Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1968 жылы АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатындағы көмір шахтасындағы жарылыс
1968 coal mine explosion in West Virginia, US
Фармингтон шахтасындағы апат 1968 жылғы 20 қарашада таңғы сағат 5:30 шамасында Батыс Вирджиния штатының Фармингтон мен Маннингтон қалаларының солтүстігінде орналасқан Consol No. 9 көмір кенішінде болды. Жарылыс шамасы 19 шақырым қашықтықтағы Фейрмонт қаласында да сезілді. Оқиға кезінде шахтада 99 кенші жұмыс істеді. Келесі бірнеше сағат ішінде 21 кенші қашып құтыла алды, ал 78-і шахтада қалып қойды. Құтыла алмағандардың барлығы қаза тапты, ал 19 қаза болған кеншінің денесі табылмады. Жарылыс себебі анықталған жоқ, бірақ бұл оқиға кеншілерді қорғау мақсатында жаңа заңдар қабылдануына себеп болды. Фармингтон No. 9 кенішінің қаза болғандар есімдері жазылған ескерткіші Батыс Вирджиния штатының Маннингтон қаласындағы Флат-Ран жолының кіреберісінде орналасқан.
The Farmington Mine disaster was an explosion that happened at approximately 5:30 a. m. on November 20, 1968, at the Consol No. 9 coal mine north of Farmington and Mannington, West Virginia, United States. The explosion was large enough to be felt in Fairmont, almost 12 mile (19 km) away. At the time, 99 miners were inside. Over the course of the next few hours, 21 miners were able to escape the mine, but 78 were still trapped. All who were unable to escape perished; the bodies of 19 of the dead were never recovered. The cause of the explosion was never determined, but the accident served as the catalyst for several new laws that were enacted to protect miners. The Farmington No. 9 Mine Memorial, bearing the names of the men who died, is located at the entrance of Flat Run Road in Mannington, West Virginia.
No 9 консоль
Консоль No 9 шахтасы Питтсбург көмір қабатында ашылды, оның негізгі кіреберісі Джеймс Форк, Кішкентай Дункард Милл Рун мен Дункард Милл Рунның қосылған жері, Фармингтоннан солтүстікке қарай 2 миль (3 км), Батыс Вирджиния штатында орналасқан. Питтсбург қабаты осы аймақтағы аңғар түбінен 300 фут (91 м) тереңде жатыр және біркелкі, әдетте 10 фут (3 м) қалыңдықпен сипатталады. Бұл шахта алғаш рет 1909 жылы "Джеймисон No. 9" шахтасы ретінде ашылды және "Джеймисон Коул энд Кокс Компани" компаниясы басқарды. Бастапқы кіреберіс шахталарының тереңдігі 98 метрді құрады. Әлде 1909 жылы-ақ шахтадағы көмірден "газдар шығып жатыр" деген мәлімдеме жасалды, сондықтан қауіпсіздік шамдары әрдайым құлыпталған күйде пайдаланылды. Алғашқыда көмірді шахтаға тасымалдау үшін қысылған ауа күші қолданылды, содан кейін көмірді жару үшін жарылғыш заттар пайдаланылып, көмірді шахтаға атпен тасыды. Бірақ бір жыл ішінде шахта теміржолы үшін қысылған ауа локомотивтері алынды. 1911 және 1929 жылдар аралығында "Джеймисон No. 9" шахтасы жыл сайын 1922 жылды қоспағанда, шамамен 9 тоннадан астам өнім өндірді, ол жылы өндіріс шамамен 30 тоннадан кем болды. 1930 жылдың басында өндіріс шамамен 100 тоннаға дейін төмендеді, содан кейін шахта үш жылға жабылды. 1934 жылы өндіріс қайта жаңғырылып, 1956 жылы жылдық өндіріс 100 тоннадан асты. 1954 жылдың 14 қарашасында шахтада жарылыс болды, нәтижесінде 16 шахтер қаза тауып, шахта уақытша жабылды. 16 адамның қаза болуымен қатар, жарылыс бір шахтаның бас жақтауын қиратты. Жарылыс, шахтаның бір бөлігі ретінде жүргізілген тіректерді алып тастау кезінде болды. "Консолидация Коул Компани" компаниясының меншігінде 1977 жылы көмір өндірісі 98 772 тоннаны құрады. Бұл көмір 1968 жылғы жарылыстан кейін жүргізілген құтқару операциясының қосалқы өнімі ретінде өндірілді.
The Consol No. 9 mine was developed in the Pittsburgh coal seam, with its main entrances at James Fork, the confluence of Little Dunkard Mill Run and Dunkard Mill Run, 2 mile (3 km) north of Farmington, West Virginia The Pittsburgh seam is over 300 feet (91 m) below the valley bottoms in this region, and is fairly uniform, generally about 10 feet (3 m) thick. This mine was originally opened in 1909 as the Jamison No. 9 Mine, operated by the Jamison Coal and Coke Company. The original entrance shafts were 322 feet (98 m) deep. Even in 1909, it was noted that "gasses are liberating" from the coal in the mine, so that locked safety lamps were used at all times. Initially, compressed air power was used to undercut the coal, which was then blasted before horse power was used to haul the coal to the shaft, but within a year, compressed air locomotives were obtained for the mine railway. Between 1911 and 1929, Jamison No. 9 produced over per year, except in 1922, when production was just under Production fell to just over in early 1930, after which the mine was closed for three years. Production resumed in 1934, climbing to over per year in 1956. On November 14, 1954, an explosion ripped through the mine, killing 16 miners and leading to a temporary shutdown. In addition to 16 deaths, the explosion destroyed the headframe of one mine shaft. The explosion occurred during pillar removal conducted as part of retreat mining. Under Consolidation Coal Company ownership, coal production in 1977 was 98,772 tons. This coal was produced as a byproduct of the recovery operation after the 1968 explosion.
Нәтижесінде мемлекеттік заңнама
Фармингтон апаты АҚШ-тың тау-кен қауіпсіздігі заңнамасына маңызды өзгерістер енгізуге түрткі болды. Апаттан бір ай өткен соң АҚШ Ішкі істер министрлігі тау-кен қауіпсіздігі жөнінде конференция өткізді. Стюарт Удаллдың ашылу сөзінде Фармингтонға арнайы тоқталды және ол: «Сіздерге сендіремін, еліміздің халқы осы маңызды саланың ұятты денсаулық және қауіпсіздік көрсеткіштерін енді қабылдамайды» деген қорытынды жасады. Фармингтон апатының нәтижесінде АҚШ Конгресі 1969 жылғы Көмір шахталарының қауіпсіздігі және денсаулық сақтау туралы заңды қабылдады, ол қауіпсіздік стандарттарын күшейтті, федералдық шахта тексерулерін ұлғайтты, Тау-кен қауіпсіздігі және денсаулық басқармасын құрды және көмір шахтерлеріне қауіпсіздік және денсаулық саласында нақты құқықтар берді. 1968 жылдың қараша айында Дэвитт МакАтир Фармингтон апатынан кейін Батыс Вирджиния штатындағы шахталарды зерттеді.
The Farmington disaster was a catalyst for the passage of major changes in U. S. mining safety law. One month after the disaster the U. S. Department of the Interior held a conference on mine safety. Stewart Udall's opening speech specifically referenced Farmington and concluded, "let me assure you, the people of this country no longer will accept the disgraceful health and safety record that has characterized this major industry." As a result of the Farmington disaster, the United States Congress passed the 1969 Coal Mine Safety and Health Act which strengthened safety standards, increased Federal mine inspections, created the Mine Safety and Health Administration, and gave coal miners specific safety and health rights. In November 1968 Davitt McAteer conducted a study of West Virginia mines after the Farmington disaster.
Тергеу
1990 жылы федералдық Кен қауіпсіздігі және денсаулықты басқармасы апатты терген нәтижесінде, кендегі ауа желдету жүйесінің "жалпы алғанда жеткіліксіз болғаны, ал кейбір аймақтарда мүлдем болмағаны" анықталды. 2008 жылы 1970 жылдың қыркүйегінде бір тергеуші жазған құпия хат жарық көрді. Онда инспектор, кеннен жарылғыш метан газын шығаруға арналған желдеткіштің қауіпсіздік дабылы өшірілгенін жазған. "Сондықтан желдеткіш тоқтағанда ешкім бұл туралы біле алмайтын, себебі дабыл сигналы айналып өтілген", - деп жазды инспектор. Бұл 2015 жылы зейнеткер кен инспекторы Ларри Лейн берген жазбаша куәлігінде расталды, ол 1970 жылы кен электриктерінің өткен жылы желдеткіш дабылын әдейі өшіргендерін айтқан.
In 1990, the federal Mine Safety and Health Administration investigation into the accident concluded in part that the ventilation in the mine "was inadequate overall, and most probably non existent in some areas." In 2008, a memo written by an investigator in September 1970 came to light. In it, the inspector wrote that a safety alarm on a ventilation fan used to flush explosive methane gas from the mine had been disabled. "Therefore when the fan would stop there was no way of anyone knowing about it because the alarm signal was bypassed," the inspector wrote. This was confirmed when in 2015, retired mine inspector Larry Layne testified in a sworn affidavit that he had been told by mine electricians in 1970 that they had intentionally disabled the alarm on a ventilation fan the previous year.
Сот ісі
Жарылыста қаза тапқан шахтерлердің отбасыларына олардың қазасы үшін ешқандай өтемақы төленбеді. 2014 жылғы 6 қарашада Марион округінің сотына қайтыс болған шахтерлердің мұрагерлері атынан берілген сот талабында, талапкерлер маусым айында шахтаның бас электригі Алекс Коварбасич апатқа себеп болған желдеткіштің жұмысын тоқтатқанын анықтады. Сотта сондай-ақ, кен өндіруші компания Consolidation Coal Co. апаттан бері басқарушының кім екенін жасырып келгені айтылды. Айыпкерлердің сот юрисдикциясының әртүрлілігіне байланысты федералды округтік сотқа жіберілгеннен кейін, іс Батыс Вирджиния штатындағы қазаға байланысты талаптар бойынша мерзімнің өтуіне байланысты бастапқыда қабылданбады. Кейіннен АҚШ-тың төртінші апелляциялық округінің соты бұл істі Батыс Вирджинияның Жоғарғы апелляциялық сотына жіберді, себебі бұрынғы сот шешімдері болмады. Сот шешімі бойынша, қазаға байланысты талаптарда тыныштық мерзімі маңызды элемент болып табылады және ол бұрыннан өтіп кеткен. 2017 жылы шахтерлердің отбасылары соттың тыныштық мерзімі туралы шешіміне қарсы шығып, желдеткіштің жұмысын тоқтату туралы мәлімет соңғы жылдары ғана белгілі болғанын дәлелдеді. Істі қайта қарау кезінде, тыныштық мерзімі туралы талап іске қатысы жоқ екендігі айтылды, өйткені сотқа негіз болған ақпарат тек үш жыл бұрын алынған. Аймақтық сот істі Батыс Вирджинияның Жоғарғы сотына қайтарды, ол Батыс Вирджиния заңнамасына сәйкес мәселені шешуге тиіс болды. Содан бері сот ісі сот жүйесінен алынып тасталды.
Families of the miners who died in the blast were never compensated for their deaths. A lawsuit filed in Marion County Circuit Court on November 6, 2014, on behalf of the estates of dead miners, alleged that plaintiffs discovered in June that the mine's chief electrician, Alex Kovarbasich, disabled a ventilation fan that contributed to the accident. The lawsuit further alleges that the mining company, Consolidation Coal Co., has concealed the identity of the manager since the accident. After being transferred to federal district court due to diversity of plaintiffs' jurisdiction, the case was initially dismissed due to the statute of limitations around wrongful death suits in West Virginia. The suit was subsequently referred to the Supreme Court of Appeals of West Virginia by the United States Court of Appeals for the Fourth Circuit due to a lack of precedent. The court determined that the statute of repose is an essential element of a wrongful death claim, and had since passed. In 2017, families of the miners challenged the court's decision on the statute of repose by arguing that the knowledge of disabled ventilation was not present until recent years. This reopening of the case stated that the statute of repose claim was irrelevant to the case because the information used as the basis for the lawsuit was acquired only three years before. The Circuit Court sent the case back to the West Virginia Supreme Court for determining questions on the basis of West Virginia law. The case has since been dismissed from the court's system.
Мұра
Осыдан кейін үкімет заңнамасымен қатар, апат жыл сайын шахтерлерді еске алу және шахта қауіпсіздігін нығайту мақсатындағы жылдық рәсіммен еске алынады. Рәсім қараша айының 20-сына, яғни жарылыс күніне ең жақын келетін жексенбіде өтеді. Америка Біріккен Кеншілер Одағы (United Mine Workers of America) рәсімді ұйымдастырады. Оған қаза тапқан кеншілердің құрметіне гүл шоқтарын қою және Біріккен Кеншілер Одағының өкілдерінің сөз сөйлеуі кіреді. Бұл еске алу рәсімімен бірге, шара қатысушыларды кеншілердің қауіпсіздігін қорғайтын заңнаманы қабылдауға шақырады. Жиналысқа көптеген отбасы мүшелері, туыстары және Батыс Вирджинияның көрнекті саясаткерлері, соның ішінде АҚШ сенаторы Джо Манчин қатысады. Ол шахтаға жақын жерде өскен және жарылыста туысын жоғалтқан. Рәсім Батыс Вирджиния штатының Маннингтон қаласындағы, #9 шахтаның орналасқан жерінің үстінде салынған ескерткіште өткізіледі. Ескерткіш – үлкен өрнектелген тас. Оның алдыңғы бетіне жарылыста қаза тапқан 78 кеншінің есімдері жазылған. Ескерткіш қоршаумен және ағынмен қоршалған және жыл бойына келушілерге ашық.
Alongside the resulting government legislation, the disaster has been remembered yearly in an annual ceremony commemorating the miners and pushing for continued mine safety. The ceremony takes place on the Sunday in November that falls closest to November 20, the anniversary of the explosion. The United Mine Workers of America host the ceremony. It includes placing of wreaths on behalf of the deceased miners as well as speakers from the United Mine Workers Organization. Alongside this ceremonial remembrance, the event urges attendees to push for legislation protecting miner safety. The gathering is attended by many family members, descendants, and prominent West Virginian politicians, such as United States Senator Joe Manchin, who grew up living minutes away from the mine and lost an uncle in the explosion. The ceremony is held at a memorial built in Mannington, West Virginia, directly over the spot where the #9 mine lay underneath. The monument is a large carved stone; etched into the front are the names of the 78 miners who lost their lives in the explosion. The memorial is surrounded by a fence and stream and is open to visitors year round.