Том Уилкинсон – американдық футболшы, 6 рет Grey Cup жеңісіне жеткен Канада футбол лигасының (CFL) легендасы. 1974 ж. жылғы үздік ойыншы. Құрмет залының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық регби футболшысы (туған 1943)
American gridiron football player (born 1943)
Том Уилкинсон (4 қаңтар 1943 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби регби футболшысы, ең көп танымал кезеңі – Канадалық футбол лигасының «Эдмонтон Эскимостары» командасымен бірге өткен уақыты. Ол алты Грей кубогын жеңген команда құрамында ойнады. 1974, 1978 және 1979 жылдары Батыс конференциясының және CFL құрамасының үздік квотербегі атанды, ал 1974 жылы CFL-дің ең үздік ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Уилкинсон Канадалық футбол Даңқы залына енгізілді.
Tom Wilkinson (born January 4, 1943) is an American former professional football quarterback best known for his time with the Edmonton Eskimos of the Canadian Football League, where he played on six Grey Cup winning teams. He was a Western Conference and CFL all star quarterback in 1974, 1978 and 1979 and won the CFL's Most Outstanding Player Award in 1974. Wilkinson has been inducted into the Canadian Football Hall of Fame.
Ерте өмір
Уилкинсон Айова штатында дүниеге келді және 1945 жылы ата-анасымен Вайомингке көшіп келді. Уилкинсон Вайоминг штатының Грейбулл деген шағын қаласында мектеп футболынан ойнады. Ол мектеп бітіргеннен кейін футбол мен бейсболдағы дағдыларымен көзге түсті.
Wilkinson was born in Iowa and moved to Wyoming with his parents in 1945. Wilkinson played high school football in the small town of Greybull, Wyoming. He was scouted as both a football and baseball player out of high school.
Футбол мансабы
Уилкинсон футбол стипендиясымен Вайоминг университетіне қабылданды және Вайоминг үшін бейсбол ойнады. Бітіргеннен кейін ол Континенталдық футбол лигасының «Торонто Рифлз» командасымен квотербек ретінде келісім жасады. 1966 және 1967 жылдары «Рифлз» сапында 16 ойын өткізіп, 287 допты лақтырып, 141-і дұрыс тасталды, 1952 ярд, 11 перехват және 18 тачдаун нәтижесін көрсетті. 1967 жылы ол Канада футбол лигасының «Торонто Аргонавтс» командасына резервтік квотербек ретінде ауысты. 1969 жылы команданың жетекші квотербекі атанды, 2041 ярд доп тастады. 1970 жылы Уилкинсон Дон Жонасқа «Аргос» командасын басқаруға мүмкіндік берді, бірақ 1272 ярд доп тастауға жететіндей ойын уақытын алды. 1971 жылы «BC Lions» командасына ауысып, 1972 жылғы CFL маусымының басында босатылғанша бір жыл ойнады. «Эдмонтон Эскимос» командасына қабылданды және маусым алдындағы қалған ойындарда резервтік ретінде командаға ілесу үшін жеткілікті жақсы ойнады, бірақ маусым соңында 2475 ярдпен команданың үздік доп тастаушысы атанды, 268 талқыдан 177-сі дұрыс тасталды. «Эскимос» жанкүйерлері «Уилки» деп лақап ат қойған Уилкинсонның қабілеттерінің ішінде қарсыластардың қатарынан «офсайд» жағдайын тудырудың ерекше дағдысы бар еді. Кез келген уақытта 5 ярдты қамтамасыз етуге болатын. Ірі денелі ойыншылардың арасындағы кішкентай адам ол үлкен ойындар жасау және чемпионаттарда жеңіске жету үшін ептілігін де пайдаланды. Ол өзінің мансабының көп бөлігін «Эскимо Грин және Голд» командасында екі квотербек жүйесінде өткізді, алдымен Брюс Леммерманмен, содан кейін Уоррен Мунмен. Алғашқы кәсіби маусымдарында, ол әсіресе жарақатқа бейім деп есептелген кезде, Уилкинсон «Эскимос» командасымен өткізген 10 жылында бірде-бір ойынды жіберген жоқ. 1975 жылы «Эскимос» командасымен алғаш рет «Грей Кап» жеңісіне қол жеткізді, ал 1973 және 1974 жылдары чемпионат ойындарында жеңіліске ұшырады. 1977 жылы тағы бір «Грей Кап» жеңілісінен кейін «Эскимос» командасын қорғағаннан кейін Уилкинсон 1978 жылдан 1981 жылға дейін 5 рет «Грей Кап» жеңісіне ие болған «Эскимо» командасының құрамына кірді, соңғы екі жыл Мунның резервтік квотербекі болды. «Рифлз» командасымен өткізген уақытын қоса алғанда, Уилкинсон 24 531 ярд доп тастады, 2949 әрекеттен 1754-і дұрыс тасталды, 137 перехватқа қарсы 172 тачдаун жасады. Ол жүгіру қабілетімен танымал болмаса да, 352 рет жүгіріп, 1250 ярдқа жетіп, 13 тачдаун соқты. «Эскимос» командасының 1981 жылғы «Грей Кап» чемпионатынан кейін карьерасын аяқтады. Уилкинсон 1982 жылы Эдмонтон «Эскимос» командасының «Даңқ залы» қабырғасындағы алғашқы ойыншы болып құрметке ие болды.
Wilkinson attended the University of Wyoming on a football scholarship and played baseball for Wyoming. After graduation, he was signed as a quarterback by the Toronto Rifles of the Continental Football League. He played 16 games for the Rifles in 1966 and 1967, throwing the ball 287 times for 141 completions with 1,952 yards, 11 interceptions and 18 touchdowns. It was during 1967 he moved to the Toronto Argonauts of the Canadian Football League as a backup quarterback. He was the team's leading quarterback in 1969 throwing for 2,041 yards. In 1970, Wilkinson made way for Don Jonas to lead the Argos, but still got enough playing time to throw for 1,272 yards. Traded to the BC Lions in 1971, he played there for a year before being released prior to the 1972 CFL season. He was picked up by the Edmonton Eskimos and played well enough in the remaining pre season games to make the team as a backup, but by season's end he was their top passer with 2,475 yards in which he completed 177 out of 268. Wilkinson, known affectionately as "Wilkie" by Eskimo fans had amongst his talents an uncanny knack for drawing members of the opposing line "offside" pretty much at will. It was 5 yards you could all but rely on. A small man in a big man's game he used guile as much as athleticism to make the big plays and win championships. He played the balance of his career in Eskimo Green and Gold in a two quarterback system, first with Bruce Lemmerman and then with Warren Moon. After his first professional seasons, when he had been considered especially injury prone, Wilkinson did not miss a single game during his 10 years with the Eskimos. He first led the Eskimos to a Grey Cup victory in 1975, after losses in the championship game in 1973 and 1974. After quarterbacking the Eskimos during one more Grey Cup loss in 1977, Wilkinson became part of the 5 time Grey Cup champion Eskimo dynasty from 1978 through 1981, the last two years acting as a backup to Moon. Including his time with the Rifles, Wilkinson threw for 24,531 passing yards on 1754 completions from 2,949 attempts and with 137 interceptions to 172 touchdowns. Although not known for his running abilities he also added 1,250 rushing yards on 352 runs with 13 touchdowns. He retired after the Eskimos' 1981 Grey Cup Championship year. Wilkinson was the first player honoured on the Edmonton Eskimo's "Wall of Fame" at Commonwealth Stadium in 1982.
Зейнетақыға шыққаннан кейін
1987 жылы 2 мамырда ол Канада футбол даңқы залына ойыншы ретінде сайланды. 2001 жылға дейін Альберта университетінің «Алтын аюлар» командасының бас жаттықтырушысы болды. 2004 жылы ол Солтүстік Америка жабық футбол лигасының тұңғыш президенті болып тағайындалды, алайда бұл канадтық жабық футбол лигасы жобасы іске аспай, ешқандай ойын өткізбеді. 2012 жылы 100-ші Грей Кубогына арналған мерейтойлық шаралар аясында «Канада Посты» оның суретін естелік пошта маркалары сериясында пайдаланды. Бұл сурет Грей Кубогы матнын және осы мерейтойға байланысты басқа да іс-шараларды насихаттау үшін презентациялық плакаттар мен басқа материалдарда да қолданылды.
He was elected to the Canadian Football Hall of Fame as a Player on May 2, 1987. He was the head coach of the University of Alberta Golden Bears until 2001. In 2004, he was announced as the first president of the North American Indoor Football League, a Canadian indoor football league that failed to launch and never played a single game. In 2012 in honour of the 100th Grey Cup, Canada Post used his image on a series of commemorative postage stamps. The image was also used on presentation posters and other materials to promote the Grey Cup game and other celebrations associated with the centennial.