Кіріспе
Экономикалық журнал – Корольдік экономикалық қоғамның тапсырысы бойынша Оксфорд университетінің баспасөз қызметі жариялайтын, рецензиядан өтетін экономика ғылымының академиялық журналы. Журнал 1891 жылы құрылған және экономиканың барлық салалары бойынша мақалалар жариялайды. Бас редакторы – Франческо Липпи (Libera Università Internazionale degli Studi Sociali Guido Carli және Einaudi экономика және қаржы институты). Журналдың цитаталық көрсеткіштері бойынша, журналдың 2020 жылғы әсер коэффициенті 3,178-ге тең.
The Economic Journal is a peer reviewed academic journal of economics published on behalf of the Royal Economic Society by Oxford University Press. The journal was established in 1891 and publishes papers from all areas of economics. The editor in chief is Francesco Lippi (Libera Università Internazionale degli Studi Sociali Guido Carli & Einaudi Institute of Economics and Finance). According to the Journal Citation Reports, the journal has a 2020 impact factor of 3.178.
Кіріспе
Журнал 1890 жылы қарашада Британдық экономикалық қауымдастығының (1902 жылы Корольдік экономикалық қоғамға айналған) құрылуымен бірге жоспарланды. Жаңа қоғамның басты мақсаттарының бірі – британдық экономикалық зерттеулерді жариялауға арналған платформа құру еді. Құрылтай жиналысы алдында таралған хабарламада қоғамның негізін қалаушыларының бірі Альфред Маршалл жаңа журналдың британдық экономика ғылымына тигізерін тиімді әсерін атап көрсетті: Англияда экономикалық журналға ұзақтан бері қажеттілік сезіліп келді. Экономикалық зерттеулер қарқынды жүргізілетін басқа елдердің барлығы ғылыми еңбектерді жариялауға мүмкіндік береді. Ағылшыз зерттеушілер кейде өз пікірлерін шетелдік мерзімді басылымдарда немесе Америка экономикалық қауымдастығының жарияланымдарында әлемге жеткізуге мәжбүр болады, бірақ көбінесе оларды толыққанды жетілдіріп, кітап түрінде шығаруға мүмкіндік тугенше күтіп, кейінге қалдырады. Мұндай мүмкіндік жиі келмейді. Оның сөздері қауымдастықтың ашылу жиналысына 200-ге жуық адамды тартты, бұл Англияда экономика ғылымына қызығушылықтың артып бара жанын және осы саланы Британияда көрсететін жариялымның қажеттігіне қолдау білдіргенін көрсетті. Осы зор қолдауға жауап ретінде «Экономикалық журнал» 1891 жылғы наурыз айында қауымдастық құрылғаннан кейін көп ұзамай жарық көрді.
the need of an economic journal has long been felt in England. Every other country in which economic studies are pursued with great activity offers facilities for the publication of thorough scientific work Englishmen (however) are sometimes compelled to give their views to the world in the columns of a foreign periodical, or as a publication of the American Economic Association; but more frequently they put it aside till an opportunity should offer for working it out more fully and publishing it as a book; and that opportunity too often does not come. His words attracted around 200 people to the opening meeting of the Association, a demonstration of both the growing interest in economic science in England and the consensus that there was a need for a publication to represent this field in Britain. In response to this overwhelming support, the Economic Journal was published soon after the foundation of the Association, in March 1891.
Журналдың пайда болуы
1886 және 1890 жылдар аралығында беделді британдық экономистер арасында экономика журналын құру туралы кең пікір-таластар өтті. «Экономист» журналының редакторы сэр Роберт Гарри Инглис Палгрейв (1827–1919) бастапқыда сирек экономикалық еңбектердің аудармаларын және қайта басылымдарын жариялауға маманданған қоғам құруды ұсынды. Бірақ, Лондон университетінің колледжінің экономика кафедрасының төрағасы Герберт Сомертон Фоксвелл (1849–1936) әлдеқайда амбициялы жобаны ойластырды: «Экономиканың тоқсандық журналы» және «Экономистер журналы» сияқты басылымдармен теңдей ағымдағы ғылыми зерттеулердің тоқсандық журналы. Оның пікірінше, мұндай басылым британдық экономистерге Америка экономикалық қауымдастығы сияқты бірлестіктер құруға мүмкіндік береді. Палгрейв, Фоксвелл және Маршалл алғаш рет мұндай басылымды Корольдік статистикалық қоғамның құрамында құру мүмкіндігін қарастырды. Алайда, қоғаммен болған келіссөздерден кейін осы мақсаттарға жету үшін жаңа ұйым құру керек деген шешімге келді. Бұл шешімді экономист және философ Джон Невилл Кейнс (1852–1949) қолдады. Құрылтайшы мүшелер саясаткерлер, саясатты ұйымдастырушылар, ғалымдар немесе қарапайым адамдар болсын, экономикаға қызығушылық танытқан барлық адамдарға ашық экономикалық қоғам құруды шешті. Журнал да осындай төзімділік позициясын ұстана отырып, экономикалық ғылымның барлық салаларындағы жұмыстарды бейтараптықпен жариялайтын болды. «Экономикалық журналдың» бірінші басылымының кіріспесінде осы ниеттер қайтадан жарияланды:
Ең қарама-қарсы ілімдер әділ алаңда кездесе алады. Валюта теориялары да теңдей бейтараптықпен ұсынылады. Ғылыми зерттеудің әдісін де, нәтижесін де белгілеуге тырыспаймыз. Журналдың алғашқы санындағы мақалалар редакторлардың осы уәдеге адал болуға тырысқанын көрсетеді. Журналдың алғашқы сандарында социалистік, индивидуалистік және Раскиншілік көзқарастарды білдіретін мақалалар жарияланды. Жоғары сапалы, бейтарап және жан-жақты еңбектерді жариялауға жасалған ертедегі талаптар «Экономикалық журналдың» бүкіл тарихы бойында қалыптасты.
Бұрынғы редакторлар
Экономикалық журналды ықпалды британдық экономистер редактерлік еткен. 1891 жылы «Economic Journal» журналының алғашқы редакторы Фрэнсис Исидро Эджворт (1845–1926) болды. Эджворт 1888 жылы Лондон Корольдік колледжінде экономика кафедрасын басқарды және 1891 жылы Оксфорд университетінде саяси экономиканың Драммонд профессоры болып тағайындалды. Академиялық жетістіктеріне қарамастан, Эджворт жаңа журналды құрудың қиындықтарын мойындады. Ол редактор болып тағайындалғаннан кейін, Маршаллға пайда болған әрбір ұсақ қиындық бойынша кеңес сұрап хат жазғанын, ал Маршалл хат алмасу осылай жалғасқан жағдайда, конверттерге өзінің мекенжайын басып тастауға мәжбүр боларын айтқандығын атап өтті. Эджворт 1911 жылға дейін редакторлық қызметін жалғастырды, 1896–1905 жылдары оған Британ экономикалық қауымдастығының негіс қалаушыларының бірі және 1902 жылы Корольдік жарғы алу үшін қауымға қолдау көрсеткен Генри Хиггс (1864–1940) көмектесті. Эджворт 1918–1925 жылдары Джон Мейнард Кейнспен бірге редакторлық қызметін қайта бастады. Джон Мейнард Кейнс (1883–1946) – көрнекті экономикалық теоретик, мемлекеттік саясатты қалыптастырушы және Джон Невилл Кейнстің ұлы, 1912–1944 жылдары редакторлық лауазымды иеленді, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезеңінде журналдың үздіксіз жариялануын қамтамасыз етті. Ұзақ жылдар бойы ол Маршаллдың бұрынғы студенті және Лидс университетінің саяси экономика профессоры Д. Х. Макгрегормен (1925–1933 жылдары бірлескен редактор) және өзінің бұрынғы студенті Остин Робинсонмен (1934–1940 жылдары редактордың көмекшісі) бірге жұмыс істеді. Сэр Остин Робинсонның (1897–1993) редакторлық қызметі 1934 жылы редактордың көмекшісі ретінде басталып, 1970 жылы редактор болып аяқталды. Робинсон Кембриджге оқытушы болып оралғанға дейін Соғыс кабинетінің және Сауда кеңесінің кеңесшісі болды. «Экономикалық журналға» 36 жыл қызмет еткен Робинсон сонымен қатар Корольдік экономикалық қоғамның хатшысы қызметін атқарды. Оның «Экономикалық журналға» сіңірген еңбегі үшін құрметті сыйлық тағайындалды. Эджворт пен Кейнс – «Economic Journal» журналына жеке жауапкершілік жүктеген жалғыз редакторлар болды. Журналдың көлемі мен маңызы артқан сайын, редакциялық алқа да кеңейді. 1980 жылдары «EJ» жылына 5 нөмір шығаратын, оны кем дегенде алты редактор бақылайтын. 1991 жылы бұл көрсеткіш жылына 6 нөмірге дейін артты, ал 1999 жылы қазіргі 8 нөмірден тұратын форматы бекітілді. Бүгінде «Economic Journal» журналын жеті бірлескен бас редактор басқарады.
I wrote to Marshall asking advice on every small difficulty which arose, until he protested that, if the correspondence was to go on at that rate, he would have to use envelopes with my address printed on them. Edgeworth continued his work as editor until 1911, assisted between 1896 and 1905 by Henry Higgs (1864–1940), one of the founding members of the British Economic Association, and a key player in the Society's application for Royal Charter in 1902. Edgeworth reprised his editorial role between 1918 and 1925 alongside John Maynard Keynes. John Maynard Keynes (1883–1946), the leading economic theorist, civil service policy maker and the son of John Neville Keynes, took up the editorial position between 1912 and 1944, ensuring the continued publication of the Journal through both the First World War and the Second World War. During his lengthy term he edited alongside the former student of Marshall and Professor of Political Economics at Leeds University D. H. MacGregor (Joint Editor between 1925 and 1933) and one of his own former students Austin Robinson (Assistant Editor 1934–1940). The editorship of Sir Austin Robinson (1897–1993) began in 1934 as an Assistant Editor and ended in 1970 as Editor. Robinson was a Government Adviser to the War Cabinet and the Board of Trade before returning to Cambridge as a lecturer. During his 36 year service for the Economic Journal, Robinson also served as secretary for the Royal Economic Society. As commemoration for his dedicated service to the Economic Journal, a prize is now offered in his honour. Edgeworth and Keynes were the only editors to take sole responsibility for the Economic Journal. As the journal grew in size and significance, so too did the editorial board. By the 1980s the EJ was publishing 5 issues a year, supervised by at least six editors. In 1991 this was increased to 6 issues a year and in 1999 the current format of 8 issues per year was established. Today, the Economic Journal is overseen by seven joint managing editors.