Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1872 жылғы қалалар мен ауылдар туралы заң – Иллинойс штатының Бас Ассамблеясының енгізілген муниципалитеттердің қызметін реттейтін заңы. Бұл заң дереу саяси пікір қақтығыстарына әкелді. Аталған заңның салдарынан Иллинойс штатындағы муниципалдық сайлаулар көктемде, ал округтік, штаттық және федералдық сайлаулар федералды сайлау күні өткізіле береді.
The Cities and Villages Act of 1872 was an act of the Illinois General Assembly governing the operation of incorporated municipalities. The act was an immediate source of political controversy. The legacy of the Act is that Illinois municipal elections take place in the spring while county, state, and federal elections continue to occur on the federal Election Day.
Тарих
Бұл акт Иллинойс штаты 1872 жылдың 10 сәуірінде қабылданып, сол жылдың 1 шілдесінде күшіне енді. Актінің мақсаты – штаттың ауылдары мен қалаларын, әрбір өтініш үшін жеке заңнама қабылдау қажеттілігінсіз, біріктірудің стандартты жоспары мен құралдарын ұсыну болды. 1875 жылдың 23 сәуірінде Чикаго қаласы бұрын қолданыста болған қалалық харта бойынша емес, осы Акт бойынша жұмыс істеуге дауыс берді. Акт содан бері қайта қаралып, Иллинойс жинақталған заңдарының 65-тарауында орналасқан. Акт сондай-ақ қала әкімінің өкілеттігін 1 жылдан 2 жылға дейін ұзартты және оның құзыретын кеңейтті. Заңда қолданыстағы қала әкімі Харви Дулитл Колвиннің мерзімін бір жылға ұзарту мәселесі нақты көрсетілмеген. 1875 жылғы қарашадағы сайлауда республикашылар да, демократтар да сайлау болмайды деп есептегендіктен, қала әкіміне үміткерлерді тікелей ұсынбады. Тәуелсіз үміткер Томас Хойн Чикаго қаласының әкімі сайлауында 82%-дан астам дауыс жинады. Колвин өкілеттігінен бас тартудан бас тартты, бұл сот шешімі оны арнайы сайлау өткізілгенге дейін қала әкімі деп жариялағанға дейін жағдайдың ушығуына әкелді, соның салдарынан Хойннің сайлауы жоққа шығарылды. Чикагода қалалық сайлаулар көктемде жалғасып келеді. 1907 жылы төрт жылдық қала әкімінің мерзімі енгізілді, ал 1935 жылы алғашқы төрт жылдық кеңесшілердің мерзімі болды.
The Act was adopted by the State of Illinois on April 10, 1872, and went into force on July 1 of the same year. The purpose of the Act was to provide a standard outline and means for villages and cities in the state to incorporate without requiring separate legislation for each application. On April 23, 1875, the city of Chicago voted to operate under the Act, as opposed to operating under the city charter which had previously been in effect. The Act has been revised since then, and is located in Chapter 65 of the Illinois Compiled Statutes. The act also lengthened the Mayoral term from 1 year to 2 years and expanded Mayoral powers. The law was ambiguous on the extension of the one year term of the incumbent mayor, Harvey Doolittle Colvin. In the November 1875 elections, neither the Republicans nor the Democrats ran a candidate for mayor, believing that there was no election. An independent candidate, Thomas Hoyne, received over 82% of the votes for Mayor of Chicago. Colvin refused to surrender his seat, which led to turmoil until a court ruling declared him Mayor until a special election and thus nullified Hoyne's election. Chicago continues to have municipal elections in the spring. In 1907, four year mayoral terms were ushered in, and 1935 saw the first 4 year aldermanic terms.