Кіріспе

Wrightsville Beach – Солтүстік Каролина штатының Нью-Ханувер округіндегі АҚШ қаласы. Wrightsville Beach Уилмингтон қаласының шығысында орналасқан және Уилмингтон метрополитендік статистикалық аймағының бір бөлігі. 2010 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 2477 адамды құрады. Қала 6 километрлік жағажай аралынан, Harbor Island деп аталатын ішкі аралдан және материктегі шағын коммерциялық аумақтардан тұрады. Бұл қала «Доусон Крик» сериалының түсірілім алаңы болған.

Құру

Қазіргі Урайтсвилл жағалауының алғашқы құжатталған тарихы 1725 жылы Лордтың меншік иесі Чарльз Харрисонға жер бергеннен басталды. Жер гранты қазіргі Хайд Траск көпірінің солтүстігінде орналасқан, ол ішкі су жолынан өтеді және жағажай маңындағы мүліктің алғашқы ресми меншігі болды. 1700 және 1800 жылдары гамактарға құрлықтан жаяу көпірі арқылы кіруге болатын, бірақ жағажайдың өзіне тек қайықпен ғана қол жеткізуге болады еді. 1883 жылы Каролина Яхта клубын жеті жергілікті адам құрды, олар желкенмен жүзуді және қайықтармен жарысуды ұнататын. Қазіргі уақытта ол Америкадағы жетінші ең көне яхта клубы ретінде танымал. Бұл жағажайдағы алғашқы тұрақты құрылыс болды және оған тек қайықпен ғана қол жетімді еді. Одан кейін бірнеше шашыраңқы коттедждер мен коммерциялық ғимараттар сол кездегі Оушен Вью Бич деп аталған жерде пайда бола бастады. Қала Вилмингтонның жергілікті риэлтор компаниясын құрған Джошуа Г. Райттың (1842-1890) есімін алып тұр. 1881 жылы Урайтсвилл деп аталған пошта бөлімі ашылды. Жағажайға қолжетімділік 1887 жылы Уилмингтоннан қазіргі ішкі су жолының жиегіне дейін созылатын Шелл жолы аяқталғаннан кейін жақсарды. Қала 1899 жылы Урайтсвилл Бич деп аталып, Уилмингтонның Райт отбасы мен Харбор аралының құрлық жағындағы Урайтсвилл қауымдастығының құрметіне құрылды.

Даму

1800 жылдардың соңына қарай жердің меншігі Уилмингтон қаласының МакРей отбасына өтті. 1887 жылы Уилмингтон теңіз жағалауы теміржолында жолаушылар тасымалы Уилмингтоннан басталды, бұл адамдарды Уилмингтон қаласының орталығынан Брэдли Криктің шетіне дейін жеткізді. 1889 жылы Оушен-Вью теміржолы Банкс каналы арқылы жолаушыларды теңіз жағасына жеткізу үшін жол салды. 1902 жылы, электр энергиясын өндіру компаниясын құрғаннан кейін, Хью МакРей (30 наурыз 1865 ж. – 20 қазан 1951 ж.) Консолидацияланған теміржол, электр және жарық компаниясын (CRPLCo – кейіннен Tidewater Power Company деп аталды, ол 1952 жылы МакРейдің қайтысынан кейін Carolina Power & Light Company құрамына кірді) құрып, Уилмингтон қаласының коммуналдық қызметтерін өз бақылауына алды. Оушен-Вью теміржолы кейіннен электрлі трамвайға айналдырылды. МакРей кейіннен Уилмингтон теңіз жағалауы теміржолын алғаннан кейін, аймақтың барлық желілерін біріктіріп, бір электрлі трамвай жүйесін құрды, ол адамдарды Уилмингтон қаласының орталығынан Оңтүстік Люмина даңғылындағы жеті станцияның біріне жеткізді. 1930 жылға дейін Райтсвилл жағажайына автомобильдерге тыйым салынды, бұл CRPLCo трамвайларына көлік тасымалында монополия құруға мүмкіндік берді. Трамвайлар сондай-ақ бейімделген жүк вагондарымен жүк тасымалын жүргізді, көбінесе операциялардың басты бөлігі жабық мұздатудың қолжетімді болмай тұрып, мұз тасымалдауға арналған, бұл жағажайдың бойындағы тағамдық дүкендер мен сусын сататын дүкендердің дамуына жағдай жасады. CRPLCo электрлі трамвайлары іске қосылғаннан кейін, МакРей отбасы трамвай желісі бойымен және Райтсвилл жағажайында жағажай курорты ретінде жер учаскелерін игеруге кірісті. Жағалаудағы екі қонақ үй жаңартылды, ал жағалаудағы алғашқы қоғамдық ойын-сауық орны салынды, оны ғимаратты жарықтандырған 6000 сыртқы шам үшін Lumina деп атады. Ол 1905 жылы би және әлеуметтік жиын, ойын-сауық, тамақ және ойын-сауық үшін ашылды. Ол көптеген әртістер мен музыканттарды, соның ішінде 1930 және 40 жылдардағы биг-бендтерді тартты. 1913 жылы Lumina би алаңын кеңейтіп, серфте киноэкранын орнатты, онда үнсіз фильмдер көрсетілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1940 жылы жағажайға трамвай қызметінің тоқтатылуына және аймақтағы басқа ойын-сауық орындарының көбеюіне байланысты оның танымалдылығы азайды. Соғыстан кейін Лумина бірнеше рет қожайындары ауысты, адамдар оны жағажайдағы ең танымал орынға айналдырудың әртүрлі жолдарын сынады. Ол 1972 жылы жабылып, кейіннен шатыр тігілді. Денсаулық сақтау департаменті Луминаны жарамсыз деп таныды. Ол 1973 жылы жағажайдағы кондоминиумдарға орын жасау үшін бұзылды. 1923 жылы Шелл аралын "Home Realty Company" компаниясы сатып алып, афроамерикалықтарға арналған курортты салуға кірісті. Олар павильон, жағажайлар, сауда орындары және моншалар салды. Келушілер Харбор аралына дейін трамваймен барып, кейін паромға отырып, Шелл аралына өте алатын. Бірақ 1926 жылы үлкен өрт аралдағы барлық құрылыстарды өртеп жіберді. Қайтадан салынбағандықтан, Шелл аралына тасымалдау да тоқтатылды. 1937 жылы Солтүстік Каролинадағы үшінші айлақ – Оушен-Вью айлағы салынды. 1939 жылы оны Джонни Мерсер сатып алып, жаңа иесінің атымен атады. Дауылдар айлаққа көп зиян келтірді. Ол Хазел, Конни, Берта және Фран дауылдарынан зардап шекті. 1996 жылы Фран даулынан кейін айлақ қатты зақымдалып, 2002 жылға дейін жабылып, жаңаша көрініспен қайта ашылды. Қазіргі Джонни Мерсердің айлағы темір бетоннан жасалған және әлі күнге дейін тұр. 1938 жылы Флойд Кокс екінші айлақты салып, Мира Мар балық аулау айлағы деп атады. Ол 1864 жылы Азаматтық соғыста алғашқы сапарында суға батып кеткен Конфедерация блокадалық жүгірушісі Фэнни мен Дженнидің апатының үстінде салынған. Апаттан пайда болған риф балық аулауға қолайлы жағдай жасады. Бастапқыда Мира Мардың ұзындығы 305 метр болатын, онда боулинг алаңы мен мейрамхана бар еді. Кейіннен ол сатып алынып, қысқа уақытқа Луна балық аулау айлағы, содан кейін Кристалл балық аулау айлағы деп аталды. Бұл жаңа ғимараттардың құрылысы мен танымалдылығы 1935 жылы жағажайға автомобиль жолы мен көпір салу арқылы мүмкін болды. 1926 жылы құрлықтан Харбор аралына дейін тас жол салынды. Бұл адамдардың жағажайдың бірінші бөлігіне көлікпен баруына мүмкіндік берді. Банкс каналы арқылы көпір арқылы құрлықтан жағажайға дейінгі жолдың ашылуы тұрғындар мен қонақтардың қалаға жол арқылы оңай кіруіне мүмкіндік берді. 1939 жылы 18 сәуірде Уилмингтон қаласында алғашқы электрлі трамвайды жүргізген және соңғы трамвайды Райтсвилл жағажайына қайтарған В. Р. "Так" Саваж.

Дауылдың белсенділігі

Райтсвилл жағажайлары көптеген дауылдарды бастан кешірген. 1899 жылы екі қатты дауыл соқты. Бірінші дауыл 17 тамызда соқты, Хаттерас аралына құлап, Райтсвилл жағажайында кең ауқымда зақым келтірді. Екінші дауыл 1 қарашада, толқынның жоғары нүктесінде Райтсвилл жағажайының оңтүстігіне жақын келді. Арадағы көптеген құрылыстар мен ғимараттар зақымдалды. Жағажайдағы коттедждер жойылды, пойыздың тіректері зақымдалды, ал Каролина Яхта клубы толығымен қайта жаңартылды. 20 ғасырдың басында бірнеше кішкентай дауылдар болды, бірақ ешқайсысы көп зиян келтірмеді. Келесі үлкен соққы 1954 жылы Холден Бичке соққан «Хазел» дауылынан болды. Бұл аймаққа жеті апта ішінде соққан үшінші дауыл және Солтүстік Каролинада құрлыққа шыққан 4-санаттағы жалғыз дауыл. Дауыл жағалау бойымен өрлеп, Яупон Бич, Лонг Бич және Саутпорт қалаларын қиратып, содан кейін Каролина Бич пен Райтсвилл Бичке жетті. 1955 жылы «Конни» дауылы жағажайға соқтығысып, Джонни Мерсердің пирсіне және жағажайдағы басқа да үйлерге зақым келтірді. 1996 жылы аймаққа бірнеше айдың ішінде «Берта» және «Фран» атты екі дауыл соқты. Дауылдар жағажайдағы балық аулау пирстерін қиратып, жүздеген мың долларлық зиян келтірді. 1999 жылы аймаққа «Деннис» дауылы зақым келтірді, ол қатты жаңбырлар жаудырып, Райтсвиллде желдің жылдамдығын тіркеді, бұл жақын арада «Флойд» дауылының құрлыққа шығуынан туындаған апатты су тасқынының алғы шарты болды. 2018 жылы «Флоренс» дауылы Райтсвилл Бичке 1-санаттағы дауыл ретінде, ең жоғары желмен соқты.

География

Бұл аймақтың географиясы екі түрлі су көлемімен бөлінген екі аралдан тұрады. Брэдли Крик материк пен Хаммак (қазіргі уақытта Харбор аралы деп аталады) арасында ағып өтеді. Хаммактар Банкс каналы арқылы жағажайдан бөлінген. Райтсвилл жағажайы Фигура Сегіз аралының оңтүстігінде, Мейсон шығанағымен, ал Мейсонборо аралының солтүстігінде Мейсонборо шығанағымен бөлінген. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 6 шаршы километрді құрайды, оның 3,4 шаршы километрі құрлық, ал 3 шаршы километрі (44,40%) су.

2020 жылғы халық санағы

+Райтсвилл Бичтің нәсілдік құрамы Раса саны Пайыздық үлесі Ақ (испан тілді емес) 2,322 93,89% Қара немесе африкалық америкалық (испан тілді емес) 11 0,44% Азиялық 15 0,61% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар 1 0,04% Басқа/Аралас 89 3,6% Испандық немесе латиноамерикандық 35 1,42% 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, қалада 2,473 адам, 1,166 шаруашылық және 531 отбасы тұрады.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы санақ бойынша қалада 2593 адам, 1275 үй шаруашылығы және 566 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 3050 тұрғын үй бірлігі орташа тығыздықпен орналасқан. Қаланың нәсілдік құрамы: 98.11% ақ нәсілді, 0.27% афроамерикандық, 0.31% американдық үндістер, 0.54% азиялық, 0.08% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0.19% басқа нәсілдер және 0.50% екі немесе одан көп нәсілділер. Халықтың 0.66% -ы испан немесе латын американдықтары. 1275 үй шаруашылығының ішінде 10.7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 37.6% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 4.0% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 55.6% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 32.0% жеке адамдардан тұрады, ал 7.1% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2.02 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2.47 адамды құрайды. Жас бойынша бөлінісі: 18 жасқа дейінгілер 8.9%, 18-ден 24 жасқа дейінгілер 16.8%, 25-тен 44 жасқа дейінгілер 34.0%, 45-тен 64 жасқа дейінгілер 25.3%, ал 65 жастан асқандар 15.0% құрайды. Орташа жас 37 жас. Әр 100 әйелге 125.3 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 126.1 еркек келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы 55 903 доллар, ал отбасының орташа табысы 71 641 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 35 388 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 36 083 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 36 575 доллар. Отбасылардың 2.0% және халықтың 9.5% кедейлік шегінен төмен өмір сүреді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 9.4% және 65 жастан асқандардың 2.2% кедейлікте.