Томас Смит Тейт: Шотландиялық архитектор және оның мұрасы
Thomas S. Tait
Томас Смит Тейт (1882-1954) – шотландтық модернист архитектор. Art Deco стиліндегі ғимараттар, Эдинбургтағы St. Andrew's House, Сидней көпірінің тіректерінің авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд сәулетшісі (1882–1954)
Scottish architect (1882–1954)
Томас Смит Тейт (18 маусым 1882 – 18 шілде 1954) – шотландтық модернист сәулетші. Ол әрт-деко және стримлайн-модерн стильдерінде әлемнің әртүрлі жерлерінде көптеген ғимараттарды жобалады, ең танымалдары – Эдинбургтегі Калтон төбесіндегі Сент-Эндрю үйі (Шотландия үкіметінің бас кеңсесі) және Сидней порты көпірінің тіректері.
Thomas Smith Tait (18 June 1882 – 18 July 1954) was a Scottish modernist architect. He designed a number of buildings around the world in Art Deco and Streamline Moderne styles, notably St. Andrew's House (the headquarters of the Scottish Government) on Calton Hill, Edinburgh, and the pylons for Sydney Harbour Bridge.
Өмірбаян
1882 жылы Пейслиде, шебер тас қалаушының ұлы болып дүниеге келген ол Джон Нилсон институтында оқыды, содан кейін Пейслидегі Джеймс Дональдтың архитектуралық кеңсесінде шәкірттікке түсті. Тайт Глазго өнер мектебінде, Beaux Arts мектебінің шебері Юджин Бурдоннан білім алды. 1904-1905 жылдары Еуропа бойынша кеңінен саяхаттағаннан кейін Лондонға қоныс аударды, онда ол сэр Джон Джеймс Бернеттің беделді архитектуралық фирмасына қосылды. 1910 жылы ол Лондон вокзалының бастығының қызы Констанс Хардиге үйленді және Элингтегі 26 Холйоак Уолк мекенжайында отбасын құрды.
Born in 1882 in Paisley, the son of a master stonemason, he was educated at the John Neilson Institution, following which he entered apprenticeship as an architect with James Donald in Paisley. Tait went on to Glasgow School of Art where he studied under the Beaux Arts teacher Eugene Bourdon. He travelled extensively in Europe between 1904 and 1905, before settling in London where he joined the prestigious architectural practice of Sir John James Burnet. In 1910 he married Constance Hardy, the daughter of a London stationmaster, and they set up home at 26 Holyoake Walk in Ealing.
Джон Бернет және оның ұлдары
1902 жылы Тайт John Burnet & Son архитектура фирмасына жұмысқа алынды және негізін қалаушының ұлы Джон Джеймс Бернетпен бірге жұмыс істеді. 1905 жылы Бернет Лондонның Британ мұражайында жаңа галереяларды жобалауға тағайындалды. Бернет 1 Монтег Плейс мекенжайында Лондон кеңсесін ашып, оны жай ғана Джон Дж Бернет деп атады және Тайтты жеке көмекшісі ретінде өзімен бірге алып кетті. 1936 жылы Шотландия даму кеңесінің төрағасы Сесил М. Уир оны 1938 жылғы Шотландиядағы Империя көрмесінің бас сәулетшісі етіп тағайындады, Глазгодағы Беллахустон паркін орын ретінде таңдап, көрменің бас жоспарын жасады және өзі таңдаған жас сәулетшілер тобының көмегімен 100 ғимараттың көп бөлігін жобалады. Көрмеге 12,8 миллион адам келді.
In 1902, Tait was recruited by the architecture firm John Burnet & Son and worked under the founder's son, John James Burnet. In 1905, Burnet was appointed to design new galleries at the British Museum in London. Burnet opened a London office at 1 Montague Place, calling it simply John J Burnet, and took Tait with him as his personal assistant. In 1936 Sir Cecil M Weir, convenor of the Scottish Development Council, appointed him Chief Architect of the Empire Exhibition, Scotland 1938, selecting Bellahouston Park in Glasgow as the site, conceiving the master plan and designing most of its 100 buildings assisted by a panel of young architects chosen by him. It attracted 12.8 million visitors.
Кейінгі жылдар
Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы Тайттың мансабын мерзімінен бұрын тоқтатты. Сент-Эндрюс үйі, Эдинбург (бұрынғы Шотландия кеңсесі үшін салынған және 1999 жылдан бастап Шотландия үкіметінің бас кеңсесі) 1939 жылы соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай аяқталды, нәтижесінде жоспарланған ішкі әрлеудің көп бөлігі аяқталмай қалды. 1940-1942 жылдары ол Жұмыс министрлігінде Стандарттау директоры болып жұмыс істеді. 1952 жылы серіктестіктен зейнетке шықты, ал практиканы оның үлкен ұлы Гордон қабылдады. Томас Тайт 1954 жылы 72 жасында қайтыс болғанға дейін фирманың консультанты ретінде қызметін жалғастырды. Тайт 1930 жылы үйді жеке резиденциясы ретінде қайта жабдықтады.
The outbreak of the Second World War cut Tait's career prematurely short. St Andrew's House, Edinburgh, (built for the former Scottish Office and from 1999 the headquarters of the Scottish Government) was completed shortly after the outbreak of war in 1939, leaving much of the proposed interior decoration incomplete. From 1940 to 1942 he worked as Director of Standardisation at the Ministry of Works. He retired from the partnership in 1952, and the practice was taken on by his eldest son, Gordon. Thomas Tait continued in the capacity of consultant to the firm until his death in 1954 at the age of 72. Tait made modifications to the house as his own residence in 1930.
Ерекше еңбектері
Тейттің архитектуралық жұмыстарының көп бөлігі Джон Бернет және Ұлы компаниясының қызметкері ретінде немесе сэр Джон Бернет пен серіктестері, кейін Бернет, Тейт және Лорн фирмасының серіктесі ретінде жасалған.
Tait's architectural works were mostly executed as an employee of John Burnet & Son, or as a partner in Sir John Burnet & Partners, later Burnet, Tait & Lorne.
Қоғамдық ғимараттар
Тейтке Лондон мен халықаралық деңгейдегі бірнеше танымал ғимараттардың дизайны жатқызылған, оның ішінде: Лондонның Темза өзені жағасындағы Аделаида үйі (1920–1925); Лондонның Флит-стриттегі Daily Telegraph ғимараты (1927–1928); Селфриджс ғимаратының кейінгі сатылары (1926–1929), Оксфорд-стрит, Лондон; Эдинбургтағы Сент-Эндрю үйі; және Сидней порты көпірінің тіректері. Тейт Джеймс Ломакс Симпсонмен (1882–1977) бірлесіп Лондонның Блэкфрайрс көпіріне жақын орналасқан Unilever үйін (1930–1933) жобалап және салған. Сондай-ақ, (қазір бұзылған) Мысырдың Суэц қаласы маңындағы Порт-Тевфик соғыс ескерткіші де олардың еңбектерінің нәтижесі.
Tait is credited with the design of a number of notable buildings in London and internationally, including: Adelaide House (1920 5) on the River Thames, London; the Daily Telegraph Building in Fleet Street office (1927–28), London; later phases of the Selfridges building (1926–29), Oxford Street, London; St Andrew's House in Edinburgh; and the pylons for Sydney Harbour Bridge. Tait collaborated with James Lomax Simpson (1882–1977) on the design and construction of Unilever House (1930–33) near Blackfriars Bridge, London. and the (now destroyed) Port Tewfik War Memorial near Suez, Egypt.
Модерн стилі
Тайттың Лондондағы Равенскорт паркіндегі (кейін Равенскорт паркі ауруханасы болып өзгертілген) мақтанышқа толы Корольдік масондық ауруханасы оған 1933 жылғы ең үздік ғимарат номинациясы бойынша RIBA сыйлығын әкелді. Бұл модерн стильдегі кірпіштен салынған ғимарат, теңізшілік стильдегі иілген күн террасаларымен және балкондарымен, сондай-ақ есік тіреулерінің үстіндегі созылған мүсіндермен ерекшеленеді. Ол Виллем Маринус Дудоктің 1931 жылғы Хилверсум қалалық әкімшілік ғимаратына ұқсас. Burnet, Tait & Lorne иілген Streamline Moderne стилінде құрылыс салуын жалғастырды, бұл Тайттің Пейслидегі (1932) инфекциялық ауруларға арналған ақ түсті Hawkhead ауруханасында да көрініс тапқан, онда иілген, теңізшілік балкондары мен қоршаулары, ағымдағы бұрыштар мен көлденең жолақтары бар.
Tait's acclaimed Royal Masonic Hospital at Ravenscourt Park in London (later the Ravenscourt Park Hospital) won him a RIBA award for the best building of 1933. This Moderne brick edifice features nautical style curved sun porches and balconies, elongated sculpted figures atop the door pilaster. It has been likened to Willem Marinus Dudok's Hilversum Town Hall of 1931. Burnet, Tait & Lorne continued to build in the curved Streamline Moderne style, as evidenced in Tait's whitewashed Hawkhead Hospital for Infectious Diseases in Paisley (1932), which also features curved, nautical balconies and railings, streamlined corners and horizontal bands.
Тайт мұнарасы
Тайт, Глазго қаласындағы Беллахустон саябағында өткен 1938 жылғы Империя көрмесінің жобалау және бас жоспарлау жұмысына қосқан үлесімен ең жақсы есте қалады. Тейт тоғыз сәулетшіден тұратын команданың жетекшісі болып тағайындалды, оның құрамында Базил Спенс және Джек Коя да болды. Тейттің көзқарасы модернистік, утопиялық болашаққа бағытталған, ал Империя көрмесі 20 ғасырдың бірінші жартысында Ұлыбританияда салынған қазіргі заманғы архитектураның ең ірі жиынтығы болды. Көрменің басты символы – Тейттің өзі жобалаған «Империя мұнарасы» болды. 90 метр биіктігі бар бұл мұнара саябақтың ортасындағы төбеге орнатылып, әрқайсысы 200 адамға арналған үш қарау платформасын қамтыды.
Tait is perhaps best remembered for his contributions to the design and master planning for the Empire Exhibition, Scotland 1938, held in Bellahouston Park, Glasgow. Tait was appointed as head of a team of nine architects, which included Basil Spence and Jack Coia. Tait's vision was of a modernist, utopian future, and the Empire Exhibition was the largest collection of modern architecture built in United Kingdom in the first half of the 20th century. Dominating the whole exhibition was "The Tower of Empire", designed by Tait himself. The 300 feet high tower was erected on the summit of the hill in the centre of the park and had three observation balconies, each capable of carrying 200 people.
Жеке үйлер
Тейт сонымен қатар 1934 жылы Белгравияда салынған Челси үйінің дизайнымен де танымал. Бұл ротонда пішінді ғимарат Лоундес көшесі мен Кадоган алаңының бұрышында, 1874 жылы Кадоган графының үйі болған жерде орналасқан, ол да Челси үйі деп аталған. Жеке тұрғын үйлерге жасалған тапсырыстардан басқа, Тайт 1928 жылы өнеркәсіпші Фрэнсис Генри Критталға Эссекс округінің Сильвер-Эндінде тұрғын үйлер кешенін жобалауды тапсырды, бұл оның үлгілік ауыл жобасының бір бөлігі болды. Үйлер ақ түсті, жалпақ шатырлы және темір терезе жақтаулары бар.
Tait is also credited with the design of Chelsea House, built 1934, in Belgravia. This rotunda shaped building stands on the corner of Lowndes Street and Cadogan Place on the former site of the 1874 home of the Earl of Cadogan, also called Chelsea House. Besides commissions for individual private dwellings, Tait was also commissioned to design a housing estate at Silver End, Essex, for the industrialist Francis Henry Crittall as part of his model village project in 1928. The houses are white with flat roofs and steel window frames.
Эвакуациялау орталықтары
1939 жылы британ үкіметі Лагерьтер заңын қабылдады, ол жастарға табиғатта білім алу мүмкіндіктерін ұсынатын және соғыс жағдайында эвакуация орталықтары ретінде қызмет ететін тұрғын лагерьлерді жобалау және салу үшін Ұлттық лагерьлер корпорациясын құрды. Тейт 200-ден астам бала мен қызметкерлерге арналған жатақтарды, демалыс залдарын, жуынатын бөлмелерді және асхана/ас үй кешенін жобалауға жауапты болды. Мұндай лагерьлер ел бойынша 30-дан астам ауылдық жерде салынды. Соғыс жылдарында бұл лагерьлер нацистердің бомбалауынан қала балалары үшін қауіпті пана болды. Соғыстан кейін осы учаскелердің меншігі жергілікті билік органдарына ауыстырылды. Өткен жылдар ішінде көптеген лагерьлер жойылды, бірақ бүгінгі таңда ең жақсы сақталған мысалы – Суррейдегі Эвхерст ауылында орналасқан Сэйерс Крофт. Тейттің еңбегінің маңыздылығы және эвакуацияланғандардың өмірін бейнелейтін суреттер салынған қабырғалардың болуына байланысты асхана мен ас үй кешені ІІ санаттағы ескерткіш ретінде қорғалады.
In 1939 the British Government passed the Camps Act which established the National Camps Corporation as a body to design and build residential camps for young people that could provide opportunities for outdoor learning and also act as evacuation centres in the event of War. Tait was responsible for the design of the buildings which included accommodation for over 200 children and staff, recreational halls, washblocks and a dining hall/kitchen complex. These Camps were replicated in over 30 different rural locations around the country. During the war years, these acted as safe refuges for city children from Nazi bombing raids. After the war the ownership of the sites was transferred to the local authorities. Over the years most of these sites have been lost, but the best preserved example today is Sayers Croft which is located at Ewhurst, Surrey. The dining hall and kitchen complex is protected as a Grade II listed building because of the importance of Tait's work, and because of the painted murals depicting the life of the evacuees.