Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық мемлекеттік қызметкер, подполковник Артур Джон Бигг, 1-ші барон Стэмфордхэм (18 маусым 1849 – 31 наурыз 1931) – британдық армия офицері және сарайдағы кеңесші. Ол патшайым Викторияның өмірінің соңғы жылдарында және Георгий V-нің билігінің көп бөлігінде оның жеке хатшысы болды. Ол 1953 жылдан 1972 жылға дейін Елизавета II-нің жеке хатшысы болған лорд Адеанның анасының әкесі болды.
British public administrator
Lieutenant Colonel Arthur John Bigge, 1st Baron Stamfordham, (18 June 1849 – 31 March 1931) was a British Army officer and courtier. He was Private Secretary to Queen Victoria during the last few years of her reign, and to George V during most of his reign. He was the maternal grandfather of Lord Adeane, Private Secretary to Elizabeth II from 1953 to 1972.
Ерте өмір
Бигг – Джон Фредерик Биггтің (1814–1885) ұлы, Нортумберлендтегі Стэмфордхам шіркеуінің пасторы, және Чарльз Уильям Биггтің (1773–1849) немересі, Бентон үйінің (Литтл Бентон, Ньюкасл-апон-Тайн, Нортумберленд) және Линден Холлдың (Лонгорсли, Нортумберленд) иесі, Нортумберлендтің жоғары шерифі, сондай-ақ Ньюкасл-апон-Тайндегі көрнекті саудагер және банкир болған. Ол Россалл мектебінде және Корольдік әскери академияда оқыды, 1869 жылы Корольдік артиллерияға офицер болып қабылданды.
Bigge was the son of John Frederick Bigge (1814–1885), Vicar of Stamfordham, Northumberland, and the grandson of Charles William Bigge (1773–1849) of Benton House (Little Benton, Newcastle upon Tyne, Northumberland) and Linden Hall (Longhorsley, Northumberland), High Sheriff of Northumberland and a prominent merchant and banker in Newcastle upon Tyne. He was educated at Rossall School and the Royal Military Academy and was commissioned into the Royal Artillery in 1869.
Мансап
1879 жылы Бигге Англо-зулу соғысына қатысып, хабарламаларда есімдері тізілді. 1880 жылы оны королева Виктория Балморал сарайына шақырды. Ол патшайымға ханзаданың Зулу соғысында қаза табуы туралы толыққанды ақпарат берді, сондай-ақ патшайым Евгенияны Зулуландқа, оның ұлы қаза болған жерге сапармен сүйемелдеді. 1881 жылы ол әдеттегі сүйемелдеуші офицер болып тағайындалды, сосын королева Викторияның жеке хатшысы және көмекшісі қызметін атқарды. Бигге 1895 жылы сэр Генри Понсонбиден кейін королева Викторияның жеке хатшысы болып тағайындалды және 1901 жылғы қаңтарда қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Бірнеше айдан соң ол сол жылы Уэльс ханзадасы атанған Корнуолл мен Йорк герцогының жеке хатшысы болып тағайындалды. 1910 жылы ханзада таққа отырғаннан кейін ол осы қызметін жалғастырды және 1931 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. 1911 жылы Нортумберленд графтығындағы Стэмфордхэм барондығымен барон Стемфордхэм атанды. Лорд Стемфордхэм – корольдің Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі немісқаралық сезімдерге байланысты Виндзорды отбасылық тегі ретінде қабылдау шешімін қолдағандардың бірі болды. 1917 жылдың 17 шілдесінде король Георг V «Виндзор есімін оның Корольдық үйі мен отбасы мұрагерлік етсін, ал барлық неміс титулдары мен дәрежелерінен бас тартсын» деген жарлық шығарды. Ол патшаны император Николай II мен оның отбасына пана беруден бас тартуға көндірді, олар осылайша Ресейде қалуға мәжбүр болды және большевиктер тарапынан өлтірілді. Патшаның «Бэггер Богнор» деген жауабын Богнор қаласын Богнор Регис деп атауға келісім бергендік ретінде түсіндірді. Ол Йорк герцогін (кейіннен король Георг VI) Лионель Логке таныстырды, ол герцогтің тіл жетілдірушісі болды.
In 1879, Bigge fought in the Anglo Zulu War and was mentioned in despatches. In 1880, he was summoned to Balmoral Castle by Queen Victoria to give her more information about the Prince Imperial's death in the Zulu War, and he escorted the Empress Eugenie on her tour of Zululand to visit the site of her son's death. In 1881, he was appointed equerry in ordinary and then served as a groom in waiting and assistant private secretary to Queen Victoria. Bigge was appointed Private Secretary to Queen Victoria in 1895 in succession to Sir Henry Ponsonby and served until her death in January 1901. A couple of months later, he was appointed Private Secretary to her grandson, the Duke of Cornwall and York, who was made Prince of Wales later that year. He continued to serve as such on the Prince's accession to the throne as King George V in 1910 and serving until his own death in 1931. and elevated to the peerage as Baron Stamfordham, of Stamfordham in the County of Northumberland, in 1911. Lord Stamfordham one of those who supported the King's decision to adopt Windsor as the family name because of the keen anti German feelings during the First World War. On 17 July 1917, King George V "issued a proclamation declaring, "The Name of Windsor is to be borne by His Royal House and Family and Relinquishing the Use of All German Titles and Dignities". He persuaded the King to deny asylum to Tsar Nicholas II and his family, who were thus forced to remain in Russia and who were murdered by the Bolsheviks. He interpreted the King's response "Bugger Bognor" as assent to the renaming of Bognor as Bognor Regis. He introduced the Duke of York (later King George VI) to Lionel Logue, who became the Duke's speech therapist.