Кіріспе

Пембина (/audio=pembina nd.ogg/) – Солтүстік Дакота штатының Пембина округіне жататын АҚШ қаласы. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 512 адамды құрайды. Пембина Канада-АҚШ шекарасынан оңтүстікке қарай 3 шақырым жерде орналасқан. 29 тас жолы Пембинаның батыс жағынан өтеді, солтүстікке Канада-АҚШ шекарасындағы Эмерсон (Манитоба) және оңтүстікке Гранд-Форкс және Фарго қалаларына дейін созылады. Пембина-Эмерсон шекаралық өткелі – Сарри-Блейн және Виндзор-Детройт арасындағы ең қызыл өткел және Канада-АҚШ шекарасындағы бесінші ең қызыл өткел. Бұл Солтүстік Дакотадағы тәулік бойы жұмыс істейтін үш өткелдің бірі, қалғандары – Портал және Дансейт. Қызыл өзеннің Миннесота жағындағы Нойес-Эмерсон шығыс шекаралық өткелі де 2006 жылы жабылғанға дейін шекаралық қозғалысты жүзеге асырып келген. Пембина ауданында бұрын түрлі тайпалар тұрған. 16 ғасырда француз зерттеушілері мен тері саудагерлері келген кезде, тарихи американдық тайпалардың ішінде Лакота (француздар оларды Сиу деп атаған), Чиппева (Оджибве) және Ассинибойн тайпалары болды. Британдық-канадтық Гудзон Бэй компаниясы (HBC) 1797 жылы қазіргі Пембина орнында тері саудасы бекетін құрды, бұл Дакотадағы ең көне еуропалық-американдық қауымдастық. Пембинадағы алғашқы тұрақты HBC демеушілігімен құрылған елді мекен 1812 жылы басталды. Пембина ресми түрде 1843 жылы құрылды. 1851 жылы АҚШ қазіргі Солтүстік Дакотадағы Пембинада алғашқы почта бөлімін ашты. 1860 жылғы халық санауы бойынша Пембина Солтүстік Дакотадағы ең көп халқы бар елді мекен болды. Пембина 1867 жылдан 1911 жылға дейін округ орталығы болды және 1885 жылы қала мәртебесіне ие болды. 19 ғасырдағы жазушылар мен бақылаушылар бұл сөзді "жазғы жидек" немесе "биік жусан" деп аударған. Барлық бөліктері киім, шатырлар және т.б. үшін қолданылған. Олардың сауда жолдары Қызыл өзен жолдары деп белгілі болды. Бұл аймақ АҚШ-тың Дакота және Миннесота территорияларының және Канада-АҚШ шекаралық саясатының бір бөлігі болды.

Форт Пембина сауда бекеттері

Солтүстік-Батыс компаниясының Питер Гранты 1784 және 1789 жылдар аралығында Қызыл өзеннің шығыс жағында пост салған. 1801 жылы ол жоғалып кеткен. 1797 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының Жан Батист Шабольезі қазіргі Пембина мемлекеттік паркі орналасқан Пембинаның оңтүстік жағалауында пост салған. 1800 жылдан 1805 жылға дейін XY компаниясы алдағы екі постты көру қашықтығында постқа ие болған. Ол Солтүстік-Батыс компаниясына қосылған. 1801 жылы Солтүстік-Батыс компаниясының Александр Генри-младшийі Шаболье постының қарсы жағындағы солтүстік жағалауда пост салған. Ол 1808 жылға дейін басшылық еткен. 1821 жылы Гудзон шығанағы компаниясы оны өздеріне қосып алған. 1793 жылға қарай Гудзон шығанағы компаниясы Қызыл өзеннің шығыс жағында шағын пост (көрінетін Скене форты деп аталған) салған. Ол 1801 жылы қайта салынған. 1805 жылға қарай жергілікті сусарлардың көп бөлігі қырылып біткен. Пембина – метистердің бұқа аулауының дәстүрлі жиын орыны болған. 1872 жылдың қыркүйегінде Канада мен Американың бірлескен шекаралық комиссиясы Пембинада кездесіп, 1873 жылдың көктемінде Канада мен АҚШ шекарасын 49-шы параллель бойымен зерттеп, белгілеу үшін аттанған.

Пембина бекінісі

Америка Азаматтық соғысынан кейін Қызыл өзен аңғарының жергілікті американдықтары арасындағы ала-көтеріліске байланысты, Миннесота заң шығарушы органы Конгреске, әсіресе Лакота (Сиу) тайпасының шабуылдарына қарсы қорғану үшін, АҚШ армиясынан қашу үшін Руперт жеріне көшіп келгендеріне байланысты, бекініс салу туралы өтініш жасады. Нәтижесінде генерал-майор Винфилд Скотт Хэнкок 1869 жылдың 8 желтоқсанында пост құруды ұсынды; Форт Пембина 1870 жылдың 8 шілдесінде құрылып аяқталды. Бұл бекініс елді мекеннен оңтүстікке қарай, Пембина өзенінің сағасынан жоғары орналасқан. Ол бастапқыда 1870 жылдың 28 наурызында қайтыс болған генерал-майор Джордж Генри Томасқа арналып Форт Томас деп аталды. 1870 жылдың 6 қыркүйегінде бұл пост Форт Пембина деп атауға ие болды. 1895 жылдың 27 мамырында өрттен ауыр зақымданғандықтан, 1895 жылдың 16 тамызында тасталып кетті. Кейіннен ол аукционда сатылды.

Пембинадағы метистер

Метистердің 19 ғасырда Пембинамен өте тығыз байланысы болды. Жеке және топтама бизон аулаушылар мен тауар сатушылар Пембинада орналасқан. 1818 жылы, әйгілі Думулин шаңырағының көмегімен, Рим-католик шіркеуі Пембинада миссия құрды, мақсаты – бизон аулаушыларды және басқа да жергілікті американдықтарды католицизмге өткізу. Тіркелген мәліметтер метистердің католицизммен белсенді қатысы бар екенін көрсетеді; Думулин шаңырағы 1823 жылы миссия жабылу алдында 394 адамды крещение рәсімінен өткізді, ал Ассомпсион католик шіркеуі 1848 мен 1892 жылдар аралығында 166 жерлеуді тіркеді (соның 147-сі француз немесе ағылшын/шотланд метистері болды).

Жақында болған тарих

1962 жылы Виннипегте орналасқан автобус өндіруші Motor Coach Industries компаниясы Пембинада АҚШ-тағы құрастыру желісін ашты. Пембина 1967 жылы ресми түрде қала мәртебесін алды, бірақ 2023 жылдың қараша айында бұл шешімнен бас тартты.

География

Пембина Солтүстік Дакота штатының солтүстік-шығыс бөлігінде, Солтүстік Қызыл өзені мен Пембина өзенінің қосылған жерінде орналасқан. Миннесота штатының Сент-Винсент қаласы шығыс жағында, Қызыл өзен арқылы орналасқан. Манитоба провинциясының Эмерсон қаласы халықаралық шекарадан солтүстікке қарай, қаланың жанында жатыр. АҚШ Халық санау бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,77 шаршы миль (2 км2) құрайды, бұл толығымен құрлық. Пембинада құрғақ қысқа ие континенттік климат басым (Кёппен Dwb).

2010 жылғы санақ

2010 жылғы санақ бойынша қалада 592 адам, 237 үй шаруашылығы және 156 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 279 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – ... (мәлімет жоқ). Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 94,1% еуропалық америкалықтар, 0,5% афроамерикалықтар, 0,3% жергілікті американдықтар, 1,0% азиялықтар, 1,4% басқа ұлттардан және 2,7% екі немесе одан көп ұлт өкілдері. Халықтың 1,4% -ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 237 үй шаруашылығының ішінде 29,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 57,4% -ы некеде тұрған жұбайлар, 5,1% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,4% -ы күйеуі жоқ еркектер және 34,2% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 30,8% жеке адамдардан тұрады, ал 10,1% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,50 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,17 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 40,6 жас. Тұрғындардың 26,2% -ы 18 жасқа дейінгілер, 6,4% -ы 18 мен 24 жас аралығындағылар, 23,4% -ы 25 пен 44 жас аралығындағылар, 29,9% -ы 45 пен 64 жас аралығындағылар, ал 14,2% -ы 65 жастан асқандар. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,3% еркектер және 51,7% әйелдер.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 642 адам, 250 шаруашылық және 177 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 274 тұрғын үй құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,57% еуропалық америкалықтар, 0,16% афроамерикалықтар, 0,47% американдық аборигендер, 0,47% азиялықтар, 1,56% басқа нәсілдерден және 0,78% екі немесе одан көп нәсілділер. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,87% -ы испан немесе латын американдықтары. 250 шаруашылықтың 35,2% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 62,8% -ы некеде тұрған жұбайлар, 5,2% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын шаруашылықтар, ал 28,8% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 26,8% -ы жеке адамдардан тұрды, ал 11,2% -ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,57, ал отбасының орташа мүше саны 3,12 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 29,4%, 18-24 жас аралығындағылар – 4,8%, 25-44 жас аралығындағылар – 29,0%, 45-64 жас аралығындағылар – 24,0%, 65 жасқа жоғарылар – 12,8%. Орташа жас 37 жасқа тең. Әр 100 әйелге 98,8 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 105,0 еркек шамасында. Шаруашылықтың орташа табысы 55 536 доллар, ал отбасының орташа табысы 59 722 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 35 250 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 26 125 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 20 278 доллар. Шамамен 4,5% отбасы және 7,7% халықтың табысы кедейлік шегінен төмен, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 12,1% және 65 жастан асқандардың 8,2% -ы.