезде «Варезе» екі мәрте қатарынан Серия C-ден Серия А-ға көтеріліп, орын алды. Ақ және қызыл жейде киген атақты ойыншылардың қатарында Пьетро Анастаси, Роберто Беттега, сондай-ақ әлем кубогының жеңімпаздары Клаудио Джентиле, Джанпиеро Марини және Риккардо Сольяно бар. Он жыл бойы элиталық дивизионда ойнағаннан кейін «Варезедің» алтын дәуірі 1975 жылы құлап түсті. 1975 жылдан 1985 жылға дейін клуб Серия B екінші дивизионында ойнады, бірақ 1979–1980 маусымында үшінші дивизионда бір жыл ойнады. Бұрынғы маусымда құлаған клуб Серия B-ге бірден оралды. 1985 жылы тағы да құлағаннан кейін клуб Серия B-ге қайта орала алмады: келесі 20 маусымның 10-ы C2 дивизионында өтті, онда клуб 1994 жылы Campionato Nazionale Dilettanti турнирінен жоғары көтерілгеннен кейін қайта қабылданды. Клуб төрт жыл ішінде бас менеджер Стефано Капозукканың жұмысының арқасында C1 сериясына оралды. 2001 жылы кәсіпкер Джанвиторио Гандольфи мен «SiViaggi» және «CIT» демеушілері арасындағы қаржылық даулардың нәтижесінде Турри отбасы клубқа келді және бірқатар жаңалықтар енгізді. 2004 жылдың жазында Турри мен Такконидің бірлескен президенттігі кезінде экономикалық және қаржылық қиындықтар клубты ең төменгі деңгейге жеткізді.

The club was formed on 22 March 1910, as Varese Football Club, with the goal of promoting football and other open air games. All members, both players and management, paid dues of 1 Lira every month. The club's colours were white and purple and the local market place doubled as the club's first ground. A rope fenced off the pitch from the public, and dressing rooms were improvised in an alley restaurant. The club played numerous friendly matches before joining any sort of league or organised competition. Early opponents included the "Aurora" of Busto Arsizio, the "Libertas" of Gallarate, the Luino, the Unione Sportiva Milanese, the Ausonia, and Inter. The club took the first steps on the Italian league ladder by entering the Lega Regionale Lombarda in 1914, and the first official championship saw the Varesini playing in their original colours of purple and white silk. The club's American goalkeeper, Sormani, distinguished himself in this first official season as one of Varese's star players. In May 1915 the war interrupted the season, but by 1919, World War I had ended and life returned to its regular rhythm with a resurgence of interest in football and other recreational activities. In 1926–27, the club's colours became white and red ("bianco rosso"), to match the colours of the city. In the quarter of Masnago, a stadium named Stadio del Littorio was constructed. It was renamed in September 1950 to Stadio Franco Ossola, in honour of a player who had transferred from Varese to Torino Calcio and died in the 1949 Superga air disaster. Varese, a town not far from Milan, is highly regarded by various athletes who dress "bianco rosso" (white red) thanks to Military Territorial Compartments (between the most known players Giuseppe Meazza). In 1964, with the entrepreneur Giovanni Borghi as president, the Varese achieved a place in Serie A after two consecutive promotions from the Serie C. Among the notable players who have worn the white and red shirt are Pietro Anastasi, Roberto Bettega, and the World Cup winners Claudio Gentile, Giampiero Marini and Riccardo Sogliano. After a decade in the top flight, the golden era of Varese ended with relegation in 1975. From 1975 to 1985 the club played in Second Division Serie B but one year in Third one, during season 1979–80. Relegated the previous season the club regained immediately its place in Serie B. Since further relegation in 1985, the club had not succeeded in returning to Serie B: 10 of the next 20 seasons were spent in C2, where the club were readmitted after promotion from Campionato Nazionale Dilettanti in 1994. The club returned to the C1 Series within four years thanks to the work of general manager Stefano Capozucca, brought to Varese by the entrepreneur Claudio Milanese, who was then co owner of the club with the President, Paolo Binda, and other lesser associates. In 2001, after financial conflicts between entrepreneur Gianvittorio Gandolfi and sponsors SiViaggi and CIT, the Turri family arrived at the club, bringing a series of innovations. In the summer of 2004, under the Turri Tacconi co presidency, economic and financial ruin made the club sink to its lowest ebb.

А.С. Варезе 1910 жыл

2004 жылдың шілдесінде банкротқа ұшыраған «Варезе» футбол клубы жаңа басқармамен қайта құрылды және «А. С. Варезе 1910» деп аталды. Клуб «Экселленца» лигасында жаңадан бастауға мәжбүр болды. «Сольяно» отбасы команданы басқаруды қолға алды, ал Риккардо Сольяно жалпы бақылауды қабылдады. «Варезе» мен «Милан» клубтарының бұрынғы ойыншысы, «Серия А» лигасындағы клубтарды басқару тәжірибесіне ие: «Парма» ФК және «Дженоа» КФК. Бірінші маусымда жаңа басқарма кешігу мен тәжірибесіздікке тап болды, ал маусым басындағы ұпай жоғалтулардың салдарынан «Серия D» лигасына көтерілу мүмкіндігі аз ғана айырмамен қанағаттандырылмады, бұл клубтың болашақ қарсыластарына жеңіліспен аяқталды. Клуб президенті Пео Маросо және бас менеджер Лука Сольяно, Риккардоның ұлы және бұрынғы ойыншы, команда ішінде жаңа бас жаттықтырушы тағайындауға шешім қабылдады. 32 жастағы Девис Мангия бұл дивизиондағы және, мүмкін, бүкіл лигадағы ең жас бас бапкер болды. Клубтың жанкүйерлерімен де проблемалар болды (әсіресе «Қан мен Намыс» деп аталатын жанкүйерлер тобы), олар қара терілі ойыншыларға жаман қарым-қатынас жасады. Бұл 2002 жылдың көктемінде француз футболшылары Мохамед Бенхассен, Самир Бенхассен және Камерундық қақпашы Андре Жоэль Эбуэге қатысты. Олар әр апта сайын стадионға барып, қарсыластарымен төбелес тудыратын. 2005/2006 маусымында «Варезе» «Серия D/A» лигасын жеңіп, «Серия C2» лигасына жолдама алды, маусым аяқталуға үш матч қалғанда. 2008/2009 маусымында олар «Lega Pro Seconda Divisione» турнирін жеңіп, Италия футбол жүйесінің үшінші деңгейі – «Lega Pro Prima Divisione» лигасына көтерілді. «Варезе» «Lega Pro Prima Divisione» турнирінің (А) тобында екінші орынды алып, келесі маусымда жоғарылау плей-оффына қатысуға мүмкіндік алды. «Варезе» жартылай финалда «Беневентоны», финалда «Кремонезені» жеңіп, 25 жылдық үзілістен кейін «Серия B» лигасына қайта оралды, екі маусым қатарынан жоғарылауға қол жеткізді. 2011/12 маусымының соңында «А. С. Варезе» «Серия B» лигасында бесінші орынды алып, «Серия A» лигасына көтерілу үшін плей-оффқа қатысуға жолдама алды. «Геллас Веронамен» өткен ойында 3:1 есебімен жеңіске жетіп, екі ойындық финалға «Сампдориямен» күш сынасты. Генуядағы алғашқы ойында 3:2 есебімен жеңілгені «Варезе» үшін жақсы нәтиже беруі мүмкін болғанымен, қарсыластары өз алаңындағы ойында жалғыз гол соғып, «Сампдорияға» 4:2 есебімен жеңіс сыйлады және «Варезеге» жоғарылау мүмкіндігін бермеді.

In July 2004, the bankrupt Varese Football Club was reformed under a new board, and called A. S. Varese 1910. The club was forced to start afresh in the Eccellenza league. The Sogliano family took control of the team, with Riccardo Sogliano assuming overall control. The former player of Varese and A. C. Milan, has experience controlling clubs in Serie A: Parma F. C. and the Genoa C. F. C.

In its first season the new board suffered from delay and inexperience, and promotion to Serie D was missed narrowly due to points dropped early on in the season to the club's eventual title rivals. Club President Peo Maroso and general manager Luca Sogliano, son of Riccardo and also a former player, decided to install a new first team coach from within. Devis Mangia, at just 32 years of age, was the youngest head coach of the division and, probably, the entire league. The club has also had problems with its supporters (in particular a supporters group named "Blood and Honour") who treated black players badly. It happened in spring of 2002 with French players, Mohamed Benhassen, Samir Benhassen and the Cameroonian goalkeeper, Andrè Joel Eboué. They were at the stadium every weekend and often fight with rival supporters. In season 2005/2006, Varese won the Serie D/A league, thus gaining promotion to Serie C2, three matches before the end of the season. In season 2008/2009, they won Lega Pro Seconda Divisione, and were promoted to Lega Pro Prima Divisione, the third level of Italian football system. Varese finished second in Girone (Group) A of League Pro Prima Divisione and qualified for promotion play offs at next season. Varese defeated Benevento in semi final and Cremonese in final and returned to Serie B after 25 years of absence with making second consecutive promotion. At the end of season 2011/12, A. S. Varese achieved fifth place in Serie B, qualifying for the play offs for promotion into Serie A. Drawn against Hellas Verona they won 3–1 on aggregate to qualify for the two legged final against Sampdoria. Although a narrow 3–2 defeat in the initial leg in Genova held the promise to be a useful result for Varese, their rivals scored the only goal in the home leg, giving Sampdoria a 4–2 aggregate victory and denying Varese the promotion.

S.S.D. Варезе Кальцио

2014-15 маусымда Серия Б-ден құлағаннан кейін, "Варезе 1910" клубы "Лига Про" тіркеліміне уақытында қосыла алмады және банкроттық жариялады. Клуб 2015/16 маусымда "Варезе Кальцио SSD" ретінде қайта құрылып, "Экселленца" турнирінде ойнады. Топты жеңіп алғаннан кейін, клуб Серия D-де ойнап, плей-офф кезеңіне өтті. 2017/18 маусымда "Варезе Кальцио" президентсіз бастады, ал қараша айында клубтың қаржылық қиындықтарына байланысты бас жаттықтырушы Сальваторе Яколони отставкаға кетті. Команда маусымды 18-ші орында аяқтады және "Экселленцаға" түсіп қалды. 2019 жылдың 14 шілдесінде клуб қаржылық мәселелерге байланысты таратылды. Содан кейін 12 күн өткен соң, Варезеде орналасқан "A. S. D. Città di Varese" клубы құрылды. Олар алғашқы маусымда 2019/20 жылғы Terza Categoria Varese Group B тобын жеңіп алды, бұл итальян футбол пирамидасының ең төменгі лигасы еді.