Жаңа Көпір: АҚШ Тәуелсіздік соғысының тарихи орны, Джордж Вашингтонның әскерлерінің шегінуі. 1889 ж. салынған көпір, ұлттық мұрағатқа енген. Нью-Джерси.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берген округі, Нью-Джерси штатындағы тарихи орын, NJ Transit станциясы.
Historic site in Bergen County, New Jersey
the NJ Transit station
Нью-Бридж – Хакенсак өзенінің тар жерінде стратегиялық түрде орналасқан көпірдің төңірегінде дамыған өркендеген диірмен кенті болған. Америка революциясында Нью-Бридж-Лэндинг Хакенсак өзенін кесіп өтетін маңызды көпір болып саналды. 1776 жылдың 20 қарашасында генерал Джордж Вашингтон британдық әскерлерден қашу үшін әскерін осы жерден өткізген. Соғыс барысында осы жерде 11 шайқас болды. Қазіргі Нью-Бридждегі аспалы көпір 1889 жылы салынды және 1989 жылдың 5 шілдесінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Аймақтың бір бөлігі қазір Нью-Джерси штатының Берген округіне қарасты Нью-Милфорд, Ривер-Эдж, Хакенсак және Тинек қалаларында орналасқан тарихи орын болып табылады.
New Bridge was a prosperous mill hamlet, centered upon a bridge strategically placed at the narrows of the Hackensack River. In the American Revolution, New Bridge Landing was the site of a strategic bridge crossing the Hackensack River, where General George Washington led his troops in retreat from British forces November 20, 1776. Eleven engagements took place here throughout the war. The current Draw Bridge at New Bridge was installed in 1889 and added to the National Register of Historic Places on July 5, 1989. The area is now a New Jersey historic site in portions of New Milford, River Edge, Hackensack and Teaneck in Bergen County, New Jersey.
Тарих
Жаңа көпірге Бергендік голландтар қоныстанды, олардың тілі мен мәдениеті голланд, анголалық африкалық, неміс, ағылшын, француз, шотланд және скандинавиялық қоныс жайлаушылардың үлестерін біріктірді. Неварк шығанағының бастауынан шамамен он шақырым жоғары, бастапқыда Асхаткинг (өзеннің тарылатын жері) деп аталған жерде, 1682 жылы Корнелиус Маттиз есімді швед жер жыртушысы Тантаква сағасы (Коул сағасы) мен Хакенсак өзенінің қосылған жерінде 420 акр жерге ие болды. Бұл жер Тантаква жазығы деп аталды, онда сол аттас Хакенсак басшысы (сахем) туыстарымен бірге тұрды. Хакенсак ауылында тұратын Дэвид Акерман 1695 жылы Хакенсак өзенінің Корнелиус Маттиздің ұлы Маттиас Корнелиусоннан жерді сатып алды. Ол Киндеркамак жолының шығысында орналасқан осы жердің бөлігін 1713 жылы Жаннетке Лозиерге үйленген кезде Стинрапи (Киндеркамак) жолында үй салған ұлы Йоханнес Акерманға берді. Хакенсак өзенінде тасқындық ұн тартатын диірмен салынды. Бұл диірменнің қуаты жасанды тоғаннан алынды: жоғары толқын Коулс Бруктың аузында көлденең ағаштан ілінген арнайы төмен түсетін қақпасы бар бөгетпен тоқтатылды. Хакенсак өзенінен су ағып шыққанда, сулы дөңгелек арқылы тоғаннан су баяу жіберілді. Нью-Бридж-Лэндингтегі диірменнің жанына кемелер тоқтады. 1744 жылдың 9 наурызында Киндеркамак жолынан Хакенсак өзенінің тарылатын жеріне дейін "Жаңа көпір" салынатын жол зерттелді (қазіргі Мейн-стрит, Ривер-Эдж). Ян мен Аннетте (Акерман) Забриски 1745 жылдың қыркүйегінде, Хакенсак өзенінің тарылатын жеріне алғашқы көпір салынғаннан кейін көп ұзамай, Йоханнес Акерманның диірменін және фермасын сатып алды. Бұл ағаштан жасалған көпірге Жаңа көпір деп ат қойылды, ол Ескі көпірден (1,5 шақырым жоғарыда) ерекшелендірілуі үшін жасалды. 1752 жылы Ян Забриски Стеубен үйінің ең көне бөлігін салдырды. Забрискилер француз және үнді соғысы (1756-1763) салдарынан сауданың өркендеуінен байыды. Нью-Бридж-Лэндинг Хакенсак аңғарының жоғарғы бөлігінің сауда орталығы болды – сол заманғы сауда орталығы. Рамапо тауларындағы тас пештерде жасалған темір өгіздер арбаларымен Нью-Бридж-Лэндингке тасымалданды, онда ол нарыққа жөнелту үшін кемелерге тиелетін. Диірменнен ұн мен мал азығы жөнелтілді. Қаладан қайтып келген кемелерде түрлі тауарлар әкелінді. Бұл жердің қосымша артықшылығы бар еді: Хакенсак шалғынды жерлерінің кеңдігіне байланысты, Нью-Бридж 1790 жылға дейін Ньюарк шығанағына ең жақын өткел болып қала берді. Нью-Йорк қаласына және кері бағыттағы, сондай-ақ елдің ішкі аймақтарына баратын құрлық жолымен жүретін шаруалардың арбалары мен пошта вагондары осы жерден өтті.
New Bridge was settled by the Bergen Dutch, an agricultural community whose language and culture blended contributions from Dutch, Angolan African, German, English, French, Scotch and Scandinavian settlers. At a place known originally as Aschatking (where the river narrows), about ten miles above the head of Newark Bay, a Swedish land clearer named Cornelius Mattyse acquired 420 acres at the juncture of Tantaqua's Creek (Cole's Brook) and the Hackensack River, in 1682. This was called Tantaqua's Plain, where a Hackensack sachem of that name resided with his kinfolk. David Ackerman, residing in the village of Hackensack, purchased the land from Matheus Corneliuson, son of Cornelius Matheus of Hackinsack River, in 1695. He devised that portion of this tract of land lying east of Kinderkamack Road to his son, Johannes Ackerman, who built a dwelling on the Steenrapie (Kinderkamack) Road at the time of his marriage to Jannetje Lozier in 1713. A tidal gristmill was built on the Hackensack River. This mill got its power from an artificial pond: the high tide was trapped in the mouth of Cole's Brook by a dam with a special drop gate, suspended from a horizontal timber. When the tides flowed out of the Hackensack River, the tidal millpond was slowly released through the waterwheel. Sloops pulled alongside the mill at New Bridge Landing. On March 9, 1744, a road was surveyed from Kinderkamack Road to the narrows of the Hackensack River where a "New Bridge" was to be erected (forming was is now Main Street, River Edge). Jan and Annetje (Ackerman) Zabriskie purchased the Johannes Ackerman mill and farm in September 1745, shortly after construction of the first draw bridge at the narrows of the Hackensack River. This wooden span was called New Bridge to distinguish it from an older crossing 1 1/2 miles upstream at Old Bridge. In 1752, Jan Zabriskie built the oldest part of the Steuben House. The Zabriskies grew wealthy from increased trade brought on by the French and Indian War (1756 1763). New Bridge Landing was the business center of the upper Hackensack Valley the shopping mall of its day. Iron made in stone furnaces along the Ramapo Mountains was carried in ox carts to New Bridge Landing where it was loaded onto boats for shipment to market. Flour and animal feed was shipped from the mill. All kinds of wares came in from boats returning from the city. This location had an added advantage: because of the wide Hackensack Meadowlands downstream, New Bridge remained the nearest river crossing to Newark Bay until 1790. Overland traffic including farm wagons and stage coaches, going to and from New York City, crossed the river at this spot on their way into the interior parts of the country.
Тарихи үйлер
1783 жылғы 23 желтоқсанда Континенттік армияға қызметі үшін алғыс ретінде Нью-Джерси штаты генерал-майор Фридрих Вильгельм фон Штубенге үй, диірмен және оған жататын жерлерді пайдалануға берді. Бұл үй 1781 жылы лоялист Жан Забрискиден тәркіленген болатын. Бұл сыйлық – фон Штубенге Континенттік армияны оқытудағы еңбегі үшін бірнеше штаттардан берілген көптеген жер сыйлықтарының бірі еді. Бұл мүлік ең құндысы саналады және қазір Штубен үйі деп аталады. 1926 жылы Барон Штубеннің Нью-Бридждегі үйін сатып алу үшін Штубен үйі комиссиясы құрылды. Нью-Джерси штаты 1928 жылғы 27 маусымда тарихи үйді және жерді 9 000 долларға иеленді. Штубен үйі 1939 жылғы қыркүйекте жөнделіп, Берген округі тарихи қоғамына тиесілі сол дәуірдегі заттарды көрсететін қоғамдық мұражай ретінде ашылды. Берген округі сол кезде Штубен үйін өз штаб-пәтері ретінде пайдалануға шақырылды. Нью-Джерси және Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген Штубен үйі Тарихи Нью-Бридж Лэндинг паркі комиссиясының қарауында. Штубен үйі – мемлекеттік тарихи ескерткіш. Тарихи Жаңа көпірдің қону паркі комиссиясы заңнамалық актілер (P. L. 1995, 260-тарау, P. L. 2009, 45-тараумен өкілеттіктері кеңейтілді) арқылы құрылды. Комиссияның мақсаты – Жаңа көпірді қоршаған тарихи өзен жағалауындағы ауылды сақтау, күтіп ұстау, қалпына келтіру және түсіндіруге байланысты мемлекеттік және жеке даму саясатын үйлестіру және іске асыру, сондай-ақ оның білім беру және демалыс мақсатындағы пайдасын арттыру. Бұл тарихи аудан Хакенсак өзенінің бойында төрт муниципалитет (Ривер-Эдж, Нью-Милфорд, Тинек және Хакенсак) қиылысында орналасқандықтан, Комиссия комиссияның қарауындағы мүліктерге иелік ететін түрлі мемлекеттік және жеке ұйымдардың қабылдаған шешімдері туралы ақпарат беру және оларды үйлестіру үшін өзара байланыс алаңы қызметін атқарады. Берген округі тарихи қоғамы – коммерциялық емес ерікті ұйым, комиссияның мүшесі және жетекші күші, ең ірі жер иесі, ал барлық бағдарламаларды еріктілер жүзеге асырады. Қазір бұл үй тарихи кешеннің негізгі бөлігі болып табылады. Қауіп төнген басқа да тарихи үйлер, соның ішінде Кэмпбелл Кристи үйі мен Демарест үйі мұражайы Нью-Милфордтан, ал Вестервелт Томас амбары Вашингтон қалашығынан BCHS жеріне көшіріліп, сақтауға алынды. BCHS жұмыс істейтін ас үй салды. 2007 жылғы сәуірде болған "Нор-Эстер" дауілі Штубен үйіне және онда сақталған тарихи жәдігерлерге зиян келтірді.
On December 23, 1783, in gratitude for his service to the Continental Army, the State of New Jersey presented use of a house, mill and the surrounding areas to Major General Friedrich Wilhelm von Steuben. The house had been confiscated from Jan Zabriskie, a Loyalist, in 1781. This gift was one of many grants of land von Steuben received from several states in thanks for his efforts in training the Continental Army. This estate is considered to be the most valuable and is now known as the Steuben House. The Steuben House Commission was created in 1926 to purchase Baron Steuben's home at New Bridge. The State of New Jersey took possession of the historic mansion and of ground for $9,000 on June 27, 1928. The Steuben House was renovated and opened as a public museum in September 1939 displaying period artifacts belonging to the Bergen County Historical Society. The Bergen County was invited to make its headquarters at the Steuben House at that time. The Steuben House, listed on the New Jersey and National Register of Historic Places, is under the jurisdiction of the Historic New Bridge Landing Park Commission. The Steuben House is a state historic site. The Historic New Bridge Landing Park Commission was established by legislation (P. L. 1995, Chapter 260, powers expanded by P. L. 2009, Chapter 45) to coordinate and implement governmental and private development policies and other activities incidental to the preservation, maintenance, restoration and interpretation of the historic riverfront village surrounding New Bridge, so as to optimize its educational and recreational benefit to the public. Since this historic neighborhood spans the Hackensack River at the intersection of four municipalities (namely, River Edge, New Milford, Teaneck, and Hackensack), the Commission provides an intercommunicative forum to inform and coordinate decisions made by diverse public and private entities having ownership of properties within the commission's jurisdiction. The Bergen County Historical Society, non profit volunteer organization, is a member and lead force of the commission, is the largest landowner and volunteers provide all programming. The house is now the cornerstone of a historic site. Other threatened historic homes, including the Campbell Christie House and the Demarest House Museum were moved from New Milford and the Westervelt Thomas Barn, from Washington Township, have been relocated onto BCHS property for preservation. BCHS constructed a working out kitchen. The April 2007 Nor'easter caused damage to the Steuben home and the historic artifacts housed there.
Жаңа көпір
Нью-Джерси Транзит Паскак Долысы желісіндегі Нью-Бридж Лэндинг станциясы, бұрын Солтүстік Хакенсак деп аталған, 2008 жылы осы жерге құрмет көрсету және аймаққа тарихи атауын қайтару мақсатымен қайта аталды.
The New Bridge Landing station on the New Jersey Transit Pascack Valley Line, formerly named North Hackensack, was renamed in 2008 to honor the site and return the historical name to the area.