Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Париждегі теннис орталығы, Франция
Tennis venue in Paris, France
Роланд Гаррос стадионы (stad ʁɔlɑ̃ ɡaʁos; "Роланд Гаррос стадионы") – Париж қаласында орналасқан, French Open турнирін қабылдайтын теннис корттары мен стадиондар кешені. Бұл турнир, сондай-ақ Ролан Гаррос деп белгілі, жыл сайын мамырдың соңы мен маусымның басында өтетін Үлкен Дулыға (Grand Slam) теннис чемпионаты. Кешен атауы француз авиаторы Роланд Гарросқа (1888–1918) арналған, ол 1928 жылы Францияның Дэвис кубогын алғаш рет қорғауы үшін салынды. 13,5 гектар (34 акр) аумақты құрайтын кешенде жиырма корт бар, оның ішінде үш жоғары сыйымдылықтағы стадион; Les Jardins de Roland Garros, ірі мейрамхана және бар кешені; Le Village, баспасөз және VIP аймағы; Францияның Ұлттық жаттығу орталығы (CNE); және Теннизей – теннис тарихына арналған екі тілді, мультимедиалық мұражай.
Stade Roland Garros (stad ʁɔlɑ̃ ɡaʁos; "Roland Garros Stadium") is a complex of tennis courts, including stadiums, located in Paris that hosts the French Open. That tournament, also known as Roland Garros, is a Grand Slam tennis championship played annually in late May and early June. The complex is named after Roland Garros (1888–1918), a pioneering French aviator, and was constructed in 1928 to host France's first defence of the Davis Cup. The 13.5 hectare (34 acre) complex contains twenty courts, including three large capacity stadiums; Les Jardins de Roland Garros, a large restaurant and bar complex; Le Village, the press and VIP area; France's National Training Centre (CNE); and the Tenniseum, a bilingual, multimedia museum of the history of tennis.
Арналу
Бұл нысан Роланд Гарросқа арналған, ол Жерорта теңізі арқылы бірінші жеке ұшуды аяқтаған ұшқыш, инженер (алғашқы ұшаққа орнатылған пулеметтің авторы) және Бірінші дүниежүзілік соғыста төрт жау ұшағын атып түсірген батыр (көптеген адамдар бес ұшақты атып түсіргенін қателесіп есептейді). Гаррос 1918 жылдың қазан айында әуе шайқасында қаза тапты.
The facility is named after Roland Garros, a pilot who completed the first solo flight across the Mediterranean Sea, engineer (inventor of the first forward firing aircraft machine gun), and World War I hero who shot down four enemy aircraft (though popularly believed to be five). Garros was killed in aerial combat in October 1918.
Тарих
Франция 20-шы ғасырдың бірінші жартысында теннис спортында маңызды күшке ие болды, себебі 1910-1920 жылдары Сюзанн Ленгленнің басымдығы және 1920-1930 жылдары Жак "Тото" Брюгнон, Жан Боротра ("Секіргіш баск"), Анри Коше ("Сиқыршы") және Рене Лакост ("Қасқыр тісті") – "Төрт мушкетер" деп аталатын осы төрт ойыншының үстемдігі болды. 1927 жылы Франция АҚШ-ты жеңіп, Дэвис кубогын ұтып алды, бұл негізінен "Мушкетерлердің" еңбегінің арқасында болды. Ролан Гаррос стадионы келесі жылы Францияның сәтті қорғанысы үшін салынды. Франция 1933 жылға дейін кубокты сақтап тұрды, бұл да негізінен мушкетерлердің арқасында болды. Францияның алты кубок жеңісіне арналған ескерткіш Place des Mousquetaires алаңының ортасында, кіреберіс жанындағы дөңгелек алаңда орналасқан. Журналист және бұрынғы коммунист Артур Костлер тұтқындалған кезде Коше мен Боротра арасындағы соғыс басталғанға дейінгі соңғы матчты жарнамалайтын плакаттар әлі де ілініп тұрғанын хабарлады.
France was an important power in tennis during the first half of the 20th century due to the dominance of Suzanne Lenglen during the 1910s and 1920s, and les Quatre Mousquetaires ("the Four Musketeers")—Jacques "Toto" Brugnon, Jean Borotra (the "Bouncing Basque"), Henri Cochet (the "Magician"), and René Lacoste (the "Crocodile")—in the 1920s and 1930s. In 1927, France defeated the United States to win the Davis Cup, due largely to the Musketeers' efforts. Stade Roland Garros was constructed as a venue for France's successful defense the following year. France retained the Cup until 1933, again largely because of the Musketeers. A monument to France's six Cup championships stands at the center of Place des Mousquetaires, a circular courtyard near the venue's entrance. Journalist and former communist Arthur Koestler reported that at the time of his detention, posters advertising the last match prior to the outbreak of war, between Cochet and Borotra, were still in place.
Ойын алаңы
"Ролан Гаррос" стадионының беті әдетте "қызыл балшық" деп сипатталғанымен, шындығында алаңдар бірнеше миллиметр қалыңдықтағы ұнтақталған қызыл кірпіш шаңымен жабылған ақ әктаспен жабылған. Көпіршікті әктас қабатының астында жанартау тастары, содан кейін 1 метрге дейін құм және барлығы бетон плитаға орналасқан. Кірпіш ұнтағы әктасқа дөңгелектермен сығымдалып, содан соң суға толықтырылады. Бұл процесс әр алаңға жұқа, тығыз қабат түзілгенше бірнеше рет қайталанады. Ұнтақталған кірпіш аяқ іздері мен доптың қалдырған іздерін көрсетуге жеткілікті тереңдікте, бірақ алаңды жұмсақ немесе сырғанақ етуден сақтау үшін тым терең емес. Турнирлер кезінде жұмысшылар матчтар алдында және сеттер арасында тікбұрышты тізбектерді сүйреп, бетін тегістейді. Қызыл кірпіш шаңы қажеттілікке қарай (ірі турнирлерде күнделікті) толықтырылады. 1928 жылы бұл бет қаптамасы табиғи балшық алаңдардың басты мәселесі – нашар дренажға ең озық шешім болды. Сол кезде, тіпті қысқа мерзімді жауыннан кейін де балшық беттерде 2-3 күн ойнау мүмкін болмайтын. Ұлыбританияда жасалған әктас пен ұнтақталған кірпіштің үйлесімі балшыққа ұқсас болғанымен, дренаж мәселесін жойды, соның салдарынан табиғи балшық теннис алаңдары қолданудан шықты. Содан бері көптеген "жылдам кептіретін" және синтетикалық балшық беттері жасалды. Осы материалдармен жабылған алаңдар табиғи балшық алаңдарға ұқсас, және шамамен бір ғасыр бойы нағыз балшық алаңдар салынбағанына қарамастан, олардың барлығы "балшық алаңдар" деп жіктеледі. Әлемдегі әртүрлі "балшық" беттерінің құрамындағы айырмашылықтар олардың ойнау сипаттамаларындағы үлкен өзгеріштікті түсіндіреді. "Барлық балшық алаңдар әртүрлі", - дейді Венера Уильямс. "Ешқайсысы бірдей ойнамайды. [Ролан Гаррос] ең жақсысы." Стадион 2001 жылға дейін "Орталық Алаң" деп аталды, содан кейін ол 1988 жылы теннисті Жазғы Олимпиадалардың бағдарламасына қайта енгізуге көмектескен Франция Теннис Федерациясының (FFT) ұзақ жылғы президентінің құрметіне қайта аталды. Төрт негізгі көрермен трибуналары "Төрт Мушкетер" – Брюгнон, Боротра, Коше және Лакост құрметіне аталды, олардың Дэвис кубогындағы табысы осы құрылысқа және стадионға түрткі болды. 2020 жылғы турнирге дейін жылжымалы шатыр және жарық шамдары орнатылды, бірақ ол COVID-19 пандемиясының салдарынан қыркүйекке дейін шегерілді.
While the Stade Roland Garros surface is invariably characterized as "red clay", the courts are in fact surfaced with white limestone covered with a few millimeters of powdered red brick dust. Beneath the layer of porous limestone is of volcanic rock, followed by 3 feet (1 m) of sand, all of which rests on a slab of concrete. Crushed brick is pressed onto the limestone surface with rollers, then drenched in water. The process is repeated several times until a thin, compact layer coats each court. The crushed brick is deep enough to allow footprints and ball marks, but shallow enough to avoid making the court spongy or slippery. In tournament situations workers smooth the surface before matches and between sets by dragging rectangular lengths of chain link across it. The red brick dust is replenished as needed (daily during major tournaments). The surface was a state of the art solution, in 1928, to the biggest problem with natural clay courts: poor drainage. At the time it was not unusual for clay surfaces to be unplayable for two to three days after even short periods of precipitation. The limestone/crushed brick combination, originally developed in Great Britain, played and looked similar to clay without clay's drainage issues, thus rendering natural clay obsolete as a tennis court surface. Since then a multitude of other "fast dry" and synthetic clay surfaces have been developed. Courts surfaced with these materials play much like natural clay surfaces and are collectively classified as "clay courts", despite the fact that few if any true clay courts have been built for almost a century. The diversity in composition of various "clay" surfaces around the world explains the extraordinary variability in their playing characteristics. "All clay courts are different," Venus Williams has said. "None play the same. [Roland Garros] plays the best." The stadium was known simply as "Court Central" until 2001 when it was renamed for the long time president of the Fédération Française de Tennis (FFT) who helped restore tennis as a Summer Olympics sport in 1988. The four main spectator grandstands are named for les Quatre Mousquetaires—Brugnon, Borotra, Cochet, and Lacoste—in honor of their Davis Cup success, which prompted construction of the facility, and the stadium. A retractable roof and floodlights were added in time for the 2020 tournament, which was delayed to September of that year due to the ongoing COVID 19 pandemic.
Сот Сюзанн Ленглен
1994 жылы салынған және бастапқыда "А корт" деп аталған Сюзан Ленглен корты – 10,068 көрерменге арналған екінші стадион. Оның есімі халықаралық деңгейде танымал және әйелдер теннисінің тұңғыш жұлдызы болған ол, 1914-1926 жылдар аралығында 31 ірі турнирде жеңіске жеткен, оның ішінде алты Франция ашық чемпионаты мен алты Уимблдон чемпионаты бар. Француз теннисінде "Құдайша" (La Divine) және "Ұлы ханым" (La Grand Dame) деп танылған ол, 1920 жылы Антверпенде өткен Олимпиадада екі алтын медаль жеңіп алды. Итальяндық мүсінші Вито Тоньяни жасаған Ленгленнің қола рельефі стадионның шығыс туннелінің кіреберісінде орналасқан. Франция ашық чемпионатының әйелдер арасындағы жекелей сында жеңіске жеткен чемпионға жыл сайын табыс етілетін кубок оның құрметіне "La Coupe Suzanne Lenglen" деп аталады. Корттағы беткі қабатындағы ылғалды бақылауға арналған алғашқы жер асты суару жүйесі орнатылған. 1994 жылы Корт-Шатрие мен Корт-Ленглен арасындағы жолға сол жылы қайтыс болған 1940 жылдардың француз чемпионы Марсель Бернардың құрметіне "Allée Marcel Bernard" деп ат қойылды.
Built in 1994 and originally designated "Court A", Court Suzanne Lenglen is the secondary stadium with a capacity of 10,068 spectators. Its namesake, an international celebrity and the first true star of women's tennis, won 31 major tournaments, including six French Open titles and six Wimbledon championships, between 1914 and 1926. Known as La Divine (Divine One) and La Grand Dame (Great Lady) of French tennis, she won two Olympic gold medals in Antwerp in 1920. A bronze bas relief of Lenglen by the Italian sculptor Vito Tongiani stands over the east tunnel entrance to the stadium. The trophy awarded each year to the French Open women's singles champion is named La Coupe Suzanne Lenglen in her honor. The court has an underground irrigation system, the first of its kind, to control moisture levels within its surface. In 1994, the walkway between Court Chatrier and Court Lenglen was named Allée Marcel Bernard in honor of the 1940s era French champion who died that year.
Корт Симонн Матье
2019 жылдың наурыз айында "Ролан Гаррос" стадионының жаңа 5000 орындық қосымша аренасы "Серре д'Отейль" бағының аумағында құрылысын аяқтады. Оның аты 1938 және 1939 жылдары әйелдер арасындағы жекелей сында жеңіске жеткен, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз қарсылық қозғалысының жетекшісі ретінде танылған теннисшіге берілді. Корт төрт метр тереңдікте, барлық төрт жағынан жылыжайлармен қоршалған күйде салынды. Бұл бұрын бұзылған 1-ші корттың орнына салынды.
Stade Roland Garros's new 5,000 seat tertiary venue was completed in March 2019 on the grounds of the Jardin des Serres d'Auteuil. Its namesake was the 1938 and 1939 women's singles champion who is also remembered as a leader of the French Resistance during the Second World War. The court was constructed four meters below ground level with greenhouses on all four sides. It was built to replace Court 1, which was demolished.
Сот 1
1-ші корт, бір кезде кешеннің үшінші аренасы болған және дөңгелек пішініне байланысты "Буллинг" деп аталған, 2019 жылы бұзылды. Оның архитекторы Жан Ловера, бұрынғы француз жасөспірімдер чемпионы, 3800 орындық құрылысты көршілес, тік бұрышты Филипп Шатрие кортына қастырмалы етіп жобалаған. 1980 жылы салынған бұл корт, теннис жанкүйерлерінің сүйікті орны болды, себебі оның көлемі салыстырмалы түрде кішкентай және ойынға жақын болу сезімін ұсынатын. Оның ерекшелігі – оңтүстік сызығының артындағы бірінші қатардағы баспасөз орындары. 1-ші кортта бірнеше есімді қалдырған "Ролан Гаррос" турниріндегі сенсациялық жеңістер тіркелді, мысалы, 1997 жылы бесінші ракетка болған, бұрынғы чемпион Томас Мустерді үшінші раундта жеңген Гюставо Куэртен, ол үш "Ролан Гаррос" титулына жол ашты; сондай-ақ, үшінші ракетка болған Габриэла Сабатини 1993 жылғы ширек финалда 6–1, 5–1 есебімен алға шығып, бес матч-пойнтқа ие болған күйі Мэри Джо Фернандеске ұтылды. 2004 жылы Марат Сафин мен Феликс Мантилья арасындағы әйгілі "шалбар түсірілген" матчы да осы кортта өтті. 1-ші кортты бұзу 2019 жылғы турнир аяқталғаннан кейін және жаңа үшінші арена – Симонн Матье корты ашылғаннан кейін басталды. Оның орнына үлкен видеоэкранда матчтарды тамашалай алатын, кеңейтілген "Мускетерлер алаңы" салынды.
Court 1, once the facility's tertiary venue and nicknamed the "Bullring" because of its circular shape, was demolished in 2019. Its architect, Jean Lovera, a former French junior champion, designed the 3,800 seat structure as a deliberate contrast to the adjacent, angular Court Philippe Chatrier. Built in 1980, the Bullring was a favorite among serious tennis fans because of its relatively small size and feeling of close proximity to the action. An unusual design feature was its press seating in the first row at court level behind the south baseline. Court 1 was the scene of several memorable French Open upsets, such as unseeded Gustavo Kuerten's third round victory over fifth seeded former champion Thomas Muster in 1997, on his way to his first of three Open titles; and third seeded Gabriela Sabatini's defeat — after a 6–1, 5–1 lead and five match points — to Mary Joe Fernandez in the 1993 quarterfinals. It was also the site of Marat Safin's famous "dropped pants" match against Félix Mantilla in 2004. Demolition of Court 1 began shortly after conclusion of the 2019 tournament and inauguration of the new tertiary venue, Court Simonne Mathieu. In its place, a greatly enlarged Place des Mousquetaires was constructed, where spectators can watch matches on a large video screen.
Теннис залы
Француз теннис федерациясының мұражайы ресми түрде «Теннисейм» деп аталады, оны француз сәулетшісі Бруно Монар жобалап, 2003 жылдың мамыр айында ашты. Ол бұрынғы шарбақшының үйінде орналасқан және мультимедиа орталығы, медиа кітапханасы, теннис тарихына, әсіресе «French Open» турниріне арналған тұрақты және уақытша көрмелерді қамтиды. Тұрақты көрмелерге «French Open» турнирінің мәңгілік кубоктары, оның ішінде «La Coupe des Mousquetaires» және «La Coupe Suzanne Lenglen» кіреді; «Стад Ролан Гаррос» стадионының тарихы мен фотосуреттері; жылдар бойы теннис киімдерінің эволюциясын көрсететін экспонаттар; 19-ғасырдың ортасынан бастап сақталған теннис ракеткаларының толық жинағы; және тенниске қатысты фотосуреттер мен картиналар қойылған. Медиа кітапханасында әртүрлі құжаттар, плакаттар, кітаптар мен журналдар, сондай-ақ теннис туралы ақпарат, статистика, қызықты деректер және 1928 жылдан бергі «French Open» турнирінің барлық матчтарының қорытындылары бар. Екі тілде (француз/ағылшын) мультимедиа орталығында 4000 сағаттан астам цифрланған бейнематериалдар бар, оның ішінде деректі фильмдер, спорттың көптеген легендар ойыншыларымен сұхбаттар және 1897 жылдан қазіргі уақытқа дейінгі киноархивтер сақталған. Күн сайын экскурсиялар өткізіледі. (Күнделікті екі экскурсия – сағат 11:00 және 15:00-де ағылшын тілінде). «French Open» турнирі кезінде билет иелері үшін кіру ақысы алынбайды.
Known officially as the Museum of the French Federation of Tennis, the Tenniseum was designed by the French architect Bruno Moinard and opened in May 2003. It is housed in a former groundsman's cottage, and comprises a multimedia center, media library, and permanent and temporary exhibits dedicated to the history of tennis in general, and the French Open in particular. Permanent exhibits include a display of the French Open perpetual trophies, including La Coupe des Mousquetaires and La Coupe Suzanne Lenglen; a narrative and photographic history of Stade Roland Garros; displays documenting the evolution of tennis attire through the years; a comprehensive collection of tennis racquets dating back to the mid 19th century; and a large exhibition of tennis related photographs and paintings. The media library houses a diverse collection of documents, posters, books, and magazines, as well as a database of tennis information, statistics, trivia, and match summaries of all French Open tournament matches since 1928. The bilingual (French/English) multimedia center contains over 4,000 hours of digitized video, including documentaries, interviews with many of the sport's legendary players, and film archives dating from 1897 to the present. Tours are conducted daily. (Two per day at 11:00am and 3:00pm, are in English.) During the French Open, the normal entry fee is waived for tournament ticket holders.
Бастапқы жоспарлар
2009 жылы FFT француз сәулетшісі Марк Мимрамға «Ролан Гаррос» стадионының кеңейту жобасын жасауды тапсырғанын хабарлады. Ағымдағы жерде жарықтандыру және Court Philippe Chatrier кортасының жылжымалы шатырын қосу ұсынылды. «Ролан Гаррос» стадионының шығысында, Порт-д’Отейдегі Жорж Хеберт муниципалды демалыс аймағында төртінші стадион салу жоспарланған, онда жылжымалы шатыр және 14 600 орындық болады, сондай-ақ 1500 және 750 орындық екі кішірек корты да қарастырылды. 2010 жылы Париж қалалық кеңесіндегі фракциялардың қарсылығына тап болған FFT француз ашық турнирін Париж қаласының шегінен тысқары орналасқан 55 корттан тұратын жаңа аренаға көшіру туралы балама жоспарды қарастырып жатқанын мәлімдеді. Қарастырылып жатқан үш орын – Марн-ла-Валле, Париждің солтүстік шеткі аймағындағы Гонес және Версаль маңындағы бос әскери база. Алдау мен қастандық айыптаулары арасында, өкіл «Ролан Гаррос» стадионының басқа үш «Үлкен дулыға» ареналарынан екі есе кішкентай болғаны және жабық корттары болмағандықтан, француз ашық турнирінің «Үлкен дулыға» статусын ұзақ тарихы бар және үлкен инфрақұрылымы бар Мадридке немесе Персика шығанағы елдеріне жоғалту қаупі бар екенін түсіндірді. 2011 жылдың ақпанында FFT турнирді «Ролан Гаррос» стадионында өткізуге дауыс берді, себебі жаңа аренаны қысырдан салудың құны (630 миллион доллардан 1 миллиард долларға дейін) ұсынылған кеңейтуге жұмсалатын 370 миллион доллардан әлдеқайда қымбат еді. Жоспардың толыққанды мәліметтері 2013 жылдың мамырында жарияланды, оған Chatrier кортын қазіргі негізінде толық қайта жаңарту, сондай-ақ жаңа шатыр мен жарықтандыру, ал 1-ші корт орналасқан жерде Place des Mousquetaires кеңейтілгені кірді. Порт-д’Отейдегі жаңа стадион жер астына салынады және төрт жағынан жылыжайлармен қоршалған болады. Жобаның мерзімі 2016 жылдан 2018 жылға дейін ұзартылды. Жергілікті тұрғындар, табиғатты қорғаушылар және қалалық билік «Ролан Гаррос» стадионының аумағын 21 акрдан (8,5 гектар) шамамен 33,8 акрға (13,5 гектар) дейін ұлғайтатын жоспарға қарсылық білдіруді жалғастырды.
In 2009 the FFT announced that it had commissioned the French architect Marc Mimram to design a significant expansion of Stade Roland Garros. On the current property, the proposal called for the addition of lights and a retractable roof over Court Philippe Chatrier. At the nearby Georges Hébert municipal recreation area, east of Stade Roland Garros at Porte d'Auteuil, a fourth stadium was planned with a retractable roof and 14,600 seating capacity, along with two smaller show courts with seating for 1,500 and 750. In 2010, faced with opposition to the proposed expansion from factions within the Paris City Council, the FFT announced that it was considering an alternate plan to move the French Open to a new, 55 court venue outside of Paris city limits. The three sites under consideration were Marne la Vallée, the northern Paris suburb of Gonesse, and a vacant army base near Versailles. Amid charges of bluffing and brinkmanship, a spokesman explained that because Stade Roland Garros was less than half the size of the other three Grand Slam venues and had no covered courts, the French Open was at risk of losing its Grand Slam status to Madrid—which has a long clay court tradition and larger facilities—or the Gulf countries. In February 2011, the FFT voted to keep the tournament at Stade Roland Garros, citing the prohibitive expense ($630 million to $1 billion) of building a new venue from scratch versus a projected $370 million to carry out the proposed expansion. Further details of the plan were announced in May 2013, including a complete rebuild of the Chatrier court on its existing foundations in addition to the new roof and lights, and a larger Place des Mousquetaires in the area occupied by Court 1. The new stadium at Porte d'Auteuil would be built below ground level, with greenhouses surrounding it on all four sides. Project deadlines were pushed back from 2016 to 2018. Local residents, wildlife enthusiasts and municipal authorities continued to voice opposition to the plan, which would increase the Stade Roland Garros grounds from 21 acres (8.5 hectares) to about 33.8 acres (13.5 hectares).
Қоршаған ортаны қорғау мәселелері мен кешігулер
2015 жылдың ақпан айында Экология министрлігі теріс қорытынды шығарды, ал жоба қалалық кеңес үшін жерді пайдалану туралы жаңа зерттеу аяқталғанға дейін тоқтап қалды. Маусым айында Париж қаласының әкімі Анн Идальго құрылысқа рұқсат берілгенін, жаңа смета 450 миллион долларды құрап, аяқталу мерзімінің 2019 жылға шегерілгенін хабарлады. Қазіргі алаңның шығыс шекарасында орналасқан Jardin des Serres d'Auteuil-дегі 2,5 акр (1 гектар) жылыжайлар мен биологиялық бақтарды бұзуға қарсы болған оппозиция Бои-де-Булонға қарай солтүстікке қарай кеңейтуді ұсынды, бұл A13 тас жолының бір бөлігін жабуды талап етеді. Шығысқа қарай кеңейтуді қолдаушылар одан әрі кешігу Париждің 2024 жылғы жазғы Олимпиадаға үміткерлігіне қауіп төндіретінін мәлімдеді. 2015 жылдың желтоқсанында Париж әкімшілік соты Аутей ботаникалық бағының жылыжайларын қайта жаңарту жұмыстарын тоқтатуға бұйырды. FFT жасаған мәлімдемеде жылыжайлар бұзылмайтыны, керісінше, сәнделетіні айтылды. FFT шығысқа қарай кеңейтуге қарсылардың "оперативтік, құқықтық және экологиялық тұрғыдан жақсы баламалары жоқ" екенін атап өтті және Булонь орманына кеңейту мүмкін емес екенін қосты. 2017 жылдың ақпан айында барлық заңдық мәселелер шешіліп, бастапқы шығысқа қарай кеңейту жоспары қайтадан іске қосылды.
In February 2015 the Ministry of Ecology issued a negative report, and the project was placed on hold pending completion of a new land use study for the City Council. In June, Paris Mayor Anne Hidalgo announced that construction permits had been signed, with a new cost estimate of $450 million and completion delayed to 2019. Opponents, who objected to the demolition of 2.5 acres (1 hectare) of greenhouses and biological gardens at the Jardin des Serres d'Auteuil on the eastern border of the current ground, proposed an alternate, northward expansion into the Bois de Boulogne that would require covering a portion of the A13 highway. Proponents of the eastward expansion argued that further delays would jeopardize Paris's bid for the 2024 Summer Olympics. In December 2015, the Paris Administrative Court ordered suspension of reclamation work involving the Auteuil botanical garden greenhouses. In a statement, the FFT responded that the greenhouses would not be destroyed, and would, in fact, be embellished. FFT also noted that opponents of the eastward expansion "[did] not have good alternatives from the operational, legal and environmental point of view", and added that expansion into the Bois de Boulogne was impossible. In February 2017, the last of the legal challenges were resolved and work resumed on the original eastward expansion plan.
Қайта бастау
Жаңа турнир ұйымдастыру ғимараты мен кешені, жаңа 7 және 9 корттар, кеңейтілген Place des Mousquetaires және Корт Ленгленнен батысқа қарай орналасқан Фон-де-Принс аймағындағы жаңа көрсету корты 2018 жылғы турнирге уақтылы аяқталды. Court des Serres корты, Court Simonne Mathieu деп қайта аталды, 2019 жылдың наурыз айында ашылды және 2019 жылғы турнирге дайын болды. Сонымен қатар, қайта жаңартылған Court Chatrier корты 2020 жылғы турнирге дейін қозғалмалы шатырымен аяқталды. 2021 жылы 2 және 3 корттарды қайта құру және Place des Mousquetaires-тегі жөндеу жұмыстары аяқталды. Бұл Рафаэль Надальға (Француз ашық чемпионатының жекелей сынында рекордтық 14 рет жеңіске жеткен), Роланд Гарросқа және "Төрт мушкетерге" (Боротра, Брюгнон, Коше және Лакост) арналған ескерткіштердің ашылуын қамтыды. Сол жылы турнир тарихында алғаш рет Филипп Шатрие кортында түнгі сессиялар ұйымдастырылды. Сузан Ленглен кортының қозғалмалы шатыры 2024 жылғы жазғы Олимпиадаға дейін аяқталады.
The new tournament organization building and Village, new courts 7 and 9, the expanded Place des Mousquetaires, and a new show court in the Fond des Princes area west of Court Lenglen were completed in time for the 2018 Open. The Court des Serres, renamed Court Simonne Mathieu, was opened in March 2019, ready for the 2019 tournament, as was the rebuilt Court Chatrier, with the retractable roof completed in time for the 2020 tournament. In 2021, the redevelopment of courts 2 and 3 and the renovation work at the Place des Mousquetaires were finished. This included the inauguration of statues to Rafael Nadal (who has won the French Open singles title a record 14 times), Roland Garros, and the "Four Musketeers" (Borotra, Brugnon, Cochet, and Lacoste). In the same year, the tournament introduced night sessions on Court Philippe Chatrier for the first time in its history. Court Suzanne Lenglen will have a retractable roof completed in time for the 2024 Summer Olympics.
Орналасқан жері
Стадион Ролан Гаррос Париждің батыс жағында, Булон орманының оңтүстік шекарасында, Париждің 16-ауданында орналасқан. Үшбұрышты жер телімі солтүстігінде Порт-д'Отейль даңғылы мен А13 тас жолы, оңтүстігінде Бульвар-д'Отейль даңғылымен шектеседі. Шығыс шекарасы Гордон Беннетт даңғылы және оған жапсарлас Серре д'Отейл бағымен белгіленген.
Stade Roland Garros is located at the western side of Paris, at the southern boundary of the Bois de Boulogne in Paris's 16th arrondissement. The triangular property is bounded by Avenue Porte d'Auteuil and A13 autoroute on the north and Boulevard d'Auteuil on the south. The eastern boundary is Avenue Gordon Bennett and the adjacent Jardin des Serres d'Auteuil.