Джеймс "Биз" Маккей: Негр лигасының көрнекті ойыншысы

Кіріспе

Американдық негр лигасының бейсболшысы (1897–1965)
рэпер

Джеймс Рэли "Биз" Макки (27 шілде 1897 – 22 қыркүйек 1965) – американдық бейсболшы және менеджер. Ол «Индианаполис ABCs» (1920–1922), «Нью-Йорк Линкольн Гиантс» (1920), «Хиллдейл Дайзиздер» (1923–1931), «Филадельфия Рояль Гиантс» (1925), «Филадельфия Старс» (1933–1935), «Вашингтон / Балтимор Элит Гиантс» (1936–1939) және «Ньюарк Доджерс / Иглздер» (1935, 1939–1941, 1945–1947, 1950) командаларында ойнады. Макки 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдардың басында қара бейсболдың үздік қақпашысы деп есептелді. Оның жоғары деңгейдегі қорғанысы мен керемет лақтыру қабілеті, сонымен қатар шеберлігі оны негр лигасының барлық уақыттағы көшбасшыларының қатарына қосты. Ол жалпы базалар, ұрып өткізулер, соққыға ұшырағандар және соққы көрсеткіші бойынша рекордты көрсеткіштерге ие болды, сондай-ақ карьерасы бойы .300-ден жоғары соққы берді. 2006 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды.

Бейсбол карьерасы

Макки Техас штатының Игл-Пасс қаласында екі бауырлы бар шаруа отбасында дүниеге келді. 1916 жылы туған қаласы Лулингте ағаларымен бірге «Лулинг Ойлерс» командасында бейсбол ойнай бастады. Екі жылдан кейін ол кәсіби «Сан-Антонио Блэк Эйс» командасына қосылды. 1920 жылы команда таратылып, оның шарты «Индианаполис ABCs» клубына «Негро Ұлттық лигасының» бірінші маусымына сатылды. Бас жаттықтырушы С.И.Тейлордың басшылығымен үш жылдан кейін, ол .315, .317 және .344 көрсеткіштер тіркегеннен соң, 1923 жылы «Шығыс түрлі-түсті лигасы» құрылғанда «Хиллдейл» командасына өтті. «Хиллдейл» сапындағы алғашқы маусымында Макки .423 орташа ұпай жинап, «ECL» шайба сапқа түсіру титулын жеңіп алды және команданы жеңіске жеткізді, содан кейін сегіз маусым қатарынан .308 немесе одан да жақсы көрсеткіштер тіркеді. 1924 жылы «Хиллдейл» чемпион атанғанда ол шайба сапқа түсіру жарысында үшінші орынды иеленді, бірақ «Негро лигасының» бірінші әлем чемпионат финалында «Канзас-Сити Монархс» клубына 5:4 есебімен жеңілді, онда Макки үшінші базада ойнады. Алғашқыда қартайған Луи Сантоппен бірге алаңға шығып, сонымен қатар Поп Ллойд пен Джейк Стивенспен шортстоп позициясында уақыт бөлісті, ол 1925 жылы толыққанды ұстаушы рөлін мойнына алды. Сол жылы «Негро лигасының» әлем чемпионатында Макки .360 орташа көрсеткішімен «Хиллдейлге» «Монархс» клубынан жеңіс әкелуге көмектесті. Ол бірінші ойынның 11-ші кезеңінде жетекшілік голды соқты, нәтижесінде «Хиллдейл» 12 кезеңде жеңіске жетті. 5-ші ойында 2:1 есебімен жеңіске жеткеннен кейін, 6-шы ойындағы үш соққысы жеңіске қол жеткізуге мүмкіндік берді. Маккидің турнелері 1927 жылы Жапонияға жасаған өте табысты сапарынан тұрды, онда ол «Мейдзи ғибадатханасы» стадионынан соққымен гол соққан алғашқы ойыншы атанды, бұл үш ойын қатарынан орындалды. Ол турнеде жақсы қабылданып, 1934 және 1935 жылдары Жапонияға қайта сапар жасады. 1931 жылы ол .359 орташа көрсеткішімен екінші шайба сапқа түсіру титулын жеңіп алды, ал «Хиллдейл» де шығыс командалары арасында ең жақсы көрсеткіштер тіркеді. 1933 жылы алғашқы «Шығыс-Батыс» жұлдыздар ойынына дауыс беру кезінде Макки жас Джош Гибсоннан жоғары ұстаушы ретінде таңдалды және төртінші нөмірдегі соққыны орындады. 1938 жылға дейін тағы үш жұлдыздар ойынында ойнады. 1934 жылы ол тек .299 ұпай жинады, өйткені «Филадельфия Старс» клубы «NNL» екінші жартысында жеңімпаз атанды, бірақ жақсы постсезонды өткізді, .368 ұпай жинады және 7-ші ойында 2:0 есебімен жеңіске жетіп, «Чикаго Американ Джайантс» клубын төрт ойыннан үш есебімен жеңді. 1937 жылы Макки «Балтимор Элит Джайантс» клубын басқарды, онда ол 15 жасар Рой Кампанеллаға ұстаушылықтың қыр-сырын үйретті. Кейінірек Кампанелла былай деп еске алды: «Менің ойымша, Биз Макки барлық ұстаушылардың қорғаныс шебері болды. Филадельфияда бала кезімде Макки мен Микки Кокрейнды жақсы көретінмін, бірақ нағыз ұстаушылық дағдылары үшін Кокрейннің Макки сияқты қорғаныс шебері болғанын ойламаймын. Балтимордағы оның басшылығымен 15 жасымда бардым. Мен Маккиден көп нәрсе үйрендім, оның қалай әрекет еткенін, төменгі соққыларды қалай тоқтатқандығын, сырт соққы үшін аяғын қалай ауыстырғанын, қысқа, жылдам, дәл соққыны қалай тартқанын, кері тартпағанын. Мен бұлардың бәрін жас кезімде Маккиден алдым». Макки 1939 жылы «Ньюарк Иглз» командасына қосылды, бір жылдан кейін Дик Ландиді менеджер ретінде алмастырды және Монте Ирвин, Ларри Доби және Дон Ньюкомб сияқты жас ойыншылармен жұмысын жалғастырды. Доби 1947 жылы Америка лигасының «Кливленд Индианс» клубына қосылғанда, оны екінші базадан орта алаңға ауыстыруды ұсынған Макки болды. «Ньюарк» клубының иесі Эффа Манлимен жеке конфликттер 1941 жылғы маусымнан кейін Маккидің Лос-Анджелеске көшіп кетуіне әкелді. Ол сол жерде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Солтүстік Америка авиациясында» жұмыс істеді. Ол 1945 жылы Манлидің орнын алмастырған Вилли Уэллспен келіспеушілікке ұшыраған кезде «Бөрілерге» қайта оралды. Макки команданы 1946 жылы басқарды, нәтижесінде «Бөрілер» «Негро лигасының» әлем чемпионатында төрт ойыннан үшке жеңіске жетті, бұл да «Монархс» клубына қарсы болды, оның құрамында сазгер Сатчел Пейдж болды. Тіпті қырық жасында да Макки әлі де тиімді ойыншы болды – ол 1945 жылы .307 ұпай жинады және 50 жасында 1947 жылғы «All Star» ойынында пайда болды. 1950 жылы «Бөрілер» Хьюстонға көшіп келгенде, ол маусымнан кейін бейсболдан зейнеткерлікке шықты.

Mackey was born in Eagle Pass, Texas, to a sharecropping family that included two brothers. He began playing baseball with his brothers on the Luling Oilers, a Prairie League team, in 1916 in his hometown of Luling. He joined the professional San Antonio Black Aces two years later. When the team folded in 1920, his contract was sold to the Indianapolis ABCs in time for the Negro National League's first season. After three years under manager C. I. Taylor, in which he hit .315, .317, and .344, he was picked up by Hilldale when the Eastern Colored League was organized in 1923. In his first season with Hilldale, Mackey batted .423, winning the ECL batting title and pacing the team to the pennant, and followed with eight consecutive seasons batting .308 or better. In 1924, he finished third in the batting race as Hilldale repeated as champions, but lost to the Kansas City Monarchs 5 games to 4 in the first Negro League World Series with Mackey playing third base. At first platooning behind the plate with the aging Louis Santop, while also sharing time at shortstop with Pop Lloyd and Jake Stephens, he took over the full time catching job in 1925. In that year's Negro League World Series, Mackey helped Hilldale to the title over the Monarchs with a .360 average. He drove in the lead run in the 11th inning of the first game, which Hilldale won in 12 innings. After scoring the winning run in a 2–1 victory in Game 5, his three hits in the deciding Game 6 clinched the title. Mackey's barnstorming tours included a highly successful trip to Japan in 1927, during which he became the first player to hit a home run out of Meiji Shrine Stadium, doing so in three straight games. He was particularly well received on the tour and made later trips to Japan in 1934 and 1935. In 1931, he won his second batting title with a .359 average, as Hilldale also finished with the best record among eastern teams. In voting for the first East–West All Star Game in 1933, Mackey was selected at catcher over the young Josh Gibson, batting cleanup. He played in three more All Star Games by 1938. In 1934, he batted only .299, as the Philadelphia Stars' won the NNL second half pennant, but had a good postseason, batting .368 and driving in the first run of a 2–0 victory in Game 7 to defeat the Chicago American Giants four games to three. By 1937, Mackey was managing the Baltimore Elite Giants, where he began mentoring 15 year old Roy Campanella in the fine points of catching. Campanella later recalled:

"In my opinion, Biz Mackey was the master of defense of all catchers. When I was a kid in Philadelphia, I saw both Mackey and Mickey Cochrane in their primes, but for real catching skills, I don't think Cochrane was the master of defense that Mackey was. When I went under his direction in Baltimore, I was 15 years old. I gathered quite a bit from Mackey, watching how he did things, how he blocked low pitches, how he shifted his feet for an outside pitch, how he threw with a short, quick, accurate throw without drawing back. I got all this from Mackey at a young age." Mackey joined the Newark Eagles in 1939, replaced Dick Lundy as manager a year later, and continued his work with young players such as Monte Irvin, Larry Doby, and Don Newcombe. When Doby joined the Cleveland Indians of the American League in 1947, it was Mackey who recommended moving him from second base to center field. Personality conflicts with Newark owner Effa Manley led to Mackey's departure from play after the 1941 season, moving to Los Angeles. While there, he worked at North American Aviation during World War II. He returned to the Eagles in 1945 when Manley had a conflict with his replacement, Willie Wells. Mackey managed the team in 1946 as the Eagles won the Negro League World Series four games to three, again over the Monarchs, who featured pitcher Satchel Paige. Even in his forties, Mackey was still an effective player – he batted .307 in 1945, and appeared in the 1947 All Star Game at age 50. When the Eagles moved to Houston in 1950, he retired from baseball following the season.

Кейінгі өмірі

1950 жылдары Макки Лос-Анджелеске көшіп, жүк көтеру машинасының операторы болып жұмыс істей бастады. 1952 жылы «Питтсбург Курьер» газетінің сауалнамасы бойынша ол Джош Гибсоннан бұрын негр лигасының ең үздік қақпашысы деп таңдалды. 1959 жылдың 7 мамырында Кампанелла автокөлік апатынан шарқыншақтап қалғаннан кейін Лос-Анджелес мемориалдық Колизейде құрметпен еске алынғанда Маккиге көп көңіл бөлінді. Макки 93 000-нан астам көрермен жиналған «Лос-Анджелес Доджерс» және «Нью-Йорк Янкис» командалары арасындағы көрсету ойынына таныстырылды. Макки 1965 жылы қайтыс болғанға дейін Лос-Анджелесте тұрды. Ол осы қаланың «Евергрин» зиратында жерленген. 1990 жылдарға дейін анықтамалық деректерде оның 1959 жылы қайтыс болғаны туралы кеңінен хабарланды. Бұл, Дж.Б. Холвейдің 1988 жылғы «Blackball Stars» кітабында Кампанелланың Маккидің «Колизейдегі шарадан кейін» қайтыс болғанын айтуынан туындаған болуы мүмкін, бұл Кампанелла басқа сұхбаттарында да қайталаған қателік еді. 2006 жылы Макки Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланды. Маккидің немересі Райли Одомс Ұлттық футбол лигасының «Денвер Бронкос» командасында 12 маусым ойнады.