Кіріспе

2003 жылы Англикан қауымы Джин Робинсонның, өзінің гомосексуалдығын жасырмаған және тұрмыс құрған, алғашқы Англикан епископы болып тағайындалуынан және Нью-Вестминстер Англикандық епархиясында бір жынысты одақтарды баталаудан туындаған мәселелерді зерттеу үшін Ламбет комиссиясын құрды. Архиепископ Робин Эймс төрағалық еткен комиссия 2004 жылдың 18 қазанында Виндзор есебін жариялады. Есепте Англикан қауымы үшін келісімшарт жасау ұсынылды, бірақ бұл идея іске аспады.

Өмірбаян

1998 жылы Ламбет конференциясында Англикан епископтары адамның сексуалдығы туралы резолюция қабылдады, онда «Құдай сөзінің (Киелі кітаптың) талаптарына сәйкес, ер және әйелдің өмір бойы бірге болуындағы адалдық қағидасы қолдалады» делінген. Сондай-ақ, бір жынысты одақтарды заңдастыруға немесе оларды баталауға, сондай-ақ бір жынысты одақтағы адамдарды дін қызметкерлеріне бекітуге кеңес беруге болмайтыны айтылды.

Бір жынысты ерлер мен әйелдердің арасындағы одақтар және Робинсонның сайлануы

Канаданың Нью-Вестминстер епархиясы 2002 жылы епархиялық синодта бір жынысты одақтарды баталау рәсімін бекітті. Бұл рәсімді жеке шіркеулер, өздерінің жылдық мәжілісі немесе шіркеу кеңесінің шешімі арқылы, шіркеудің нақты өтініші бойынша қолдануға құқылы болды. 2003 жылдың мамыр айында епархияның 76 қауымының алтауына бұл рәсімді қолдануға рұқсат берілді. 2003 жылы Епископтық шіркеудің Бас конвенциясы Нью-Гэмпшир епархиясының епископы ретінде Джин Робинсонды сайлауға келісім берді. Робинсонның сайлануы Питтсбург епархиясының епископы Роберт Дункан бастаған 19 епископтың тобын, Епископтық шіркеу мен Англикандық қауым арасындағы ықтимал жарылыс туралы ескерту жасауға итермеледі. Кентерберий архиепискобы Роуэн Уильямс бұл "әрине, бүкіл әлемдегі Англикандық қауымға елеулі әсер етеді, ал оның салдары қандай болатынын айту әлі ерте" деді. Ол былай қосты: "Менің үмітім, Америкадағы шіркеу мен қалған Англикандық қауым, маңызды және қайталанбас шешімдер қабылдамас бұрын, осы жағдайды қарастыруға мүмкіндік алады". Оңтүстік Африканың зейнеткер архиепискобы Десмонд Туту сайлаудың Оңтүстік Африка провинциясының шіркеуін дүрліктірмейтінін айтып, "мұның не үшін сонша шуға себеп болғанын" түсінбейтінін мәлімдеді. Нигерия шіркеуінің архиепискобы Питер Акинола және шіркеудің басқа да аға епископтары өз шіркеулерінің Епископтық шіркеумен "бұзылған қарым-қатынаста" екенін жариялады. Джин Робинсонның епископ ретінде тағайындалуы және бір жынысты одақтарды баталау туралы даудың нәтижесінде, 2003 жылдың 15 қазанында әлемнің түкпір-түкпірінен келген Англикандық көшбасшылар Ламбет сарайында осы мәселе бойынша жарылыстың алдын алу мақсатында кездесті. Келесі күні олар кең мәлімдеме жасады:
Біз нақты айтуымыз керек, Нью-Вестминстердегі және АҚШ-тың Епископтық шіркеуіндегі соңғы әрекеттер біздің қауымдастықтың толық пікірін білдірмейді, және бұл шешімдер біздің бір-бірімізбен рухани байланысымызды қауіпке тікейді. Бұл қауымдастықтың негізгі құрылымын қиратып, осы және басқа да мәселелерге әкелуі мүмкін, себебі провинциялар Епископтық шіркеумен (АҚШ) байланысты үзуді таңдаған провинциялармен қарым-қатынасты жалғастыруға бола ма, жоқ па, соны шешуге мәжбүр болады. Ұқсас мәселелер Нью-Вестминстер епархиясының жағдайына да қатысты. Архиепископтар Кентерберий архиепискобынан 12 ай ішінде Архиепископтарға есеп беру үшін "шұғыл және терең теологиялық және құқықтық талдау" жүргізу үшін комиссия құруды сұрады. Сондай-ақ, Робинсонның тағайындалуына қатысқандардың барлығын "Англикандық қауымдағы өкілдік қызметтерден өздерін шеттетуді ар-ұждандарымен қарастыруға" шақырды. Алайда, Епископтық шіркеуге немесе Канаданың Англикандық шіркеуіне қарсы тәртіптік шаралар қолдану туралы ұсыныс жасалмады. Бұл есепте сонымен қатар, қауымдастықтағы шіркеулер арасындағы байланысты нығайту үшін әрбір шіркеудің "Англикандық келісімді" ратификациялауы ұсынылды, бұл оларды маңызды шешімдер қабылдағанда кең қауымдастықпен кеңесуге міндеттейді. Сондай-ақ, бірліксіздікке себеп болғандарды өкініш білдіруге шақырды.

Салдары

2005 жылдың ақпан айында Солтүстік Ирландиядағы Дромантинде өткен Англикан қауымының басшыларының кезекті отырысында гомосексуализм мәселесі жан-жақты талқыланды. 38 басшының ішінде 35-і қатысты. Басшылар Виндзор есебінің көптеген тұжырымдарын қайталады, сонымен қатар АҚШ Епископтық шіркеуі мен Канада Англикан шіркеуінен 2008 жылғы Ламбет конференциясына дейін Англикандық кеңесшіл кеңестен өз еркімен шығуын сұрады, бұл Англикан қауымының басты ресми халықаралық ұйымы болып табылады. Виндзор есебі либералдар тарапынан сынға ұшырады (мысалы, «Виндзор есебі: Либералдық жауап» кітабында) – олар Нью-Гэмпшир және Нью-Вестминстердің әрекеттері, жалпы гомосексуализм дұрыс емес деп есептелгенін айтты. Мысалы, есеп консервативтер мен либералдардың біртілдік үшін кешірім сұрауын талап етеді, бірақ консервативтердің міндет сезімінен туған әрекеттерін мойындайды. Алайда, Нью-Вестминстер мен Нью-Гэмпширге осындай мойындау жасалмайды. 2008 жылдың 12 ақпанында Кентербери архиепископы Виндзор жалғастыру тобының (WCG) құрылғанын жариялады. WCG Виндзор есебіне қатысты қалған сұрақтарды және Англикан қауымының провинциялары мен құралдарынан Виндзор есебіне берілген түрлі ресми жауаптарды қарастыру үшін құрылды. WCG төрағасы епископ Клайв Хэндфорд болды.

Англикандық Қауымдастық Келісімі

2006 жылы Кентербери архиепискобы Роуэн Уильямс Англикан қауымы үшін келісім жобасын дайындау үшін Келісімді жобалау тобын (CDG) құрды. CDG 2007-2009 жылдар аралығында жиналып, үш тізбектелген жоба жасады: Нассау келісім жобасы (2007), Сент-Эндрюс келісім жобасы (2008) және Ридли Кембридж келісім жобасы (2009). Әр жобада англикандықтар бұрын ұсынған немесе қабылдаған экуменикалық келісімдердің ықпалы болды. Англикандық экуменикалық келісімдердің бастауы 1964 жылғы Ұлыбританиядағы Иман және тәртіп конференциясына дейін барып жетеді, бірақ бұл 1948 жылы Дүниежүзілік шіркеулер кеңесі бекіткен экуменикалық келісімге байланысты еді. Дегенмен, 1960 жылдардың соңынан бері англикандықтар Англикан қауымын одан да жақындастырудың бірнеше жоспарын талқылады. Соңғы кезде бұл ұсыныстарға канондық құқық туралы маңызды пікірталастар енгізілді. Англикандық келісім де осы пікірталастарға негізделген. Келісімнің соңғы мәтіні 2009 жылдың соңында Англикан қауымының провинцияларына жіберілді. 2012 жылдың маусым айына дейін келісімге Англикан қауымының жеті провинциясы қосылды: Мексика (2010), Батыс Үндістан (2010), Ирландия (2011), Мьянма (2011), Оңтүстік-Шығыс Азия (2011), Папуа-Жаңа Гвинея (2011) және Оңтүстік конусы (2011). Оңтүстік Африка шіркеуі келісімді бекітуге қадамдар жасады (2011), соңғы мақұлдау 2013 жылға жоспарланған. Екі провинция келісімді қабылдамады: Англия шіркеуі (2012) және Шотландия епископтық шіркеуі (2012). Англия шіркеуінде епархиялық дауыс келісімге қарсы шешімді болды, бірақ халықтың дауысы келісімге қарсы аз ғана айырмашылықпен болды. Келісім келесі үш жылда қайта қаралуы мүмкін деп күтілген, бірақ бұл орындалмады. Екі провинция келісімді толығымен қабылдаған жоқ немесе толығымен қабылдамаған жоқ. 2012 жылдың 9 шілдесінде Аотеароа, Жаңа Зеландия және Полинезия Англикан шіркеуінің Бас Синоды «4-тараудың кейбір аспектілеріне байланысты ұсынылып отырған Англикандық келісімді қабылдай алмайтынын, бірақ қазіргі уақытта дайындалған 1, 2 және 3-тарауларға қол қоятынын, олар шіркеу туралы біздің англикандық түсінігімізді қарастыру үшін пайдалы бастама болып табылады» деп шешім қабылдады. Бұл қаулыда Аотеароа, Жаңа Зеландия және Полинезия Англикан шіркеуінің Бас Синоды «Аотеароа, Жаңа Зеландия және Полинезия Англикан шіркеуінің Англикан қауымының өміріне деген міндеттемесін растайды; қазіргі уақытта жұмыс істеп жатқан төрт қауымдастық құралының рөлі мен жауапкершілігін қоса алғанда» делінген. Екі күннен кейін, 2012 жылдың 11 шілдесінде Америка Құрама Штаттарының Епископтық шіркеуі Англикандық келісімді қабылдауға немесе қабылдамауға шешім қабылдамай, провинциядағы «көзқарастар мен шіркеутанулық ұстанымдардың кең ауқымын» мойындайтын «пастырлық жауапты» таңдады. Епископтық шіркеу келесі үш жыл ішінде Англикандық келісім процесіне қатысуын жалғастыруға дауыс берді, мәтінді және оның Англикан қауымындағы қабылдануын бақылап, зерттейтін болды.