Кіріспе
Көрсетілген есептеудегі ішкі қатарластық. Компьютерлік ғылымда, жасырын қатарластық – бағдарламалау тілінің бір қасиеті, ол компиляторға немесе интерпретаторға тілдің кейбір құрылымдары арқылы бейнеленген есептеулерге ішкі қатарластықты автоматты түрде пайдалануға мүмкіндік береді. Таза жасырын қатарластық тілге, ашық қатарластықтан айырмашылығы, параллель орындалуды қамтамасыз ету үшін арнайы директивалар, операторлар немесе функциялар қажет емес. Жасырын параллелизмге ие бағдарламалау тілдеріне Axum, BMDFM, HPF, Id, LabVIEW, MATLAB M коды, NESL, SaC, SISAL, ZPL және pH жатады.
In computer science, implicit parallelism is a characteristic of a programming language that allows a compiler or interpreter to automatically exploit the parallelism inherent to the computations expressed by some of the language's constructs. A pure implicitly parallel language does not need special directives, operators or functions to enable parallel execution, as opposed to explicit parallelism. Programming languages with implicit parallelism include Axum, BMDFM, HPF, Id, LabVIEW, MATLAB M code, NESL, SaC, SISAL, ZPL, and pH.
Артықшылықтар
Жасырын түрде параллель код жазатын бағдарламашы тапсырмаларды бөлу немесе процестер арасындағы байланыс туралы ойланбай, бағдарламасы шешуге тиіс мәселеге назар аударады. Жасырын параллелизм әдетте параллель бағдарламаларды жобалауды жеңілдетеді, демек бағдарламашының өнімділігін едәуір арттырады. Бұл қолдау үшін қажетті көптеген құрылымдар, нақты параллелизм болмаған жағдайда да қарапайымдылықты немесе түсініктілікті арттырады. Мысалы, sin функциясындағы тізімді түсіну, өзінің ішінде пайдалы мүмкіндік. Жасырын параллелизмді пайдалану арқылы, тілдер пайдаланушыларға қажетті функционалдықты қолдау үшін осындай пайдалы құрылымдарды ұсынуға тиіс (мысалы, жақсы цикл операторы жоқ тілді көбінесе бағдарламашылар қолданбайды).
Кемшіліктер
Имплицитті параллелизмді қолдайтын тілдер бағдарламаның параллель орындалуын бағдарламашы бақылауын азайтады, нәтижесінде параллель тиімділік оптималды деңгейге жетпей қалуы мүмкін. Oz бағдарламалау тілін жасаушылар да өздерінің имплицитті параллелизммен жасаған алғашқы тәжірибелерінің нәтижесінде, оның жөндеуді қиындатып, объект модельдерін қажетсіз күрделендіретінін атап көрсетті. Ең маңызды мәселе – әрбір бағдарламада параллель және жеке тізбекті логика болады. Мысалы, екілік кіріс-шығыс (I/O) жазу және іздеу сияқты жеке тізбекті операцияларды қолдауды қажет етеді. Егер имплицитті параллелизм қажет болса, бұл кодты тізбектеуге немесе таратуға болмайтын бөліктерді қолдау үшін жаңа конструкциялар мен кілт сөздерді қажет етеді.