Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пембина (/audio=pembina nd.ogg/) – Солтүстік Дакота штатының Пембина округіне жататын АҚШ қаласы. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 512 адамды құрайды. Пембина Канада-АҚШ шекарасынан оңтүстікке қарай 3 шақырым жерде орналасқан. 29 тас жолы Пембинаның батыс жағынан өтеді, солтүстікке Канада-АҚШ шекарасындағы Эмерсон (Манитоба) және оңтүстікке Гранд-Форкс және Фарго қалаларына дейін созылады. Пембина-Эмерсон шекаралық өткелі – Сарри-Блейн және Виндзор-Детройт арасындағы ең қызыл өткел және Канада-АҚШ шекарасындағы бесінші ең қызыл өткел. Бұл Солтүстік Дакотадағы тәулік бойы жұмыс істейтін үш өткелдің бірі, қалғандары – Портал және Дансейт. Қызыл өзеннің Миннесота жағындағы Нойес-Эмерсон шығыс шекаралық өткелі де 2006 жылы жабылғанға дейін шекаралық қозғалысты жүзеге асырып келген. Пембина ауданында бұрын түрлі тайпалар тұрған. 16 ғасырда француз зерттеушілері мен тері саудагерлері келген кезде, тарихи американдық тайпалардың ішінде Лакота (француздар оларды Сиу деп атаған), Чиппева (Оджибве) және Ассинибойн тайпалары болды. Британдық-канадтық Гудзон Бэй компаниясы (HBC) 1797 жылы қазіргі Пембина орнында тері саудасы бекетін құрды, бұл Дакотадағы ең көне еуропалық-американдық қауымдастық. Пембинадағы алғашқы тұрақты HBC демеушілігімен құрылған елді мекен 1812 жылы басталды. Пембина ресми түрде 1843 жылы құрылды. 1851 жылы АҚШ қазіргі Солтүстік Дакотадағы Пембинада алғашқы почта бөлімін ашты. 1860 жылғы халық санауы бойынша Пембина Солтүстік Дакотадағы ең көп халқы бар елді мекен болды. Пембина 1867 жылдан 1911 жылға дейін округ орталығы болды және 1885 жылы қала мәртебесіне ие болды. 19 ғасырдағы жазушылар мен бақылаушылар бұл сөзді "жазғы жидек" немесе "биік жусан" деп аударған. Барлық бөліктері киім, шатырлар және т.б. үшін қолданылған. Олардың сауда жолдары Қызыл өзен жолдары деп белгілі болды. Бұл аймақ АҚШ-тың Дакота және Миннесота территорияларының және Канада-АҚШ шекаралық саясатының бір бөлігі болды.
Pembina (/audio=pembina nd. ogg/'/p//ɛ//m//b//ɪ//n//ə/) is a city in Pembina County, North Dakota, United States. The population was 512 at the 2020 census. Pembina is located 2 mile (3 km) south of the Canada–US border. Interstate 29 passes on the western side of Pembina, leading north to the Canada–US border at Emerson, Manitoba and south to the cities of Grand Forks and Fargo. The Pembina–Emerson Border Crossing is the busiest between Surrey–Blaine, and Windsor–Detroit, and the fifth busiest along the Canada United States border. It is one of three 24 hour ports of entry in North Dakota, the others being Portal and Dunseith. The Noyes–Emerson East Border Crossing, located 2 mile (3 km) to the east on the Minnesota side of the Red River, also processed cross border traffic until its closure in 2006. The area of Pembina was long inhabited by various indigenous peoples. At the time of 16th century French exploration and fur trading, historical Native American tribes included the Lakota (Sioux, as the French called them), the Chippewa (Ojibwe), and the Assiniboine. The British/Canadian Hudson's Bay Company (HBC) established a fur trading post on the site of present day Pembina in 1797, and it is the oldest European American community in the Dakotas. The first permanent HBC sponsored settlement in Pembina started in 1812. Pembina was officially founded in 1843. In 1851, the US established its first post office in present day North Dakota in Pembina. Pembina was the most populous place in North Dakota according to the 1860 census. Pembina served as county seat from 1867 to 1911, being designated as a town in 1885. Nineteenth century journal writers and observers translated the word as "summer berry" or "high cranberry". All parts were used for clothing, tepees, etc. Their regular trade routes became known as the Red River Trails. This area was part of the United States' Dakota and Minnesota territories; and Canada–US border politics.
Форт Пембина сауда бекеттері
Солтүстік-Батыс компаниясының Питер Гранты 1784 және 1789 жылдар аралығында Қызыл өзеннің шығыс жағында пост салған. 1801 жылы ол жоғалып кеткен. 1797 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының Жан Батист Шабольезі қазіргі Пембина мемлекеттік паркі орналасқан Пембинаның оңтүстік жағалауында пост салған. 1800 жылдан 1805 жылға дейін XY компаниясы алдағы екі постты көру қашықтығында постқа ие болған. Ол Солтүстік-Батыс компаниясына қосылған. 1801 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының Александр Генри-младшийі Шаболье постының қарсы жағындағы солтүстік жағалауда пост салған. Ол 1808 жылға дейін басшылық еткен. 1821 жылы Гудзон шығанағы компаниясы оны өздеріне қосып алған. 1793 жылға қарай Гудзон шығанағы компаниясы Қызыл өзеннің шығыс жағында шағын пост (көрінетін Скене форты деп аталған) салған. Ол 1801 жылы қайта салынған. 1805 жылға қарай жергілікті сусарлардың көп бөлігі қырылып біткен. Пембина – метистердің бұқа аулауының дәстүрлі жиын орыны болған. 1872 жылдың қыркүйегінде Канада мен Американың бірлескен шекаралық комиссиясы Пембинада кездесіп, 1873 жылдың көктемінде Канада мен АҚШ шекарасын 49-шы параллель бойымен зерттеп, белгілеу үшін аттанған.
Peter Grant of the North West Company, between 1784 and 1789, built a post on the east side of the Red River. It had disappeared by 1801. In 1797, Jean Baptiste Chaboillez of the North West Company built a post on the south bank of the Pembina in what is now Pembina State Park. From 1800 to 1805, the XY Company had a post within sight of the two following posts. It was absorbed by the North West Company. In 1801, Alexander Henry the younger, also of the North West Company, built a post on the north bank across from Chaboillez's post. He remained in charge until 1808. It was absorbed by the Hudson's Bay Company in 1821. By 1793, the Hudson's Bay Company had a small post (seemingly called Fort Skene) on the east side on the Red River. It was rebuilt in 1801. By 1805, most of the local beaver had been exterminated. Pembina was the traditional rendezvous for the Métis buffalo hunt. In September 1872, a joint Canadian and American boundary survey commission met in Pembina where they over wintered before setting off in the spring of 1873 to survey and mark the Canada U. S. border along the 49th parallel.
Пембина бекінісі
Америка Азаматтық соғысынан кейін Қызыл өзен аңғарының жергілікті американдықтары арасындағы ала-көтеріліске байланысты, Миннесота заң шығарушы органы Конгреске, әсіресе Лакота (Сиу) тайпасының шабуылдарына қарсы қорғану үшін, АҚШ армиясынан қашу үшін Руперт жеріне көшіп келгендеріне байланысты, бекініс салу туралы өтініш жасады. Нәтижесінде генерал-майор Винфилд Скотт Хэнкок 1869 жылдың 8 желтоқсанында пост құруды ұсынды; Форт Пембина 1870 жылдың 8 шілдесінде құрылып аяқталды. Бұл бекініс елді мекеннен оңтүстікке қарай, Пембина өзенінің сағасынан жоғары орналасқан. Ол бастапқыда 1870 жылдың 28 наурызында қайтыс болған генерал-майор Джордж Генри Томасқа арналып Форт Томас деп аталды. 1870 жылдың 6 қыркүйегінде бұл пост Форт Пембина деп атауға ие болды. 1895 жылдың 27 мамырында өрттен ауыр зақымданғандықтан, 1895 жылдың 16 тамызында тасталып кетті. Кейіннен ол аукционда сатылды.
Due to the unrest among Native Americans of the Red River Valley after the American Civil War, the Minnesota Legislature petitioned Congress to build a fort, especially to defend against incursions by the Lakota (Sioux), some of whom had migrated to Rupert's Land to evade the US Army. As a result, Major General Winfield Scott Hancock recommended the establishment of the post on December 8, 1869; Fort Pembina was completed on July 8, 1870. Located south of the settlement, it was just above the mouth of the Pembina River. It was originally called Fort Thomas, for Major General George Henry Thomas, who died on March 28, 1870. The post was designated as Fort Pembina on September 6, 1870. Seriously damaged by fire on May 27, 1895, it was abandoned on August 16, 1895. It was later sold at public auction.
Пембинадағы метистер
Метистердің 19 ғасырда Пембинамен өте тығыз байланысы болды. Жеке және топтама бизон аулаушылар мен тауар сатушылар Пембинада орналасқан. 1818 жылы, әйгілі Думулин шаңырағының көмегімен, Рим-католик шіркеуі Пембинада миссия құрды, мақсаты – бизон аулаушыларды және басқа да жергілікті американдықтарды католицизмге өткізу. Тіркелген мәліметтер метистердің католицизммен белсенді қатысы бар екенін көрсетеді; Думулин шаңырағы 1823 жылы миссия жабылу алдында 394 адамды крещение рәсімінен өткізді, ал Ассомпсион католик шіркеуі 1848 мен 1892 жылдар аралығында 166 жерлеуді тіркеді (соның 147-сі француз немесе ағылшын/шотланд метистері болды).
The Métis had a very strong connection with Pembina during the 19th century. Individual and groups of bison hunters and goods traders were based in Pembina. In 1818, with the help of Father Dumoulin, the Roman Catholic Church created a mission in Pembina with the goal of converting buffalo hunters and other Native Americans to Catholicism. The records show a clear engagement among the Métis with Catholicism; Father Dumoulin baptised 394 people before the closure of the mission in 1823, and Assomption Catholic Church recorded 166 burials between 1848 and 1892 (with 147 being either French or English/Scottish Métis.)
Жақында болған тарих
1962 жылы Виннипегте орналасқан автобус өндіруші Motor Coach Industries компаниясы Пембинада АҚШ-тағы құрастыру желісін ашты. Пембина 1967 жылы ресми түрде қала мәртебесін алды, бірақ 2023 жылдың қараша айында бұл шешімнен бас тартты.
In 1962, Winnipeg based coach bus manufacturer Motor Coach Industries opened its U. S. assembly line in Pembina. Pembina was officially designated as a city in 1967. but reversed their decision in November 2023.
География
Пембина Солтүстік Дакота штатының солтүстік-шығыс бөлігінде, Солтүстік Қызыл өзені мен Пембина өзенінің қосылған жерінде орналасқан. Миннесота штатының Сент-Винсент қаласы шығыс жағында, Қызыл өзен арқылы орналасқан. Манитоба провинциясының Эмерсон қаласы халықаралық шекарадан солтүстікке қарай, қаланың жанында жатыр. АҚШ Халық санау бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,77 шаршы миль (2 км2) құрайды, бұл толығымен құрлық. Пембинада құрғақ қысқа ие континенттік климат басым (Кёппен Dwb).
Pembina is in the far northeastern corner of the North Dakota, at the confluence of the Red River of the North and the Pembina River. The city of St. Vincent, Minnesota, lies adjacent to the east, across the Red River. The town of Emerson, Manitoba, lies just north of the city on the other side of the international border. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 0.77 square miles (2 km2), all land. Pembina experiences a dry winter humid continental climate (Köppen Dwb).
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 592 адам, 237 үй шаруашылығы және 156 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 279 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – ... (мәлімет жоқ). Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 94,1% еуропалық америкалықтар, 0,5% афроамерикалықтар, 0,3% жергілікті американдықтар, 1,0% азиялықтар, 1,4% басқа ұлттардан және 2,7% екі немесе одан көп ұлт өкілдері. Халықтың 1,4% -ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 237 үй шаруашылығының ішінде 29,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 57,4% -ы некеде тұрған жұбайлар, 5,1% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,4% -ы күйеуі жоқ еркектер және 34,2% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 30,8% жеке адамдардан тұрады, ал 10,1% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,50 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,17 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 40,6 жас. Тұрғындардың 26,2% -ы 18 жасқа дейінгілер, 6,4% -ы 18 мен 24 жас аралығындағылар, 23,4% -ы 25 пен 44 жас аралығындағылар, 29,9% -ы 45 пен 64 жас аралығындағылар, ал 14,2% -ы 65 жастан асқандар. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,3% еркектер және 51,7% әйелдер.
As of the census of 2010, there were 592 people, 237 households, and 156 families residing in the city. The population density was There were 279 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 94.1% European American, 0.5% African American, 0.3% Native American, 1.0% Asian, 1.4% from other races, and 2.7% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.4% of the population. There were 237 households, of which 29.1% had children under the age of 18 living with them, 57.4% were married couples living together, 5.1% had a female householder with no husband present, 3.4% had a male householder with no wife present, and 34.2% were non families. 30.8% of all households were made up of individuals, and 10.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.50 and the average family size was 3.17. The median age in the city was 40.6 years. 26.2% of residents were under the age of 18; 6.4% were between the ages of 18 and 24; 23.4% were from 25 to 44; 29.9% were from 45 to 64; and 14.2% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 48.3% male and 51.7% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 642 адам, 250 шаруашылық және 177 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 274 тұрғын үй құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,57% еуропалық америкалықтар, 0,16% афроамерикалықтар, 0,47% американдық аборигендер, 0,47% азиялықтар, 1,56% басқа нәсілдерден және 0,78% екі немесе одан көп нәсілділер. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,87% -ы испан немесе латын американдықтары. 250 шаруашылықтың 35,2% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 62,8% -ы некеде тұрған жұбайлар, 5,2% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын шаруашылықтар, ал 28,8% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 26,8% -ы жеке адамдардан тұрды, ал 11,2% -ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,57, ал отбасының орташа мүше саны 3,12 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 29,4%, 18-24 жас аралығындағылар – 4,8%, 25-44 жас аралығындағылар – 29,0%, 45-64 жас аралығындағылар – 24,0%, 65 жасқа жоғарылар – 12,8%. Орташа жас 37 жасқа тең. Әр 100 әйелге 98,8 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 105,0 еркек шамасында. Шаруашылықтың орташа табысы 55 536 доллар, ал отбасының орташа табысы 59 722 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 35 250 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 26 125 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 20 278 доллар. Шамамен 4,5% отбасы және 7,7% халықтың табысы кедейлік шегінен төмен, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 12,1% және 65 жастан асқандардың 8,2% -ы.
As of the census of 2000, there were 642 people, 250 households, and 177 families residing in the city. The population density was There were 274 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 96.57% European American, 0.16% African American, 0.47% Native American, 0.47% Asian, 1.56% from other races, and 0.78% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.87% of the population. There were 250 households, out of which 35.2% had children under the age of 18 living with them, 62.8% were married couples living together, 5.2% had a female householder with no husband present, and 28.8% were non families. 26.8% of all households were made up of individuals, and 11.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.57 and the average family size was 3.12. In the city, the population was spread out, with 29.4% under the age of 18, 4.8% from 18 to 24, 29.0% from 25 to 44, 24.0% from 45 to 64, and 12.8% who were 65 years of age or older. The median age was 37 years. For every 100 females, there were 98.8 males. For every 100 females age 18 and over, there were 105.0 males. The median income for a household in the city was $55,536, and the median income for a family was $59,722. Males had a median income of $35,250 versus $26,125 for females. The per capita income for the city was $20,278. About 4.5% of families and 7.7% of the population were below the poverty line, including 12.1% of those under age 18 and 8.2% of those age 65 or over.