13-ші дивизия – АҚШ армиясының бірінші дүниежүзілік соғысқа дайындалған бөлімшесі. 1918 ж. құрылып, 1919 ж. таратылды. Батыс жағалаудан сарбаздар жиналды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
13-дивизия – АҚШ Армиясының жаяу әскер дивизиясы. Ол 1918 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вашингтон штатындағы Льюис лагерінде құрылды. Дивизия соғыс қимылдарына қатыспай тұрып соғыс аяқталды және 1919 жылы таратылды.
The 13th Division was an infantry division of the United States Army. It was established at Camp Lewis, Washington, in 1918, during World War I. The war ended before the division saw combat, and it was inactivated in 1919.
Жасау
13-ші дивизия 1918 жылғы 16 шілдеде Вашингтон штатындағы Льюис лагерінде Бірінші дүниежүзілік соғысқа АҚШ әскери жұмылдыруының бір бөлігі ретінде құрылды. Ол Франциядағы жағдайға дайындалу үшін Льюис лагерінде жарақтандырылып, оқытылды, ал ұйымның ядросы ретінде бұрыннан бар бірнеше бөлімшелер пайдаланылды. Көптеген сарбаздар, негізінен АҚШ-тың Батыс жағалауынан шақырылғандар, дивизияның қатарын толықтырды. "Төртбұрышты" 13-ші дивизияның құрамына төрт полк кірді: 1-ші, 44-ші, 75-ші және 76-шы жаяу әскер полктері. 1918 жылдың тамызында полктер екі бригадаға біріктірілді: 25-ші (1-ші және 75-ші полктер, сондай-ақ 38-ші пулемет батальоны) және 26-шы бригада (44-ші және 76-шы полктер, сондай-ақ 39-шы пулемет батальоны).
The 13th Division was activated at Camp Lewis, Washington on 16 July 1918 as part of the U. S. military mobilization for World War I. It was manned and trained at Camp Lewis in preparation for combat in France, and formed from a few existing units as the organization's nucleus, while draftees, predominantly from the West Coast of the United States, filled out the majority of the division. The "square" 13th Division's complement of four regiments included the 1st, 44th, 75th, and 76th Infantry Regiments. In August 1918, the regiments were organized to form two brigades—the 25th (1st and 75th Regiments, plus the 38th Machine Gun Battalion) and the 26th Brigade (44th and 76th Regiments, plus the 39th Machine Gun Battalion).
Қоғамдастық қолдау
Корнелиус Вандербильт III 1918 жылдың жазында дивизияның уақытша командирі болды. Жақында кетіп қалған 91-ші дивизияға көрсетілгендей, қоғамдық көшбасшылар Вандербильтті жаңадан салынған Льюис лагеріндегі спорт залында өткен ресми қабылдаумен қарсы алды, онда оркестр және 1000-нан астам қонақ болды, соның ішінде губернатор Эрнест Листер де қатысты. Вандербильттің қабылдауынан өзге, азаматтық қоғам 13-ші дивизияның әскерлерін қоғамдық шаралармен, оның ішінде пикник және эстафетамен қарсы алды. «Кейтонның апталығы» басылымының редакторы және Сиэтлдің алғашқы афроамерикандық журналисі Хорас Р. Кейтон аға Вандербильтті Льюис лагерінің ең танымал демалыс орталығына қара терілі әскерлерді кіргізбегені үшін сынады. Ол сондай-ақ лагерьдегі Жас әйелдер қауымдастығының (YWCA) қонақ үйін де бөліп, оны әскерлер арасында кеңінен танымал еткен. Кейтонның мақалаларынан туған халықтың наразылығы нәтижесінде Вандербильт қыркүйек айында шектеулерді алып тастады.
Cornelius Vanderbilt III served as the division's interim commander in the summer of 1918. As they had for the recently departed 91st Division, community leaders welcomed Vanderbilt at a formal reception which took place at the newly constructed Camp Lewis gymnasium, and included an orchestra, and more than 1,000 guests, including Governor Ernest Lister. In addition to the reception for Vanderbilt, the civilian community welcomed the 13th Division's soldiers with public events, including a picnic and a track meet. Horace R. Cayton Sr., the publisher of Cayton's Weekly and Seattle's first African American journalist, criticized Vanderbilt for barring black troops from Camp Lewis's most popular recreation center. He had also segregated the camp's Young Women's Christian Association (YWCA) Hostess House, which was widely popular among soldiers. Vanderbilt lifted the bans in September as the result of the public outcry generated by Cayton's articles.
Льюис лагерінде қызмет ету
13-ші дивизияға қысқа мерзімге бригадир генерал Фрэнк Б. Уотсон басшылық етті, ал Вандербильт 25-ші бригаданың басшылығын қабылдады. Тұрақты қолбасшы генерал-майор Джозеф Д. Лейч 1918 жылдың қазан айында келген соң, Уотсон 26-шы бригадаға командалық етуге кірісті. 1918 жылдың қыркүйек айының соңында испан тұмауы эпидемиясы Льюис лагеріне жетті, жақын арада аптасына орташа есеппен 10 адам қайтыс болды. Қазан айының басында 213-ші инженерлік полк 13-ші дивизияға бекітілу үшін келді, соның салдарынан лагерьге одан да көп науқас әскерлер жеткізілді. Эпидемияның кеңеюін тоқтату үшін Лейч 19 қазанда карантин енгізді. Tacoma Daily Ledger газеті Льюис лагеріне әлемдегі ең үлкен ту бағанасын орнату үшін өткізген қайырымдылық науқаны 1918 жылдың 12 қазанында аяқталды, сол күні әскерлер Дуглас шыршасынан жасалған 314 фут биіктіктегі бағанаға 60х90 фут өлшемдегі американдық туды көтеруге тырысты. Тұмау карантиніне байланысты шараға көп адам қатыспады, ал бағана орнатылып болған соң, желдің күшті соққысы туды үш жерден жыртып салды. Қараша айында 214 фут бағананы көтеруге жасалған әрекет те сәтсіз аяқталды, себебі бағыштау рәсімі кезінде жел туды ұстап алып, бағананы екі бөлікке бөліп, туды қиратты. Кейін қараша айында үшінші, дәстүрлі ту бағанасы сәтті орнатылды.
The 13 Division was briefly commanded by Brigadier General Frank B. Watson, with Vanderbilt taking command of the 25th Brigade. When the permanent commander, Major General Joseph D. Leitch arrived in October 1918, Watson assumed command of the 26th Brigade. In late September 1918, the Spanish influenza epidemic reached Camp Lewis, and the post soon averaged 10 deaths per week. In early October, the 213th Engineer Regiment arrived for assignment to the 13th Division, and brought even more ill soldiers into the camp. In an effort to halt the widening epidemic, Leitch imposed a quarantine on 19 October. A Tacoma Daily Ledger fundraising campaign to erect the world's largest flagpole at Camp Lewis culminated on 12 October 1918, when soldiers attempted to raise a 60 by 90 foot American flag which was mounted on a 314 foot tall pole made from a Douglas fir tree. The event was sparsely attended because of the flu quarantine, and soon after the pole went up, a gust of wind whipped the flag hard enough to snap the pole in three places. An attempt to raise a 214 foot pole in November also met with failure, as the wind caught the flag during the dedication ceremony, snapped the pole into two pieces and shredded the flag. A third, more traditional flagpole was successfully erected later in November.
Александр П. Кронкайттың өлімі
Майор Александр П. Кронхайт 213-ші инженерлер ротасының командирі және генерал-майор Адельберт Кронхайттың ұлы болды. Ол Льюис лагеріне қазан айының басында келді, көп ұзамай тұмаумен ауруханаға жатқызылды. Майор Кронхайт 21 қазанда босатылып, өз ротасымен бірге ұзақ саяхатқа шықты. Ол әлі толық сауықпағандықтан, басқа офицер уақытша командалық міндетін атқарды. Топ демалып, түскі ас ішкен кезде Кронхайт қарыз алған мылтықпен жақын маңдағы қоршау бағанасындағы темекі жәшігін нысанаға алып оқ атып жаттығу жасады. Осы кезде Кронхайт оқтан жарақат алып, сол жерде көз жұмды. Кейіннен жүргізілген тергеу оқиғаның өзіне-өзі келтірілген жарақаттан болғанын көрсетті. Адельберт Кронхайт бұл қорытындымен келіспеді және бірнеше жыл бойы тергеуді қайта ашуға тырысты. 1920-ші жылдардың ортасында Александр Кронхайт қайтыс болған кезде онымен бірге болған сержант пен капитан қамауға алынып, кісі өлтіргені үшін айыпталды. Капитан еврей болғандықтан, Адельберт Кронхайттың ісін антисемит газеттері қолдап, бүкіл елге жариялады. Сержанттың ісі сотта болғанда, қорғаушылар абайсызда оқ атылған болуы мүмкін екенін дәлелдеді. Ол ақталды, ал капитанға тағылған айыптар да алынып тасталды.
Major Alexander P. Cronkhite was a company commander in the 213th Engineers and the son of Major General Adelbert Cronkhite. He arrived at Camp Lewis in early October, and was soon hospitalized with influenza. Major Cronkhite was released on 21 October, and joined his company for a cross country hike. Because he was still recovering, another officer was temporarily in command. When the group stopped to rest and eat lunch, Cronkhite used a borrowed handgun to engage in target practice by shooting at a tobacco tin on a nearby fence post. While engaged in this activity, Cronkhite sustained a gunshot wound and died at the scene. Subsequent investigation found that it was accidental and self inflicted. Adelbert Cronkhite did not accept this finding, and pushed for several years to have the investigation reopened. In the mid 1920s, the sergeant and captain who had been with Alexander Cronkhite when he died were arrested and charged with murder. Because the captain was Jewish, Adelbert Cronkhite's cause was taken up by anti Semitic newspapers, creating a nationwide story. When the sergeant was tried, defense attorneys were able to demonstrate that an accidental shooting was the most likely possibility. He was acquitted, and charges against the captain were soon dismissed.
Соғыстан кейінгі
1918 жылы 11 қарашадағы қарулы келісім Бірінші дүниежүзілік соғысты 13-дивизия дайындығын аяқтап, Францияға аттанбастан бұрын тоқтатты. Бірнеше күннен кейін Лейч енді қажеттілігі болмаған офицерлерді, сондай-ақ отбасыларын күтіп, үйлеріне қайтуға босатуды сұраған сарбаздарды босатуға рұқсат берді. 13-дивизия 1918 жылы 22 қарашада демобилизациялық шеру өткізді, ал жергілікті тұрғындар тұмаудың таралуына қарсы сақтық шарасы ретінде көбінесе автомобильдерінен бақылады. 1919 жылдың ақпанына қарай дивизия дерлік толық демобилизацияланды, тек 13-далалық артиллерия бригадасы ғана жұмысшылар ереуілі кезінде Сиэтлде тәртіп орнатуға қысқа мерзімге жұмылдырылды. 25 ақпанда демобилизация қайта басталды және 13-далалық артиллерия бригадасының сарбаздары жақын арада бейбіт өмірге қайтарылды.
The armistice of 11 November 1918 ended World War I before the 13th Division could complete its training and depart for France. Within a few days, Leitch began permitting the release of officers who were no longer needed, as well as soldiers who requested discharge so they could return home to support their families. The 13th Division held a demobilization parade on 22 November 1918, with members of the local community watching primarily from their automobiles as a precaution against the spread of influenza. The division was nearly demobilized by February 1919, except for the 13th Field Artillery Brigade, which was briefly employed in Seattle to help restore order during a labor strike. Demobilization resumed again on 25 February, and the soldiers of the 13th Field Artillery Brigade were soon discharged to civilian life.
Таңба
13-ші дивизияның иық белгісі дивизия демобилизацияға жіберілгенге дейін Соғыс министрлігімен бекітілді. Ол ақ түсті 13 саны бейнеленген көк түсті дөңгелек түрінде болды. Қызыл түсті, жоғарғы жағы ашық тұратын жылқы табанының үстінде бейнеленген қара мысық, немістердің жеңіле алмайтын сиқырын және Франциядағы шайқаста дивизияның күш-қуатын білдіруі тиіс болды.
The 13th Division's shoulder sleeve insignia was approved by the War Department shortly before the division demobilized. It consisted of a blue circle featuring the number 13 in white. A black cat depicted above a red horseshoe open at the top were intended to represent hoodoo that the Germans could not defeat, and the good luck that the division expected to have during combat in France.