Billy Ballew Motorsports: NASCAR командасының тарихы

Кіріспе

Бұрынғы NASCAR командасы

Билли Балев Моторспортс – NASCAR Camping World Truck Series жарысына қатысқан команда. Ол 1996 жылы Джорджия штатының кәсіпкері Билли Балев құрған.

Fasscore автоспорттық жарыстары

2003 жылы Балев Fasscore Motorsports деген атпен екінші жүк көлігін Кристофер Беккингтон иелігінде жүргізе бастады. Рич Бикл алғашқы жарыста сегізінші орынды алды, одан кейін Энди Хьюстон келесі жарыста қатысты. Ланс Хупер келесі жарысқа старт алғаннан соң, Кенни Хендрик маусымның қалған бөлігінде жүргізіп, ең жақсы нәтижесі 31-орынды көрсетті. Маусым соңында команда таратылды.

No 15 жүк көлігінің тарихы

Билли Балев Моторспортс жүк көлігінің 15 нөмірі 1996 жылғы маусымнан бері өз бастапқы жүк көлігі болып келеді. Бастапқыда Джорджия штатында орналасқан команда, Бристольде Марк Гибсонмен бірге, Айзек Лисконың демеушілігімен Ford F 150 жүк көлігімен дебют жасады. Алғашқы жарыста Балев Моторспортс 12-ші орынды алды, ал келесі жарыста Милуоки трассасында 9-шы орынды иеленді. L. C. Smith Sales демеушілігімен келесі бес жарысқа қатысқаннан кейін Гибсон жарыстан шығып, оның орнына Бобби Гилл келді. Гилл Нэшвилл авто аукционының демеушілігін алып келді және Рик Джонсон маусымды аяқтағанға дейін екі мәрте 11-ші орынды алды. Оның ең жақсы көрсеткіші Финиксте 15-ші орын болды. 1997 жылы Майк Коуп Penrose Meat Snacks демеушілігімен шектеулі кесте бойынша жұмыс істеу үшін жалданып алынды. Олар сол жылы алты жарысқа қатысып, Луисвиллде 12-ші орынды иеленді. Шамамен бір жылдық үзілістен кейін команда 1998 жылы Милуокиге оралды. Скотт Хансен Oshkosh Trucks/Neihus жүк көлігімен 8-ші орынды алып, 24-ші орынды иеленді. Бикл сол маусымда Turbine Solutions демеушілігімен екі жарысқа қатысып, екеуінде де топ бестікке кірді. Команданың 1999 жылғы алғашқы жарысы Мартинсвиллде өтті, онда Джо Раттман Ortho жүк көлігімен 13-ші орынды алды. Олардың келесі жарысы маусым соңында Лас-Вегаста болды, онда Коуп қайтып оралып, Manheim Auctions демеушілігімен 30-шы орынды иеленді. Команда 2000 жылы Line X демеушілігімен және бұрынғы Daytona 500 жеңімпазы Джефф Бодин басқарған жүк көлігі Daytona трассасының триовал бөлігінде өртке ұшыраған кезде танымал болды. Бодин аман қалды, ал келесі үш апта бойы оның ұлы Барри жүк көлігін басқарды және екі мәрте топ-20-ға кірді. Бобби Гилл екі жарысқа оралды, бірақ 32-ден жоғары орын алған жоқ. Чикаго мотор трассасында олар Энтони Лазароға арналған No. 32 нөмірін уақытша берді, ол жарыста 22-ші орынды иеленді. 2001 жылғы NASCAR Craftsman Truck Series үшін команда бастапқыда афроамерикалық жүргізуші Престон Таттпен жұмыс істеуді жоспарлаған, бірақ келісім сәтсіз аяқталды. Олардың жылдың алғашқы жарысы Мартинсвиллде өтті, онда Джон Вуд Марк Уорнер демеушілігімен жүк көлігінде алғашқы жарысын бастады және 31-ші орынды алды. Дерек Гилкрист кейін Дарлингтонда 17-ші орынды алды, содан кейін Рик Биб Канзаста Trailside RV жүк көлігімен 30-шы орынды иеленді. Балевтің 15 нөмірі Countryman Ballew Motorsports деп өзгертілді. Команда 23-ші орыннан 14-ші орынға көтеріліп, 2002 жылы толық уақыт жарысуға бел буды. Жүргізуші Трент Оуэнс, джинс өндіруші Dickies компаниясымен бірлесіп, жүк көлігіне демеушілік алды. Алайда, Оуэнс жеті жарысқа қатысқаннан кейін, оның орнына Рич Бикл келді, ол дебюттік жарысында 6-шы орынды алды. Power Stroke Diesel 200 жарысының алдында Dickies компаниясы Бобби Хамильтонның 18 нөміріндегі жүк көлігіне, Роберт Пресли басқаратын, 2002 жылдың қалған бөлігіне және 2003 жылдың барлығына демеушілік жасау туралы келісімге келді. Бұл команданы маңызды демеушіліксіз қалдырды. Марк Гибсон екі жарысқа оралды, содан кейін Брайан Роуз, Энди Хьюстон жылды аяқтады. Хьюстон 2003 жылы Vokal Clothing демеушілігімен жарысты. Ол Дейтонада топ-5-ке кірді, бірақ бес жарыстан кейін босатылды. Бикл оралып, топ-10-ға кірді. Майк Скиннер кейін төрт жарысқа қатысып, команда белгілі бір жарыстарда Dodge жүк көліктеріне ауысты. Райан Хемфилл мен Робби Бентонның үш жарысты өткізгеннен кейін, Бикл Форд жүк көліктерін басқару үшін оралды, нәтижесінде екі мәрте 12-ші орынды алды. 2004 жылы Балев Chevrolet-ке ауысты және Шейн Хмайелді толық уақытты жүргізушілікке жалдады, оған Small's Harley Davidson, Whittaker Farms және кейінірек Trim Spa демеушілік жасады. Хмайел Лас-Вегас 350 жарысында Тодд Бодинді жарыс соңында басып өтіп, Балевтің алғашқы жүк көлігі сериясындағы жеңісін қамтамасыз етті. Хмайел 2005 жылы Буш сериясына көшті, бастапқыда Керри Эрнхардт оны алмастырды, ол Kraft Foods жүк көлігімен маусымның алғашқы жарысында полды жеңіп алды, бірақ Хмайел үшін екі жарыстан кейін ауыстырылды. Кейін Кайл Буш ditech демеушілігімен жүк көлігін иеленді, ол алғашқы екі жарыста жеңіске жетті. Блейк Физ, Мартин Труэкс-младший, Кенни Уоллес, Джонни Саутер және Дэвид Гиллиленд команда үшін бір-бір жарысқа қатысып, Джон Андретти төрт жарыста екі мәрте топ-10-ға кірді. Буш Атлантада тағы бір жеңіске жетіп, маусымды аяқтады. 2006 жылы Балев ditech демеушілігімен ARCA RE/MAX сериясының жүргізушісі Кайл Крисилоффпен келісімшартқа отырды. Алайда, Кайлдың әкесі Стивпен, әйгілі USAC жүргізушісімен болған қақтығыстар, Балевті Крисилоффты босатып, бірнеше жүргізушілерді алаңға шығаруға мәжбүр етті. Ротацияға жақында қайтадан жұмысқа қабылданған жүргізуші Кевин Грубб, Андретти, Майк Уоллес және Буш кірді. Буш үшін ең жақсы көрсеткіш Техаста 2-ші орын болды. 2007 жылы афроамерикалық жүргізуші Билл Лестер 15 нөміріндегі жүк көлігін басқаруға тағайындалды. Алайда, маусым ортасында демеушілікке қатысты қиындықтар Лестерді жүк көліктен түсіріп, оны Денни Хэмлин, Эндрю Майерс, J. R. Норрис және Шейн Сигге беруге мәжбүр етті. Жаңадан бастаған Марк Митчелл 2008 жылы 15 нөміріндегі жүк көлігімен Жаңадан бастаған жыл жүргізушісі атанымын жеңіп алу үшін Hyprene Ergon демеушілігімен 21 жарысқа қатысуға келісімшарт жасады. Ол он үш жарысқа қатысты, содан кейін Хэмлин, Дэвид Стремме, Райан Лаулер, Кенни Уоллес, Джон Андретти, Джеймс Бушер және Джейсон Уайт сияқты жүргізушілер ауыстырылды. 2009 жылы Сиг, Иклер, Арик Алмирола және Блейк Физ 15 нөміріндегі жүк көлігін бөлісіп басқарды. Тед Масгрейв, Стив Уоллес, Джонни Бенсон-младший, Нельсон Пике-младший және Йоханна Лонг 2010 жылы 15 нөміріндегі жүк көлігін бөлісіп басқарды.

The 15 truck of Billy Ballew Motorsports has been its original truck since the 1996 season. Originally based in Georgia, the team debuted at Bristol with Mark Gibson driving the Ford F 150 with sponsorship from Isaac Leasco. In their first race, Ballew Motorsports finished 12th and followed it up with a ninth place run at their next race at The Milwaukee Mile. After running the next five races with L. C. Smith Sales sponsorship, Gibson stepped out of the ride and was replaced by Bobby Gill. Gill brought Nashville Auto Auction sponsorship and had two eleventh place runs before Rick Johnson finished out the season. His best finish was fifteenth at Phoenix. In 1997, Mike Cope was hired to run a limited schedule with Penrose Meat Snacks sponsorship. They ran six races that year, with the best finish of 12th coming at Louisville. After nearly a year off, the team returned to Milwaukee in 1998. Scott Hansen qualified the Oshkosh Trucks/Neihus entry eighth but finished twenty fourth. Bickle would then drive in two races later that season with Turbine Solutions sponsorship, finishing in the top five in both races. The team's first start in 1999 came at Martinsville, where Joe Ruttman finished thirteenth in the Ortho truck. Their next start came late in the season at Las Vegas when Cope returned and finished thirtieth with sponsorship from Manheim Auctions. The team gained notoriety in 2000 when their truck, sponsored by Line X and driven by former Daytona 500 winner Geoff Bodine, was involved in a fiery crash in the tri oval at Daytona. Bodine survived, and for the next three weeks, his son Barry drove the truck and had two top twenty finishes. Bobby Gill then returned for two races, but he did not finish higher than 32nd. At Chicago Motor Speedway, they briefly switched to the No. 32 to accommodate Anthony Lazzaro, who finished 22nd in the race. For 2001 NASCAR Craftsman Truck Series, the team had originally planned to work with African American driver Preston Tutt, but the deal fell through. Their first race of the year came at Martinsville, where Jon Wood made his first start in the Mark Warner sponsored truck and finished 31st. Derek Gilcrist then drove at Darlington and finished seventeenth, followed later by Rick Beebe finishing 30th at Kansas in the Trailside RV entry. Ballew's No. 15 underwent a name change to Countryman Ballew Motorsports. The team notably improved its standings from 23rd to 14th and committed to running full time in 2002. Driver Trent Owens, alongside jeans manufacturer Dickies, secured sponsorship for the truck. However, after Owens attempted seven races, he was replaced by Rich Bickle, who had a promising sixth place finish in his debut race. Just before the Power Stroke Diesel 200, Dickies signed a sponsorship deal with Bobby Hamilton Racing's No. 18 truck, piloted by driver Robert Pressley, for the remainder of 2002 and all of 2003. This left the team without significant sponsorship. Mark Gibson returned for two races, followed by Brian Rose, before Andy Houston concluded the year. Houston was signed in 2003 with Vokal Clothing as the sponsor. He achieved a top five finish at Daytona but was released after five races. Bickle returned, securing a top ten finish. Mike Skinner then drove for four races as the team transitioned to Dodge for certain events. After separate three race stints by Ryan Hemphill and Robby Benton, Bickle returned to drive Fords, resulting in two twelfth place finishes. In 2004, Ballew switched to Chevrolet and hired Shane Hmiel for full time driving duties, with sponsorship from Small's Harley Davidson, Whittaker Farms, and later Trim Spa. Hmiel secured Ballew's first Truck Series win at the Las Vegas 350, overtaking Todd Bodine late in the race. Hmiel moved to the Busch Series in 2005, initially replaced by Kerry Earnhardt, who won the pole for the season opening race in the Kraft Foods truck but was substituted after two races for Hmiel. Kyle Busch then took over the truck with sponsorship from ditech, winning his first two races in the ride. Blake Feese, Martin Truex Jr., Kenny Wallace, Johnny Sauter, and David Gilliland each ran one race deals for the team, while John Andretti secured two top tens in four races. Busch concluded the season, adding another win at Atlanta. In 2006, Ballew signed ARCA RE/MAX Series driver Kyle Krisiloff with sponsorship from ditech. However, conflicts with Kyle's father Steve, a famous USAC driver, led Ballew to release Krisiloff, returning to fielding multiple drivers. The rotation included recently reinstated driver Kevin Grubb, Andretti, Mike Wallace, and Busch. The best finish came for Busch, who finished second at Texas. In 2007, African American driver Bill Lester was tapped to drive the No. 15 truck. However, ongoing sponsorship difficulties midway through the season led Lester to step out of the truck, handing it over to drivers Denny Hamlin, Andrew Myers, J. R. Norris, and Shane Sieg. Rookie Marc Mitchell was signed to compete for Rookie of the Year in the 15, sponsored by Hyprene Ergon for 21 races in 2008. He drove thirteen before being replaced by a variety of drivers, including Hamlin, David Stremme, Ryan Lawler, Kenny Wallace, John Andretti, James Buescher, and Jason White. In 2009, Sieg, Ickler, Aric Almirola, and Blake Feese shared the No. 15. Ted Musgrave, Steve Wallace, Johnny Benson Jr., Nelson Piquet Jr., and Johanna Long shared the 15 in 2010.

Авиациялық жарыстар

2011 жылы Балев өзінің ұйымын K&N West Series командасы Vision Aviation Racing командасымен біріктірді. Олардың жүргізушілері Дасти Дэвис пен Джастин Джонсон «Жылдың жаңашылы» атағы үшін күресті. Алайда, екі жүргізуші де Дейтонада жарысқа қатысуға рұқсат алмағандықтан, екі мәрте Дейтона 500 жеңімпазы Майкл Уолтрип 2011 жылғы «NextEra Energy Resources 250» жарысында No. 15 жүк көлігін тізгіндейді, оған «Wounded Warrior Project» және NASCAR.com RaceView демеушілік етті. Уолтрип кейін жарыста жеңіске жетіп, өзінің бірінші Cup Series жеңісінің 10 жылдығын және Дейл Эрнхардттың 2001 жылғы Дейтона 500 жарысында қаза болғандығының 10 жылдығын атап өтті. Жеңісінен кейін оның жүк көлігінің артқы спойлері сынған күйде табылды. Бұзушылыққа қарамастан, Уолтрип эмоционалды жеңіске ие болды, ал оның жүк көлігін жасаған адамға 15 000 доллар айыппұл салынды және сынған бөлшек үшін мерзімінен бұрын сынаққа қойылды. Команда Батыс сериясының жүргізушісі Дасти Дэвисті тек үш жарысқа қатыстырды, содан кейін уақытша тоқтатылды. VAR 2007 жылғы Формула 1 әлем чемпионы Кими Райкконенді NASCAR-дағы тұңғыш рет қатысуы үшін Шарлоттаға шақырды, бірақ кейін жұмысты тоқтатып, көптеген қызметкерлерін жұмыстан босатты. No. 15 нөмірі кейіннен Kyle Busch Motorsports командасы басқа жүргізушілер үшін қосымша жазу ретінде пайдаланды. Жылдамдықпен жұмыс жасайтын Джоуи Аррингтон VAR-дың қалған жабдықтарын сатып алып, Дэвид Старр мен Дасти Дэвиске жүк көліктерін ұсынды.

No 51 жүк көлігі тарихы

No. 51 жүк көлігі 2006 жылы Лоу моторлы жарыс жолында Кайл Буш басқаруымен тұңғыш рет жарысқа шықты. Нөмірді пайдалану және есіктің үстіндегі «Рауди Буш» деген ат «Күннің күйреуі күндері» фильміндегі Роуди Бернс есіміне құрмет көрсету болды. National Land Liquidations компаниясының демеушілігімен Буш жүк көлігінде алғашқы жеңісін оді, ал келесі жарыста Доверде сегізінші орынды иеленді. Джонни Саутер және Мартин Труэкс кіші No. 51 жүк көлігінде бір-бір жарысқа қатысты. 2007 жылы Буш Flanders Beef Patties жүк көлігімен көптеген жарыстарда өнер көрсетіп, екі рет жеңіске жетті.