Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдгар Чаморро Коронель (23 шілде 1931 жылы туған) – Никарагуалық қарсыластар «Контра» тобының бұрынғы жетекшісі. Кейіннен ол «Контра» тобының және олардың Орталық барлау агенттігінің қолдаушыларының сынаушысына айналды, тіпті Сандинист үкіметімен бірге Дүниежүзілік соттағы Никарагуа – АҚШ ісіне қатысты. Ол Никарагуаның бұрынғы президенттерінің бесеуін берген танымал Чаморро әулетінің мүшесі.
Édgar Chamorro Coronel (born 23 July 1931) is an ousted leader of the Nicaraguan rebel Contras who later became a critic of the rebels and their Central Intelligence Agency sponsors, even cooperating with the Sandinista government in their World Court case, Nicaragua v. United States. He is a member of the prominent Chamorro family that provided five of Nicaragua's past presidents.
Ерте өмір
Эдгар Чаморро – Хулио Чаморро Бенард пен Долорес "Лола" Коронэл Уртехоның ұлы, Филадельфо Чаморро Боланос пен Берта Бенард Вивастың әкесінен тараған немересі және Никарагуаның 39-шы президенті Педро Хоакин Чаморро и Альфаро мен Мария де ла Луз Боланос Бенданяның шөбересі. Оның алты ағасы мен төрт апасы бар, сондай-ақ ол интеллектуал Хосе Коронел Уртехоның сіңілі баласы. 1950 жылы 19 жасар Чаморро иезуит дін қызметкері болу үшін оқуға түсып, Эквадордың Католик университетінен (B.A., magna cum laude), Сент-Луис университетінен (M.Th., summa cum laude) және Маркетт университетінен (M.Ed.) білім алды. Чаморро иезуиттер басқаратын Орталық Америка университетінің оқытушылар құрамына қосылып, ақырында толық профессор және Гуманитарлық ғылымдар мектебінің деканы болды, бірақ 1969 жылы дін қызметкерлігінен бас тартты. 1972 жылы Гарвард университетінен білім беру саласында магистр дәрежесін алды, кейін Манагуадағы Creative Publicity атты қоғамдық қатынастар және маркетинг фирмасында жұмыс істеді. 1977 жылы Анастасио Сомоза Дебайль оны Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясына бір жылға арнайы елші етіп тағайындады.
Édgar Chamorro is the son of Julio Chamorro Benard and Dolores "Lola" Coronel Urtecho, the paternal grandson of Filadelfo Chamorro Bolaños and Bertha Benard Vivas and great grandson of Pedro Joaquín Chamorro y Alfaro, 39th President of Nicaragua, and María de la Luz Bolaños Bendaña. He has six brothers and four sisters, and is the nephew of intellectual José Coronel Urtecho. In 1950, 19 year old Chamorro began studying for the Jesuit priesthood, earning degrees from Ecuador's Catholic University (B. A., magna cum laude), Saint Louis University (M. Th., summa cum laude), and Marquette University (M. Ed.). Chamorro joined the faculty of the Jesuit run University of Central America, eventually becoming a full professor and Dean of the School of Humanities before leaving the priesthood in 1969. He received a masters degree in education from Harvard University in 1972, and later joined a public relations and marketing firm, Creative Publicity, in Managua. In 1977, Anastasio Somoza Debayle appointed him to a figurehead post as a special ambassador to the United Nations General Assembly for a year.
Никарагуадағы азаматтық соғыс кезіндегі іс-әрекеттер
Сандинисттік революция кезінде Чаморро көтерілісшілерге жанашырлық танытып, Серхио Рамиресті Ұлттық гвардиядан жасырды. Бірақ азаматтық соғыстың қызу шағы астананың өзіне қатысты қырқыстарды әкелгенде, отбасының қауіпсіздігі үшін алаңдап, 1979 жылдың 17 маусымында Флорида штатының Майами қаласына кетуге мәжбүр болды. Сомоза бір айдан кейін құлады, бірақ қыркүйекте Никарагуаға сапар шеккеннен кейін Чаморро Майамиде қалуды жөн көрді. 1979 жылдың соңына қарай Чаморро Майамидегі эмигранттар қауымдастығының сандинистерге қарсы қызметіне қатысты. Ол келесі жылы Хосе Франсиско Карденаль құрған Никарагуа Демократиялық одағына (UDN) қосылды, ол 1981 жылдың тамызында Никарагуа Демократиялық күштеріне (FDN) бірікті. Ол FDN саяси атқару комитетінде қызмет етті, ол Карденальды жаңа саяси дирекциямен алмастыру туралы шешім қабылдады. Чаморро директорлар құрамының мүшесі болды, ол 1982 жылдың 8 желтоқсанында өткен баспасөз конференциясында таныстырылды. Өзінің қоғаммен байланыс тәжірибесін пайдалана отырып, ол FDN өкілінің рөлін атқарды және соғысты жамылған журналистермен байланыс үшін Гондурас, Тегусигальпа қаласына орналасты. Чаморроның сөзінше, ЦРУ оны баспасөз конференцияларына дайындап, ұйымның АҚШ үкіметінен қаржы алғанын жоққа шығаруды бұйырған. 1983 жылдың қазанында ЦРУ-ның ықпалымен FDN дирекциясы Адольфо Калероны президенттік лауазымға тағайындағанда Чаморро көңілі тоңды. Оның Чаморро әулетінің Калеродан тектірек екені туралы ашық айтқан сөздері олардың қарым-қатынасын одан әрі нашарлатты. 1984 жылдың қарашасында Чаморро қызметтен шеттетілді, себебі баспасөз "өлтіру нұсқаулығы" деп атаған ЦРУ-ның партизандық соғыстағы психологиялық операцияларына байланысты шу болды. Ол көтерілісшілер қозғалысына қарсы шықты, тіпті Никарагуаға қарсы АҚШ ісі бойынша Халықаралық сотқа Сандинист үкіметі үшін куәлік берді.
During the Sandinista Revolution, Chamorro sympathized with the rebels, at one point hiding Sergio Ramírez from the National Guard. But as the civil war's climax brought fierce fighting to the capital itself, fears for his family's safety led him to leave for Miami, Florida on 17 June 1979. Somoza fell a month later, but after visiting Nicaragua in September, Chamorro decided to remain in Miami. By late 1979, Chamorro had become involved in the anti Sandinista activities of the Miami exile community. He joined the Nicaraguan Democratic Union (UDN), formed the next year by José Francisco Cardenal, which merged into the Nicaraguan Democratic Force (FDN) in August 1981. He served on the FDN's political executive committee, which decided to replace Cardenal with a new political directorate. Chamorro was tapped to be a member of the directorate, unveiled at a 8 December 1982 press conference. With his public relations experience, he took on a spokesman role for the FDN, and based himself in Tegucigalpa, Honduras to liaison with journalists covering the war. Chamorro claimed that the CIA prepped him before press conferences and told him to deny that the group had received any funding from the US government. Chamorro was miffed when the FDN directorate, at the CIA's prompting, appointed Adolfo Calero as its president in October 1983. His not so private grumblings that his Chamorro lineage was more illustrious than Calero's did not help their deteriorating relations. Chamorro was forced out in November 1984, in the fallout from the furor over the CIA's Psychological Operations in Guerrilla Warfare, labeled by the press a "murder manual." He turned against the rebel movement, even submitting an affidavit for the Sandinista government before the International Court of Justice in Nicaragua v. United States.
Соғыстан кейін
Шаморро – «Контраларды қаптау: КИА дезинформациясының бір жағдайы» (1987) кітабының авторы. 1990 жылдан бері Симонс Рок қаласындағы Бард колледжінде испан, латын тілі және Латын Америкасын зерттеу пәнін оқытушы болып жұмыс істеді (2003 жылға дейін толық уақытты), ал 2005 жылдан бері Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласындағы Джон Дьюи академиясында қызмет етеді.
Chamorro is author of Packaging the Contras: A Case of C. I. A. Disinformation (1987). He has served as a teacher of Spanish, Latin and Latin American Studies at Bard College at Simon's Rock since 1990 (full time to 2003), and the John Dewey Academy in Great Barrington, Massachusetts since 2005.