Кіріспе

Британдық деректі фильмдер жасаушы және журналист Уильям Бемистер (28 маусым 1948 – 13 қараша 2008) – британдық деректі фильмдер жасаушы және журналист.

Родезия

1960 жылдары Ұлыбритания армиясының Ақпарат корпусында, содан кейін Корпустың Аумақтық армиясының әуе шабуылы бөлімінде және Нью-Скотланд-Ярдтағы Метрополитен полиция комиссары кеңсесінің азаматтық қызметкерлері ретінде қысқа мерзім қызметтенгеннен кейін, Бемистер тәуелсіздік алғанға дейінгі Родезиядағы саяси либералды "Rhodesia Herald" және "Sunday Mail" газеттері тобында журналист ретінде мансабын бастады. Одан кейін ол Родезиялық хабар тарату корпорациясының және оның телеарнасы RTV-нің Солсберидегі жаңалықтар редакторы болып жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол кейіннен тыйым салынған африкалық ұлтшыл "Moto" газетіне материалдар жазды.

Жаңа Зеландия және Австралия

1974 жылы ол Жаңа Зеландияға көшіп, 1970-жылдардың басында ашық журналистикасымен және тергеу тілшілігімен танымал болған NZ Truth таблоидында жалпы тілші болып жұмыс істеді. Кейін ол Австралияға көшіп, Руперт Мердоктың News Limited газеттеріне қатысты: The Truth (бұрынғы Мельбурн тергеу таблоиды, көп пайда әкелгендігі айтылады, бұл Мердоктың британдық News of the World газетін сатып алуына себеп болды), Сиднейдегі жексенбілік телеграф және ұлттық күнделікті газет The Australian. Ол Мельбурн мен Сиднейдегі Австралия телерадио корпорациясына және Сиднейдегі Австралиялық Он телеарнасына арнайы тергеу продюсері ретінде қайта оралды.

Теледидар

Тәуелсіз тележурналист ретінде Бемистердің алғашқы фильмі – Бразилияда тұратын қашқын британдық пойыз тонаушы Рональд Биггс туралы деректі фильм, «Рональд Биггстің мойындауы» болды. Бемистер 90 минуттық «Аңшы және аңшылық» фильмін жасады, ол нацистік соғыс қылмыскерлері, олардың қайда екені және оларды тұтқындап, соттауға тырысқан нацистік аңшылар туралы айтады. Бұл фильмді Австралияның Seven Network тапсырыс берді және түсірілімі Оңтүстік Америкада, Францияда, Германияда, Израильде және Ұлыбританияда өтті. Фильмге Францияның Лион қаласында Гестапоның бұрынғы басшысы Клаус Барбидің Боливияның Ла-Пас қаласындағы үйін анықтайтын көріністер, сондай-ақ Боливиялық заң қызметкерінің Барбидің нақты кім екенін алғаш рет растауы енді. Барби Клаус Альтман деген атпен өмір сүрген, ал Париждегі нацистерді аулаушылар Серж және Беате Кларсфельд оны 1971 жылы Боливияда анықтаған, бірақ ол жердегі үкімет оны Францияға экстрадициялау туралы барлық өтініштерді қабылдамай келді. Бемистерге берген сұхбатында Ла-Пас округінің прокуроры Гастон Ладесма Альтманның өзі Клаус Барби екенін мойындағанын айтты. 1983 жылдың 19 қаңтарында, «Аңшы және аңшылық» фильмі АҚШ телеарналарында көрсетілгеннен кейін 14 ай өткен соң, Боливияның жаңа үкіметі Барбиді сотқа өткізу үшін Францияға депортациялады. Фильмде сондай-ақ СС-тің стандартфюрері Уолтер Рауфтың (сол кездегі тірі нацистердің ең ізделіміндегі босқын деп есептелетін) жалғыз түсірілген сұхбаты бар. 1979 жылы Бемистер Рауфты Чили астанасы Сантьягоның маңындағы шағын коттеджде, оның ұлы мен немерелері тұратын үйдің жанында тапты. Бірнеше сағаттан кейін Бемистер өзінің баласының үйіне кіретін бақша қақпасының алдында қалды, ал бұрынғы СС стандартфюрері Уолтер Рауфф көшеден кіруге тырысты, ал жақын маңдағы бақылау камераларының тобы бұл кездесуді түсірді. Бемистердің жасырын микрофонынан хабарсыз Рауфф өзінің жалғыз түсірілген сұхбатын берді, нацистік аңшы Саймон Визенталь туралы әзілдеп: «Біздің бәріміз қартайдық (басқа нацистер туралы айтады) және клиенттерді табуда оған көмектесе алмаймыз». Фильмде Адольф Айхманның ұлы Хорст та әкесіне қарсы іс бойынша пікір білдірді. Фильмнің 58 минуттық нұсқасы кейіннен АҚШ-тағы PBS телеарнасында көрсетілді, бұл үшін Бемистер 1981 жылы АҚШ желілік теледидарындағы үздік тергеу журналистикасы үшін Эмми сыйлығын және 1982 жылы CINE Алтын Бүркіт сыйлығын жеңіп алды. Бемистердің басқа халықаралық продюсерлік жұмыстары: Ұлыбританиядағы Thames Television арнасындағы «Филби», Швеция теледидарындағы «Мәскеу адамы», Германиядағы WDR Fernsehen және бүкіл әлемдегі Discovery Channel; сондай-ақ Home Box Office арнасының «America Undercover: The Search for Dr Josef Mengele» деректі фильмі, онда ол продюсер-корреспондент ретінде жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Fremantle Media компаниясының «Жеті миллион долларлық қашқын» жобасының тергеуші журналисі болды. Австралиялық телеарналар үшін жасаған туындыларына екі сағаттық «Spy Trap» деректі фильмі, оны Австралиялық телерадиокорпорация көрсетті; бір сағаттық «Болашақтың психикалық көріністері» арнайы деректі фильмі, Австралиялық Ten Television Network арнасы үшін әлемдегі болжамды психиктерге сын көзбен қарады, сондай-ақ 1942 жылы Сидней портының ортасына жасалған жапондық шағын су асты кемесінің шабуылы туралы «Warriors of the Deep» деректі фильмі, сол кезде американдық және австралиялық соғыс кемелерінің базасы болған. Бұл фильмді Австралияның Seven Network телеарнасы көрсетті.

Кинофильмдер жобасы

2008 жылы Бемистер «Қабылданатын дәлелдер» атты 120 минуттық, түрлі жанрларды қамтитын деректік көркем фильмнің түсірілімін бастады. Бұл фильмде кинематографиялық және фотосуреттік дәлелдер, қылмыс орындарының спутниктік карталары, жер астындағы радиолокация, электрондық және адам ақпараттары, сондай-ақ басқа да сот-медициналық дәлелдерді пайдалану жоспарланған. Мақсаты – Екінші дүниежүзілік соғыста (Ұлы Отан соғысында) неміс әскери қылмыскерлері мен олардың әріптестерін, соның ішінде Румыния армиясы мен полициясының мүшелерін анықтау еді. Жобаға АҚШ, Швеция және Германиядан келген ғалымдардың бет-әлпет, жүріс-тұрыс және дауыс тану саласындағы дәлелдерін, сондай-ақ 1938-1945 жылдар аралығында жасалған нацистік соғыс қылмыстарын тергейтін «ескі істерді» зерттеушілердің жұмысын қосу көзделген. Бұл фильмде еврей нәрестелерін өлтіру және тірі адамдарды әктелген әкпен өртеу сияқты жаңа дәлелдер алғаш рет жариялануы тиіс еді, және әрбір жағдай бойынша қабылданатын дәлелдер ұсынылатын еді. Технологиялардың мүмкіндіктеріне байланысты, нацистік құрбандарды да анықтау жоспарланған: басты назар еврейлерге, сондай-ақ славяндарға, цығандарға, гомосексуалдарға, психиатриялық науқастарға, пацифистерге (квакерлерге дейін), Қызыл Армияның әскери тұтқындарына және қарусыз азаматтарға берілетін еді. Мыңдаған күдікті соғыс қылмыскерлері сотталмаған жағдайларды түзету мақсатында фильмде сот-медициналық «нанодәлелдер» ұсынылатын еді. Германия, Ресей және Ұлыбританияның, сондай-ақ басқа да еуропалық ұйымдардың бірлестігімен түсірілетін бұл фильмнің түсірілімі 2009 жылға жоспарланған. Жоба Ұлыбританияның Ұлттық лотерея қорынан, сондай-ақ британ үкіметінің Медиа департаменті, Ұлыбританияның Фильм Кеңесі және Screen South ұйымынан қаржыландырылды. Фильмде дәстүрлі британдық деректік форматынан бас тарта отырып, 4 миллион долларлық өндіріс деңгейіне, төрт камерамен түсіру, инновациялық декорациялар мен жарықтандыру, жоғары бюджеттік фильмдерде қолданылатын ең озық визуалды эффекттер және жылдам монтаж сияқты сот-медициналық/детективтік драма стилі қолданылатын еді. Фильмде қарулы партизандық әрекеттерге тоқталмау жоспарланған, бірақ Советтік NKVD-нің соғыс қылмыстарына, одақтастар жасаған санаулы соғыс қылмыстарына және фильмнің өндірісіне «қарсылық білдірген» ұйымдарға, ғылыми академиктерге және реакциялық тарихшыларға қатысты мәселелерге тоқталып өту көзделген. Бемистердің қазасынан кейін жобаның болашағы белгісіз.

Басқа өмірбаяны

2007 жылы оның жұмысы Ричард Транктың "Мен сені ешқашан ұмытқан жоқпын: Саймон Визенталдың өмірі мен мұрасы" атты деректі фильмінде көрсетілді. Соңғы кезде ол американдық, неміс және швед әріптестерімен бірге сотқа қабылданатын дәлелдер үшін эксперименталды сот-медициналық технологияларға қатысты зерттеулер жүргізді. Бемистер Оксфорд университетінің Кино қорының өмірлік мүшесі, Нью-Йорктегі Телевизия өнері мен ғылымының Ұлттық академиясының және Лондондағы Frontline клубының мүшесі болды. Ол сондай-ақ Оксфорд университетінің қоғамының қауымдасқан мүшесі еді. Ол Англияның Вейбридж қаласындағы Санкт-Джордж колледжінде білім алып, Оксфорд университетінде кинотану саласында бакалавр дипломын алды. Өмірі бойы Бемстер аралық біполярлық бұзылыстан күйзелді. Ол осы ауру туралы зерттеулерді қолдау мақсатында "Equilibrium" қорының құрылуына көмектесті. 1995 жылы ол қысқа мерзімге үйленді.