Б. Дж. МакДональд: Канадтық хоккейшінің өмірі мен мансабы
Blair MacDonald
Б.Дж. Макдональд – канадалық хоккейші (1953 ж.т.). NHL және WHA лигаларында өнер көрсеткен, "Эдмонтон Ойлерс" және "Ванкувер Канакс" командаларында ойнаған. Гретцкидің алғашқы серігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық хоккейші (туған 1953)
Canadian ice hockey player (born 1953)
Блэр Нил Джозеф "B. J." Макдональд (17 қараша 1953 жылы туған) – Канаданың бұрынғы кәсіби хоккейшісі, 1973-1983 жылдар аралығында Ұлттық хоккей лигасы мен Әлемдік хоккей қауымдастығында ойнаған. Ол 1979 жылы WHA финалында "Эдмонтон Ойлерс" және 1982 жылы Стэнли кубогы финалында "Ванкувер Канукс" сапында ойнады. Ол "Ойлерс" клубында өткізген уақытымен ең көп танымал, өйткені ол мансабының көп бөлігін осы клубта өткізді және Уэйн Гретцкидің НХЛ мансабының басында оның алғашқы шабуыл шебіндегі серігінің бірі болды.
Blair Neil Joseph "B. J." MacDonald (born November 17, 1953) is a Canadian former professional ice hockey player who played in the National Hockey League and World Hockey Association between 1973 and 1983. He featured in the 1979 WHA Final with the Edmonton Oilers and the 1982 Stanley Cup Finals with the Vancouver Canucks. He is best known for his time with the Oilers, the club where he spent the majority of his career and where he served as one of Wayne Gretzky's first linemates at the start of Gretzky's NHL career.
ДДС
КМЖХЛ-дің «Корнуолл Роялз» командасымен 64 ойында 63 гол соққан керемет соңғы хоккей маусымынан кейін Макдональд 1973 жылғы НХЛ әуесқойлар драфтында «Лос-Анджелес Кингз» командасымен 86-шы нөмірмен таңдалды. Алайда, ол сонымен қатар қарсылас Әлемдік хоккей лигасының «Альберта Ойлерс» (кейін бірнеше айдан соң бастапқы атауы «Эдмонтон Ойлерс» болып өзгертілді) командасымен де осы драфтта 30-шы нөмірмен таңдалды және НХЛ-ден бас тартып, Эдмонтонға қол қоюды жөн көрді. Макдональд 1973–74 маусымында жақсы дебют жасады, 78 ойында 21 гол мен 45 ұпай жинады, ал 1974–75 маусымында 22 гол мен 46 ұпайға қол жеткізді. 1975–76 маусымының басы өте жайлы болғандықтан, ол «Индианаполис Рейсерс» командасына ауыстырылды, онда ол гол соғу қабілетін қайта жақсартып, маусымды 26 голмен аяқтады. 1976–77 маусымында ол «Рейсерс» командасының ең үздік ойыншысына айналып, 34 голмен команданы жетектеп, 64 ұпай жинады. Плей-оффтағы тоғыз ойында ол тағы 15 ұпай қосты. 1977–78 маусымында Макдональд қайтадан «Ойлерс» командасына ауыстырылды, онда 34 гол мен 68 ұпай жинап, тағы бір сәтті маусымды өткізді. 1978–79 маусымының басында Эдмонтон 17 жастағы дарынды Уэйн Гретцкиді сатып алды, ол келесі екі онжылдық бойында спортқа үстемдік етті. «Ойлерс» командасының оң қанатындағы негізгі ойыншы және табиғи снайпер ретінде Макдональд Бретт Каллигенмен бірге Гретцкидің тұрақты қанаттарының біріне айналып, маусымды 34 голмен және мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 71 ұпаймен аяқтады.
After a stellar final year of junior hockey with the Cornwall Royals of the QMJHL in which he scored 63 goals in 64 games, MacDonald was selected 86th overall by the Los Angeles Kings in the 1973 NHL Amateur Draft. However, he was also selected 30th overall by the Alberta Oilers (returned to original name Edmonton Oilers a few months later) of the rival World Hockey Association in their draft, and chose to forego the NHL to sign in Edmonton. MacDonald had a solid rookie professional season in 1973–74, finishing the year with 21 goals and 45 points in 78 games, and posted nearly identical numbers in 1974–75 with 22 goals and 46 points. After a sluggish start to the 1975–76 campaign, he was dealt to the Indianapolis Racers, where he rediscovered his scoring touch and finished the year with a career high 26 goals. In 1976–77, he blossomed into a top player for the Racers, leading the team with 34 goals and finishing with 64 points. He then added 15 points in nine games in the playoffs. For 1977–78, MacDonald was traded back to the Oilers, where he enjoyed another fine season with 34 goals and 68 points. Just after the start of the 1978–79 season, Edmonton traded for 17 year old wunderkind Wayne Gretzky, who dominated the sport for the next two decades. As the Oilers' top right winger and a natural sniper, MacDonald became one of Gretzky's regular wingers, along with Brett Callighen, and finished the year with 34 goals and a career high 71 points.
НЛ
2004 жылы Эдмонтон WHA бірігуінің бөлігі ретінде NHL-ге қосылды, ал Макдональд мансабының ең жарқын жылын өткізді. Гретцкидің тапқыр ойыншылық шеберлігіне сүйене отырып, ол маусымды 46 гол және 48 нәтижелі паспен аяқтады, жалпы есеп бойынша 94 ұпай жинап, лигада 10-шы орынға таңғылды. Сондай-ақ ол 1980 жылғы NHL All-Star ойынында Гретцки және «Флайерс» командасының ойыншысы Билл Барбермен бірге шабуыл шегінде ойнады. Маусым бойы барлығы алты минут пенальти алған Макдональд лиганың ең әдепті ойыншысы ретінде «Леди Бинг» жүлдесіне ие болу үшін дауыс беруде төртінші орынды иеленді, аталған жүлде ақырында Гретцкиге бұйырды. 1979 жылдың 14 қазанында Макдональд пен Каллиген Гретцкидің NHL-дегі алғашқы голына көмектесті. Команда капитаны Рон Чипперфилд 1980 жылдың басында ауыстырылғанда, Макдональд NHL «Ойлерс» командасының екінші капитаны, ал франшиза тарихында бесінші капитаны атанды. Макдональд 1980 жылы да өнімді ойын көрсетіп жатты, бірақ Марк Мессье, Гленн Андерсон және әсіресе фин жұлдызы Яри Курри сияқты жас дағдылы ойыншылардың қалыптасуына байланысты «Ойлерс» командасының бірінші құрамындағы орнын жоғалтты. Трансферлік мерзімде Макдональд «Ванкувер Канакс» командасына ауысты, онда 12 ойында 14 ұпай жинап, маусымды Эдмонтон мен Ванкувер арасында өткізген 63 ойында 24 гол және 57 ұпаймен аяқтады. «Канакс» құрамында тұрақты түрде ұпай жинағанына қарамастан, Макдональдтың Ванкувердегі карьерасы қиындыққа толы болды, өйткені оның жігерсіздігі мен қорғанысқа баса назар аудармауы жаттықтырушылардың ықыласын тудырмады. Ол 18 гол соқты және 59 ойында 33 ұпай жинады, бірақ мансабында алғаш рет жасөсперімдер лигасына жіберілді, содан кейін «Канакс» командасы Стэнли кубогының финалына шыққанда плей-оффта көбінесе алаңға түспеді. Ол 1985 жылы «Канакс» үшін барлығы 17 ойынға қатысып, маусымның көп бөлігін жасөсперімдер лигасында өткізді, содан кейін жыл соңында босатылды. «Канакс» командасынан босатылғаннан кейін Макдональд 1986 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін үш маусым Австрияда ойнады. Ол мансабын 219 NHL ойынында 91 гол және 100 нәтижелі паспен 191 ұпай, ал WHA-да 476 ойында 171 гол және 165 нәтижелі паспен 336 ұпай жинап аяқтады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Макдональд Австрияда бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді және содан бері көп уақытын Еуропа мен Солтүстік Америкада жаттықтырушылық қызметпен айналысып келеді. 1988-89 жылдары ол «Muskegon Lumberjacks» командасын 57-18-7 есебімен және лига чемпионы атанғаннан кейін Халықаралық хоккей лигасының жыл жаттықтырушысы атанды.
For the , Edmonton joined the NHL as part of the WHA merger, and MacDonald would have the finest year of his career. Riding the playmaking wizardry of Gretzky, he would finish the season with 46 goals and 48 assists for 94 points, a total good for 10th in the league. He also played in the 1980 NHL All Star Game on a line with Gretzky and the Flyers' Bill Barber. With just six penalty minutes all season, he finished fourth in balloting for the Lady Byng Trophy as the league's most gentlemanly player, an award ultimately won by Gretzky. On October 14, 1979, MacDonald along with Callighen both assisted on Gretzky's first NHL goal. When team captain Ron Chipperfield was traded in early 1980, Macdonald was made the NHL Oilers' second ever captain, and fifth overall in the history of the franchise. MacDonald continued to produce well in , but ultimately lost his place on the Oilers' top line with the development of talented young players like Mark Messier, Glenn Anderson, and especially Finnish star Jari Kurri, who would form the most lethal scoring duo in the league with Gretzky for most of the 1980s. At the trade deadline, MacDonald was dealt to the Vancouver Canucks, where he responded well with 14 points in 12 games to finish the season with 24 goals and 57 points in 63 games between Edmonton and Vancouver. Despite scoring fairly regularly when in the Canucks' lineup, MacDonald would have a tumultuous tenure in Vancouver where his lack of grit and defensive play failed to endear him to the coaching staff. He scored 18 goals and 33 points in 59 games for the Canucks in , but was briefly assigned to the minors for the first time in his career and then barely played in the playoffs as the Canucks reached the Stanley Cup Finals. He would appear in only 17 games for the Canucks in , spending most of the season in the minors before being released at the end of the year. After being released by the Canucks, MacDonald spent three more seasons playing in Austria before retiring in 1986. He finished his career with 91 goals and 100 assists for 191 points in 219 NHL games, and added 171 goals and 165 assists for 336 points in 476 games in the WHA. Following the conclusion of his playing career, MacDonald accepted a head coaching job in Austria, and has spent most of his time since coaching in both Europe and North America. In 1988–89, he was named the International Hockey League Coach of the Year after leading the Muskegon Lumberjacks to a 57–18–7 record and the league championship.