Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хелл-Хоул суқоймасы – Сиерра-Невада тауларындағы жасанды, жарты ай пішіндес көл. Көлдің ұзындығы толық сыйымдылықта шамамен 6 км. Көл Рубикон өзені арқылы Төменгі Хелл-Хоул тоғанының салынысымен құрылған, ал Рубикон өзені – Америка өзенінің Орта саласының маңызды саласы. Хелл-Хоул атауы көл суы астында қалған терең шатқалдан шыққан. Шатқалдың осылай аталуы – халық ауыз әңгімелері мен болжамдардың қосындысы. Алғашқы автор Джордж Уортон Джеймс (1858–1923) 1913 жылы шатқалға сапар шекті. Ол осы атауды 1862 жылғы "Скуау Долы" (қазіргі Олимпиада Долы) ауданындағы алтын іздеу қызығушылығы кезінде байлық іздеген белгісіз кеншіге қатысты деп есептейді. "Бұл тозақтан шығу қиын болды", – деп жазды Джеймс, бірақ оның атының шығу тегі туралы ақпараты аймақта байлық табу мүмкіндігі жоқ анонимді кеншінің үмітінен гөрі көбірек болжамға негіделгенін мойындады. 1913 жылғы Хелл-Хоулға жасаған саяхатқа Боб Уотсон жетекшілік етті, ол 1880 жылдардан бастап 20 ғасырдың басына дейін Тахо көлі аймағындағы белгілі саяхат жетекшісі болды. Уотсон осы әңгіменің бастауы болуы мүмкін, ол клиенттерін жергілікті тарих туралы әңгімелермен қызықтырып, көңіл көтеруге тырысты. Джеймс жергілікті аңыздардың көп бөлігін Уотсонға қарызды. Америка Құрама Штаттарының Географиялық атаулар жөніндегі кеңесі "Хелл-Хоул" атауын алғаш рет 1894 жылғы АҚШ Геологиялық қызметінің картасында қолданған. Кеңес 1890 жылы құрылған, сондықтан федералдық үкімет карталарында одан бұрын да осы атау қолданылуы мүмкін. Джеймс Хелл-Хоул шатқалының жанында "Аю көлі" деп аталатын табиғи көлді тапқанын хабарлады, ол суқоймаға батып кеткен болар еді. Ол сондай-ақ Хелл-Хоулды оның жарқын атына қарамастан сипаттады: "Хелл-Хоул? Олай болса, маған одан көбірек беріңіз", – деп жазды ол. Автор каньонға деген құштарлығының себебін оның адамдардың пайдалануына мүмкіндік бермейтін қатал табиғатынан туындағанын айтты: ағаш кесу, кен өндіру, суды дамыту және Тахо көлі аймағының басқа бөліктерінде байқалатын жол салу. Ол "тамаша жайттарға толы жұмақ" деп жазды.
Hell Hole Reservoir is an artificial, crescent shaped lake in the Sierra Nevada mountain range 10 mile (16 km) west of Lake Tahoe in California, United States. The lake is about 3.5 mile (6 km) long when at full capacity. The lake was created in with the completion of Lower Hell Hole Dam across the Rubicon River, which is a major tributary of the Middle Fork of the American River. Hell Hole is named for a deep canyon which is now under the waters of the lake. How the canyon came to be named Hell Hole is a combination of folklore and speculation. An early author, George Wharton James (1858–1923), visited the canyon in 1913. He attributed the name to an unidentified miner seeking riches during the mining excitement of 1862 in what was then called "Squaw Valley", now Olympic Valley. It was "a hell of hole to get out of," James wrote, but admitted his source for the place name was more speculative than the anonymous miner's chances for riches in the area. James' guide for the 1913 camping expedition to Hell Hole was Bob Watson, a well known camping guide who operated in the Lake Tahoe Region from the 1880s into the first decades of the 20th century. Watson may have been the source of the story who sought to entertain and edify his paying clients with tales of local history. James attributed much of the local lore to Watson. The United States Board on Geographic Names attributes the first use of the name "Hell Hole" to a United States Geological Survey map of 1894. The board was created in 1890, so previous uses of the name on federal government maps are possible. James reported finding a natural lake near the Hell Hole chasm known as Bear Lake, which would have been drowned by the reservoir. He also described Hell Hole in terms that bely the colorful name: "Hell Hole? Then give me more of it," he wrote. The author reported his pleasure of the canyon was derived from its rugged nature that precluded human exploitation: Logging, mining, water development and road building, evident in other portions of the Lake Tahoe region. It was "a paradise of delightful surprises," he wrote.
Қазіргі жағдай
Төменгі Хелл-Хоул бөгеті (оның ресми атауы) Пласер округінің су агенттігімен басқарылады. Агенттік Эльдорадо ұлттық орманы мен Тахо ұлттық орманындағы екі бөгетті бақылайды. Су агенттігі 1961 жылы Пласер округінің сайлаушылары бекіткен қаржыландыру арқасында құрылды. Бөгетке қатысты ұсыныстар 1958 жылдан бастау алады. 1964 жылы бірінші Хелл-Хоул бөгетінің құрылысы ішінара аяқталды. Бөгет 1964 жылдың 23 желтоқсанында құлады. 1966 жылы жаңа бөгет толықтай салынып аяқталды. Пласер округі Сакраменто аңғарындағы өңірлердің дамуы үшін ауыз сумен қамтамасыз етуді мақсат етті. Алтын іздеу дәуірінде пайда болған Оберн қаласы және Роузвилл қалалық округі Пласер округіне жатады. Агенттік сонымен қатар суды пайдаланушыларға жеткізу мүмкіндігін қаржыландыру үшін гидроэлектр энергиясын өндіруді көздеді.
Lower Hell Hole Dam (its official name) is operated by the Placer County Water Agency. The agency controls two dams in the Eldorado National Forest and Tahoe National Forest. The water agency gained its power from financing approved by Placer County voters in 1961. Proposals for the dam date to 1958. In 1964 the first Hell Hole dam was partially complete. The dam collapsed on December 23, 1964. A new dam was completed in 1966. Placer County sought drinking water supplies to fuel growth of its communities in the Sacramento Valley. The gold rush era town of Auburn is in Placer County as is the suburban community of Roseville. The agency also sought to generate hydroelectric power to finance its ability to deliver the water to users.
Рекреациялық мақсаттарда пайдалану
Көлдің негізгі су көздері Рубикон өзені мен Бес көл сағасы болып табылады, соңғысы бұрын Рубиконның саласы болған. Көл суы екі су ағысының тарихи қиылысқан жерін жауып тастады. Рубикон өзені бір кезде Америка өзенінің ортаңғы саласының оңтүстік саласы ретінде белгілі болған. Рубикон өзені көлге көтеріңкі гранитті тақта арқылы эрозияға ұшыраған сарқырама арқылы құяды. Көлде сондай-ақ көл деңгейіне байланысты кеңейіп, тарылатын көптеген кішкентай гранит аралдары бар. 1984 жылы АҚШ Конгресі Sierra Club консервациялық ұйымының ұзақ күш-жігерінен кейін федералды қорғауға алынған Гранит-Шиф даласын құрды. Жоғарғы "Тозақ ойығы" Гранит-Шиф даласының батыс шекарасын құрайды. Көл жағалауы мен дала арасындағы кішкентай буферлік аймақ далаға кездейсоқ енудің алдын алады. Көл мен даланың үйлесімді орналасуы шұрайлы және көрікті дала арқылы қайықпен және жаяу серуендеуге мүмкіндік береді. Көл сияқты, даланың батыс шекарасы да аз пайдаланылады. "Тозақ тесігі" жолы көлге жақын жерден далаға кіреді, бірақ оны табу қиын. Гранит-Шиф даласын Тахо ұлттық орман басқарады, ал "Тозақ тесігіндегі" келушілерге арналған жайлар Эль-Дорадо ұлттық орманмен (Джорджтаун ауданы) толығымен басқарылады. Тахо ұлттық орманының Трукки және Америка өзені (бұрынғы Форстхилл) рейнджерлік аудандары Гранит-Шифте сақтық шараларын ұсынады: "Аумақтың белгілерінің аздығы және шалқаруына байланысты далада топографиялық карталар мен оларды пайдалану дағдылары жоғары бағаланады." Гранит-Шиф даласына кіру үшін рұқсат қажет емес. Бірақ от жағуға рұқсат алу міндетті. Калифорнияның қоршаған ортаны қорғауды бағалау басқармасы (OEHHA) "Тозақ тесігі" су қоймасында ауланған балық түрлерінде табылған сынап деңгейіне сүйене отырып, қауіпсіз тамақтану туралы кеңес әзірледі.
The lake's principal inflows are from the Rubicon River and Five Lakes Creek, formerly a tributary of the Rubicon. Lake water has drowned the historical confluence of the two water courses. The Rubicon River was once known as the south fork of the middle fork of the American River. The Rubicon River's entry into the lake is via a cataract where the river has eroded through the elevated granite block. The lake also features many small granitic islands that expand and contract with the level of the lake. In 1984, the federally protected Granite Chief Wilderness was created by the United States Congress after a long advocacy campaign by the Sierra Club, a conservation organization. Upper Hell Hole forms the western border of the Granite Chief Wilderness. A small buffer zone between the lake shore and the wilderness prevents accidental intrusion into the wilderness. The juxtaposition of the lake and wilderness presents the opportunity for rustic boat/backpacking adventures through the rugged and scenic of wilderness. Like the lake itself, the wilderness is lightly used on the western border. Hell Hole Trail enters the wilderness from near the lake but is difficult to locate. Granite Chief Wilderness is managed by the Tahoe National Forest, while visitor facilities at Hell Hole are exclusively managed by El Dorado National Forest (Georgetown district). The Truckee and American River (formerly Foresthill) ranger districts of the Tahoe National Forest advise caution at Granite Chief: "Topographic maps and skills to use them are highly recommended in the wilderness because of the minimal level in signing and remoteness of the area." Wilderness permits are not required to enter the Granite Chief Wilderness. Campfire permits are always required. The California Office of Environmental Health Hazard Assessment (OEHHA) has developed a safe eating advisory for Hell Hole Reservoir based on levels of mercury found in species of fish caught there.
Гидрология
Қазіргі Хелл-Хоул бөгетінің құрылысы Рубикон өзенінің бағытын өзгертті. Бөгет салынғанға дейін өзен арнасы бірнеше шақырым қашықтықта Ральстон Афтэрбэй маңындағы Америка өзенінің Ортаңғы саласымен қосылатын жерге дейін жалғасты. Қазір, Хелл-Хоулдан бөгетке дейінгі арна арқылы су жіберумен қатар, су құбыр арқылы Middle Fork Powerhouse (сонымен қатар Стивенсон электр станциясы деп те аталады) электр станциясына бағытталады, онда ол Interbay су қоймасына құяды. Бұл жерден, Ортаңғы Америка өзеніне су жіберуден басқа, су Ralston электр станциясына және Ralston Afterbay-ге жететін туннельге ауыстырылады, онда ол бөгетке дейінгі арнадан келген сумен бірігеді. Оксбоу электр станциясы мен Оксбоу бақылау бөгеті Америка өзенінің ортаңғы саласына, тарихи қосылған жердің төменгі жағынан су жібереді. Гидроэлектр станциясы үшін су French Meadows су қоймасынан да Хелл-Хоулға жеткізіледі, ол Америка өзенінің Ортаңғы саласын жинақтайды. Су Хелл-Хоулдың солтүстік жағында орналасқан электр станциясына дейін туннель арқылы өтеді. French Meadows теңіз деңгейінен 5200 метр биіктікте орналасса, Хелл-Хоулдың биіктігі 4700 фут (1433 м) құрайды. Хелл-Хоулдағы электр станциясы French Meadows электр станциясы деп белгілі. Рубикон өзенінің дәстүрлі арнасы Хелл-Хоул бөгетінің төгілмесінен және бөгеттің төмен жағындағы Рубиконның салаларынан, мысалы Герл Крик (жіңішкедей айтылады) сияқты су ағынын сақтап тұрады. Пласер округі су агенттігі Хелл-Хоулдан немесе басқа бөгеттерден тікелей су алмайды, оның орнына Америка өзендері жүйесі арқылы жеткізіліп, Сакраменто маңындағы Фолсом көліне жететін суға құқықтарды иеленеді. Фолсом бөгеті бастапқыда су тасқынын бақылау мақсатында салынған. Placer су агенттігінің бөгеттері мен Ralston қазіргі уақытта Middle Fork жобасы ретінде танылады.
The construction of the present Hell Hole Dam also changed the course of the Rubicon River. The pre dam river channel wended its way several miles to its confluence with the Middle Fork of the American River near Ralston Afterbay. Now, In addition to releases from Hell Hole down the pre dam path, water is diverted through a pipeline to Middle Fork Powerhouse (AKA Stephenson Powerhouse) where it flows into Interbay Reservoir. From here, in addition to releases down the Middle Fork American River, the water is diverted into a tunnel to Ralston Powerhouse and into Ralston Afterbay, where it joins water from the pre dam path. Oxbow Powerhouse and Oxbow control dam there releases water into the middle fork of the American River just below the spot of the historical confluence. Water for hydroelectric generation is also shuttled into Hell Hole from French Meadows Reservoir which impounds the Middle Fork of the American River. The water travels through a tunnel to a powerhouse located on the north side of Hell Hole. French Meadows, at 5,200 elevation, is higher than the 4700 feet (1433 m) elevation at Hell Hole. The powerhouse at Hell Hole is actually known by the name, French Meadows powerhouse. The traditional channel of the Rubicon River still maintains water flow from the spillway at Hell Hole Dam and from tributaries of the Rubicon below the dam, such as Gerle Creek (pronounced girly). The Placer County Water Agency does not take water directly from Hell Hole or the other dam but instead claims rights to the water as it is shipped through the American River System and ends up at Folsom Lake near Sacramento. Folsom dam was originally constructed for the purposes of flood control. The Placer water agency's dams and Ralston are presently known as the Middle Fork Project.
Тарихи қолданысы
Хелл-Хоул каньоны және жақын маңдағы аймақтар 19 ғасырдың екінші жартысында адамның араласуынан құтылды, бірақ кейін болған оқиғалар 1960 жылдары Хелл-Хоулды игеруге мүмкіндік берді. 1849 жылғы Америка өзенінің Оңтүстік саласындағы алтын асығу салдарынан Сиерра етегіндегі Оберн, Пласервилл, Невада-Сити және Джорджтаун қалалары құрылды. Алтын асығу Сьерра-Неваданың жоғары биіктіктеріне жеткен жоқ, бірақ бұл қалалардың су және ағашқа деген қажеттілігі жоғары биіктіктерге енді. 1873 жылы жекеменшік Калифорния Су компаниясы Хелл-Хоулдың оңтүстігіндегі Лун көлін бұғып, содан кейін суды Джорджтаунға жақын жерге жеткізіп, тұрғындар мен фермерлерге пайдалануға мүмкіндік берді. Сәл кейінірек, 1862 жылы Пласер округы (Оберн, Форестхилл) тұрғындары Невада-Ситиден Пласервиллге және көршілес аймақтарға иммигранттар пойыздарын тарту мақсатымен Форестхиллден Олимпиадалық аңғарына дейін жол салу жоспарын жасады. Автор Джордж Уортон Джеймс бұл жолды бақытсыз кәсіп ретінде сипаттады: "Еңісі қорқынышты. Бір сағаттан астам уақыт бойы жылқыларымызға дем беру үшін әрбір бірнеше метр сайын тоқтап, баяу көтерілеміз", - деп жазды Джеймс жол салынғаннан кейін жарты ғасыр өткен соң. "Бұл еңіске жылқының өзі көтерілуі қиын, ал ауыр жүк тиелген арбаларды тарту тіпті мүмкін емес сияқты", - деп қорытындылады ол. Кейін бұл жолды жақсартуға немесе басқа арба жолдарын жасауға жасалған әрекеттер сәтті болмады. 1860 жылдардағы Невада территориясындағы Комсток кені алтын іздеушілердің таулар арқылы Комсток байлықтарына және жергілікті Олимпиадалық аңғардың күмісіне жол табуға тырысуына да ықпал етті. Жолдар ағаш өндірушілерді және мемлекеттік жерді иеленуге құқылы "локаторлар" деп аталатын шаруаларды әкелді. Ескі шаруашылықтар мен ағаш өндіру алқаптарын 1880 жылдардың ортасына қарай көптеген ағаштар кесілгеннен кейін "салауатты" минералды бұлақтарға келушілерді іздеген жеке су компаниялары немесе қонақ үй иелері сатып алды. Теміржол туристерді әкелді. 19 ғасырдың соңында туристер Сан-Францискодан немесе Огденнен (Юта штаты) теміржолмен Калифорния штатының Труки қаласына жете алатын болды. Теңіз Тахо көлінің теміржолы және көлік компаниясы оларды көлге жеткізді. Аталған аймақтардың бірінде орналасқан Хелл-Хоулдың шығысындағы Дир-Парк (бұрынғы "Squaw Valley", шаңғы курорты және 1960 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарының өткізілген орны) туристік қонақ үй болды. Джеймс Бес көл курортын ағаш кесілмеген, бірақ коттедждер салынған және бес кішкентай көлде балық аулау үшін қайықтар ұсталған ағаш өндіру алқабы ретінде сипаттады. Бес көл - Джеймсті 1913 жылы Боб Уотсонмен бірге Хелл-Хоулға атпен түсірген Бес көл сағасының бастауы. Екеуі Хелл-Хоулда орналасып, содан кейін Рубикон өзенімен Рокбаунд көліне көтерілді, онда олар тағы да орналасты. Рокбаунд көлі қазір Дезолейшн Wilderness аймағында орналасқан және Рубикон өзенінің бастауына жақын. Сакраменто қалалық коммуналдық ауданы Дезолейшн Wilderness аймағындағы бөгетті: Рубикон суқоймасын басқарады. Дезолейшн Wilderness 1969 жылы құрылды.
Hell Hole canyon and nearby vicinities initially escaped man made exploitation during the latter half of the 19th century, but events that occurred then allowed eventual exploitation of Hell Hole during the 1960s. The gold rush of 1849 on the South Fork of the American River resulted in establishment of Sierra foothill towns of Auburn, Placerville, Nevada City and Georgetown. The gold rush did not intrude into the higher elevations of the Sierra Nevada range, but the water and timber needs of these towns did intrude into the upper elevations. In one case in 1873 the privately owned, California Water Company employed a scheme to dam Loon Lake to the south of Hell Hole and then sluice the water closer to Georgetown where it could be used by residents and farmers. Somewhat later, in 1862, the residents of Placer County (Auburn, Foresthill) came upon a scheme to build a road from the Foresthill divide to Olympic Valley with the intent of luring immigrant trains away from Nevada City and into Placerville and neighboring vicinities. George Wharton James, the author, described the road as an ill fated enterprise: "The grade is frightful. For an hour or more, we go slowly up it stopping every few yards or so to give our horses breath," James wrote of a ride on the old road a half century after it was built. "It is hard enough for horses to go up this grade but to pull heavily ladened (sic) wagons it seems impossible, " he concluded. Later attempts to improve this road or forge other wagon roads were not successful. The Comstock Lode silver rush in the 1860s in Nevada Territory also encouraged the attempt of the gold rush foothillers to find pathways over the mountains to the riches of the Comstock and the more local Olympic Valley silver excitement. The roads then brought timber claimants and homesteaders, called locators, who were able to claim public lands. The old homesteads and timber claims were bought by private water companies or hoteliers who sought visitors to the "healthful" mineral springs after much of the timber was depleted by the mid 1880s. Railroads brought the tourists. Tourists could reach Truckee, California by rail from either San Francisco or Ogden, Utah by the end of the 19th century. The Lake Tahoe Railway and Transportation Company brought them to the lake. One particular resort established east of Hell Hole has a significant relationship to the canyon. Deer Park, just south of Olympic Valley (formerly "Squaw Valley", a ski area and home to the 1960 Winter Olympics) was a tourist hotel which had a rustic hideaway camp at Five Lakes now in Granite Chief Wilderness. James described the Five Lakes resort as a timber claim in which the timber had never been cut but in which cabins had been built and rowboats kept in hand for fishing upon the five small lakes. The Five Lakes are the headwaters of Five Lakes Creek which led James on his 1913 horseback descent into Hell Hole in the company of Bob Watson, the guide. The pair camped at Hell Hole, then ascended the Rubicon River to Rockbound Lake, where they camped again. Rockbound Lake is now in the Desolation Wilderness and is near the headwaters of the Rubicon River. The Sacramento Municipal Utility District controls a dam within the Desolation Wilderness: Rubicon Reservoir. Desolation Wilderness was created in 1969.
Жақында болған тарих
1961 жылы Пласер округі облигациясын бекіту оның су агенттігіне басқалар иеленбеген су көздерін іздеуге мүмкіндік берді. Лун көлі, Хелл-Хоулдың оңтүстігінде орналасқан, бұрыннан анықталған, бірақ Хелл-Хоул анықталмаған еді. 1934 жылы Калифорния штаты Америка өзенінің үш саласы бойындағы талап етілмеген су құқықтарын талап ету үшін шаралар қабылдады. 1962 жылы Рубикон өзенінің суына құқық Пласер округіне берілді. Рубикон өзенінің арғы жағында орналасқан, тас төсеулі Хелл-Хоул бөгеті 1964 жылдың желтоқсан айында аяқталды. Су қоймасы толған кезде, су тасқыны кезінде бөгеттен жарық шығып, келесі күні толығымен құлады. Нәтижесіндегі тасқын Америка өзенінің Ортаңғы саласымен төменге ағып, Оберн қаласының жанындағы Гринвуд көпірін шайып кетті. Пласер округінің су агенттігі екі жылдан кейін аяқталған және қазір 42 жылдан бері тұрған жаңа бөгет құрылысын бастады. Хелл-Хоул бөгеті 1964 жылдың желтоқсанындағы аса ауыр дауыл кезінде ішінара аяқталған еді. Өзен төселінен шамамен 220 фут биіктіктегі тас төсеу бөлігі салынған, бірақ су өткізбейтін ядро және іргелес аймақтар шамамен 35 футқа ғана жеткен. Дауылдың салдарынан бөгеттің жоғары жағындағы су тоқтау орны бұғатталды, ал жартылай салынған бөгеттің артында су жылдам жиналды. Су көтерілген кезде тас төсеу арқылы сіңіп, шыңына жеткенде, бүкіл құрылым бірнеше минут ішінде құлады. Каньоннан төмен ағын пайда болып, Лонг-Каньон саласынан төмен және Гринвуд маңындағы Испандық құрғақ қазбалар арқылы өтетін екі ескі аспалы көпірді шайып кетті. Содан кейін ол Оберннің төменгі жағындағы Америка өзені үстіндегі 49-шы мемлекеттік тас жолының көпірін шайып кетті. Фолсом бөгетінің су қоймасы осы нүктеден төменгі толқындарды сіңірді.
Placer County's 1961 bond approval allowed its water agency to seek out water supplies that were not already claimed by others. Loon Lake, south of Hell Hole, was already prescripted, but the rugged, untouched Hell Hole was not. In 1934, the State of California took steps to claim any unclaimed water rights along the American River's three forks. In 1962 the rights to the Rubicon River water were conveyed to Placer County. The Hell Hole dam, a rock fill type dam, was completed across the Rubicon River in December 1964. As the reservoir began filling the dam sprung a leak during a flood event and failed completely the next day. The resulting flood washed down the Middle Fork of the American River and washed away the Greenwood Bridge near Auburn. The Placer County Water Agency began a new dam which was completed two years later and has now stood for 42 years. Hell Hole Dam was partially completed at the time of extremely heavy storms in December 1964. The downstream rockfill portion was up ~220' above the river bottom, but the impervious core and adjacent zones were only up ~35'. Debris from extreme storm runoff upstream of the dam blocked the diversion outlet, and water rapidly accumulated behind the partially constructed dam. As the water came up it was seeping through the rockfill, and when it crested, the entire mass collapsed in a matter of minutes. A surge went down the canyon, washing out two older suspension bridges below the Long Canyon influx and at the Spanish Dry Diggings crossing near Greenwood. It then washed out the State Highway 49 bridge over the American River just below Auburn. Folsom Dam reservoir absorbed the surge below that point.