Металл машина музыкасы: Lou Reed эксперименті

Кіріспе

Metal Machine Music (қосымша атауы *The Amine β Ring) – американдық рок музыканты Лу Ридтің бесінші студиялық альбомы. Ол үш жылдамдықты Uher құрылғысында жазылған, ал мастерлеуі мен инженерлік жұмысын Боб Людвиг жасаған. Альбом 1975 жылдың шілдесінде RCA Records лейблымен қос альбом ретінде жарық көрді, бірақ үш аптадан кейін сатудан алынып тасталды. Бұл альбом оның бұрынғы туындыларынан түбегейлі өзгеше келеді, онда әндер мен жақсы құрылымдалған композициялар жоқ. Рид әр түрлі жылдамдықпен араластырған модуляцияланған кері байланыс пен шулы музыкалық гитара эффектілеріне басымдық беріп, әуен мен ырғақтан бас тартады. 1975 жылы RCA Metal Machine Music жазбасының квадрофониялық нұсқасын шығарды, ол жазбаны алға және кері ойнату арқылы, сондай-ақ таспаны кері бұрып ойнату арқылы жасалды. Альбом Лу Ридтің музыка индустриясындағы беделін құртты, бірақ сонымен бірге оның кейінгі, тәжірибелік туындыларына жол ашты және шыққаннан бері сыншылар тарапынан жиі сынға ұшырады. 2008 жылы Рид, Ульрих Кригер және Сарт Калхун альбомнан шабыттанған еркін импровизациялық орындаулармен гастрольдік сапарға шықты, осы сапарда "Metal Machine Trio" тобы өнер көрсетті. 2011 жылы Рид Metal Machine Music альбомының жаңадан мастерленген нұсқасын шығарды.

Стиль

Ридтің жазуына зор әсер еткен, ол барлық гитараның ішектерін бір нотаға келтірген, 1960 жылдардың ортасындағы Ла Монте Янгтың «Мәңгілік музыка театрының» дрон музыкасы болды, оның құрамына Джон Кейл, Тони Конрад, Ангус МакЛайз және Мариан Зазела кірді. Кейл мен МакЛайз екеуі де Velvet Underground тобының мүшелері болды (МакЛайз топ жазуды бастамас бұрын кетіп қалды). «Мәңгілік музыка театрының» диссонансты тұрақты ноталары мен күшті дыбыс күшейтуі Кейлдің кейін Velvet Underground тобына жасаған үлесіне диссонанс пен фидбэк қолдануына әсер етті. Кейл мен Конрадтың 1960 жылдардың ортасындағы жұмыстарының жаңа шығарылымдары, мысалы Кейлдің «Арман синдикаты» сериясы (Кейл мен Конрадтың Янгпен бірлескен жұмысына берген балама атауы «Арман синдикаты») осы 1960 жылдардың ортасындағы тәжірибелік жұмыстың Ридке жылдар өткен соң да әсер еткенін көрсетеді. Рок журналисі Лестер Бангспен сұхбаттасқанда Рид «Ксенакисті де көп тыңдап жүргенін» айтты. Ол сондай-ақ, өзінің әуендегі бұрмалауларында Бетховеннің «Эроика» және «Пастораль» симфониялары сияқты классикалық туындыларға қасақана сілтемелер енгізгенін және RCA Red Seal классикалық лейблінде альбом шығаруға тырысқанын мәлімдеді. Ол бұл туралы 2007 жылғы сұхбатында да қайталады.

Сыни қабылдау

Metal Machine Music алғаш шыққанда сыншылар мен тыңдаушыларды қатты таң қалдырды. Кейін The Strangers тобының мүшесі Дейв Сегал бұл альбомды ең даулы туындылардың бірі деп атады. Ол Майлс Дэвистің "Агарта" альбомы сияқты, сыншылар мен орындаушының жанкүйерлерін де сынға алды. Шығарылысымен бірге Rolling Stone журналында бұл альбом "галактикалық тоңазытқыштың құбырларынан шыққан сықырлаған дыбыс" сияқты естілгенін, ал "автобус вокзалындағы түн" сияқты жағымсыз сезім тудырғанын жазды. 1979 жылғы Rolling Stone Record Guide-да сыншы Билли Альтман оны "екі дискілік жиынтық, құлақты жаратын электрондық қоқыстан басқа ештеңе жоқ, ол кез келген бөлмені адамдардан рекордтық жылдамдықпен босатуға кепілдік береді" деп сипаттады. (Альбомның бұл ерекшелігі Брюс Стерлингтің "Dori Bangs" әңгімесінде де айтылған.) Нью-Йорктің Punk zine журналының тұңғыш санында Рид пен альбом 1976 жылғы санында жарияланды, бұл панк және Нью-Йорк No Wave сахнасының қалыптасуын болжады. Ридтің өмірбаянын жазған Виктор Бокрис бұл жазбаны "жаңадан туған Нью-Йорк панк-рокының бастауы және ең толыққанды панк-альбомы" деп түсіндіруге болатынын айтты. Альбом 1991 жылы Джимми Гутерман мен Оуэн О'Доннеллдің "The Worst Rock 'n' Roll Records of All Time" кітабында екінші орынды иеленді. Village Voice журналының сыншысы Роберт Кристагау Metal Machine Music-ті Ридтің "Environments-ке жауабы" деп атады, ол "журналистика және бизнес салаларында әрі жаңа сезімдер тудырды" және "толыққанды тыңдауға келмейтін" емес, бірақ ақ шу үшін "Sister Ray" тыңдағанды ұнатқанын мойындады. 2005 жылы Q журналы альбомды "Ұлы суретшілердің он ең жаман жазбасы" тізіміне қосты, ал Q журналының барлық уақыттағы 50 ең нашар альбомы тізімінде төртінші орынға ие болды. 2010 жылдың желтоқсанында Q журналында "Мансаптық өлімге қадам басқан он альбом" тізімінде қайтадан пайда болды, онда ол жалпы сегізінші орынды иеленді. Trouser Press Record Guide оны "тыңдауға келмейтін осциллятор шуының төрт жағы" деп сипаттап, бұл бағалауды "сипаттама, бағалау емес" деп атады. Марк Деминг AllMusic үшін жазған шолуында шу-рок топтары "оған белгілі бір контекст бергенімен", Metal Machine Music "уақыт өте келе көбірек ұнамайтын" болып қалғанын, себебі ол "ырғақсыз, әуенсіз және шабуылды басу үшін формальды құрылымсыз үзілістерге ғана тоқтады" деді. 1998 жылы The Wire журналы Metal Machine Music-ті "Дүниеді өртейтін 100 жазба (ешкім тыңдамай тұрғанда)" тізіміне енгізді, ал Брайан Дугид былай жазды:

Metal Machine Music confounded reviewers and listeners when it was first released. The Strangers Dave Segal later claimed it was one of the most divisive records ever, challenging both critics and the artist's core audience much like Miles Davis' Agharta album did around the same time. On release, it was reviewed in Rolling Stone magazine as sounding like "the tubular groaning of a galactic refrigerator" and as displeasing to experience as "a night in a bus terminal". In the 1979 Rolling Stone Record Guide, critic Billy Altman said it was "a two disc set consisting of nothing more than ear wrecking electronic sludge, guaranteed to clear any room of humans in record time". (This aspect of the album is mentioned in the Bruce Sterling short story "Dori Bangs".) The first issue of the seminal New York zine Punk placed Reed and the album in its inaugural 1976 issue, presaging the advent of both punk and the discordance of the New York No Wave scene. Reed biographer Victor Bockris wrote that the recording can be understood as "the ultimate conceptual punk album and the progenitor of New York punk rock". The album was ranked number two in the 1991 book The Worst Rock 'n' Roll Records of All Time by Jimmy Guterman and Owen O'Donnell. Village Voice critic Robert Christgau referred to Metal Machine Music as Reed's "answer to Environments" and said it had "certainly raised consciousness in both the journalistic and business communities" and was not "totally unlistenable", though he admitted for white noise he would rather listen to "Sister Ray". In 2005, Q magazine included the album in a list of "Ten Terrible Records by Great Artists", and it ranked number four in Q list of the 50 worst albums of all time. It was again featured in Q in December 2010, on the magazine's "Top Ten Career Suicides" list, where it came eighth overall. The Trouser Press Record Guide referred to it as "four sides of unlistenable oscillator noise", parenthetically calling that assessment "a description, not a value judgment". Mark Deming's review for AllMusic said that while noise rock groups "have created some sort of context for it", Metal Machine Music "hasn't gotten any more user friendly with time", given it "paus[ed] only for side breaks with no rhythms, melodies, or formal structures to buffer the onslaught". In 1998, The Wire included Metal Machine Music in its list of "100 Records That Set the World on Fire (While No One Was Listening)", with Brian Duguid writing:

2017 жылдың желтоқсанында Pitchfork журналының Марк Ричардсон Metal Machine Music-ке 10 балдық шкала бойынша 8,7 бал берді. Ол альбомды "керемет" деп сипаттады. Қатты сынға қарамастан (немесе оның тудырған шуылға байланысты), Metal Machine Music АҚШ-та 100 000 дана сатылғанын, Buddah Records CD-сінің жазуларына сәйкес хабарлады. Альбомның бастапқы басылымы шығарылғаннан кейін үш апта ішінде сатудан алынды.

Өнер көрсету

Лу Рид 2002 жылдың наурызына дейін «Metal Machine Music» әнін сахнада орындамады, ол Берлиндегі MaerzMusik фестивалінде авангардтық классикалық ансамбльмен бірлесіп жұмыс істеді. 10 мүшеден тұратын Zeitkratzer тобы Ридпен бірге түпнұсқа альбомды Ульрих Кригердің жаңа аранжировкасында орындады, онда классикалық скрипкалар, үрмелі аспаптар, фортепиано және аккордеон қолданылды. Тікелей жазылған нұсқалары (2007) және Ридсіз (2014; барлығы акустикалық) коммерциялық түрде қолжетімді. Бірнеше жыл өткен соң Рид шу-рок/эксперименталдық қосымша жоба ретінде Metal Machine Trio тобын құрды.

Танымал мәдениетте

"Жұлдыздар жолы" телехикаясындағы Брин деп аталатын ғарышкерлер тілі "Металл машина музыкасынан" шабыт алды. Постпродакшн дыбыс тобына Бриннің дауысы ретінде қолданылған электрондық күлкіні жасау кезінде осы музыканы тыңдау тапсырылды. "Mystery Science Theater 3000" сериалында Джоэл Ходжсонның кейіпкері "Mighty Jack-ті Лу Ридтің "Metal Machine Music"-ін екі сағат бойы тыңдаумен" теңеді. Кейін "Mystery Science Theater 3000" сериалында Майкл Дж. Нельсонның кейіпкері "Монстр тұрып, бірден "Metal Machine Music"-ін қосады" дейді, себебі "The Horror of Party Beach" фильміндегі мутация сахнасының фонында осы музыка ойнады.